Μια πολιτική διαθήκη

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι τάλε κουάλε

Προϊόντα ενός πολιτικού συστήματος που έχει ρίζες στις κομματικές νεολαίες και τα πανεπιστήμια και πριμοδοτείται από "ευγενή" τζάκια μεγαλοαστών και πλουσίων της χώρας μας, ούτως ώστε να κατασκευάσει "πολιτικά χειραγωγήσιμους" ανθρώπους, που θα στελεχώσουν το δημόσιο βίο

Στόχος είναι πάντοτε ένας. Ο πλήρης έλεγχος και των δύο πλευρών που παραδοσιακά "αναμετρώνται" στην Ελληνική πολιτική σκηνή. Της συντηρητικής παράταξης ή "δεξιάς" και της προοδευτικής παράταξης ή "αριστεράς".

Έτσι καταλήξαμε να γίνονται τσακωμοί και τάχα μου πολιτικές αντιπαραθέσεις για τα μάτια του κόσμου, είτε από το βήμα της βουλής, είτε στα τηλεπαράθυρα (δυστυχώς έχει απαξιωθεί το κοινοβούλιο στο ίδιο επίπεδο με την τηλεόραση), είτε στους "ανένδοτους" προεκλογικούς αγώνες.

Με την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ, ο λαός  πείθεται ότι "λειτουργεί η δημοκρατία", ενώ στην πραγματικότητα το status quo της συστημικής εξουσίας παραμένει ανέγγιχτο στον αιώνα τον άπαντα.

Είναι δεδομένο ότι λόγω των ιδιαιτεροτήτων της η Ελλάδα (έτσι όπως δημιουργήθηκε ως κράτος το 1830) ουδέποτε συνέκλινε με τις δυτικές αστικές δημοκρατίες. Αυτές οι δυτικές αστικές δημοκρατίες, κατέληξαν σε αυτά τα πολιτικά σχήματα (κοινοβούλια, κόμματα, θεσμοί, συντάγματα κλπ) και αυτούς τους μηχανισμούς περιφρούρησης των καθεστώτων τους (δικαστήρια, λογοδοσία, ευθύνες, διαχωρισμός των εξουσιών, εκλογές κλπ) μέσα από μακρόχρονες εξελίκτικές διαδικασίες στην οικονομία και την κοινωνία.

Εμείς που λατρεύαμε το Βυζαντινό βασιλιά, τις αυτοκρατορίες, το θεόσταλτο καθεστώς με την ευλογία του Πατριάρχη, βρεθήκαμε να έχουμε ένα αστικό κράτος με χαρακτήρα που πήγαινε κόντρα στις παραδόσεις και την κουλτούρα μας, προερχόμενο από άτομα που "δε γνωρίζαμε" και "δεν καταλαβαίναμε". Έκτοτε η διαμάχη του Ελλάδιτη με τον Έλληνα δεν έχει πάψει να γυρίζει τον τροχό της ιστορίας σε αυτά τα χώματα.

Γιατί όμως έκανα αυτή την μικρή αναδρομή?

Γιατί η πολιτική διαθήκη των Σαμαρά και Βενιζέλου, είναι το επιστέγασμα και η επιβεβαίωση της επανάληψης αυτού του σχήματος αντιπαλότητας, ανάμεσα στην πρόοδο και την παράδοση.

Αν μπορείς να κάνεις μεταρρυθμίσεις και να βελτιώσεις τις συνθήκες, τότε κάνεις τις εύλογες πράξεις.

Αν δε μπορείς, γιατί προέρχεσαι από τις φατρίες εκείνες του συστήματος, που δεν έχουν συμφέρον να αλλάξουν τα πράγματα, τότε κατασκευάζεις τέτοιου τύπου φιρμάνια, ανακοινώσεις, προγραμματικές συμφωνίες και ψάχνεις να "ξαναρίξεις τα ζάρια" κατασκευάζοντας νέα πολιτικά κόμματα, αντίγραφα μέσες άκρες των παλιών

Δηλαδή χρησιμοποιείς την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ για να ρίξεις στάχτη στα μάτια της κοινωνίας

Ούτε όμως εμείς οι Έλληνες, με την τόσο πλούσια ιστορία μας, δε φαίνεται να έχουμε διδαχτεί από το παρελθόν μας ότι οι μάχες κερδίζονται με αγώνα, με πάλη, με καθολική συμμετοχή, με ρήξεις. Και πως πάντοτε όλα αυτά ξεκινούν από την απελπισία των εκτοπισμένων. Από την αδικία και την απόγνωση του καταπιεσμένου

Περιμένουμε ότι, όσα δεν έγιναν ποτέ στην πράξη από το 1830 μέχρι σήμερα (δηλαδή να αλλάξουμε νοοτροπία, τρόπο σκέψης και αντιλήψεις) ξαφνικά λόγω της κρίσης θα αλλάξουν μέσα από ένα κομμάτι χαρτί που είναι στον αέρα, δεν πατά πουθενά στην πραγματικότητα. Είναι σκέτη θεωρία και ευχές

Και μάλιστα είναι ευχές και λόγια, από αυτούς που είχαν το χρόνο και τις ευκαιρίες να κάνουν πράξεις για να λύσουν το πρόβλημα. Που ποτέ δεν έκαναν φυσικά.

Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι το Ελληνικό ζήτημα θα λυθεί μέσα από επώδυνες συνθήκες που απαιτούν λαϊκή καθολική συμμετοχή της βάσης. Με κάποιας μορφής επανάσταση, που ελπίζω να είναι ειρηνική και να διεκδικεί ουσιώδη πράγματα. Νομιμότητα, διαφάνεια, μεταρρυθμίσεις, πρόσβαση των πολιτών στα δημόσια αγαθά ανεξαιρέτως, ελεύθερη ανάπτυξη της οικονομικής και κοινωνικής προσωπικότητας του πολίτη. Δε γίνεται αλλιώς

Το υπάρχον πολιτικό κατασκεύασμα δεν είναι λειτουργικό για τον Έλληνα πολίτη, δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες του. Το υπάρχον κατεστημένο κυβερνά με όρους οθωμανικής αυτοκρατορίας, αναφορά σε πρόσωπα και όχι συλλογικότητες, αντλώντας πόρους απο την παρα φύση σχέση του με το Ελληνικό κράτος. Το υπάρχον κατεστημένο για να ανατραπεί χρειάζεται μια Βαστίλλη, μεταφορικά. Δηλαδή ξερίζωμα και επαναθεμελίωση. Δε γίνεται αλλιώς

Ακούγονται ακραία τα όσα λέω, όμως έτσι συνέβη παντού στην Ευρώπη. Κάποιος ήρθε και διεκδίκησε τις αλλαγές, πολέμησε γι αυτές, συγκρούστηκε. Και το αποτέλεσμα των συμβιβασμών μπήκε σε διαδικασία συνεχούς βελτίωσης. Σε πλαίσια και όρους

Εδώ στην Ελλάδα, με εξαίρεση μικρές φωτεινές περιόδους, ποτέ κανείς δεν διεκδίκησε τις αλλαγές και δε χτύπησε τη ρίζα του προβλήματος. Παρά όλοι χρησιμοποίησαν το κατεστημένο, ως μέσον για να κρατούν μια εξουσία στηριγμένη σε πήλινα πόδια. Ποιό το αποτέλεσμα λοιπόν της αποτυχίας τους?

