Ας σταματήσει η κινδυνολογία

Κυρίες και κύριοι,

Όσο και να χτυπάτε τον κώλο σας κάτω η Ευρώπη ούτε θα διαλυθεί, ούτε και καμία καταστροφή θα γίνει.

Αρκετά με την κινδυνολογία και τη διασπορά ειδήσεων με σκοπό τον πανικό.

Η Ευρώπη θα αντέξει τις πιέσεις Αμερικάνων και Βρετανών καθώς και όποιων τροφοδοτούν και ενισχύουν με διάφορους τρόπους (γνωστά τα έργα τους) την αποσταθεροποίηση.

Το Ευρώ είναι το δεύτερο ισχυρότερο αποθεματικό νόμισμα στον πλανήτη, αυτό σημαίνει ότι τρισεκατομμύρια καταθέσεις σε Ευρώ εγγυόνται ότι η ενιαία αγορά παραμένει μπετόν αρμέ.

Είπα σε προηγούμενη ανάρτηση ότι όσοι προκρίνουν τα δημοψηφίσματα σε καιρό κρίσης, δεν εξυπηρετούν αγαθές και δημοκρατικές δυνάμεις, αλλά επι τούτου γενούν και αναπαράγουν εντάσεις και ίντριγκες αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη.

Ποτέ άλλοτε, εν μέσω γενικευμένου οικονομικού πολέμου και γενικευμένων ανακατατάξεων, δεν εζητήθει η γνώμη του λαού για θέματα στρατηγικού σχεδιασμού και υψηλής πολιτικής. Ούτε δε, για συνταγματικά θέματα όπως στην Ιταλία. Αυτά είναι γελοιότητες.

Όπως γελοία ήταν τα Ελληνικά δημοψηφίσματα, όπου όμως αποκαλύφθηκε ότι μόνο για τα μάτια του κόσμου έγιναν και όχι για την ουσία.

Δεν υπάρχει ζωή εκτός Ευρώ, τελειώσανε τα ψέματα.

Ευκαιρία τώρα που εξελέγη ο Τράμπ, η Ευρώπη να αναλάβει έναν πιο ενεργό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή με σαφείς και αποφασιστικές παρεμβάσεις εξωτερικής πολιτικής. Είμαι υπέρ της παρέμβασης και σε επίπεδο ενόπλων δυνάμεων, την αποτελεσματική θωράκιση των εξωτερικών μας συνόρων καθώς και την περαιτέρω ενίσχυση σε επίπεδο ΝΑΤΟ.

Ο Τράμπ θέλει να ασχοληθεί με τον κίνδυνο της Κίνας, τα βρίσκει με τον Πούτιν. Ίσως η καγκελαρία θα πρέπει να αναθεωρήσει τις θέσεις της απέναντι στους Ρώσους και να αλλάξει γνώμη και για άλλα θέματα (ποσοτική χαλάρωση για όσους ακολουθήσουν την πεπατημένη).

Όσον αφορά την Ελλάδα, είναι τρέλα να σκεφτόμαστε την έξοδο από το Ευρώ και να αντιστεκόμαστε με σθένος στις βασικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να είμαστε συμβατοί με τις Ευρωπαϊκές συνθήκες τις οποίες στην τελική υπογράψαμε αυτοβούλως.

Όποιος νομίζει ότι η Ελλάδα θα γίνει Κούβα ή κάτι άλλο ενδιάμεσο είναι βαθιά νυχτωμένος. Ο Ελληνικός λαός δεν είναι κουτός, ούτε και άπατρις, ούτε και διακατέχεται από ανθελληνικές δικαιολογίες επειδή έτυχε να κυβερνά ένας θίασος ηλιθίων και άσχετων αυτή την εποχή.

Ούτε και οι δανειστές μπορούν να επιβάλλουν άλλα μέτρα και άλλες λύσεις ενώ η κυβέρνηση έχει απωλέσει τη δεδηλωμένη. Απαιτούνται εκλογές.

Και απαιτείται σοβαρότητα.

Κανένας εχέφρων δεν αρνείται την ανάγκη να αλλάξει ο δημόσιος τομέας και το ασφαλιστικό. Κανένας δεν αρνήθηκε τις απαραίτητες θυσίες. Αντιθέτως, όλοι έχουμε συμβάλλει και συμβάλλουμε σε βάρη δυσανάλογα της θέσης μας.

Ωστόσο τα μέτρα δεν έχουν αποδώσει και αυτό θα πρέπει να γίνει αντικείμενο έρευνας και να αποδωθούν οι αντίστοιχες ευθύνες.

Μόνο μια κυβέρνηση που θα μιλήσει ειλικρινά στον κόσμο για τις προκλήσεις και τα όσα χρειάζονται θα αντέξει στο χρόνο. Και πάντοτε με προσανατολισμό σε μια Ευρωπαική πραγματικότητα που μόνο ωφέλη μπορεί να παρέχει στην πατρίδα μας.

Τα δημοψηφίσματα

Όποιος ειλικρινά πιστεύει ότι τα δημοψηφίσματα είναι έκφραση δημοκρατίας στη σημερινή εποχή είναι σε απλά Ελληνικά, κουτός.

Τα δημοψηφίσματα στην παρούσα συγκυρία χρησιμοποιούνται ως πολιορκητικός κριός για να ανατρέψουν κεκτημένα και κατακτήσεις των δυτικών αστικών δημοκρατιών που βασίστηκαν στην ευημερία των κοινωνιών της περασμένης δεκαετίας.

Τα δημοψηφίσματα είναι το εφάμιλλο των δικτατοριών που επιβλήθηκαν από τη CIA στις χώρες της Μεσογείου και τον αραβικό κόσμο τη δεκαετία του 70. Με τη διαφορά ότι σήμερα την κοινή γνώμη καθοδηγουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι των ΜΜΕ.

Το λέω ειρωνικά.

Δημοκρατία και δημοψηφίσματα προϋποθέτουν μια ωριμότητα που δεν έχει ο όχλος. Αυτό είναι γνωστό σε όσους μανιπουλάρουν και καθοδηγούν το κοπάδι. Γι αυτό και εξεγείρονται ζητώντας περισσότερη "δημοκρατία".

Γι' αυτό μας έχουν ζαλίσει με τα "δικαιώματα" και τις ανθρώπινες ανάγκες για ελευθερία και αυτοδιάθεση.

Όποιος έχει χρήματα, μπορεί να είναι και ελεύθερος και να κάνει επιλογές.

Όποιος είναι υπάλληλος που ίσα επιβιώνει τι ακριβώς ελευθερίες έχει? Κοροϊδευόμαστε?

Είναι ελευθερία να επιλέξεις το μοντέλο της τηλεόρασης ή αν θα πας με μαύρο ή με κινέζο?

Απορώ με τη νοημοσύνη ορισμένων. Απορώ με όσους πουλούσαν παγκοσμιοποίηση και καπιταλισμό αγκαζέ με το "πακέτο" ελευθεριότητας Αμερικάνικης εμπνεύσεως. Απορώ κυρίως που απορούν πως απέτυχε το δηλητηριώδες αυτό σχέδιο τους.

Να σου δίνουν δηλαδή με το ζόρι ένα φαγητό που δεν σου αρέσει. Να το φτύνεις, να το σιχαίνεσαι, να το καταγγέλεις-- και μετά να σου κάνουν έρευνα αγοράς δυσαρεστημένου πελάτη, γιατί δεν σας άρεσε η μαγειρική μας. Απορούν που εκλέγεται ο Τράμπ, που υπάρχει παντού ο δεξιός, εθνοκεντρικός λαϊκισμός υπέρ της επιστροφής στις τοπικές εξουσίες.

Βάφτισαν το σχεδιάκι τους αριστερά και προοδευτισμό και τους ξίνισε. Όπως ξίνισε και ο σοσιαλισμός. Όπως και όλα τα συστήματα που αντί να παράγουν χαρά, παράγουν λύπη. Απορώ που κάποιοι μπέρδεψαν το διεθνισμό, δηλαδή την επικράτηση του εργατικού κινήματος (θεωρητικά) σε όλο τον κόσμο, με την παγκοσμιοποίηση, δηλαδή την παραγωγή σε τιμές ξεφτίλα στην Κίνα ενώ η κατανάλωση γίνεται στα ρετιρέ της Δύσης. Ωραίο κόλπο ρε ξυπνητζήδες

Ε, τι να κάνουμε. Δεν έχουμε ιδιωτικό τζέτ να πετάμε στο Μονακό για ψάρι και στην Αλικαρνασσό για παϊδάκια και μετά για παγωτό στο Ντουμπάι. Συγνώμη κιόλας ε που δε συγκινηθήκαμε από τον ενθουσιασμό σας. Δε συγκινηθήκαμε που θέλετε να επιβάλλετε το πακέτο πασπαρτού που λειτουργεί σε αλλοτριωμένες, πολυπληθείς και ισοπεδωμένες κοινωνίες αποχαυνωμένων καταναλωτών McDonalds, Apple, Google, Wallmart και Κιμ Καρντάσιαν. Το πακέτο όλοι οι καλοί χωράνε αφού κανείς δεν έχει ταυτότητα, ούτε προσωπικότητα, ούτε προέλευση, ούτε κατεύθυνση. Όπου το άτομο υπάρχει όσο καταναλώνει "πολιτισμό", όχι όσο συμμετέχει.

Ούτε και έχουμε το περίσσευμα δισεκατομμυρίων να "επενδύσουμε" σε ναρκοαγορές και ξέπλυμα μαφιόζων ή να αντισταθμίσουμε κινδύνους από επιχειρηματικά δάνεια ή να τοποθετήσουμε σε ακίνητα. Γιατί αυτό έχει γίνει το κεφάλαιο σήμερα. Αέρας. Δεδομένα μέσα σε καλώδια που αλλάζουν ήπειρο και ιδιοκτήτη σε δευτερόλεπτα. Αν δηλαδή κάποιος τραβήξει μια πρίζα χάθηκαν τα κεφάλαια? Αυτό είναι η φούσκα? Που είναι η πραγματική οικονομία? Τα ξεχάσαμε όλα? Η αρκεί να υπάρχει μια Αφρική να τροφοδοτεί με φτηνές πρώτες ύλες? Η μήπως θα μας σώσει η εξερεύνηση του διαστήματος μετά?

Γιατί η παγκοσμιοποίηση και ο καπιταλισμός καζίνο της ελεύθερης μετακίνησης κεφαλαίων δίχως κανέναν περιορισμό και με οποιοδήποτε μέσον, εξυπηρετεί όσους έχουν πρόσβαση στο σύστημα. Όσους έχουν περίσσευμα χρημάτων. Όσους έχουν κερδοσκοπήσει εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του διπλανού -που δεν είναι πλέον διπλανός, αλλά μακρινός..στην άλλη άκρη της γης, άρα αόρατος, άρα δεν πειράζει?-. Καπιταλισμός σημαίνει εκμετάλλευση. Παγκοσμιοποίηση σημαίνει εκμεταλλεύομαι την καθυστέρηση του τρίτου κόσμου. Τα ίδια παντελάκη μου, τα ίδια παντελή μου.

Ο κάθε καημένος επαρχιώτης στην Ευρώπη πιστεύει ότι έχοντας μια ψήφο και μια πιστωτική κάρτα στο χέρι, μετέχει των εξελίξεων και των γεγονότων που ερήμην του προγραμματίζονται. Ότι στέλνοντας ένα sms σε κάποιον τετραψήφιο αριθμό κάνει αγαθοεργία, καταπολεμά την πείνα και την αδικία των φτωχών. Ότι παράγοντας πλεονάσματα στερώντας χρόνο από την οικογένεια και τα παιδιά του, επιτελεί έναν σκοπό. Να συσσωρεύσει ύλη, πράγματα δηλαδή που πεθαίνοντας δεν θα τα πάρει μαζί του. Ούτε και θα τα κληρονομήσει σε κάποιον.

Ζούμε εποχές αναταράξεων και αλλαγών, προφανώς γιατί το μόντέλο αποδείχτηκε αποτυχία.

Τώρα πάμε να βρούμε μια νέα πραγματικότητα.

Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός μας, συλλέγοντας αναμνήσεις και σουβενίρ, είπε να πεταχτεί και μέχρι την Κούβα να πει αντί στον Κάστρο. Ερώτηση, ο Κάστρο τον ήξερε όσο ζούσε? Είχαν κάνει κανά στριφτό μαζί ή δεν προκάνανε?

Αυτά μπορεί ο Ολυμπιακός

Το χτεσινό αποτέλεσμα, δηλαδή την ανατροπή του 2-0 της Αθήνας, πολλοί το περίμεναν

Εγώ προσωπικά δεν περίμενα πως ο Ολυμπιακός θα χάσει τόσο απλά από μια κακή Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ. Γιατί έχασε πολύ απλά ο Ολυμπιακός, με εκτελεστή ένα μεγάλο σε κλάση φορ

Ο Ολυμπιακός έχασε για πολλούς λόγους. Παρότι δεν είδα το χτεσινό ματς θέλω να κάνω τη δική μου ανάλυση η οποία δε βασίζεται στην έκβαση του, αλλά σε γενικότερες παραδοχές επί του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα

Γιατί κατά τη γνώμη μου αυτά είναι τα αίτια που "χτίζουν" χαρακτήρα και δίνουν ευρωπαϊκά παράσημα σε μια μεγάλη ομάδα

Με απλά λόγια: Ο Ολυμπιακός είναι μια "ελαφριά" φανέλα στην Ευρώπη, αυτό είναι το ρεζουμέ, η ουσία του πράγματος. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό, και ο Ολυμπιακός λυγίζει κάτω από την πίεση των σημαντικών παιχνιδιών?