Το αποτέλεσμα της αποτυχίας τους είναι οι συνεχείς χρεοκοπίες που προκαλεί το κράτος στην κοινωνία, η συνεχής ανωμαλία, η συνεχώς ανορθόδοξη ανάπτυξη και λειτουργία των θεσμών σε αυτή τη χώρα. Το αποτέλεσμα είναι ότι ξαναμηδενίζουμε το κοντέρ και ξεκινάμε ξανά στις ίδιες λάθος βάσεις

Ποιές είναι αυτές? Μια από αυτές πάντως είναι το φιρμάνι των δύο αυτοκρατόρων (δεξιάς και αριστεράς) στο οποίο μας ανακοινώνουν πρακτικά ότι μέχρι σήμερα τίποτα δεν κατάφεραν. Δίχως να κάνουν αυτοκριτική, δίχως να επισημαίνουν τους λόγους της αποτυχίας. Δίχως να πράττουν τίποτα ώστε να μη γίνουν τα ίδια σφάλματα στο μέλλον.

Και είναι να απορεί κανείς με τους εξωσυστημικούς. Να απορεί κανείς, τι περιμένουν για να δράσουν

Τι άλλο χρειάζεται για να ξεκινήσει η επανάσταση?

"Να σε ενδιαφέρει", φωνάζει κάποιος από την άλλη μεριά της αίθουσας και έχει δίκιο

Καληνύχτα μας

Είναι εγκληματίες!

Διαβάζοντας σήμερα το άρθρο του Μαυρίδη στον capital δε μπόρεσα παρά να αγανακτήσω

Επισημαίνει ορισμένα σωστά πράγματα και πολύ καλά κάνει (το εξής ένα δηλαδή: Ότι μπήκαμε στο ευρώ με "δημιουργική λογιστική" και άρα χωρίς να το αξίζουμε. Και πράγματι έτσι είναι. Από εκεί ξεκίνησε το μεγάλο κακό. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο από το οποίο μπήκαμε σε τροχιά χρεοκοπίας και κρίσης και οχι το 1981 και ο Αντρέας, που έχει πολιτικές και όχι αμιγώς οικονομικές ευθύνες)

Όμως το γενικότερο πνεύμα του άρθρου, δηλαδή να μην πάει ο Σαμαράς σε εκλογές αλλά να ωθήσει τις μεταρρυθμίσεις, αγγίζει το όριο του ανέκδοτου

Οι εκλογές επιβάλλονται από τις περιστάσεις!

Οι περιστάσεις είναι η απώλεια της δεδηλωμένης από την παρούσα Βουλή!

Η ανικανότητα του ακροδεξιού φονταμενταλιστικού κομματιού της Νέας Δημοκρατίας, να παράξει οποιαδήποτε σοβαρή πολιτική πρόταση

Αντιστοίχως όπως ο θίασος του Γιώργου Παπανδρέου (και όχι ο ίδιος προσωπικά που ενώ κατηγορείται και διαβάλλεται συνεχώς, πήρε όχι τυχαία, επώδυνες αποφάσεις κάτω από αντίξοες συνθήκες, ενώ ήδη είχε κάνει μια εμβριθή μάκρο-ανάλυση, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων) αδυνατούσε να πράξει, τρία χρόνια νωρίτερα

Η συνολική και πλήρης απονομιμοποίηση αυτού του πολιτικού συστήματος, το οποίο ξεπουλάει την Ελλάδα με επαχθείς διομολογήσεις και συμφωνίες εξευτελιστικές!

Όσοι υπέγραψαν εν γνώση τους τα Μνημόνια, δήθεν για να κερδηθεί απαραίτητος χρόνος για να γίνουν μεταρρυθμίσεις είναι εγκληματίες και πολιτικοί αγύρτες που ανήκουν στον Κορυδαλλό!

Δεν είναι δυνατόν να πιστεύει κάποιος, ότι μέσα σε 3 χρόνια μπορεί να γίνει η οποιαδήποτε σοβαρή μεταρρύθμιση σε μια χώρα διαλυμμένη σε κάθε επίπεδο. Όλη η Ελλάδα το γνωρίζει αυτό! Δεν το γνωρίζουν οι πολιτικοί της? Αυτοί που ζούν? Που παριστάνουν ότι βρίσκονται?

Όσοι συνεχίζουν να εφαρμόζουν τις πολιτικές της Τροϊκα, κόντρα σε κάθε λογική, σε κάθε πραγματικότητα, σε κάθε δημοκρατικό αισθητήριο που κατ' ελάχιστο πρέπει να διαθέτει κάποιος που μπαίνει στη Βουλή, ενώ ροκανίζουν τον πολιτικό χρόνο μέχρι το επόμενο "θαύμα" (τάχα μου πλεόνασμα και τρίχες κατσαρές), είναι επίσης εγκληματίες και προδότες και πρέπει να μπούνε φυλακή για πάντα!

Παροτρύνει ο κύριος Μαυρίδης το Σαμαρά να "βάλει όραμα" στην Ελληνική οικονομία! Αν είναι δυνατόν! Λες και ο Σαμαράς γεννήθηκε χτές και δεν τον ξέρουμε ποιός είναι! Που να το βρεί το όραμα ο κύριος Σαμαράς? Σε ποιό πολιτικό χώρο να απευθυνθεί για να αντλήσει στελέχη και ιδέες? Στη διαβρωμένη -όπως το ΠΑΣΟΚ- και οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, Νέα Δημοκρατία?

Ε, λίγη σοβαρότητα ρε παιδιά επιτέλους! Λίγη ευθιξία!

Το πρόβλημα του συστήματος όμως είναι να κερδίσει χρόνο για να μπορέσει να καλύψει το κενό που άφησαν πίσω τους οι άλλοτε μεγάλες πολιτικές παρατάξεις (τις οποίες αθρόα χρηματοδότησαν μέσω των τραπεζών τους)

Το πρόβλημα του συστήματος είναι να μαντρώσει σε ελεγχόμενο περιβάλλον κάθε φωνή διαμαρτυρίας, κάθε εναλλακτική πρόταση, κάθε κίνηση που μπορεί στα σοβαρά να πλήξει τα σχέδια τους και να έχει απήχηση στον Ελληνικό λαό

Γι αυτό τους έχει πιάσει πρεμούρα να φτιάχνουν κινήσεις και παρεμβάσεις και νέα σχήματα και να λένε λόγια και να κάνουν δημοσκοπήσεις και να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κοσμάκη που πεινάει και κρυώνει

Λοιπόν!

Εδώ και τώρα εκλογές και να αποφασίσει ο λαός προς τα που θα πάει το καράβι και ποιοί πολιτικοί και ποιά σχήματα θα επιβιώσουν.

Εδώ και τώρα να τελειώνουμε με τους επικίνδυνους που ξεπουλάνε την πατρίδα μας, όπως οι Ρωμαίοι που έπαιζαν ζάρια στα πόδια του σταυρωμένου Ιησού!

Διαίρει και βασίλευε 2

Έλεγα τις προάλλες στο κείμενο μου Διαίρει και βασίλευε, η δύναμη τους ότι η μέθοδος για να κρατούν το λαό εξασθενημένο, δίχως συνείδηση της μεγάλης εικόνας, μονίμως στο έλεος κάποιου "σωτήρα", είναι η συντήρηση των μεγάλων διλημμάτων

Τα μεγάλα διλήμματα για τον αμόρφωτο λαό, είναι πάντα δύο "αντίθετοι" πόλοι, φτιαγμένοι έτσι ώστε να πατάνε στα συναισθηματικά αντανακλαστικά των ανθρώπων και να τους παρασύρουν με πάθη και ίντριγκες άνευ σημασίας. Στόχος του συστήματος είναι πάντοτε ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης.Ο αποπροσανατολισμός χρειάζεται γιατί καλύπτει εύκολα την πραγματική εικόνα της Ελλάδας, που όσον αφορά τα εσωτερικά της λίγο έχει αλλάξει ανά τα χρόνια

Τελευταία είδαμε πως με το πάτημα ενός κουμπιού, η Χρυσή Αυγή σχεδόν εξαφανίστηκε από το χάρτη. Μην έχετε αυταπάτες με το θεατράκι που ακολούθησε. Ίσως η όλη ιστορία ήταν να σταλεί ένα μήνυμα από το κατεστημένο, προς αυτούς που επιβουλεύονται την ανατροπή του status quo που έχει επιλεγεί από τις ελίτ. Υπο αυτό το πρίσμα, όντως η ψήφος στη Χρυσή Αυγή να ήταν αντισυστημική, όχι όμως επειδή λειτούργησε τιμωρητικά για το ίδιο το κατεστημένο (μέρος του οποίου άλλωστε ως ακτιβιστικός βραχίονας της δεξιάς δηλαδή, είναι η Χρυσή Αυγή) αλλά γιατί στράφηκε ενάντια στους πολιτικούς της πάτρονες, ποικιλοτρόπως

Από τη μία μεριά, αφαιρώντας εκλογικά ποσοστά από την κύρια δεξαμενή "ελέγχου" των ψηφοφόρων. Από την άλλη μεριά μεταφέροντας στο προσκήνιο και την επικαιρότητα πρακτικές δράσης του υποκόσμου και της Μαφίας, που αφαίρεσαν και την "ηθική" νομιμοποίηση της δεξιάς, έναντι της πολυπροβεβλημένης "αριστερής και αναρχικής βίας αυτών που έκαναν την έγκυο στη Μαρφίν". Ακυρώνοντας ουσιαστικά ένα πλεονέκτημα "δίκαιης οργής των Ελλήνων που αγανακτούν απέναντι στο μνημόνιο", μιας και αυτή η βία, επιβεβαίωνει πανηγυρικά τους λόγους που υιοθέτησαν  πολλοί στη ΝΔ (Λαζαρίδης, Κρανιδιώτης και άλλοι) τη θεωρία των δύο άκρων  για να περνάνε έμμεσα μηνύματα για την "λογική" ύπαρξη της Χ.Α.στο πολιτικό στερέωμα. Κάτι που ο Σαμαράς επισήμως αρνήθηκε ότι ενστερνίζεται, μην ξεχνάμε

Η θεωρία των δύο άκρων λοιπόν (δηλαδή η βία της άκρας αριστεράς και τα μέσα επιβολής της vs η βία της άκρας δεξιάς, παρομοίως), είναι ένα ψεύτικο δίλημμα που πασάρεται στον Ελληνικό λαό για να τον κρατά θολωμένο έναντι του αληθούς διλήμματος που είναι "βία οποιαδήποτε μορφής vs νομιμότητα και κράτος δικαίου"

Το αίτημα των Ελλήνων θα έπρεπε να είναι "κράτος δικαίου με κάθε κόστος, υπέρ του έθνους και της πατρίδας". Το αίτημα των Ελλήνων θα έπρεπε να είναι "απεμπόληση κάθε βίας και ανομίας στο δημόσιο και ιδιωτικό βίο". Αντί αυτών βλέπετε από τη μία τη Χ.Α από την άλλη κάποιους άλλους, στη μέση τάχα μου τη συγκυβέρνηση και έξω απο την Ελλαδα, μια εντελώς άλλη, διαφορετική κατάσταση. Και εδώ είναι το ζουμί.

Έκανα όλον αυτόν τον πρόλογο, για να δείξω με πολύ ευδιάκριτο τρόπο, το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης που μας πουλάνε οι χόρηγοί των κομμάτων (τα Media) ως μεταξωτές κορδέλες (αντί για τα δηλητηριώδη φύκια που στην πραγματικότητα είναι) και "γόνιμη αντιπαράθεση που είναι απαραίτητα για την εμβάθυνση της δημοκρατίας". Αυτό το χαμηλό επίπεδο, ένα παράδειγμα του οποίου είναι τα πρόσφατα γεγονότα, υπάρχει για ένα και μόνο λόγο.

Γιατί οι εγχώριες ελίτ -τα τζάκια δηλαδή- οι προύχοντες και οι τοποτηρητές, θέλουν να μην αλλάξει τίποτα στη χώρα, εις βάρος των δικών τους, μεγάλων συμφερόντων.

Έτσι, σε συνεργασία με τους προστάτες-κατακτητές μας (Αμερικάνους, Ρώσους και Γερμανούς) που ως συνήθως επιβουλεύονται ενεργειακές πηγές του Αιγαίου και γεωπολιτική επιρροή σε συνδυασμό με τα συμφέροντα τους σε Τουρκία και Ισραήλ, τοποθετούν ανδρείκελα στην πολιτική επικαιρότητα, που ΔΕΝ θα σταθούν εμπόδιο στη στρατηγική τους.

Αυτές οι εγχώριες ελίτ, που κατασπατάλησαν δισεκατομμύρια επιδοτήσεων, κοινοτικών προγραμμάτων, φόρων και εισφορών, που δημιούργησαν ένα κράτος που κάνει τα στραβά μάτια στις ανομίες τους, ενώ προς τρίτα μέρη δεν αφήνει περιθώρια επιβίωσης, που ροκάνισαν τα φτηνά δάνεια της ζώνης του ευρώ επί δεκαετία τουλάχιστον, που παράγγειλαν ελαττωματικά όπλα και υποβρύχια και ένα σωρό αλλα τέτοια πράγματα.