1. Γιατί δεν έχει χτίσει ομάδα με μεγάλες προσωπικότητες

Ο Ολυμπιακός του Κόκκαλη και του Μαρινάκη χτίστηκε κυρίως πάνω σε ομάδες δημιουργήματα των μάνατζερ και των προπονητών που αλλάζουν κάθε χρόνο. Η στρατηγική του Ολυμπιακού δεν είχε ποτέ ανάπτυξη παιχτών από τις ακαδημίες, δηλαδή τη δημιουργία κουλτούρας και την εμπέδωση των στόχων πρωταθλητισμού του συλλόγου. Αντίθετα δόθηκε έμφαση στις αγοραπωλησίες και το εμπορικό-διαφημιστικό κομμάτι. Ακόμα όμως και σε αυτό το κομμάτι, παρόλα τα έσοδα κατά καιρούς, λίγες ήταν οι μεγάλες μεταγραφές του Ολυμπιακού, ως προς την πραγματική τους συνεισφορά στο γήπεδο (όχι στα χαρτιά). Προσοχή--δε μιλάω για μεγάλα ονόματα. Μιλάω για μεγάλες προσωπικότητες

2. Γιατί δεν έχει Έλληνες παίκτες

Ο Ολυμπιακός της εποχής Κόκκαλη το 1996 διέθετε μια διαφορετική υποδομή, βασισμένη κυρίως σε άτεχνους αλλά σκληροτράχηλους Έλληνες παίκτες που παρότι δεν είχαν την ποιότητα, είχαν μεγάλη αγωνιστικότητα και κυρίως γαβροσύνη. Δηλαδή μιλούσαν με την εξέδρα και αντιλαμβανόντουσταν τους εγχώριους στόχους του συλλόγου. Δηλαδή την αγωνιστική κυριαρχία επί του Παναθηναϊκου, το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Ήξεραν τι θα πει "έδρα", τι θα πει "φανέλα" και διέθεταν εγωισμό και πάθος, στοιχεία της κουλτούρας του Έλληνα παίκτη. Ο Έλληνας παίκτης καταλαβαίνει τι λένε οι εφημερίδες και οι φίλαθλοι που τον σταματάνε στο δρόμο. Αυτό δεν είναι πάντα σωστό γιατί προσθέτει πίεση, από την άλλη όμως, όσοι αντέχουν την πίεση αποκτάνε σιδερένια πυγμή που ακριβώς στα κρίσιμα ματς γίνεται το ισχυρότερο όπλο της άμυνας

Ο Ολυμπιακός του Μαρινάκη έχει γεμίσει περαστικούς και ρολίστες, που δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν την ποιότητα που θα κάνει τη διαφορά ή θα προσδώσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα (το κάτι έξτρα δηλαδή) στα κρίσιμα παιχνίδια. Οι παίκτες του Μαρινάκη είναι σαν τα αυτοκίνητα Χιουντάη. Λαμπερά, με πολλά ηλεκτρονικά αξεσουάρ, με κοντέρ που γράφει 200, αλλά στο δρόμο που όλα κρίνονται αποδεικνύονται λίγοι σε σχέση με τους στόχους που βάζει ο σύλλογος στην πραγματικότητα. Που όπως λένε οι παράγοντες του Ολυμπιακού είναι η Ευρωπαϊκή καταξίωση

3. Γιατί δεν ξέρει να παίζει άμυνα

Ο Ολυμπιακός έχει δώσει έμφαση στο επιθετικό φαντεζί παιχνίδι το οποίο θα αρέσει στο λαό του. Έχει ταυτιστεί εμπορικά με άλλους συλλόγους της Ευρώπης όπως η Λίβερπουλ και διάφορες άλλες ομάδες ενώ έχει κάνει μέλη του, παίκτες όπως ο Μαραντόνα. Με λίγα λόγια ο Ολυμπιακός προσπαθεί να εμπεδώσει το προφίλ της μεγάλης και παραγωγικής πολυπρωταθλήτριας ομάδας που το Καραϊσκάκη είναι το δικό της "θέατρο ονείρων" αλλά ταυτόχρονα και το δικό της Μαρακανά, δηλαδή το απόγειο του όμορφου ποδοσφαιρικού θεάματος. Στην Ευρώπη όμως και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο η ουσία είναι η άμυνα γρανίτης. Αυτό το απέδειξε ο Ρεχάγκελ με την εθνική Ελλάδος που κέρδισε το Ευρώ και το έχει αποδείξει ο έτερος μεγάλος σύλλογος της Ελλάδας ο Παναθηναϊκός την εποχή που έκανε πορείες βασισμένος στο 5-3-2 του Σέρχιο Μαρκαριάν. Από την άμυνα ξεκινάς να κερδίζεις. Από την άμυνα και το τέρμα συνήθως "μπάζεις νερά" που ναι μεν στο απαξιωμένο Ελληνικό πρωτάθλημα δεν σε προδίδουν, αλλά στην Ευρώπη σου δίνουν εκείνους τους έξτρα πόντους που κάνουν τη "ζωή ή το θάνατο" σου στις διοργανώσεις

4. Γιατί έχει ξεχάσει τις καταβολές του και τις ρίζες του

Ο Ολυμπιακός έχει γίνει μια ομάδα λαϊκίστικη και έχει πάψει να είναι μια ομάδα λαϊκή. Ας μην ξεχνάμε την ιστορία του συλλόγου αυτού, μια ιστορία γραμμένη και συνδεδεμένη με τις φτωχότερες γειτονιές του Πειραιά, του μεγάλου λιμανιου δηλαδή και της φτωχολογιάς του. Ο σύλλογος αυτός ξεπήδησε μέσα από τις κακουχίες, τα προβλήματα και τη δύσκολη ζωή των Πειραιωτών που στον Ολυμπιακό έβλεπαν τη νίκη απέναντι στην προδιαγεγραμμένη τους μοίρα και στα ντέρμπι με τον αιώνιο την επικράτηση του "φιλοτίμου και της σκληρής δουλειάς" του Έλληνα εργάτη-εργαζόμενου πάνω στον "ελαφρολαϊκό αστό" της μεσαίας τάξης του Παναθηναϊκού. Ο Ολυμπιακός, όπως και το ΠΑΣΟΚ, ολίσθησε από την λαϊκή ιδεολογία ως φιλοσοφία πορείας, προς τον λαϊκισμό και την εφήμερη ηδονή, τις πεπερασμένες απολαύσεις στιγμής και το ψέμα που εξαγοράζεται με τα λεφτά. Ο Ολυμπιακός έχασε την ψυχή του όταν τον ανέλαβε ο Κόκκαλης που ως άλλος Καίσαρας προσέφερε άρτο και θεάματα στον αποπροσανατολισμένο "γάβρο" των νεότερων γενεών, εντυπωσιακές και πολυδάπανες νίκες, αμέτρητα πρωταθλήματα υπό τη σκιά σκανδάλων. Με λίγα λόγια ο Ολυμπιακός μεταλλάχθηκε σε Παναθηναϊκό, έπαψε να είναι η ομάδα που εκπροσωπεί τον ιδρώτα, το μόχθο και τις αξίες του Πειραιά και κατέντησε να είναι η ομάδα του σοσιαλιστικού κατεστημένου με αμέτρητους αναλώσιμους παίκτες που δεν ταυτίστηκαν ποτέ με τον "αιώνιο έφηβο"

5. Γιατί εκμεταλλεύτηκε με λάθος τρόπο τη δύναμη του

Ο Ολυμπιακός του Κόκκαλη και του Μαρινάκη σήμερα, δεν εκμεταλλεύτηκε τη δύναμη και τη λαοφιλία του για να ανεβάσει και το Ελληνικό πρωτάθλημα συνολικά σαν επίπεδο και προϊόν (αν το δούμε εμπορικά δηλαδή). Αντίθετα αποδείχτηκε βουλιμικός μοναχοφαγάς, που δεν αγαπά το "ευ αγωνίζεσθαι" αλλά ενδιαφέρεται να μονοπωλεί...τον εαυτό του και μόνο, καταντώντας ένας μυωπικός γίγαντας που ομφαλοσκοπεί, δίχως σκοπό και στόχο. Ο Ολυμπιακός επέτρεψε στο παρασκήνιο του ποδοσφαίρου να τον χρησιμοποιήσει αλλά και ο ίδιος ο Ολυμπιακός εκτέθηκε ουκ ολίγες φορές από αυτό, διότι έδωσε δικαιώματα και συνδέθηκε με αυτό (παρασκήνιο του ποδοσφαίρου = το κατ' επάγγελμα σύστημα παραγόντων που με τις προσβάσεις τους στην πολιτεία -ΕΠΟ και υπουργείο αθλητισμού και διαιτισία κλπ έκαναν και κάνουν ακόμα και σήμερα "εξυπηρετήσεις" προς όφελος του κάθε καλοπληρωτή, με οικονομικά ανταλλάγματα κάθε είδους--από κρατικές επιχορηγήσεις, από στοιχηματισμό απο ξέπλυμα χρήματος κλπ). Έτσι, ο Ολυμπιακός αρκέστηκε σε ένα πρωτάθλημα μη ανταγωνιστικό με αποτέλεσμα ο ίδιος να ατροφήσει αθλητικά και να αγωνίζεται με χαμηλότερου δυναμικού αντιπάλους σε ένα τοπίο αμφισβητούμενων αποτελεσμάτων που κυριαρχείται από την δύναμη των ΜΜΕ, των μάνατζερ και των διαιτητών. Αντί να βρίσκονται οι ομάδες και οι παίκτες στο προσκήνιο κάθε αγωνιστικής, βρίσκονται οι αμφισβητούμενες φάσεις και το πάμε στοίχημα. Η ευθύνη του Ολυμπιακού ως ηγέτη του χώρου είναι τεράστια και του γυρνάει μπούμερανγκ κάθε φορά που παίζει στην Ευρώπη

6. Γιατί αρκείται να είναι πρώτος στο χωριό

Όταν σαν Ολυμπιακός δηλώνεις ότι κάθε χρόνο αγωνίζεσαι για τη διάκριση και στην πορεία ανατρέπεις τις ίδιες σου τις δηλώσεις, με τις πράξεις σου, τότε δεν πας πουθενά. Ο Ολυμπιακός κάθε χρόνο ακολουθεί την ίδια στρατηγική. Παίρνει νέο προπονητή πριν το καλοκαίρι, εξαγγέλει μεταγραφές, κάνει δηλώσεις, παίρνει το πρωτάθλημα και το κύπελλό ελλείψει σοβαρού ανταγωνισμού αλλά και διαπλοκής με το σύστημα επιρροής του ποδοσφαίρου (που θέλει να ευνοεί τον δυνατό και τον πολιτικά ισχυρό) παίζει και μερικά παιχνίδια στην Ευρώπη, άλλοτε επιτυχημένα και άλλοτε αποτυχημένα και ούτω καθεξής. Αυτό δεν είναι σοβαρή στρατηγική για μια ομάδα που θέλει να κυριαρχήσει με το σπαθί της και να "τραβήξει" τις εξελίξεις. Αυτό δεν είναι μια σοβαρή στρατηγική για μια ομάδα που θέλει να λέγεται μεγάλη. Είναι γνωστό ότι οι ομάδες χρειάζονται σταθερούς προπονητές, σταθερό σχέδιο, ακαδημίες ποδοσφαίρου για να δημιουργούν παίκτες, σταθερά ρόστερ και σταθερό προσωπικό. Από τη στιγμή που οι εφημερίδες έγιναν πολλές στον αθλητικό χώρο και χρειάζονται συνεχώς τροφοδότηση με νέο υλικό, ο Ολυμπιακός τρέχει πίσω τους για να ικανοποιήσει την πείνα του λαού του για μεταγραφές, για νέα όνειρα, για παραμύθι κοντολογίες. Ο Ολυμπιακός έχει μετατραπεί από ποδοσφαιρική ομάδα σε πάροχο επικοινωνίας ποδοσφαίρου, προσαρμοσμένο ενίοτε στις απαιτήσεις του λαού του. Έτσι αρκείται να συντηρεί μια σικέ αντιπαλότητα με τον Παναθηναϊκό (που κάποτε είχε νόημα λόγω κοινωνικών και ταξικών διαφορών, σήμερα όμως δεν έχει), μια σικέ αντιπαράθεση με άλλες ομάδες, μια σικέ κατάσταση συνεχούς αναδιοργάνωσης ώστε να υπάρχουν θέματα για κουτσομπολιό στα ΜΜΕ και πολλά άλλα σικέ. Η ουσία είναι οτι ο Μανωλιός απλά φορά τα ρούχα του αλλιώς και τίποτα περισσότερο. Καμμία προσπάθεια για σοβαρές υπερβάσεις, δηλαδή για σχέδια που θέλουν χρόνο και χρήμα. Ο Ολυμπιακός φτιάχνει ομάδες μιας χρήσης, γιατί αρκείται να είναι πρώτος στο χωριό. Και αν του κάτσει και καμιά τσάρκα στην πόλη, δεν θα πει όχι. Ξέρει όμως ότι είναι "λίγος" ως οντότητα

Τελειώνοντας το κείμενο θα πω μερικές κουβέντες ακόμα για την φετινή του κατάσταση

Ο Ολυμπιακός έκανε μεγάλο λάθος που πούλησε το Μήτρογλου, όπως είχε κάνει μεγάλο λάθος που είχε πουλήσει τον Καστίγιο. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες αποτελούνται από ανθρώπους, από παίκτες δηλαδή που είτε κάνουν, είτε δεν κάνουν τη διαφορά. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες δεν είναι σουπερμάρκετ να πουλάνε και να αγοράζουν απρόσωπα προϊόντα, ούτε και διαφορετικοί ποδοσφαιριστές μπορούν να αντικαταστήσουν ο ένας τον άλλον. Στο μάτς με την Μάντσεστερ ο Ολυμπιακός δεν είχε ούτε Μητρογλου, ούτε Καστίγιο. Αν τους είχε (παράδειγμα λέω) θα είχε κερδίσει, ειδικά το Μήτρογλου, είναι φανερό

Ο Ολυμπιακός στηρίχτηκε σε έναν άσχετο προπονητή, το Μίτσελ, που δεν έχει δείξει τίποτα απολύτως προπονητικά γιατί απλά ο άνθρωπος δεν ξέρει τη δουλειά. Είναι άριστος δημοσιοσχετίστας, ισορροπιστής και διπλωμάτης, λόγω ευφυϊας, αλλά πείτε μου ποδοσφαιρικά τι έχει παρουσιάσει τις κρισιμότερες στιγμές του πρωταθλήματος. Πόσο έχει την ομάδα του γυμνασμένη και τι νέο έχει φέρει στον Ολυμπιακό. Τίποτα απολύτως. Συμβατικά πράγματα, στηρίχτηκε σε ατομικές εξάρσεις παικτών και στη μεγάλη του τύχη. Έχει το κοκκαλάκι της νυχτερίδας ο Μίτσελ, είναι τόσο απλό. Και εδώ που έφτασε φέτος στην Ευρώπη, έφτασε επειδή ήταν αρκετά τυχερός όσον αφορά τους αντιπάλους του και επειδή είχε το Μήτρογλου όταν ήταν ακόμα σε καλή κατάσταση

Δεν έχει νόημα να σχολιάσω τα του πρωταθλήματος, έτσι δεν είναι?

Με αυτά, κλείνω την ανάλυση μου και εύχομαι καλό απόγευμα 

Εκεί που αποτύχαμε

Για να καταλάβει κάποιος την Ελληνική χρεοκοπία, δε χρειάζεται να διαβάζει εφημερίδες ή να ζεί σε αυτό τον τόπο ή να έχεις συναλλαγές με το κράτος της διαφθοράς

Αρκεί να συγχρωτιστεί, να συναναστραφεί, να προσπαθήσει να μιλήσει με μερικούς συμπατριώτες του και να παρατηρήσει τις αντιδράσεις που έρχονται πρώτες. Τις ενστικτώδεις, δηλαδή τις όσες δείχνουν την πραγματική ποιότητα του ανθρώπου

Τώρα τελευταία έχει τύχει να πάρω το αεροπλάνο για το εξωτερικό και έχω συναπαντήσει διάφορους Έλληνες που πάνε κι έρχονται όπως κι εγώ

Ε, το μόνο σίγουρο είναι πως ο Έλληνας ξεχωρίζει σαν τη μύγα ανάμεσα στους άλλους ταξιδιώτες

Και δεν ξεχωρίζει γιατί είναι πιο όμορφος

Ξεχωρίζει γιατί είναι με διαφορά ο πιο κακομαθημένος, ψωροπερήφανος και μπαστουνόβλαχος Ευρωπαίος. Με το "υπεράνω" τουπέ του, που συνδυάζει το τελευταίας μόδας ντύσιμο ή κινητό με τη συμπεριφορά της γιαγιάς μου, που τάχα μου κουτοπόνηρα έσπρωχνε στην ουρά αναμονής, για να βγεί πρώτη μπροστά-μπροστά.

Αυτό το χούι, δεν ξεπερνιέται με τίποτα. Με καμία κυβέρνηση-κυριολεκτικά

Εκεί αποτύχαμε, εκεί βρήκαμε τοίχο. Εκεί η Αλλαγή έμεινε στα λόγια και δεν προχώρησε στις πράξεις. Δυστυχώς αυτή η αποτυχία ήταν η μεγαλύτερη όλων. Μεγαλύτερη ακόμα και από την χρεοκοπία του τόπου. Γιατί η χρεοκοπία αναστρέφεται, τα λεφτά ξαναγίνονται, η καμμένη γή ξαναγίνεται εύφορη και πράσινη.

Τα παρωχημένα μυαλά και οι μπερδεμένες ψυχές όμως,οι νοοτροπίες του άλλοτε και οι συνήθειες του κάποτε, χρειάζονται πάρα πολλά χρόνια εντατικής εκπαίδευσης για να μετακινηθούν ένα πόντο

Και δε μιλώ για την εκπαίδευση που το σχολείο ή το πανεπιστήμιο δίνουν.

Μιλώ για την εκπαίδευση και τα πρότυπα που προέρχονται από την καθημερινότητα ενός ευνομούμενου, δημοκρατικού και κοινωνικά ηθικού κράτους

Μιλώ για την κουλτούρα της προόδου, της αυτάρκειας και της ελευθερίας που θεμελιώνεται από μεγάλες πολιτικές αποφάσεις των ανθρώπων που κάθε εποχή κατοικούν σε κάθε τόπο. Και επιδιώκουν το καλύτερο για την πατρίδα και τους εαυτούς τους

Μιλώ για τα οράματα, τις επιδιώξεις, τους στόχους ανθρώπων και εθνών, που ταυτίζονται και συντονίζονται, βάζοντας σε τροχιά τα γρανάζια της ιστορίας που φέρνουν το καινούργιο, την καινοτομία και αποκαθιστούν στην πραγματική του διάσταση το παρωχημένο, το παρελθόν

Στην Ελλάδα μας, τον ωραιότερο τόπο του κόσμου ολόκληρου, μια χώρα που τη λούζει το φώς της ανθρωπότητας, έχουμε αποτύχει να κατανοήσουμε την ιστορική μας μοίρα, την αποστολή μας

Αυτό φυσικά είναι θέμα ηγεσίας, αλλά είναι και θέμα ιστορικής συνέχειας

Έχω την εντύπωση ότι το μικρό Ελληνικό κράτος που φτιάχτηκε από τα κόκκαλα και τις στάχτες του Αγώνα του 1821, είναι ένα μικρό βαρκάκι που ταξιδεύει μόνο του σε μεγάλες θάλασσες δίχως να έχει βρει ακόμα τη δική του "εσωτερική" πυξίδα, τα μάτια της μοίρας που κοιτώντας τον ουρανό, βρίσκουν πάντοτε το στίγμα στον ορίζοντα και βάζουν πλώρη να το συναντήσουν, εκπληρώνοντας την αποστολή τους

Θα πρέπει κάποια στιγμή να στοχαστούμε συλλογικά, σαν άνθρωποι και σαν Έλληνες, να ρωτήσουμε τον καθρέφτη, τι ακριβώς θέλουμε, ποιοί είμαστε και που βαδίζουμε

Δίχως αυτή τη συζήτηση και δίχως την αυτοκριτική μας διάθεση, τίποτα δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει σε αυτό εδώ το βράχο της Μεσογείου

Και είναι κρίμα, να αποτυχαίνουμε στα μαθήματα που εμείς πρώτοι διδάξαμε στους άλλους

"Γνώθι σ' αυτόν"

Ραγδαίες εξελίξεις

'Εγραφα τις προάλλες στο θέμα η χώρα σε διαρκή τροχιά εκλογών πως το ρευστό κλίμα που επικρατεί στην Ελλάδα είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν επιτρέπει ούτε σημαντικές μεταρρυθμίσεις να τρέξουν αλλά ούτε και προβλέψεις να γίνουν.

Από χτες όμως, με την αποκάλυψη από όλα τα μέσα ενημέρωσης, πως η δόση θα εκταμιευτεί τμηματικά διότι υπάρχει "δυσαρέσκεια" στην Ευρώπη για όσα δέν γίνονται στην Ελλάδα, έγινε αντιληπτό πως τα πράγματα έχουν δρομολογηθεί με συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Δεν ξέρω αν όσα λέγονται από διάφορους για προκήρυξη εκλογών έχουν κάποια λογική, υπο την έννοια πως οι εκλογές θα ήταν "επιτρεπτό" να γίνουν στην Ελλάδα, εφόσον μπορούσε το αποτέλεσμα να είναι "ελεγχόμενο". Δηλαδή να παράξει την "σταθερότητα" που επιθυμούν οι εταίροι μας, βάση της οποίας θα καλυτερεύσει το οικονομικό κλίμα (αποκατάσταστη εμπιστοσύνης των αγορών σε μερικά χρόνια) και θα προχωρήσουν κάποια πράγματα ουσίας.

Περισσότερο πιθανό μου φαίνεται να κατασκευαστεί μια κυβέρνηση τεχνοκρατών ή προσωπικοτήτων που θα μπουν ως "πολιτική βιτρίνα" μπροστά από τους επιτρόπους ώστε να μην εγείρουν σημαντικές αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Για ποιό λόγο πιστεύω σε αυτό το σενάριο? Διότι είναι πασιφανές ότι όποιος και να εκλεγεί ως πρωθυπουργός, είναι αδύνατον να μπορέσει να παράξει χρήσιμο έργο που θα φέρει βιώσιμα αποτελέσματα στην Ελλάδα και θα δώσει ελπίδα και προοπτική για αλλαγή πορείας.

Στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα πετάξουν το μπαλάκι στην εξέδρα, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσουν (ίσως να μη θέλουν κιόλας αυτή τη χρονική στιγμή) την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η οικονομία μας και τις δύσκολες τομές που πρέπει να γίνουν στο βαθύ διεφθαρμένο κράτος (του οποίου κομμάτι έχουν απορροφήσει από το άρρωστο ΠΑΣΟΚ)

Στη Νεα Δημοκρατία προσπαθούν να πετύχουν συσπείρωση του δεξιού μπλόκ (σε όλο το φάσμα της δεξιάς από την άκρα δεξιά τύπου Χρυσής Αυγής μέχρι την κεντρώα δεξιά τύπου Δράσης) με διάφορα "χαριτωμένα" τεχνάσματα όπως πχ η επίθεση στον Ανδρέα και η τοποθέτηση του Άδωνι στο υπουργείο υγείας, ενώ ταυτόχρονα ο Σαμαράς παριστάνει τον "υπεράνω όλων σοφό εθνάρχη"

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν δικαιολογημένα διασπαστεί σε 2-3 διαφορετικά κομμάτια και δε βλέπουν κανένα φως με τις επιλογές που έχουν κάνει

Η ΔΗΜΑΡ έπεσε στη μαύρη τρύπα της λήθης

Η Χρυσή Αυγή και οι συναφείς χώροι είναι οι μόνοι κερδισμένοι από τη συνεχόμενη φθορά και την ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος, κεφαλαιοποιώντας την απογοήτευση και των θυμό των λαϊκών μαζών που αναζητούν "οργισμένη διέξοδο" από την κρίση

Με αυτά και αυτά όμως, τα ποσοστά των κομμάτων δεν εξασφαλίζουν αυτοδυναμία και σταθερότητα. Αντιθέτως εγγυώνται την συνεχή διατήρηση σε κλίμα πολιτικής αστάθειας και αναταραχής με τις εξάρσεις λαϊκισμού να απειλούν κάθε στιγμή με κοινωνικές εκρήξεις

Το πείραμα της πυγμής (Χρυσή Αυγή σε κοινωνικές "δράσεις" και οριζόντια μέτρα που στέλνουν "μήνυμα αποφασιστικότητας" του Σαμαρά) από τη δεξιά διακυβέρνηση, δε βρίσκει πρόσφορο έδαφος γιατί η ελληνική κοινωνία δε βρίσκεται στο 1974 αλλά οδεύει προς το 2014 και η ευμάρεια που απολάμβανε τόσα χρόνια την έχει διαμορφώσει σε συγκεκριμένα καλούπια προσδοκιών και απαιτήσεων. Που ναι, είναι "ευρωπαϊκού επιπέδου" , έστω και αν στηρίζονται σε μια ετοιμόρροπη παράγκα κρατικίστικης νοοτροπίας και διαπλοκής που σταδιακά ξηλώνεται.

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να μείνουμε αλώβητοι και ανέπαφοι από τις επιπτώσεις αυτού του ξηλώματος. Διότι βρίσκεται στα θεμέλια της ζωής μας, δεν είναι δηλαδή ανωδομή, δεν είναι ταράτσα. Είναι μπετά και κολώνες βαθιά θαμένες και ανακατεμένες με το κακό μας παρελθόν. Οπότε όσοι θέλουν πραγματικά να αλλάξουν τα πράγματα οφείλουν πρώτα να σκεφτούν αυτό το σχήμα και να καταλάβουν πως δε γίνεται ομελέτα δίχως να σπάσεις αυγά. Δυστυχώς για τους συμπολίτες μας που γυμνοί και ανενημέρωτοι αντιμετωπίζουν τα χειρότερα στη ζωή τους.

Το θέμα λοιπόν είναι, πως οι εξελίξεις προοιωνίζονται ραγδαίες και σύντομα θα έχουμε καινούργια γεγονότα. Αυτό άλλωστε είναι και το λογικό και το σωστό. Αυτό είναι και το ζητούμενο για να προσαρμοστεί επιτέλους η Ελλάδα στις ευρωπαικές συνθήκες που υπέγραψε κατά την είσοδο της στην Ευρωζώνη το 2000 περίπου, στην πράξη και όχι στα λόγια. Δε γίνεται διαφορετικά

Προσωπικά αν με ρωτούσατε, θα σας έλεγα πως ευχαρίστως θα δεχόμουν τη διευρυμένη task force με εκτελεστικές εξουσίες, στη θέση των υπουργών-μαριονετών και του πρωθυπουργού Βεληγκέκα που παριστάνει το δημοκράτη. Ώστε να αλλάξουν ριζικά το κράτος και να μας βάλουν σε τροχιά ανάπτυξης στην καθημερινότητα μας.