Αυτές οι εγχώριες ελίτ είναι που στέλνουν το λογαριασμό στον Ελληνικό λαό, προσφέροντας του τα Μνημόνια. Τα μνημόνια που είναι αποικιοκρατικές συμβάσεις υποτέλειας, αντίστοιχες με όσες οι Εθνοσυνελεύσεις Α και Β, του 1825 και 1826 -αν δεν απατώμαι στις ημερομηνίες- είχαν συνομολογήσει με τους "προστάτες" Άγγλους, ώστε να διαπραγματευτούν την υποτέλεια της Ελλάδας (που είχε επαναστατήσει για να απαλλαγεί από το Σουλτάνο) στον Σουλτάνο, με αντάλλαγμα να μην αποτελειώσουν την Ελλάδα, τα στρατεύματα του Ιμπραήμ που προέλαυνε ανενόχλητος!!!! Ενώ νωρίτερα είχαν ήδη απορρίψει το σχέδιο της Ρωσίας που ήταν ευνοϊκότερο για την εξέλιξη των πραγμάτων!!!

Και για να παραμείνω στην Επανάσταση που ήταν το σημαντικότερο γεγονός του σύγχρονου Ελληνισμού, την ώρα που μάτωνε η πατρίδα από τις σφαγές των Τούρκων, οι Μαυροκορδάτοι και οι κοτζαμπάσηδες που θα έχαναν τα προνόμια που είχαν από το Σουλτάνο, έκαναν συμβούλια και διαβούλια για το πως θα έπρεπε και το αν θα έπρεπε και το με ποιούς θα έπρεπε να διοικηθεί η Ελλάδα μετά την απελευθέρωση!!!! Και ανεβοκατέβαζαν κυβερνήσεις και πολιτικές επιτροπές, την ώρα που καίγονταν τα Ψαρά και πολιορκούνταν μέχρις εσχάτων το Μεσολόγγι!!!!!Είναι τρομερές οι συμπτώσεις για να αγνοούνται ρε παιδιά!!!

Γιατί στο τέλος, με την κωλυσιεργία των πολιτικών της επανάστασης, φτάσαμε σε σημείο καταστροφής τέτοιο, που ΔΕΝ είχαμε άλλη επιλογή διαπραγμάτευσης, από το να αποδεχτούμε πρώτον την οικονομική μας εξάρτηση και υποτέλεια σε ξένη δύναμη και δεύτερον την πολιτική και διπλωματική μας εξάρτηση από τα εκάστοτε σχέδια και τους συσχετισμούς συμφερόντων!!!

Και σας φέρνω ξανά στο σήμερα!!!

Δείτε την πορεία της Ελληνικής χρεοκοπίας από το 2009 έως σήμερα, τις αλλεπάληλες εγχώριες πολιτικές διαβουλεύσεις και το ανεβοκατέβασμα κυβερνήσεων, τη συνομόγηση κατοχικών δανείων υποτέλειας από όλους ανεξαιρέτως, την εξάρθρωση κάθε επιτεύγματος δημοκρατίας, οικονομίας, παραγωγής, επιπέδου διαβίωσης που κατακτήσαμε στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης σε μια πορεία 40 ετών, μέσα σε λίγα χρόνια με τις χειρότερες για εμάς προϋποθέσεις!!!

Απεμπολήσαμε ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ τη θέση μας στην Ευρώπη, στο ευρώ, στα ανεπτυγμένα κράτη, βυθίσαμε τη χώρα μέσα στην άβυσσο και για μία ακόμη φορά στην ιστορία μας, γίναμε αυτό που μας ήθελαν πάντα

Αντίπαλες φατρίες χωρίς ιδεολογία, με μικροσυμφέροντα να χωρίσουν, μίσος να χύνεται και έριδες να δημιουργούνται από τη φτώχια σε κάθε επίπεδο, πάνω σε μια γή εντελώς και παντελώς καμένη από κάθε ζωντάνια και ελπίδα. Στην πλάτη του αποδεκατισμένου Έλληνα, να γίνονται ανήθικες διαπραγματεύσεις από τους προύχοντες και τους πλουσίους, για να μοιραστούν τα ιμάτια του Χριστού κάτω από το σταυρό.

Και τους δώσαμε, στους ξένους, την ευκαιρία για μια ακόμα φορά στην ιστορία μας, ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ, για τα συμφέροντα της Ελλάδας στη ΝΑ μεσόγειο, με βάση τις δικές τους ιδιοτελείς επιδιώξεις, που αν αποβούν θετικές, θα έχουμε θετικά αποτελέσματα σύντομα, ενώ αν αποβούν αρνητικές, θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση ΔΙΧΩΣ ΕΛΕΓΧΟ για πολλά ακόμα χρόνια.

Τους δώσαμε ξανά την εντύπωση, στους ξένους, ότι δίχως τα χρήματα, είμαστε ένας εξαθλιωμένος ηθικά πολιτισμός, δίχως καμία οργάνωση, καμία παιδεία, κανένα στόχο, καμία εθνική οντότητα, καμία αξιοπρέπεια. Παρά οι ζήτουλες, οι ξεφτιλισμένοι και οι γενίτσαροι που πήραν τη θέση των ηρώων της Επανάστασης του 1821.

Γιατί αυτό ακριβώς κάναμε τόσα χρόνια. Αντί να χτίσουμε, γκρεμίσαμε. Και όταν ήρθε το τέλος του πάρτι, αποκαλύφθηκε ότι οι τερμίτες είχαν ροκανίσει μέχρι και το κοντάρι της σημαίας

Αντί όμως να σκεφτόμαστε όλα αυτά, και να ετοιμαζόμαστε για ανατροπή από το λαό, δηλαδή για επανάσταση, ασχολούμαστε με τον υπόκοσμο της Χρυσής Αυγής, που παραπήρε θάρρος και το σύστημα το σκαμπίλισε για να "κάτσει φρόνιμα" και να υπηρετήσει τον προδιαγεγραμμένο της σκοπό. Το ρόλο δηλαδή του πολιτικού αναχώματος, αγκαζέ με κάποια παρά-αστυνομική δράση, στα πλαίσια της ανακατάληψης των γειτονιών της Αθήνας από την Αριστερά, που παραδοσιακά προσεταιρίζεται την φτωχολογιά.