Όμως η εγχώρια ελίτ και όσοι έχουν την πραγματική εξουσία στην Ελλάδα (τους ξέρουμε) δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα να δεχτούν κάτι τέτοιο. Γιατί αν το έκαναν θα έχαναν στα μάτια του λαού, την όποια "δύναμη" τους. Και άρα δε θα είχαν λόγο ύπαρξης

Οψόμεθα

Πλατεία...Ραδιομέγαρο

Ασυνήθιστα μεγάλη έκταση έχει πάρει το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Και σκέφτομαι ότι αυτή η ασυνήθιστα μεγάλη έκταση, μοιάζει με τα γεγονότα στην πλατεία Ταξίμ, τηρουμένων των αναλογιών φυσικά. Δεν υπάρχει σύγκριση στα δύο διαφορετικά αυτά γεγονότα.

Υπάρχει όμως προβληματισμός διότι αρκετά πράγματα φαίνεται να μοιάζουν.

Είμαστε στην ίδια γειτονιά, έχουμε μπλέξει σοβαρά με το μοίρασμα της πίτας στην ενέργεια.

Είμαστε στην ίδια γειτονιά και για μια ασήμαντη αφορμή (σε σχέση με τα ουσιώδη και σοβαρά) ο κόσμος έχει ξεσηκωθεί. Και κάποιοι χαίρονται με τις εξελίξεις αυτές, με την αναμπουμπούλα.

Πολλοί οι ενδιαφερόμενοι που γλυκοκοιτάζουν τα φιλέτα της Ελλάδας, πολλές οι παρασκηνιακές συζητήσεις γεωπολιτικού χαρακτήρα που δεν βλέπουν καν το φως της δημοσιότητας.

Κοντράρονται οι ξένοι κι εμείς στη μέση.

Ευρώπη, Βερολίνο, Αμερικάνοι και Ρώσοι. Ο καθένας με τα όπλα του σε ένα power game.

Στη μέση η Ελλάδα με μια ηγεσία της πλάκας, που βάζει συνέχεια αυτογκόλ στον εαυτό της.

Μα ούτως η άλλως κυβέρνηση ερμαφρόδιτη είναι. Κυβέρνηση πολιτικάντηδων που ψαρεύουν στα ρηχά των δημοσκοπήσεων, για να επιβιώσουν σε ατομικό και κομματικό επίπεδο.

Και για το λόγο αυτό δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στη "βιτρίνα". Ψέματα και μπούρδες μας λένε.

Το θέμα είναι τι κρύβεται από πίσω. Γιατί θέλουν να "πιέσουν" το Σαμαρά με μοχλό τη μεγάλη έκταση που έχει πάρει το κλείσιμο της ΕΡΤ?

Γιατί ο Σαμαράς έκανε αυτή την πολιτικά παράδοξη και αιφνίδια κίνηση?

Γιατί συζητάμε για εκλογές, τη στιγμή που η χώρα έχει μπει σε ένα δρόμο, κουτσά στραβά τέλοσπάντων και μοιραία κάποια πράγματα έχουν μπει σε τροχιά βελτίωσης?

Ναι μεταρρυθμίσεις ριζικές δε γίνονται. Είδαμε όμως ότι κανένας δεν τις θέλει.

Ο λαός έχει αναισθητοποιηθεί. Το σύστημα αντιδρά με λύσσα. Τα κόμματα δεν έχουν ηγεσίες, ούτε και προτάσεις. Ούτε και τη βούληση τελικά, να ασχοληθούν με τα ουσιώδη.

Η κίνηση Σαμαρά μου θύμισε το απονενοημένο διάβημα του Γιώργου, σχετικά με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Άρα αυτό που λέω είναι πως ο Σαμαράς αισθάνεται πως το λάδι στο πολιτικό του καντήλι σώνεται ή πως έχει ήδη σωθεί

Και πως κάποιος του δείχνει την έξοδο, για να έρθει στο προσκήνιο ο Τσίπρας

Ο Τσίπρας που σήμερα μιλάει στο Σύνταγμα σε  προεκλογική συγκέντρωση. Τυχαίο και αυτό?

Θα αποκαλυφθεί μέχρι το καλοκαίρι τι παίζεται.

Και αυτό που παίζεται δεν είναι Ελληνικής εμπνεύσεως "ατύχημα" φοβάμαι

Θα δούμε

Η Ευρώπη μας τελείωσε

Η Ευρώπη μας τελείωσε και εγώ λέω ευτυχώς που τελικά έπεσαν οι μάσκες

Αυτό που συνέβη στην Κύπρο, αυτό το έγκλημα δηλαδή, θα γίνει σύντομα και στην Ελλάδα καθώς οι τράπεζες μας είναι όλες προβληματικές και πλην της Alpha Bank όλες θα χρειαστούν αναδιάρθρωση που δεν πρόκειται να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια. Γιατί πολύ απλά αυτά τα κεφάλαια δεν υπάρχουν.

Έτσι αναγκαστικά θα συμμετέχουν οι καταθέτες με κούρεμα αφού οι μέτοχοι (που προηγούνται) έχουν υποστεί απομείωση της τρέχουσας αξίας της περιουσίας τους με την κατακόρυφη πτώση των τιμών των μετοχών που κατέχουν. Δεν έχουν να τους πάρουν άλλα λεφτά με λίγα λόγια.

Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι ένας θάλαμος επιχειρήσεων με πολλά κουμπάκια που διάφοροι μπορούν να τα πατάνε στις Βρυξέλες και να διαλύουν ένα κράτος εντός της Ευρωζώνης.

Είτε αυτό αφορά οικονομικά πειράματα, είτε ένα οργανωμένο σχέδιο πυγμής και άσκησης πρωτόγονης δύναμης από τους ισχυρούς προς τους ανίσχυρους. Το αποτέλεσμα είναι ότι με το πάτημα ενός κουμπιού η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων αλλάζει. Θυμίζει λίγο Χιροσίμα η μου φαίνεται?

Όμως το ψέμα της Ευρώπης δεν χτίστηκε με το Ευρώ, αλλά με τα παραμύθια περί πολιτικής ενοποίησης και αξιών που τάχα μου μας κληροδοτήθηκαν ως συμπεράσματα και γνώση μετά από τις καταστροφές των παγκοσμίων πολέμων στην περιοχή μας.

Πως όμως είναι δυνατό να συμπορευτούν χώρες με τόσο διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους? Δηλαδή να συνυπάρξουν οι Δανοί και οι Ολλανδοί με τους Έλληνες και τους Ιταλούς για παράδειγμα. Έχει αποδειχτεί τόσες φορές ΟΤΙ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ που καταντά κουραστικό να επαναλαμβάνεται ως αυτονόητο.

Σε ποιά βάση σχεδιάζεται και μεταφέρεται προς πάσα κατεύθυνση το πνεύμα του Ευρωπαϊσμού λοιπόν? Τη στιγμή που στην πράξη δε λειτουργεί και δε λειτούργησε ποτέ ιστορικά? Το μόνο που λειτούργησε αποτελεσματικά στην Ευρώπη είναι οι διάφορες κατά καιρούς αυτοκρατορίες-βασίλεια-ζώνες επιρροής και τα λοιπά. Η δύναμη της επιβολής της μοίρας των ισχυρών προς τους αδύναμους. Διαβάστε ιστορία

Μιλούν για πολιτική ενοποίηση αλλά αυτό που έφτιαξαν είναι στην πράξη μια οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας με όπλο το ευρώ που αντικατέστησε το μάρκο. Και τίποτα περισσότερο.

Αποτέλεσμα της φιλοσοφίας αυτή και το πρόσφατο "μάζεμα" των χρημάτων που αθρόα δανείστηκαν και σκορπίστηκαν από τους γαλαντόμους Γερμανούς τα προηγούμενα χρόνια, με αποδέκτες τους "ξύπνιους" Νοτιοευρωπαίους.

Με προφανή στόχο εννοείται. Τις business στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη με οχήματα τις Siemens, Thyssen Krupp, την Deutsche Telecom και τα λοιπά.

Στο Ελλάντα, καλύψανε τις βρωμιές και τις business τους πίσω από τις "παροχές" και τα ξεροκόμματα των διορισμών διαμέσω των εντεταλμένων συστημικών μαριονετών τους--τα πολιτικά μας κόμματα. Όλα όσα πέρασαν από την εξουσία και όλα όσα συμμετείχαν εμμέσως στη νομή του χρήματος μέσω της "αλλαγής".

Όμως το παραμύθι της Ευρώπης κατέρρευσε και για ένα ακόμη λόγο. Γιατί αποδείχτηκε στην πράξη ότι ο θάλαμος επιχειρήσεων έχει χειριστές τους συμμετέχοντες και τους διαμορφωτές του Ευρωπαϊκού Χρηματοπιστωτικού Συστήματος με προεξέχουσα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Bundesbank. Και όχι τους "πολιτικούς οραματιστές".

Που είναι λοιπόν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί να βρούν λύσεις στα προβλήματα μας? Πουθενά

Όποτε κι αν προκύψει ένα πρόβλημα εμφανίζονται οι τεχνοκράτες Υπουργοί και  τα επιτελεία των Τραπεζών, όχι οι πολιτικοί, ούτε τα κόμματα. Κι ας φωνάζουν οι διάφοροι Κον Μπεντίτ στο ευρωκοινοβούλιο

Άρα τι χρειαζόμαστε τους πολιτικούς, εφόσον με το πάτημα ενός κουμπιού τα συμφέροντα του Γερμανο-Ευρώ, βουλιάζουν την κοινωνία μιας Κύπρου για παράδειγμα? Και ο κόσμος δεν έχει ψωμάκι να φάει επειδή η κάθε Κύπρος "έγινε χρηματοοικονομικο καζίνο" η οτιδήποτε άλλο?

Αλήθεια ε? Και τόσα χρόνια δεν το ξέρατε? Τόσο αγνοί και τίμιοι οι φίλοι μας οι Γερμανοί και το συνάφι τους.

Όμως το παιχνίδι το έχουμε ξαναδεί. Και σας το μεταφέρω.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου, ο Βορράς που ήταν ισχυρός λόγω τεχνολογίας και εμπορίου, ισχυρίσθηκε ότι έπρεπε να καταπολεμήσει τη σκλαβιά που στήριζε την οικονομία του Νότου. Με αυτή την πρόφαση αιματοκυλίστηκε ολόκληρο το Αμερικάνικο έθνος την περίοδο 1861-1865

Οι Βόρειοι ήθελαν να βάλουν στο χέρι τον έλεγχο της Νότιας οικονομίας που στηριζόταν στην πολύ σημαντική αγροτική της παραγωγή και τις εξαγωγές κυρίως προς την Αγγλία και σε τρίτες χώρες. Για την αγροτική παραγωγή του Νότου χρειάζονταν εκείνη την εποχή 4 εκατομμύρια σκλάβοι. Δηλαδή 4 εκατομμύρια τσάμπα εργάτες. Τη στιγμή που στο Βορρά τσάμπα δεν υπήρχε. Άρα δεν υπήρχε και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στο βωμό των "δικαιωμάτων μιας ευνομούμενης και πολιτισμένης κοινωνίας"

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Βορράς ήταν να βάλει εξαγωγικούς δασμούς που έκαναν ασύμφορες τις εξαγωγές καθώς αύξαναν το κόστος και άρα ακύρωναν την υπεραξία που η τσάμπα εργασία των σκλάβων προσέφερε στο 7% των πλούσιων Νότιων μεγαλο-ιδιοκτητών. (γιατί το υπόλοιπο 93% δεν είχε καθόλου σκλάβους, παρά ήταν ατομικές καλλιέργειες και προσωπικές μικρο-ιδιοκτησίες)

Το δεύτερο πράγμα ήταν να απαγορεύσει την επέκταση του καθεστώτος των φυτειών του Νότου και της τσάμπα εργασίας των σκλάβων, προς τις νέες πολιτείες της Δύσης που εκείνη την εποχή η Αμερική προσάρτησε μέσα από τους πολέμους με το Μεξικό και τους Ινδιάνους. Τους είπαν "απαγορεύεται να βάλετε χέρι στις νέες χώρες της δύσης"

Τέλος, έγινε η προπαγάνδα μέσω των τότε ΜΜΕ και χτίστηκε ο μύθος της ανθρωπιστικής ανάγκης για απελευθέρωση των σκλάβων του Νότου μέσω της 13ης τροπολογίας του συντάγματος που πέρασε ο Λίνκολν λίγο πριν δολοφονηθεί. Και λέω πως ήταν μύθος όχι γιατί η δουλεία ήταν καλό πράγμα, κάθε άλλο.

Αλλά γιατί ο μόνος τρόπος να ανατραπεί η δουλεία ήταν είτε μέσω μιας εξέγερσης των σκλάβων, είτε μέσω ενός μεγάλου σε κλίμακα πολέμου που όμως οι νικητές θα μπορούσαν να ελέγξουν τις συνέπειες του. Και να "ρυθμισουν" το μεταπολεμικό κλίμα εφαρμόζοντας νομοθεσίες φιλοσοφίας προερχόμενης από την κορυφή της πυραμίδας της αστικής εξουσίας και όχι βάση των αναγκών του εξαθλιωμένου πληθυσμού. Λευκών και μαύρων.

Με λίγα λόγια ένας μεγάλος πόλεμος του πλούσιου Βορρά ενάντια στον αγροτικό Νότο της τσάμπα μαύρης εργασίας θα μπορούσε να επιβάλλει ένα καινούργιο καθεστώς διακυβέρνησης της Αμερικής σε σύνολο, στα μέτρα της Βόρειο Αμερικάνικης ελίτ, εκτοπίζοντας οικονομικά και πολιτικά το Νότο από την αυτονομία του.

Πάμε τώρα να δούμε τι έγινε στην Ευρώπη.

Οι πλούσιες Βόρειες χώρες φτιάχνουν μια Ομοσπονδία και διοχετεύουν φτηνό χρήμα στους αγρότες και εμπόρους-εξαγωγείς Νότιους.

Ταυτόχρονα περιχαρακώνουν τις δυνατότητες των οικονομιών του Νότου για επέκταση και αυτονομία μέσα από κοινά σύμφωνα αγροτικής, εμπορικής, τηλεπικοινωνιακής κλπ πολιτικών και κυρίως μέσα από την εγκατάσταση ενός ΚΟΙΝΟΥ νομίσματος, ασχέτως του αν αυτό δεν μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος του Νότου.(Γιατί ο Νότος δε μπορούσε να πουλήσει φτηνά, όπως έκανε παλιότερα. Ήταν υποχρεωμένος να πουλάει ακριβά και σε ποιότητα και σε ποσότητα)

Ταυτόχρονα η Ε.Ε ελέγχει και κοντρολάρει την επέκταση της προς τις χώρες που μπορούν να παρέχουν φτηνό εργατικό δυναμικό (τις ανατολικές χώρες δηλαδή) ενώ δεν κάνει τίποτα για να ανατρέψει την επέλαση της μαύρης εργασίας από την παράνομη μετανάστευση των Αφγανών, των Πακιστανών, των Αράβων που μπουκάρουν με τα καράβια μέσω Ελλάδας.

Ο μόνος δρόμος για το Νότο, προκειμένου να επιβιώσει οικονομικά, είναι ο δρόμος της αδήλωτης μαύρης εργασίας και της κατανάλωσης της αστικής του τάξης, αφού η ανταγωνιστικότητα του Νότου καταβυθίζεται προσδεδεμένη στο άρμα του σκληρού Ευρώ. Ο Νότος βλέπετε δεν έχει τεχνολογία. Δεν έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές, υπέδαφος, ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες.

Κάποια στιγμή ο Βορράς σταματάει την παροχή ρευστότητας στο Νότο και ο Νότος καταρρέει. (μένει έξω από τις αγορές μας είπαν).

Ο Βορράς προσπαθεί να νομιμοποιήσει την επίθεση (τον εμφύλιο που ξεκίνησε ο ίδιος) μέσα από την ανάγκη για υιοθέτηση μιας πολιτικής λιτότητας ως "ηθικής οδού για την εξυγίανση του χρεοκοπημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Ενωμένη Ευρώπη".

Δηλαδή μας λένε πως θέλουν να μας γλιτώσουν από τα λαμόγια που μας έκλεβαν τόσα χρόνια (που οι ίδιοι εξέθρεψαν με τις μίζες), να μας απελευθερώσουν από τη σκλαβιά της διαφθοράς και της παραπολιτικής (που οι ίδιοι ανέχτηκαν και στήριξαν πολιτικά), μέσω της νηστείας, της προσευχής και της εκχώρησης του απολύτου ελέγχου των χωρών του Νότου, στη δική τους.....Ευρωπαϊκή Ένωση....(μνημόνια, κουρέματα, ξεπούληματα φυσικών πόρων και κρατικής περιουσίας, εργολαβίες, κλπ)

Ελπίζω όσοι διαβάζουν αυτό το μπλόγκ να μπορούν να διακρίνουν τις απλές αντιστοιχίες, τους παραλληλισμούς του "έργου" που παίχτηκε στην Αμερική και του έργου που παίζεται σήμερα στην Ευρωζώνη.

Τα πράγματα είναι απολυτως ξεκάθαρα, απλά και νιανιά για παιδάκια του δημοτικού.

Το ζήτημα είναι η επιβολή μιας νέας ηγεμονίας, μιας γερμανικής διακυβέρνησης, της κατάκτησης της Ευρώπης με όχημα την ισχυρή οικονομία και τη σιδηρά πειθαρχία στις ορέξεις των ισχυρών ελίτ της Ευρώπης. Γιατί δεν είναι μόνο οι Γερμανοί. Είναι και τα τσιράκια τους. Τα ίδια τσιράκια που και στο Β Παγκόσμιο "κατακτήθηκαν" εν μία νυκτί χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Ας τα ακούει αυτά ο μαλλιάς και σκουλαρικάτος Σουηδός υπουργός.

Η επίθεση στο Νότο φυσικά θα συνεχιστεί μέχρι να επέλθει η πλήρης υποταγή στο ενιαίο σύστημα διακυβέρνησης και διασύνδεσης των πάντων με το "κέντρο ελέγχου" μέσω προσωπικών δεδομένων, τραπεζικού απορρήτου, περιουσιολογίου και κάθε είδους εργαλείου που αφαιρεί εξουσία από τα κράτη και τους πολίτες των κρατών εις το όνομα της τάχα μου Ευρωπαϊκής Ενοποίησης.

Είς το όνομα της δημοσιονομικής και τραπεζικής εξυγίανσης και μιας εποχής ενάρετης οικονομίας.

Τρίχες κατσαρές

Ήρθε η ώρα να ξυπνάμε και να σκεφτόμαστε τα πως και τα γιατί

Και κυρίως ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι για όσα σκεπτόμαστε μέσα από πράξεις και δράσεις.

Ο καιρός γαρ εγγύς

Είναι η δεξιά ηλίθιε!

Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνετε ρε παιδιά?

Ποιό ρόλο εξυπηρετεί η Χρυσή Αυγή?

Διαβάστε εδώ τι έγραφα για το θέμα:  Η Χρυσή Αυγή

Είναι τόσο φανερό, τόσο ξεκάθαρο, που απορώ πως μερικοί "αναλυτές" αναλώνονται σε περιγραφές και καταγγελίες του "ναζισμού" που αναβιώνει στην Ελλάδα.

Περιέργως αυτό το σοβαρό σημειολογικό λάθος συντελείται μόνο στην Ελλάδα.

Στη συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου που έδειξαν τα δελτία ειδήσεων, ο Γκύ Φερχοφστάντ δε μίλησε για νεοναζί, αλλά για ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ.

Κανένας ναζισμός δεν αναβιώνει στην Ελλάδα, αυτά είναι αστεία πράγματα.

Κανένας νοσταλγός του Χίτλερ δεν υπάρχει "στα σοβαρά", δηλαδή στην πολιτική που αφορά διαχείριση κοινωνικού και οικονομικού κεφαλαίου.

Και όσοι προσπαθούν να πολεμήσουν τη Χρυσή Αυγή με επιχειρήματα τέτοιου τύπου, συναισθηματικής-πατριωτικής-ιστορικής φύσεως, αντί να την αποδυναμώνουν την ενισχύουν και της δίνουν διαφορετική υπόσταση από την πραγματική που έχει.

Δίνοντας διαφορετική υπόσταση στην πραγματικότητα της Χρυσής Αυγής, βοηθάς στην παρερμήνευση του "φαινομένου" και δεν το καταπολεμάς στη ρίζα και την ουσία του.

Μήπως όμως τελικά ο στόχος δεν είναι η απαλοιφή της, αλλά η ενδυνάμωση της?
Ακόμα και απ' όσους παριστάνουν τους "αριστερούς δημοκράτες"?
Που δίχως μια....Χρυσή Αυγή, δεν θα είχαν και λόγο ύπαρξης και "λόγο αντίστασης" να διατυπώσουν?

Τροφή για σκέψη και πάω στο ζουμί.

Η Χρυσή Αυγή είναι ένα ατόφιο δεξιό κόμμα πατροπαράδοτης-"ελληνικότατης" μορφής, μόνο που ιδεολογικά και οργανωτικά ανήκει στην....εποχή του γέρου Καραμανλή.

Είναι δηλαδή σαν να καταναλώνεις ελληνική φέτα σε συσκευασία...βαρελίσια, από τον παντοπώλη μιας γειτονιάς των Πατησίων τη δεκαετία του 60. Τόσο απλά.

Το ξέρω πως ακούγεται περίεργο αυτό που λέω, όμως δυστυχώς για τους ρομαντικούς, αυτού του είδους η δεξιά-η ακροδεξιά-η εθνικοπατριωτική λαϊκή δεξιά του παρακράτους, του ξύλου και των τραμπουκισμών, της εγκεφαλικής μάλαξης των αμόρφωτων και απελπισμένων είναι ελληνικές εφευρέσεις με πατέντα.

Που απλά επανήλθαν στο προσκήνιο με αφορμή την κρίση και την τάχα μου "απώλεια προσανατολισμού των πολιτικών" και το δήθεν "ξεπούλημα της πατρίδας στους ξένους" και όλα τα σχετικά σαθρά και βλακώδη επιχειρήματα.

Δοκιμάστηκαν ως πείραμα και επέτυχαν εντυπωσιακά αποτελέσματα.

• Η Χρυσή Αυγή είναι ένα από τα εργαλεία του συστήματος για την άσκηση κοινωνικού ελέγχου, την απορρόφηση κραδασμών και αντιδράσεων από τα "συντηρητικότερα" μικροαστικά και αστικά στρώματα και τους ένστολους, καθώς και αυτούς που νοσταλγούν την ΕΡΕ και τη Χούντα των Συνταγματαρχών και σταθερά ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία "επί της αρχής".
• Η Χρυσή Αυγή δεν είναι στο προσκήνιο επειδή ο κόσμος φοβάται τους μετανάστες. Αλλά επειδή ο κόσμος ζητά "προστασία" (γενικά και αόριστα) και το κράτος δεν του την παρέχει ως οφείλει και ενώ πληρώνεται για αυτό μέσω των φόρων μας.
• Η Χρυσή Αυγή έχει "καταλάβει" ζωτικό χώρο στην πολιτική σκηνή επειδή "καλύπτει" συναισθηματικά πολλούς ανθρώπους που έχουν αγανακτήσει τόσα χρόνια με την πατροναρισμένη απο τα πολυπληθή αριστερά κόμματα μικρο-ανομία και "επαναστατική κουλτούρα".
• Η Χρυσή Αυγή στηρίζεται οικονομικά από συγκεκριμένα συμφέροντα που εκπορεύονται από τις ίδιες μήτρες που κατά καιρούς χρηματοδοτούν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας με συγκεκριμένο "σκληρό" προφίλ, κόμματα όπως η ΕΠΕΝ και ο ΛΑΟΣ, ακόμα και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες
• Η Χρυσή Αυγή έχει σταθερό και συγκεκριμένο "πρόγραμμα" διαχρονικά, σε αντίθεση με τα ανεμομαζώματα πολιτικών θέσεων και στάσεων των παραδοσιακών αστικών κομμάτων που ενίοτε βαδίζουν εκεί που "φυσάει ο άνεμος" για να εκλέγονται.

Όλα αυτά που γράφω τα γράφω απλά και μόνο για ένα λόγο.

Για να γίνει κατανοητό πως πρόκειται για τη δεξιά που "επιτίθεται" ξανά, με άλλο πρόσωπο.

Για να γίνει κατανοητό πως πρόκειται για αναβίωση πολιτικών ρευμάτων και ενστίκτων που για πολλά χρόνια έμεναν θαμμένα σε ντουλάπια και σεντούκια και πρόσφατα "είδαν φως" και μπήκαν. Αρπάζοντας την ευκαιρία.

Αυτά τα πολιτικά φαινόμενα ανήλθαν διότι ταυτόχρονα κατέρρευσαν οι δυνάμεις που τα κρατούσαν μακριά από την κοινωνική επιρροή. Αυτές οι δυνάμεις κατέρρευσαν διότι αποδείχτηκε πως ήταν δυνάμεις λαϊκισμού, ψευδο-προοδευτικές, ανταλλακτικής νοοτροπίας, βαθιά αντιδραστικές στις μεταρρυθμίσεις και τελικά εχθρικές προς τις θεμελιώδεις αρχές μιας σοσιαλιστικής αριστεράς.

Αυτά τα πολιτικά φαινόμενα ανήλθαν διότι ποτέ δεν καταπολεμήθηκαν στην ουσία τους, στη ρίζα τους. Γιατί η λύση που προεκρίθη από το σύστημα, ήταν η λύση της φθοράς, η λύση "να τα θάψουμε κάτω από το χαλάκι".

Με αποτέλεσμα όμως ότι:

• Ποτέ δε δημιουργήθηκε και δεν εμπεδώθηκε στη χώρα μας η κοινωνική δικαιοσύνη, η ουσιαστική δημοκρατία, η συμμετοχή της κοινωνίας στις σημαντικές αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον της.
• Ποτέ η Ελλάδα δεν απέκτησε διακυβέρνηση υπέρ των πολλών και αδύναμων επί της ουσίας. Παρά ξεγελαστήκαμε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο επί της μεταπολίτευσης και μας έπιασαν κοροϊδο, διορίζοντας και βολεύοντας χιλιάδες ανθρώπων χωρίς κόστος-τσάμπα και βερεσέ, με όχημα τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
• Ποτέ η Ελλάδα δε συνέκλινε σοβαρά προς την Ευρώπη με πράξεις και αποδείξεις.

Οι διορισμοί και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που χρησιμοποιήθηκαν για να διανείμουν την "αλλαγή", δεν καλλιεργούν καλύτερους και υγιέστερους θεσμούς.

Δε δημιουργούν καλύτερη παιδεία και αποτελεσματικότερη δημόσια υγεία. Δεν αναλύουν προβλήματα, δεν οργανώνουν, δεν προγραμματίζουν, δεν οραματίζονται.

Τα ρουσφέτια και η οικογενειοκρατία, τα τζάκια και οι μεγαλοαστοί των βορείων προαστίων, οι ολιγοπώλες και οι μονοπώλες, η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα και οι "ξένες επενδύσεις" δεν ασχολούνται με τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας και τις υποθέσεις του απλού πολίτη.