Οι τεχνικές προπαγάνδας των κυβερνήσεων

Από την ιστοσελίδα "Εναλλακτική Δράση", εδώ: Οι τεχνικές προπαγάνδας των κυβερνήσεων

Αναδημοσιεύω αυτούσιο το κείμενο, για προφανείς λόγους. Τροφή για σκέψη, σχολιασμός δικός μου

Ad hominem: Επίθεση στον άνθρωπο και όχι στα επιχειρήματά του. Παράδειγμα: Είναι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, αριστερός, δεξιός, κοντός, ψηλός, έξυπνος, κουτός, είναι ομοφυλόφιλος, είναι αλβανός, είναι φτωχός, είναι δικός τους, είναι μέλος στο τάδε βίντεο κλάμπ κλπ με λίγα λόγια είναι η προσωπική επίθεση.

Ad nauseam: Επανάληψη του ίδιου επιχειρήματος (“μέχρι ναυτίας”) σε μορφή σλόγκαν μέχρι να γίνει πιστευτό. Λειτουργεί καλύτερα οτάν τα μέσα ενημέρωσης είναι περιορισμένα και ελεγχόμενα. Η περίφημη Γκαιμπελική προπαγάνδα. "Πες πες, στο τέλος, όλο και κάτι θα μείνει". Παραδείγματα: Success Story, Λεφτά Υπάρχουν, Αλλαγή, Εδώ και τώρα εκλογές, Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο κλπ

Επίκληση αυθεντιών: Όταν διάφοροι “ειδικοί” υποστηρίζουν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει ως την μόνη αλήθεια. Η κατεξοχήν μέθοδος των τηλεπαραθύρων και της τηλεοπτικής προπαγάνδας των "'έγκριτων δημοσιογράφων". Στο τηλεπαράθυρο εμφανίζονται ειδήμονες που τάχα μου αποδεικνύουν με επιχειρηματα οτιδήποτε συζητείται. Σε ζωντανή μετάδοση. Σε άλλες περιπτώσεις η αυθεντία μπορεί να είναι πολιτική ή θρησκευτική. Παραδείγματα. Ο Χριστός είναι υπαρκτό πρόσωπο, το λένε τα ευαγγέλια. Ο καπιταλισμός είναι κακό πράγμα, το απέδειξε ο Μάρξ. Ο άνθρωπος προήλθε από τον πίθηκο, το είπε ο Δαρβίνος κλπ

Χρήση φόβου: Εδραίωση αισθημάτων αγωνίας και πανικού στον γενικό πληθυσμό συνήθως με την επίκληση ενός ανώτερου εξωτερικού μεγάλου κινδύνου. Αν δεν κάνουμε αυτά που -δήθεν- μας λέει η Τροϊκά, δηλαδή να σας πηδήξουμε χωρίς αναισθητικό μέχρι να πεθάνετε, δεν θα πάρουμε την επόμενη δόση και θα πεινάσετε. Ο ιός του δυτικού Νείλου επιτίθεται στους Έλληνες μέσα από τα τσιμπήματα κουνουπιών, επειδή δεν είχαμε λεφτά να ψεκάσουμε. Τρέξτε να εμβολιαστείτε γιατί αν δεν το κάνετε θα πεθάνετε από....(όνομα ασθένειας). Οι Τούρκοι παραβίασαν τον εναέριο χώρο μας 40 φορές σήμερα. Και πολλά άλλα

Χρήση στερεότυπων και προκαταλήψεων: Εκμετάλλευση προκαταλήψεων του κοινού- στόχου για επίταση των φόβων και αντιπαθειών τους συνήθως με χρήση αναπόδεικτων συσχετισμών. π.χ. ΌΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες, ΟΛΟΙ οι μετανάστες είναι παράνομοι.Όλοι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι, λαμόγια, αμόρφωτοι και "μαζί τα φάγαμε". Όλοι οι άνθρωποι θα πάνε στην Κόλαση αν δεν πιστέψουν στο Χριστό. Όλοι οι άντρες/γυναίκες, είναι μαλάκες/πουτάνες. Όλοι θέλουν το κακό μας

Πολύ Μεγάλα Ψέματα: Το ψέμα είναι τόσο μεγάλο και παράλογο ώστε αυτός που το ακούει να συμπεράνει ότι αποκλείται να λέγεται ένα τόσο μεγάλο ψέμα σε όλο τον κόσμο τόσο ξεδιάντροπα, ώστε τελικά να το πιστέψει. Η δημοκρατία είναι το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης. Η θρησκεία διδάσκει την αγάπη. Το σχολείο παράγει χρήσιμους ανθρώπους. Οι νόμοι φτιάχτηκαν από το λαό για το λαό. Οι εκλογές είναι γνήσια λαϊκή έκφραση. Η Ελλάδα χρεοκόπησε επειδή ζούσε με δανεικά. Το κρυφό σχολειό. Και πολλά άλλα

Μονόδρομος: Αφού όλοι το κάνουν, κάντο κι εσύ ως την μόνη δυνατή πιθανότητα επιτυχίας (χρήση ψυχολογίας της μάζας). Η ανάπτυξη είναι μονόδρομος. Εντός ευρώ είναι μονόδρομος. Το τάδε σύστημα είναι μονόδρομος. Η τάδε νοοτροπία είναι μονόδρομος.

Άσπρο-Μαύρο: “Αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εχθρός μας”. Η εμείς ή αυτοί. Θεωρία των δύο άκρων. Δύο πόλοι. Δικομματικό σύστημα. Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Έλληνες-μετανάστες. Καλό-Κακό. Ηθικό-Νόμιμο. Βορράς-Νότος. Και πολλά άλλα.

Ο Απλός Άνθρωπος: Η θέση της προπαγάνδας παρουσιάζεται ως η θέση του απλού ανθρώπου ώστε ο τελευταίος να νιώσει ασφάλεια και να ταυτιστεί με αυτήν.Εντάσσεται στην κατηγορία "Μεγάλα Ψέματα", καθότι η έννοια του "απλού ανθρώπου" δεν υπήρξε ποτέ από καμμία σκοπιά. Συνήθως αυτή η μέθοδος έχει νόημα συγκριτικά. Δηλαδή λες "αφού ο μαλάκας μπόρεσε, άρα μπορείς κι εσύ". Πάντοτε συγκρίνοντας με τον πάτο, όχι με την κορυφή της κατάστασης. Τόσο απλά

Δαιμονοποίηση της Αντίθετης Άποψης: Οι έχοντες άλλη άποψη εμφανίζονται ως τρελοί ή κακοί. Οποιος λέει ότι ο Χριστός δεν υπάρχει, είναι πράκτορας των εβραιομασόνων και του σιωνισμού. Εδώ εντάσσονται και οι θεωρίες συνομωσίας. Είναι υποσύστημα της παραπάνω κατηγορίας "η εμείς ή εσείς".