Όλοι αυτοί δεν νοιάζονται εάν ψηφίζονται δίκαιοι και λειτουργικοί νόμοι, αν οι φόροι είναι συμβατοί με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αν η περιουσία είναι συνταγματικό δικαίωμα, αν η μικρή επιχειρηματικότητα είναι θεμέλιος λίθος της οικονομίας.

Δε νοιάζονται αν οι συγκοινωνίες λειτουργούν, αν το κέντρο της Αθήνας είναι πόλος έλξης πολιτιστικού τουρισμού ή γκέτο ναρκομανών, αν τα δικαιώματα των εργαζόμενων παραβιάζονται στην πράξη, αν η υπογεννητικότητα καταδικάζει το μέλλον της πατρίδας μας.

 Δεν τους απασχολεί ότι η Ελλάδα χρειάζεται να αλλάξει ριζικά ώστε να γίνει ισότιμη Ευρωπαϊκή χώρα, δε βάζουν υψηλούς στόχους.

Το πεδίο δράσης τους είναι το φτηνό, το επιφανειακό, το εύκολο, το πιασάρικο, το ευκολοχώνευτο.

Όσα είναι "προαπαιτούμενα" για να ανακυκλώνονται οι ίδιοι και οι ίδιοι, εκπρόσωποι των ίδιων και των ίδιων στην εξουσία.

Όλοι αυτοί τελικά, δεν έχουν σκοπό να φτιάξουν το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέψει στη χώρα μας να προοδεύσει, να ευημερήσει, να δημιουργήσει πλούτο, να πρωταγωνιστήσει στα Βαλκάνια και στην Ν.Α Ευρώπη.

Και κάποια στιγμή στο μέλλον να πάψει να είναι εξαρτημένη από δανειακά κεφάλαια, μνημόνια και λυκο-συμμαχίες.

Έτσι, αντί να ξεκινήσουμε να μελετάμε το πως θα πάμε μπροστά, το πως θα εμβαθύνουμε τη δημοκρατία και πως θα αλλάξουμε τις κακές και βαθιά ριζωμένες αντιδραστικές νοοτροπίες μας

Δημιουργούμε μια......Χρυσή Αυγή, έναν "σκληρό αλλά πατριώτη" δεξιό μπάτσο που αντι υμών θα "επανακαταλάβει τις γειτονιές"....όπως είπε ο αρχηγός της....Αντώνης Σαμαράς (μεταφορικά και κυριολεκτικά τα γράφω αυτά)

Η ΔΕΞΙΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΛΥΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Αντιθέτως, πάντοτε ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ προβλήματα διότι η πνευματική και κοινωνική αρτηριοσκλήρωση είναι εγγενής με τις πολιτικές της καταβολές

ΣΗΜΕΡΑ απαιτείται άλλο μίγμα πολιτικής, διαφορετική ευελιξία, τόσο μέσα, όσο και έξω

ΌΣΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ, τόσο γρηγορότερα θα αποκατασταθούν οι πραγματικές ισορροπίες σε κοινωνία και κράτος............

Τελικά λεφτά υπάρχουν? Η μαζί τα φάγαμε?

Γύρισε, γύρισε και τελικά ο Γιώργος Παπανδρέου θα δικαιωθεί σε όλα.

Τον κατηγόρησαν, τον λοιδώρησαν, τον εξευτέλισαν χωρίς να το αξίζει και τελικά αφενός πάμε να γίνουμε Δανία του Νότου και αφετέρου λεφτά...υπάρχουν!

Αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω διαβάζοντας τις εφημερίδες και στήνοντας αυτί στην επικαιρότητα.

Που υπάρχουν τα λεφτά? Θα σας πω αμέσως. Διαβάστε παρακάτω δύο αποσπάσματα από το σημερινό τύπο:

1. Έκρηξη φοροδιαφυγής διαπιστώνει το ΣΔΟΕ. 

«Εγκλήματα» φοροδιαφυγής από γιατρούς, πανεπιστημιακούς, αγρότες, συνταξιούχους, γιατρούς, πρώην αστυνομικούς, αθλητικά σωματεία, δικηγορικούς συλλόγους, επιχειρήσεις, «άφαντους» αγοραστές πολυτελών ακινήτων από off-shore εταιρείες και εμπόρους χρυσού αποκαλύπτουν οι έλεγχοι που πραγματοποίησε το ΣΔΟΕ τον περασμένο Φεβρουάριο. Το «μαύρο χρήμα» που εντόπισαν οι φοροελεγκτές από αδήλωτα εισοδήματα, φοροκλοπή και εικονικά και πλαστά τιμολόγια ανήλθε σε 327,227 εκατ. ευρώ.

2. Το έπος της διαφθοράς συνεχίζεται

Kαταιγιστική μορφή παίρνουν οι αποκαλύψεις για τη διαφθορά στο Δημόσιο. Οι δικαστικές αρχές αναλαμβάνουν τη διαλεύκανση σκανδαλωδών υποθέσεων στο κύκλωμα των φαρμάκων και στην ΕΡΤ, ενώ διαπιστώνεται και ανεξέλεγκτη χορήγηση συντάξεων. Τραγελαφικές συνέπειες έχει η ανυπαρξία πειθαρχικών οργάνων. Επειδή δεν λειτουργεί Δευτεροβάθμιο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, δύο καταδικασθέντες για δολοφονία εξακολουθούν να μισθοδοτούνται.

Μήπως έγινε τώρα αντιληπτό που "υπάρχουν λεφτά" και πως συντελέσθη το μεγάλο εθνικό έγκλημα του "μαζί τα φάγαμε"?

Όσο η πίεση της Τροϊκα παραμένει σταθερή και αμετάβλητη, ολοένα περισσότερα "οχυρά" ασυλίας απέναντι στη διαφθορά και την παρακμή, που διαχέεται σε όλο το δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση, θα καταρρέουν

Ναι θα καταρρέουν

Όπως θα καταρρεύσουν οι Μανιτάκηδες του κράτους και "θα τα μαρτυρήσουν όλα" δίχως ξύλο. 

Όπως ο συνάδελφος του ο Σαλμάς που "έδωσε" το κύκλωμα με τα 700 φαρμακεία και τις 5 φαρμακαποθήκες. Και έπονται και άλλοι και θα διαβάσουμε και άλλα πολλά μην χάνετε την υπομονή σας.

Δεν είναι να απορεί κανείς για ποιό λόγο η εκάστοτε αντιπολίτευση (στην περίπτωση μας η ψευδεπίγραφη αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και η απολιθωμένη σταλινική του ΚΚΕ---στη ΔΗΜΑΡ δεν καταδέχομαι να αναφερθώ για λόγους αξιοπρέπειας πλέον) ποντάρει στην "αντίσταση" του λαού, διοργανώνοντας καταλήψεις, μπλόκα, πορείες, διαμαρτυρίες, ανένδοτους αγώνες.

ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΚΥΡΙΟΙ, αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Τόσο απλά.

• Αντί η Αριστερά να πρωτοστατεί στην κάθαρση από κάθε απόστημα διαφθοράς και ανομίας
• Αντί η Αριστερά να προστατεύει τα δικαιώματα των φτωχών και μη προνομιούχων, των περιθωριοποιημένων του μεταπολιτευτικού "πλιάτσικου" (όποιος δε συμμετείχε στην παρανομία, την κλεψιά, την εκμετάλλευση και τη διαπλοκή του κομματικού σωλήνα, έμπαινε στο περιθώριο)
• Αντί η Αριστερά να συσπειρώνει τους Έλληνες υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης
• Αντί η Αριστερά να εμπνέει τη νεολαία με υγιή πρότυπα ζωής, άθλησης, τέχνης, δράσης και ακτιβισμού
• Αντί η Αριστερά να οραματίζεται μια Ευρωπαϊκή Ελλάδα, εντός μιας Ευρώπης των λαών και όχι των αγορών. Μιας Ευρώπης που θα νομοθετεί με βάση τις ανάγκες της βάσης και όχι της κορυφής της πυραμίδας

Αντί για όλα αυτά η Αριστερά εξέπεσε και εξευτελίστηκε με τον χυδαιότερο τρόπο, από τις ορέξεις και τα απωθημένα των στελεχών της. Και έγινε όλα αυτά που κάποτε -υποτίθεται- πολεμούσε.

Και σήμερα η Αριστερά αυτή, η ψευδεπίγραφη, η αλλοτριωμένη, η δήθεν σοσιαλιστική και υπεύθυνη αριστερά------έχει γίνει προστάτης του "άβατου" του παρασιτικού κρατισμού, της διαφθοράς και της αλητείας που για να κοροϊδεύουν τους αφελείς έχουν μασκαρευτεί "πασιονάριες" της επανάστασης και της "αλλαγής".

Αν σήμερα λειτουργούσε σωστά το κράτος και το δημόσιο έκανε τη δουλειά που έπρεπε, βασιζόμενο στα ικανά και ηθικά στελέχη του (που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι "υποχρεωμένα" να ζουν σε καθεστώς "γκρίζας ζώνης" και ανοχής, έναντι των συνδικαλιστικών και κομματικών συμμοριών εντός των οργανογραμμάτων τους) ούτε στα Μνημόνια θα είχαμε κυλήσει, ούτε θα χρεοκοπούσαμε, ούτε θα είχαμε φτάσει στα όρια της κοινωνικής εξαθλίωσης με πληγέντες τους αδύναμους και τους ευάλωτους.

Να που η επικαιρότητα δικαιώνει όσους ήξεραν "τι παίζεται" πίσω από τους πηχαίους τίτλους και τις "αποκαλύψεις" των κρατικά επιχορηγούμενων ΜΜΕ.

Να που "μαζί τα φάγαμε" και να που "λεφτά υπάρχουν".

Το θέμα δεν ήταν να αποδειχτεί η αλήθεια όμως, αλλά κάποτε να αποκατασταθεί και η λογική σε αυτό τον τόπο.

Ευκαιρία είναι σήμερα, στο ρευστό αυτό περιβάλλον ανακατατάξεων, ο λαός να πιέσει και να διεκδικήσει το μεγαλύτερο κομμάτι συμμετοχής και να παλέψει για τα δίκαια αιτήματα του:

Εργασία, δημόσια υγεία, παιδεία και μέλλον εντός της Ευρώπης και του κόσμου, με όχημα την Ελληνική μας ιδιαιτερότητα, μια διαχρονικά λαμπερή και φωτεινή σηματωρό πολιτισμού και ΗΘΟΥΣ.



 

Η κρίση δημοκρατίας στην Ευρώπη

Αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη αρχής γενομένης της κρίσης, είναι πολύ απλό και πολύ ξεκάθαρο.

Η δημοκρατία που στηρίχτηκε στην ευημερία, έχει αρχίσει να συρικνώνεται ως κοινή πεποίθηση ανθρώπων και κυβερνήσεων. Κοντολογίς, όλο και λιγότεροι πιστεύουν στην αρτιότητα της και στη δυνατότητα της να εγγυάται καλά αποτελέσματα.

Ιστορικά αν το δούμε, θα διαπιστώσουμε ότι το πολίτευμα αυτό, για να ευδοκιμήσει χρειάζεται ορισμένες πολύ σημαντικές προϋποθέσεις, δηλαδή την εξής μια. Στιβαρή εθνική οικονομία. Και κατ' επέκταση στιβαρή Ευρωπαϊκή οικονομία.

Ας το πάρουμε λοιπόν ανάποδα. Ποιές χώρες έχουν στιβαρές εθνικές οικονομίες και άρα ποιές χώρες είναι οι ατμομηχανές της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης?

Ειναι γνωστό. Οι βόρειες χώρες. Οι χώρες δηλαδή με εξαγωγές βαριάς βιομηχανίας, τεχνολογία, ρυθμισμένες αγορές, καινοτομία στις οικονομικές τους δραστηριότητες κλπ. Αυτές οι χώρες έχουν και μια "καλά εδραιωμένη" πολιτική διαχείριση που βασίζεται στην κοινωνική συναίνεση και τη μετριοπάθεια, ασχέτως του αν κυβερνούν αντίπαλοι πολιτικοί χώροι κάθε τετραετία.

Σε αυτές τις χώρες ανθίζει η δημοκρατία όπως την έχουμε στο μυαλό μας. Η λεγόμενη "αστική δημοκρατία δυτικού τύπου".

Αντίθετα, στον πολύπαθο Νότο, που τα οικονομικά προβλήματα είναι πολλά και συσσωρευμένα από χρόνια, η δημοκρατία κλονίζεται συθέμελα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Γιατί κλονίζεται η δημοκρατία? Επιστρέφουμε στην αρχική μας παραδοχή. Γιατί οι "αστικές δημοκρατίες δυτικού τύπου" βασίζονται στην οικονομική ευημερία, την σταθερότητα, την ελεύθερη αγορά, το εμπόριο, τις εξαγωγές κλπ

Η πολιτική κρίση στο Νότο εκδηλώθηκε ως δυσπιστία απέναντι στις κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες κλήθηκαν αν αντιμετωπίσουν την τραπεζική και δημοσιονομική κατάρρευση. Και τελικά σε ένα ρευστό και αβέβαιο πολιτικό σκηνικό με συνεχείς ανατροπές και συνεχή ένταση που συμπαρασύρει και πολλές άλλες παραμέτρους.