Παραπληροφόρηση: Παραποίηση Στοιχείων, Μοντάζ Φωτογραφιών, Μοντάζ Ομιλιών και Δηλώσεων, Τεχνητό κλίμα ευφορίας: Επιβραβεύσεις από ξένες εξουσίες κλπ.Πολιτικές ομιλίες δια χειρός Τάσου Μπιρσίμ και μεταγενέστερων, επεισόδια και κάλυψη τους από τα μέσα, φώτοσοπ καλλιτεχνών και πολιτικών, μεγαλοπρεπείς συνεντεύξεις σε "'εγκριτα περιοδικά και δημοσιογράφους", δηλώσεις και διαγγέλματα από τηλεόρασης, δηλώσεις στήριξης "από ξένους ηγέτες". Η δολοφονία του Κένεντι. Η 11η Σεπτεμβρίου. Το Χόλλυγουντ ως όργανο εξωτερικής πολιτικής. Όλα όσα βλέπουμε αυτές τις μέρες. Εντάσσεται στην προπαγάνδα των μαζών.

Αποκοπή Φράσεων: Επιλεκτική χρήση φράσεων του αντιπάλου για την αλλοίωση του νοήματος και της πρόθεσης τους. Λογοπαίγνια. Σλόγκαν. Αντιστροφή νοήματος. "Πίστευε και μη, ερεύνα". Και πολλά άλλα καθημερινά. Η πλάκα της συγκεκριμένης μεθόδου πάντως βρίσκεται στους τσακωμούς των ζευγαριών. Εκεί γίνεται το έλα να δεις.

Ύψωμα Σημαίας: Επίκληση πατριωτισμού ακόμη και για ενέργειες τελείως παράλογες ή άσχετες με την έννοια του πατριωτισμού. Το μεγάλο ταμπού της Ελλάδας. Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Η καλλιέργεια ψεύτικων προσδοκιών εις το όνομα του εθνικού συμφέροντος. Η ταύτιση της σημαίας με την πατρίδα και το συναίσθημα απέναντι στα Ελληνοχριστιανικά πρότυπα που διδάσκονται εξαντλητικά στη χώρα μας. Τι σημαία, τι καμπάνα, η Ελλάδα μια μπανάνα.

Αστραφτερές Γενικεύσεις: Όμορφα λόγια με κενό ουσίας και περιεχομένου. Τα λόγια των πολιτικών. Όσο πιο γενικά, τόσο μεγαλύτερα τα ψέματα. Πρωτοστάτης και πρωτεργάτης της κατηγορίας, ο ΠΑΣΟΚικός λαϊκισμός. Τα ίδια και στο ποδόσφαιρο.

Μισή Αλήθεια: Απόκρυψη της πλήρους εικόνας, π.χ. ποσοστιαία μείωση ελλείμματος χωρίς παράλληλη αναφορά στην ανεργία ή στο χρέος. Το κλασσικό τρίκ της δημιουργικής λογιστικής και των οικονομολόγων. Η αντιστροφή της πραγματικότητας. Το μισοάδειο ή μισογεματο ποτήρι, με όπλο την "αυθεντία" προσώπων και πραγμάτων που δεν κατανοούμε επακριβώς αλλά φαίνονται "πειστικά"

Επιτηδευμένες Γενικότητες: Χρήση ασαφών στόχων ώστε να αποφευχθεί η ευθύνη σε περίπτωση αθέτησης. Αναλύθηκε στις αστραφτερές γενικεύσεις. "Θέλουμε ανάπτυξη για τον τόπο". Οι θυσίες του Ελληνικού λαού δεν θα πάνε χαμένες. Η ομάδα έτρεξε πολύ στο Β ημίχρονο. Η Ευρώπη πρέπει να κατανοήσει τα προβλήματα μας.

Ευφημισμοί και Δυσφημισμοί: χρήση “ταμπέλας”. π.χ. χρήση της λέξης φιλελεύθερος (ποιός δεν είναι φίλος της ελευθερίας;!) ως ευφημισμός για να υποδηλώσει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που είναι η “φιλελεύθερη” πολιτική ή π.χ. χρήση της λέξης συντηρητικός για να αποδειχτεί οπισθοδρομισμός κ.α. Χωρίς σχόλιο. Είναι προφανές.

Φορτισμένες Λέξεις: Λέξεις που σημαίνουν κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που μπορεί να είναι π.χ. απλές αλλαγές ονομάζονται μεταρρυθμίσεις. Γειά σου Ανδρέα Παπανδρέου

Αρνητικοί Χαρακτηρισμοί: Χρήση χαρακτηρισμών που εμπεριέχουν λογικό σφάλμα αλλά δημιουργούν συνειρμούς που ευνοούν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει.

Υπεραπλούστευση: Χρήση γενικεύσεων για την περιγραφή περίπλοκων κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων. Την κρίση να πληρώσει, το κεφάλαιο. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Έξω από το μνημόνιο, Έξω από το ευρώ. Η Γερμανία πληρώνει τα χρέη της Ελλάδας.

Εκλογίκευση: Χρήση ασαφών και ευχάριστων φράσεων για την την εκλογίκευση παράλογων φαινομένων. Δεν έφταιγε ο γαμπρός μου. Ήταν καλό παιδί, οικογενειάρχης, νοικοκύρης. Του επιτέθηκαν και σε φάση άμυνας μαχαίρωσε τον Φύσσα

Λογική Πλάνη: Χρήση αδιαμφισβήτητης αλήθειας που ωστόσο είναι άσχετη με το προκείμενο.

Επανάληψη: Χρήση ίδιας φράσης κάνοντας “πλύση εγκεφάλου” ώστε να αδυνατεί ο εγκέφαλος να σκεφτεί κάτι διαφορετικό. Συνήθως συνδέεται με την χρήση σλόγκαν. Αναλύθηκε παραπάνω

Συνειρμική Μεταφορά: Χρήση συμβόλων, φράσεων με θετικό συνειρμό, π.χ. ανάπτυξη που είναι εκ φύσεων κάτι θετικό, για την αποδοχή δυσμενών μέτρων. Ξημέρωσε μια φωτεινή ημέρα για την Ελληνική οικονομία που έριξε την ανεργία από το 30% στο 29,5%

Υπόνοια: Σε συνδυασμό με την προηγούμενη τεχνική, αφήνεται να εννοηθεί ότι η ανάπτυξη θα είναι για το καλό των πολιτών, κάτι που θα ήταν αδύνατον να γίνει αποδεκτό αν γινόταν σαφής εξήγηση του τι ακριβώς σημαίνει ανάπτυξη και ποιους θα ωφελήσει.

Δε φοβάμαι, διότι γνωρίζω την αλήθεια

Διαβάζω καθημερινά τον Στούπα -μεταξύ άλλων- γιατί έχει τεράστιο ενδιαφέρον να βλέπεις τον τρόπο σκέψης ανθρώπων αντιδιαμετρικά αντίθετων με τις δικές σου πεποιθήσεις. Μόνο έτσι μαθαίνεις. Διαφωνώντας. Ερχόμενος σε σύγκρουση.