Πως όμως να εξηγήσουν οι πολιτικοί στους ψηφοφόρους τους, ότι οι εθνικές οικονομίες δεν στηρίζονται αποκλείστικά στις εγχώριες εθνικές δυνατότητες παραγωγής, κατανάλωσης, ανάπτυξης κλπ αλλά αποτελούν μέρη ενός ευρύτατα αποκεντρωμένου διεθνούς περιβάλλοντος? Ειδικά στις αγορές κεφαλαίων και άρα το δανεισμό? (παγκοσμιοποίηση)

Πως να εξηγήσουν οι πολιτικοί στους ψηφοφόρους τους ότι τα φτηνά εργατικά χέρια είναι οι μετανάστες και κατά προτίμηση όσοι δε μπορούν να κατοχυρώσουν δικαιώματα ιθαγένειας και κοινωνικής αφομοίωσης? Ότι η λειτουργία μιας βιομηχανικής παραγωγής απαιτεί χαμηλά εργατικά κόστη? Ότι στην Ελλάδα για παράδειγμα, η παράνομη και ανασφάλιστη εργασία αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση?

Πως να εξηγήσουν οι πολιτικοί στους ψηφοφόρους τους ότι σοβαρές αποφάσεις οικονομικής διαχείρισης των κρατών και άρα αυτοτέλειας τους, έχουν εκχωρηθεί σε υπερεθνικά όργανα τα οποία αρκούνται σε ρόλο Πόντιων Πιλάτων δίχως να προκρίνουν πραγματικά δίκαιες λύσεις απέναντι στις ασυμμετρίες και τις ανισορροπίες εντός της ΕΕ?

Εδώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια τέτοια δημοκρατία τελικά δεν είναι πραγματική δημοκρατία. Αλλά παράγωγο προϊόν του οικονομικού φιλελευθερισμού. Του laissez faire-laissez passe.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να συμπαιράνουμε ότι στην Ευρώπη η δημοκρατία ελέγχεται από τους διαχειριστές της οικονομικής πραγματικότητας. Των λίγων εκείνων που "τρέχουν" την ατμομηχανή και τα βαγόνια που την ακολουθούν.

Και θα πέφταμε μέσα, γιατί έτσι είναι στο τέλος της ημέρας

Τα αποτελέσματα των Ιταλικών εκλογών, της Ελληνικής αδυναμίας να αντιμετωπίσει την ύφεση, του Ισπανικού κατακερματισμού σε κρατικό επίπεδο αποδεικνύουν την ανάγκη για αλλαγή του μοντέλου διακυβέρνησης στην Ευρώπη, εφόσον το ζητούμενο είναι να υφίσταται μια Ευρωπαϊκή Ένωση στην ουσία και όχι στα λόγια.

Η εμβάθυνση της τραπεζικής ένωσης, ως προϋποθεση της οικονομικής σταθερότητας, στηρίζεται στο μοντέλο που παρουσιάσαμε νωρίτερα. Ότι μια δημοκρατία είναι εύρωστη όταν είναι και η οικονομία της ακμαία.

Όμως το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι αυτό.

Το βασικό πρόβλημα της Ευρώπης είναι ότι ουδέποτε υπήρξε μια συλλογική ταυτότητα, μια κοινή συνείδηση, μια ενιαία στάση και τελικά μια ευρύτερη κουλτούρα αλληλεγγύης, συναισθήματα που πηγάζουν από τις κοινές αντιλήψεις των ίδιων των ανθρώπων, των λαών που διαβιούν εντός της.

Αντί λοιπόν να σχεδιάζονται επί χάρτου τραπεζικές και πολιτικές ενώσεις, από τους προνομιούχους και τους διαχειριστές της Ευρωζώνης, ας κοιτάξουν να αφουγκραστούν τη θέληση των πολιτών τους και να παρέχουν πραγματικές δυνατότητες σύγκλισης μεταξύ Βορρά και Νότου.

Οι δυνατότητες αυτές σίγουρα εμπεριέχουν την οικονομική παράμετρο, όμως πάνω και πέρα απ όλα περιέχουν μια ευρύτερη κοινωνική και ηθική συναίνεση.

Ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό συμβόλαιο. Ένα κοινό μέλλον για μιά κοινή εθνοτική οντότητα.

Il Duce

Forza Italia!Forza Berlusconi!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, αλλά όχι έτσι όπως νομίζουν πολλοί εξυπνάκηδες.

Γιατί αυτή τη στιγμή το πρόβλημα στην Ευρώπη δεν είναι το αν βγεί ο Μπερλουσκόνι και ο κάθε Μπερλουσκόνι.

Άλλωστε σε αυτή την ψεύδεπίγραφη δημοκρατία της επικοινωνίας, ο Μπερλουσκόνι απέδειξε τη συνταγή της επιτυχίας. Αγοράζεις μερικά κανάλια, χειραγωγείς την κοινή γνώμη, τάζεις λεφτά και εκλέγεσαι. Τόσο απλά, τόσο φανερά. Παντού έτσι γίνεται. Πρώτος διδάξας ο μέγας Αντρέας Παπανδρέου και οι επίγονοι του.

Ακόμα φαεινότερο παράδειγμα ο "πουθενάς" Μπέπε Γκρίλο, ένα αμάλγαμα Πάνου Καμμένου και Αλέξη Τσίπρα με εσάνς Κιμούλη. Που από μπλόγκερ και πρώην κωμικός κατάφερε να υφαρπάξει το 20% των ψήφων των Ιταλών, στη θέση του "σοβαρού" Μόντι (μα ποιός άρρωστος θα ψηφίσει αυτά τα μούτρα που μοιάζουν με νεκροθάφτη το λιγότερο).

Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι, το "όραμα" της τραπεζικής ενοποίησης και (κατ' επέκταση) της πολιτικής συμπόρευσης (κάποια στιγμή στο μέλλον), τεκταίνονται ερήμην της βούλησης των λαών της Ευρώπης. Κυρίως των λαών του Νότου.

Ο Νότος αυτονομείται. Εξεγείρεται. Αντιδρά και αντιστέκεται στις διαθέσεις των Γερμανών που μέσα από μια ενοποιημένη διαχείριση θα μπορούν (ως λέοντες ισχύος) να ασκούν συμφέρουσα για τις ανάγκες τους πολιτική και οικονομική επιρροή σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

Αντιδρά γιατί ο Νότος κατέχει ιδιοκτησία σε ακίνητα, σε ποσοστά πολύ μεγάλα--70-80% των πολιτών του είναι μικροιδιοκτήτες. Τα ακίνητα ήταν κόποι και μόχθοι παλαιότερων γενεών, αλλά και καρπός της "ανάπτυξης" που αποκόμισαν οι νεώτεροι, εκμεταλλευόμενοι τα  χαμηλά επιτόκια του Ευρώ και την πιστωτική επέκταση (τα φτηνά δάνεια).

Αντιδρά γιατί ο Νότος ζεί από τις υπηρεσίες, από τις επενδύσεις στον τριτογενή τομέα, από το εμπόριο, από τον τουρισμό, από την κατανάλωση των Βορείων που κατέχουν τη βαριά βιομηχανία (δείτε το παράδοξο της Ιταλίας με το βιομηχανικό Βορρά και τον αγροτικό Νότο. Η Λέγκα του Βορρά θέλει αυτονόμηση της Β.Ιταλίας....έναντι των νότιων Ιταλών που είναι...τεμπέληδες και αντιπαραγωγικοί)

Αντιδρά γιατί ο Νότος πλήττεται από τις πολιτικές λιτότητας, από την υπέρμετρη φορολογία, από την με το ζόρι ενσωμάτωση σε ένα status quo εντελώς αταίριαστο και ακατανόητο σε επίπεδο κουλτούρας και πολιτισμού, που οι Βόρειοι λαοί υιοθετούν προκειμένου να αντιμετωπίσουν οι ίδιοι την κρίση.

Δεν υπάρχει Ενωμένη Ευρώπη, όπως δεν υπήρξε ποτέ, ούτε και θα υπάρξει πραγματικά στο μέλλον, διότι δεν υπάρχουν "κοινά" να μοιραστούν, ούτε και να διευθετηθούν.

Το μοναδικό κοινό που υπήρξε ποτέ (και για το λόγο αυτό ανέκυψαν οι συζητήσεις για περαιτέρω "εμβάθυνση" της Ε.Ε) είναι η κρίση χρέους!!

Και ακόμα και αυτό το "κοινό" (την κρίση χρέους) δεν έχουν καταφέρει να το αντιμετωπίσουν σωστά, διότι πολύ απλά δημιουργήθηκε απο συστημικές ασυμμετρίες!! (δηλαδή την ύπαρξη οικονομιών με τόσο διαφορετικά χαρακτηριστικά εντός της ίδιας κοινότητας) Διότι επίσης, δημιουργήθηκε για εντελώς διαφορετικούς λόγους σε κάθε χώρα!! (στην Ισπανία κατέρρευσαν οι τράπεζες, στην Ελλάδα ο δημόσιος τομέας/κράτος κλπ)

Απέναντι σε όλα αυτά τα θέματα οι φίλοι μας οι Ιταλοί, απάντησαν αναδεικνύοντας σε πραγματικό νικητή των χτεσινών εκλογών τους τον κατευθείαν απόγονο του Μπενίτο Μουσολίνι, τον χαρισματικό λαϊκιστή και λαοπλάνο Ηγέτη (Il Duce) Σίλβιο Μπερλουσκόνι!!!!

Σε μια εκλογική αναμέτρηση, που έχει ακολουθήσει έναν κόλαφο κατηγοριών εναντίον του, για διαφθορά, σκάνδαλα (από σεξουαλικού τύπου μέχρι εκκλησιαστικά και μαφίας) και κάθε είδους κακοδιαχείριση του κράτους, με αποτέλεσμα την ανάγκη για δημοσιονομική προσαρμογή αλα Τροϊκα!!!

Τι απάντησαν οι Ιταλοί?

Ότι δεν τους ενδιαφέρουν ούτε τα σκάνδαλα, ούτε η διαφθορά, ούτε η στάση πληρωμών, ούτε το Ευρώ, ούτε οι δημοσιονομικές προσαρμογές, ούτε η Ευρώπη των λαών. Αλλά.....η Ιταλία, με τα καλά και τα κακά της με τους Μπερλουσκόνηδες και τα μπούγκα-μπούγκα πάρτι, τους "αντισυστημικούς" Μπέπε Γκρίλο και τους διαγωνισμούς τραγουδιού του Σαν Ρέμο και λοιπά..και λοιπά...

Τους ενδιαφέρει όμως πάρα πολύ (και αυτό ας το κρατήσουμε ως στάση) η αυτονομία και η αυτοδιάθεση τους. Δηλαδή το να ορίζουν οι ίδιοι το πως θα διαχειριστούν αποτελεσματικά την κατάσταση.

Τι μου λέει εμένα αυτό? Ότι οι Ιταλοί προτιμούν ένα δικό τους, εξατομικευμένο "Μνημόνιο", που να στοχεύει στις πραγματικές αιτίες που η Ιταλία έχει πρόβλημα, παρά μια οριζόντιου τύπου επέμβαση επί δικαίων και αδίκων, ελέω "λιτότητας" έξωθεν επιβληθείσας, από κάποια.....ξένα κέντρα, που την Ιταλία την γνωρίζουν από την πίτσα και την μακαρονάδα της.

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, από χτές, σηκώνει το λάβαρο της "αντίστασης" κόντρα στη Γερμανική λαίλαπα (δηλαδή την αντίσταση των πλούσιων της Ιταλίας και των εγχώριων συμφέροντων τους), με τον ίδιο κωμικό τρόπο που τόσες φορές στο παρελθόν ανάλογα φαιδροί ηγέτες, παράγωγα μιας μακράς κοινωνικοπολιτικής υποκρισίας και ενός παρηκμασμένου οικονομικού καθεστώτος, είχαν κάνει (ίσως άθελα τους), ενσαρκώνοντας τα προστάγματα των καιρών και της ίδιας τους της μοίρας.....

Το παραμύθι έλαβε τέλος

Όσοι παρακολουθούν την ειδησεογραφία, αντιλήφθηκαν, πως μετά τη συνεδρίαση του Eurogroup, λύση βρέθηκε προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης ενοποίησης της Ευρώπης, με όχημα τη δημιουργία μιας καταρχήν εντονότερης συνεργασίας στον τραπεζικό τομέα.

Τα όσα αποφασίστηκαν, μετά από διαπραγματεύσεις στις οποίες πρωταγωνίστησαν οι χώρες του νότου (πλήν της Ελλάδας) απέδειξαν πως υπάρχουν περιθώρια και λύσεις για προτάσεις σοβαρές, από σοβαρούς ανθρώπους με σχέδιο

Απέδειξαν επίσης το μέγεθος και την ποιότητα των ψεμάτων που εδώ και τόσο καιρό μας ταϊζει η εγχώρια πολιτική τάξη. Από που να αρχίσει και να τελειώσει κάποιος. Αναγούλα σε πιάνει

Το αισχρότερο ψέμα τους όμως, το τελειωτικό, είναι πως ΄"περιμένουμε να αλλάξει το κλίμα στην Ευρώπη, υπέρ της ανάπτυξης".

Η Ελλάδα (το λέω για τελευταία φορά) δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα, εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια που "έσκασε" η φούσκα της, προς την κατεύθυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής αφενός, και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα οδηγήσουν σταδιακά σε ανάκαμψη, αφετέρου.

Αντιθέτως, οι ελίτ της χώρας σε κάθε επίπεδο, κοροϊδεύουν τους ξένους, αλλά και τους πολίτες της χώρας, προσδοκώντας στην οριστική χρεοκοπία μας, αναλώμενοι σε επικοινωνιακά τερτίπια, εκλογές και αναδιάταξη των εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών. Που όμως δεν ωφελούν σε τίποτα. Δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα σε επίπεδο κοινωνίας, πλέον, όπως έχει πολλάκις αποδειχτεί.