Γράφει σήμερα λοιπόν ο Κώστας :

"Η στήλη αναφέρεται συχνά στο ιδιότυπο παρακράτος που έχει συστήσει το πελατειακό κομματικό κράτος της μεταπολίτευσης. Ένα παρακράτος εκβιασμών, διαφθοράς, φόβου και τρόμου που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το παρακράτος της Χούντας και της μεταπολεμικής δεξιάς. Οι της ένδον του συστήματος εκβιάζουν, εκμεταλλεύονται  και τρομοκρατούν τους έξω από αυτό."


Το πρόβλημα με όλους τους νεοφιλελεύθερους αρθρογράφους, που νομίζουν ότι βρίσκονται σε μια άλλη χώρα, σε ένα άλλο πολιτισμικό περιβάλλον, είναι η μονόπαντη και μονοσήμαντη αντίληψη τους για τη μεταπολίτευση. Δηλαδή βρίζουν τον Αντρέα και τον δείχνουν ως υπαίτιο της χρεοκοπίας της χώρας μας. Δείχνουν το ΠΑΣΟΚ ως πρωταγωνιστή της διαφθοράς που οδήγησε σε σήψη και εκ των έσω κατάρρευση του κράτους. Αποδοκιμάζουν το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό, ως συστήματα ανακόλουθα με τις σύγχρονες ανοιχτές οικονομίες, προτάσσοντας τα οφέλη του καπιταλισμού. Που πράγματι έδειξε οφέλη σε άλλες χώρες, σε άλλα μοντέλα οικονομίας. Εκεί που πράγματι είχε (μέχρι χτες) πετύχει το μοντέλο.


Αυτό είναι το "κολπο" των αρθρογράφων της δεξιάς. Η επιλεκτική ανάγνωση της ιστορίας.Οι παραπομπές στα βολικά σημεία. Στις βολικές αιτιάσεις. Που εστιάζουν στα οφέλη ενός καπιταλιστικού συστήματος, που ποτέ δεν εφαρμόστηκε στην Ελλάδα. Όπως ποτέ δεν εφαρμόστηκε στην Ελλάδα ένα αμιγώς σοσιαλιστικό σύστημα. Προϋπόθεση για το σοσιαλισμό, ακόμα και τη δημοκρατία της αγοράς, είναι η οικονομική ευρωστία. Δηλαδή οι πλεονασματικές εξαγωγές. Η λεγόμενη "εξωστρέφεια" της οικονομίας. Με άλλα λόγια να έχεις περίσσευμα πλούτου, ώστε να χρηματοδοτήσεις το κοινωνικό σου κράτος. Όπως στις Σκανδιναβικές χώρες.


Η άποψη μου, όπως την έχω καταγράψει επανειλλημένως σε αυτό το χώρο είναι ξεκάθαρη:
Το ιδιότυπο παρακράτος στο οποίο αναφέρεται ο Κώστας Στούπας (Ένα παρακράτος εκβιασμών, διαφθοράς, φόβου και τρόμου στο οποίο όσοι βρίσκονται  εντός του συστήματος εκβιάζουν, εκμεταλλεύονται  και τρομοκρατούν τους έξω από αυτό) έχει τα θεμέλια του, στις απαρχές του Ελληνικού κράτους, έτσι όπως επανιδρύθηκε, μετά την -ξενόφερτα υποκινούμενη και συγκυριακά επιτυχημένη- επανάσταση του 1821.

Το ιδιότυπο αυτό παρακράτος, που ο Παπανδρέου στα βιβλία του (αλλά και άλλοι οικονομολόγοι, πολιτικοί και αναλυτές της πολιτικής οικονομίας με προεξέχοντα το Μάρξ) έχει ονομάσει "γραφειοκρατία", ήταν, είναι και θα είναι η πραγματική εξουσία στην Ελλάδα. Διαχρονικά. Δίχως να χάσει απολύτως κανένα ουσιώδες στοιχείο της, ανά τα χρόνια.

Το ιδιότυπο αυτό παρακράτος, δε συστάθηκε στη μεταπολίτευση κύριε Στούπα. Υπήρχε πρίν από τη μεταπολίτευση. Υπάρχει και σήμερα. Θα υπάρχει και αύριο. Μετά τα Μνημόνια και τις "μεταρρυθμίσεις". Θα υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμα, μέχρις ώτου ενσωματωθεί η δυτική κουλτούρα στην Ελληνική και ταυτιστούν στα αιτήματα τους. Όταν θα πάψει ο Έλληνας να βρίζει τους ξένους ως υπαίτιους για το κατάντημα του, δίχως να κάνει αυτοκριτική. Όταν δηλαδή αναλάβει στα σοβαρά, την ευθύνη για τον εαυτό του.

Το ιδιότυπο αυτό παρακράτος, μεταβάλλει απλά τη "βιτρίνα" που παρουσιάζει στην κοινωνία. Το περιτύλιγμα που προσφέρει προς κατανάλωση. Που άλλοτε είναι το τάδε πολιτικό κόμμα και άλλοτε το δείνα. Που ανάλογα τις περιστάσεις προσαρμόζεται κατάλληλα, είτε διασταλτικά, είτε συσταλτικά, ώστε να επιβιώσει. Που είναι Χαμαιλέων και Λεβιάθαν μαζί. Που άλλοτε επιτίθεται και άλλοτε αμύνεται. Δείτε το Μνημόνιο. Το παρακράτος δέχτηκε απανωτά χτυπήματα και αντιστέκεται λυσσαλέα. Κερδίζει χρόνο και ανατροφοδοτείται. Αναδιπλώνεται για να επιτεθεί, όταν οι συνθήκες θα είναι κατάλληλες.

Η βιτρίνα αλλάζει, το παρακράτος όχι. Ας το καταλάβουμε επιτέλους

Όλοι οι λαοί του νότου, ανέπτυξαν τέτοια συστήματα επιβίωσης (παρακράτος, παραοικονομία, παραπαιδεία, παραφιλολογία, παρασκήνια κλπ) όταν βρέθηκαν υπό κατοχή/έλεγχο/ξένη εξουσία για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Υπό διωγμό. Στην Ιταλία το χαρακτηριστικότερο παρακράτος ονομάστηκε Μαφία. Σε άλλες χώρες Κόμμα. Σε άλλες πάλι, περιορίστηκε στην έννοια που ανέφερα παραπάνω με τη λέξη Γραφειοκρατία. Ακόμα και οι λέξεις, οι έννοιες, προσαρμόζονται ανάλογα με το μέγεθος, τη διείσδυση και τα αποτελέσματα της δράσης κάθε παρα-εξουσιαστικού μορφώματος. Η Μαφία "συμμορφώνει" με τη βία, το Κόμμα καθοδηγεί/χειραγωγεί τη θέληση σου, η Γραφειοκρατία ελέγχει ασφυκτικά την καθημερινότητα σου. Η διαπλοκή αυτό ακριβώς το πράγμα περιγράφει. Τον υπόγειο παράλληλο κόσμο που περνά απαρατήρητος "κινώντας τα νήματα".