Δεν έχουν αποτέλεσμα, όπως και να το βαφτίσουν το εκάστοτε "καινούργιο" πολιτικό μόρφωμα, γιατί εδώ και χρόνια έχουν αποκοπεί τελείως από το σώμα και τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας. Είναι στο δικό τους μικρόκοσμο, παρασέρνοντας το γραφειοκρατικό μηχανισμό και την αξιοπιστία της χώρας, προς βάθη και ξεφτίλες άνευ προηγουμένου, στη σύγχρονη ιστορία μας.

Την Πέμπτη στο Eurogroup, η Ελλάδα δεν ήταν κάν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, διότι η Ελλάδα αν το πήρατε χαμπάρι, είναι χαρακτηρισμένη ως "ειδική περίπτωση".

Τι σημαίνει αυτό? Πολύ απλά σημαίνει, πως δε λαμβάνεται καν υπόψη το "Ελληνικό πρόβλημα", ως πρόβλημα της Ευρωζώνης, αλλά μετά το κούρεμα και τα μνημόνια, θα μας αφήσουν οριστικά στην τύχη μας, κρατώντας ένα μέρος του κράτους στη ζωή, με "ενέσεις" δανεικών και βοήθειες από κοινοτικά πακέτα με το σταγονόμετρο.

"Ειδική περίπτωση" σημαίνει πως, είναι αντιληπτό ότι η Ελλάδα είναι ένα χρεοκοπημένο κράτος εντός της Ευρωζώνης, άρα όσο χρήμα και να πέσει δεν επιδέχεται βελτίωσης, λόγω της παρατεταμένης ακυβερνησίας αλλά και των εσωτερικών προβλημάτων οργάνωσης, διοίκησης, ευνομίας κλπ.

Το παραμύθι, έλαβε τέλος αγαπητοί φίλοι. Η Ευρώπη θα τραβήξει το δρόμο της, και η Ελλάδα θα κρατηθεί στη ζωή με ψίχουλα, με τεχνητή αναπνοή, και ο αλληλοσπαραγμός θα ξεκινήσει, μέχρι να φτάσουμε στα όρια μας.  Κάτι που πλέον είναι φανερό, από την αύξηση της εγκληματικότητας, που είναι ανεξέλεγκτη.

Αυτή τη στιγμή, γίνεται πλιάτσικο, αν δεν το έχετε καταλάβει. Γίνεται ντού, στα σπίτια και τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών, και το κράτος δε μπορεί να αντιδράσει, παραζαλισμένο, "με το ένα μάτι εγχειρισμένο" (το λέω συμβολικά), απομονωμένο μπροστά στο δέκτη της τηλεόρασης.

Δυστυχώς, στη χώρα μας η δημοκρατία απέτυχε πλήρως. Απέτυχε διότι ουδείς σεβάστηκε τις προϋποθέσεις που απαιτεί, για να είναι βιώσιμο πολίτευμα. Η δημοκρατία τελείωσε, έσβησε, καταπατήθηκε και βιάστηκε συστηματικά, από την ασυδοσία και την αδιαφορία κυβερνώντων και κυβερνώμενων.

Δυστυχώς, οδεύουμε προς ένα νέο πραξικόπημα, με πολιορκητικό κριό την άνοδο των ακραίων σχημάτων, που θα υποκαταστήσουν αναγκαστικά την ανάγκη των πολιτών για ασφάλεια και ελεύθερη μετακίνηση στις πόλεις, ειδικά στην Αθήνα.

Φοβάμαι πως δε γίνεται αλλιώς. Το δημοκρατικό πολίτευμα της Ελλάδας, έχει περιέλθει σε αδιέξοδο. Το δημοκρατικό πολίτευμα της Ελλάδος, αναπαράγει τη μόλυνση, ανακυκλώνοντας τον εαυτό του. Εδώ και δύο χρόνια, που υποτίθεται πως έπρεπε να κινητοποιηθούμε, τίποτα δεν κάναμε. Αντιθέτως, οι ίδιοι και οι ίδιοι μηχανισμοί, που μας ξεπούλησαν, αναπαράγουν τον εαυτό τους με άλλο περιτύλιγμα

Οι μεν προκρίνουν Σαμαράδες, οι δε Τσίπρες. Ποιά χειρότερη κατάντια για τη δημοκρατία, το να εκλέγει τους ανικανότερους εκ των φαύλων. Και ο λαός, εθισμένος στη φαυλοκρατία, αγκαζέ με όσους τον διόρισαν, είναι αδύνατο μέσω εκλογών ή άλλων δημοκρατικών διαδικασιών να αλλάξει κατεύθυνση, να πάρει την τύχη στα χέρια του

Δεν θα σε αφήσουν Ελληνικέ λαέ να κυβερνηθείς όπως θέλεις. Η κυβέρνηση είναι όμηρος της καταστροφής, αναπαράγει και διαιωνίζει τη χρεοκοπία. Μην έχετε αυταπάτες, τα χειρότερα έρχονται.
Και έρχονται στο καθημερινό επίπεδο. Οι μισθοί θα μειωθούν κι άλλο, τα προϊόντα θα ακριβύνουν, οι φόροι θα αυξάνονται όσο δεν αποφασίζουν να μεταρρυθμίσον το δημόσιο και να τσακίσουν τις συντεχνίες. Όσο επιθυμούν μια οικονομία κρατικοδίαιτη, ελεγχόμενοι από άσχετους πολιτικάντηδες των ρουσφετιών. Διανύουμε το 5ο έτος μιας ύφεσης, και το κακό θα γίνει χειρότερο.

Αυτό όμως που φοβάμαι πως θα ζήσουμε, είναι η επικράτηση των ενόπλων συμμοριών που θα αναλάβουν τη μαύρη αγορά, το λαθρεμπόριο, την προστασία, την παραοικονομία που συντηρείται στην κατοχική Ελλάδα. Ακριβώς όπως έγινε μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ρωσία του Γκορμπατσώφ

Ο θεός βοηθός.

Κανείς δεν ξέρει πραγματικά, ποιά είναι η Ευρώπη

Όλος ο κόσμος συζητά για τις εκλογές που έρχονται με το ίδιο ύφος

"Δεν ξέρουμε τι να ψηφίσουμε" οι μέν, "θα ρίξω το τάδε, για εκδίκηση" οι δε
Ε, σίγουρα με τέτοιες νοοτροπίες, είναι σίγουρο πως στο τέλος μια από τα ίδια θα δούμε
Όμως αληθεύει πως εναλλακτικές δεν υπάρχουν πολλές. Το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του, είναι χρεοκοπημένο
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό? Γιατί δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις?
Η απάντηση που εγώ έχω στο μυαλό μου είναι η εξής
Το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του είναι χρεοκοπημένο, γιατί έχει φτιαχτεί να ανταποκρίνεται σε μια πολύ συγκεκριμένη κατάσταση. Να μοιράζει δανεικό χρήμα, και να διεκπεραιώνει γραφειοκρατικές αναγκαιότητες
Σε αυτό το ρόλο, διαμορφώθηκαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, μετά την ιστορία του Πολυτεχνείου
Με μια πνοή επαναστατικής ανατροπής, και πολύ ιδεαλισμό, το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα κυρίως, εγκαθίδρυσε τον ιδιόμορφο Ελληνικό σοσιαλισμό, την κοινωνικοποίηση δηλαδή της μοναδικής παραγωγικής μηχανής της χώρα μας. Του κράτους
Τον ίδιο δρόμο ακολούθησε και η Νέα Δημοκρατία, διότι πολύ απλά αποτελούσε τη συνταγή της επιτυχίας, για επανεκλογή στην εξουσία, με κλειστά μάτια
Αν ανατρέξουμε στην πρόσφατη ιστορία, σε ελάχιστες περιπτώσεις το πολιτικό σύστημα χρειάστηκε να αποφανθεί ή να αποφασίσει, για ουσιαστικές και σημαντικές περιστάσεις
Ο λόγος είναι ότι μέσα στην αγκαλιά της Ευρώπης, οι πάντες άραξαν, και όσοι καλοί είχαν απομείνει αντικαταστάθηκαν απο ανδρείκελα και αχυρανθρώπους, που θα συνέχιζαν το ίδιο παιχνίδι επικοινωνίας
Το δούναι και λαβείν, με λίγα λόγια. Το αλισβερίσι, με κύριο μενού την κρατική-εθνική περιουσία
Για κακή μας τύχη, σήμερα βρισκόμαστε σε μια πολύ σοβαρή κατάσταση, και όλοι γνωρίζουμε πως οι πολιτικοί διαχειριστές-γραφειοκράτες-αχυράνθρωποι, παρέα με τους μαφιόζους που νέμονται τα εκάστοτε "κεκτημένα" τους, δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτα
Το δυστύχημα όμως, είναι ότι, κανένας Έλληνας σήμερα, δεν πείθεται από την Ευρώπη.
Και δεν πείθεται, διότι κανείς, πλην ελαχίστων, δε γνωρίζει "τι εστί" Ευρώπη
Άρα εκ των προτέρων, το δίλημμα "Μνημόνιο VS όχι-Μνημόνιο", με background το επί της ουσίας σημαντικότερο δίλημμα "Εντός ευρώ και ευρώπης VS Εκτός ευρώ και ευρώπης", δεν υφίσταται στο βαθμό που θα επιθυμούσαν, όσοι το επικαλλούνται θετικά.
Για να δείξουν δηλαδή στην κοινωνία, τι θα πάθει η Ελλαδίτσα, αν τυχόν διαλέξει την αντι-Μνημονιακή πολιτική ρητορεία, και εκλογή
Εδώ και 30 χρόνια, η επωδός "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", πάει παρέα με το "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη", στην πράξη, στο πεζοδρόμιο, στη λαϊκή αντίληψη περί νομιμότητας και ηθικής
Πότε κάποιος Έλληνας πολιτικός, μας σύστησε την έννοια της Ευρωπαϊκής προοπτικής?
Ποτέ κανένας δεν το έπραξε. Μαύρα μεσάνυχτα έχουμε όλοι μας. Μιλάω πολύ πρακτικά
Αντίθετα, όλοι μας είπαν, ότι Ευρώπη=Λεφτά. Λεφτά για κάθε δουλειά και κάθε ανάγκη. Λεφτά μέσω των τραπεζών, των επιδοτήσεων, των παροχών, των προσλήψεων, του χρηματιστηρίου...
Όμως σήμερα που καλούμαστε να επιλέξουμε με βάση το θεωρητικό δίλλημα "εντός η εκτός ευρώ", δεν έχουμε επιχειρήματα.
Παρά την απλή και κατανοητή σκέψη ότι, "το μνημόνιο μας έκοψε τα λεφτά". Άρα εφόσον Μνημόνιο=Ευρώπη, δια της λογικής συνεπαγωγής, Ευρώπη=αυτοί που μας κοβουν τα λεφτά.
Τόσο απλά ρε παιδιά, είναι τα πράγματα.
Και όσοι δεν το καταλαβαίνουν, κάνουν το πολιτικό έγκλημα να μιλάνε στο βοσκό για διαστημόπλοια. Με αποτέλεσμα ο βοσκός να χάνει και τα πρόβατα, αλλά και το γάλα που παράγουν
Έχει αγανακτήσει ο λαός. Και θέλει χειροπιαστά αποτελέσματα. Λύσεις. Και αυτό είναι το δίκαιο και το σωστό
Ο λαός που πεινά, δεν θέλει αόριστα οράματα και προοπτικές. Θέλει φαγητό και δουλειές. Χρειάζεται ασφάλεια. Χρειάζεται νόμο και τάξη. Ειρήνη και ευημερία. Βιοτικό επίπεδο.
Απέναντι σε αυτές τις ανάγκες, οι πολιτικοί μας, δεν ξέρουν τι να μας πουν, στην πραγματικότητα. Αλλιώς είχαν μάθει και αυτοί τόσα χρόνια
Όταν λοιπόν κλήθηκαν να υπογράψουν τα Μνημόνια, οι περισσότεροι το έκαναν με τη λογική ότι «οι Ευρωπαίοι ξέρουν και δεν θα εκτεθούμε». Διότι οι ίδιοι οι Έλληνες πάτρωνες μας, το μόνο που γνωρίζουν, είναι να κάνουν ελιγμούς, επικοινωνία, και συναλλαγές με τις διάφορες συντεχνίες υψηλού η χαμηλού κοινωνικού επιπέδου.
Εφόσον τελικά, ο Έλληνας έχει συνδέσει την Ευρώπη και το Ευρώ, με το κακό, έτσι αόριστα, μην περιμένετε πως θα βρει την ωριμότητα σε αυτές τις εκλογές, να σκεφτεί και να κάνει υπερβάσεις.
Και αυτός, όπως οι πολιτικοί του πάτρωνες, ενεργεί με τη λογική ότι «αυτοί ξέρουν καλύτερα, δεν θα εκτεθούμε», και θα εμπιστευτεί «αυτούς που ξέρει, σαν το καλό λάδι».
Ε, από την επόμενη των εκλογών, θα ξεκινήσουμε ομαδικώς τη μίρλα και τη γκρίνια «για τους αλλοτινούς καλύτερους πολιτικούς που έπρατταν με βάση το εθνικό συμφέρον και δε μας ξεπουλούσαν, όπως ετούτοι εδώ οι κλέφτες».
Και θα αλλάξουμε πλευρό, ήσυχοι πια ότι θα «δούμε» ανάπτυξη, όπως θα «δούμε» και Ευρώπη, κάποτε.
Σαν να θυμάμαι την παροιμία που λέει «Χέσε ψηλά κι αγνάντευε»
Ε, με το αγνάντι, όλο και κάτι θα μείνει στο χώμα για το λαό. Δε συμφωνείτε?