Κοινός τόπος όλων των υπόγειων παρακρατικών μηχανισμών, η προβολή της αυταπάτης της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης, κομμένη και ραμμένη στα δικά σου μέτρα. Στις αναγκαιότητες των καιρών. Που άλλοτε είναι "ώριμες δημοκρατίες" και άλλοτε "χρειάζονται χειρουργείο για να γλιτώσουν τη σήψη τους". Που μια χρειάζονται "μεταρρυθμίσεις και σοσιαλισμό" και την άλλη "επιστροφή στις εθνικές μας ρίζες και αυταρχική δεξιά".

Είναι το ίδιο πράγμα. Και είναι το ίδιο πράγμα διότι τελικά παράγεται το ίδιο αποτέλεσμα. Ένας ατέρμονας κύκλος κρίσεων σε κάθε επίπεδο. Κυρίως κρίσεων που έχουν να κάνουν με την ίδια την ταυτότητα ενός λαού. Κρίσεων θεμελιακών, συστημικών, αυτοπροσδιορισμού και ετεροπροσδιορισμού. Κρίσεων προσανατολισμού και αυτογνωσίας. Που σε ένα απτό επίπεδο μεταφράζονται ως "έλλειμμα", "χρέος", "αδιέξοδο", "χρεοκοπία", γιατί ποτέ τελικά το παρακράτος δεν σε αφήνει ανεπηρρέαστο, ελεύθερο από τη δική του βούληση, τα δικά του μικρο-συμφέροντα.

Η πηγή εξουσίας του παρακράτους είναι η εξής μια. Η άγνοια σου. Η άγνοια μας. Το χαμηλό επίπεδο παιδείας και αντίληψης του περιβάλλοντος γύρω μας. Η αδυναμία ερμηνείας των φαινομένων της σημερινής πραγματικότητας. Η αδυναμία εμβάθυνσης και σύνθεσης διαφορετικών ερεθισμάτων. Με λίγα λόγια το παρακράτος είναι που επιθυμεί το σκοτάδι στα μυαλά και τις ψυχές μας. Δεν είναι οι αριστερο-δεξιές ακραίες μαριονέτες που κανιβαλίζουν το δημόσιο χώρο για να πάρουν ψήφους. Για να κερδίσουν "διαφημιστικό χρόνο" στις πωλήσεις των ΜΜΕ. Αυτοί είναι οι εκτελεστικοί βραχίονες. Οι μεσάζοντες. Οι διαμεσολαβητές, που παίρνουν προμήθεια διάφορα ανταλλάγματα.

Αυτή είναι η αλήθεια και ας την κοιτάξουμε κατάματα. Αυτή είναι η πραγματικότητα

Γι' αυτό το λόγο από τα μέτρα πλήττονται όσοι δε μετέχουν της σφαίρας επιρροής του παρακράτους. Τιμωρούμαστε παραδειγματικά. Μας εξοντώνουν με φόρους, με νέα μέτρα, με χαράτσια, με δηλώσεις υποτέλειας που έχουν τη μορφή του Βενιζέλου, του Σαμαρά. Του κάθε σαλτιμπάγκου που ούτως η άλλως δεν έχει τη δύναμη της ανατροπής.

Τη δύναμη της ανατροπής την έχει μόνο ο ίδιος ο λαός. Ένας λαός όμως απελευθερωμένος από τον πνευματικό ζυγό, πεφωτισμένος και χειραφετημένος. Ένας λαός με δύναμη που πηγάζει από την επιβολή της θέλησης του πάνω στο φόβο.

Όταν γνωρίζω την αλήθεια, δε φοβάμαι. Διότι η αλήθεια δε με βλάπτει, αντίθετα με ωφελεί, μου ανοίγει τα μάτια. Με κάνει καλύτερο. Με κάνει ηθικότερο. Με κάνει αρωγό, συνεργάτη και αλληλέγγυο της κοινωνίας. Με κάνει να αγαπώ το συνάνθρωπο, όχι να τον ανταγωνίζομαι.

Όταν γνωρίζω την αλήθεια, γνωρίζω τον εαυτό μου.

Μη φοβάστε. Θα νικήσουμε. Έστω κι αν τώρα, φαίνεται πως το παιχνίδι είναι χαμένο.

Που 'σαι ρε Παπαδόπουλε

Κάποτε ρώτησα τη μάνα μου: "Ρε μάνα τι κάνατε εσείς όταν ήταν η χούντα στην εξουσία?"

Και μου απάντησε: "Εμείς δεν καταλάβαμε τίποτα, κοιτούσαμε τη δουλειά μας"

Αυτό λοιπόν ας έχουν στο μυαλό τους όλοι όσοι σοκάρονται που στις δημοσκοπήσεις, φανερές και κρυφές οι νοσταλγοί της χούντας θα είναι και 30% στην Ελληνική κοινωνία.

Ιδίως σε επαρχίες τύπου Μανωλάδας, δηλαδή αυτό που στην Αμερική θα έλεγαν....deep south (και τους κατοίκους rednecks--δηλαδή κοκκινολαίμηδες ή σε απλά ελληνικά "βλάχους")

Αυτό που σε άλλες πολιτισμένες χώρες απολαμβάνει ο μέσος πολίτης, ως απόρροια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ σε οικονομία και κοινωνία, στην Ελλάδα δεν το ξέρουμε

Στην Ελλάδα δεν έχει λειτουργήσει ποτέ η δημοκρατία με όρους αστικής δυτικής πολιτείας, που παράγει χρησιμότητα για τον πολίτη.

Και όταν λέω ποτέ, εννοώ ΠΟΤΕ. Εκτός από λίγες φωτεινές ιστορικές εξαιρέσεις.

Στις οποίες λειτούργησε ένας τύπος δημοκρατίας, πολύ φλού, πολύ προοδευτικός, χωρίς σοβαρές δεικλίδες ασφαλείας, χωρίς σοβαρή στοχοθεσία, χωρίς πραγματική αποτίμηση της παρούσας κατάστασης της χώρας, ώστε να προγραμματιστεί μια πορεία προς το ορθότερο και λειτουργικότερο best practice βάση των αναγκών του Έλληνα.

Από την απαρχή της δημιουργίας του νέου Ελληνικού κράτους (μετά την επανάσταση του 1821) όταν δηλαδή δολοφονήθηκε ο μεταρρυθμιστής Καποδίστριας, στην Ελλάδα ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Πάρτε το χαμπάρι. Η δημοκρατία στην Ελλάδα είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας

Έχουμε αυταρχικές κυβερνήσεις φατριών, οικογενειοκρατία του πλούτου, νεποτισμό από τα τζάκια και ολιγαρχία της εξουσίας που συνήθως ευνοούνται από την αγαστή συνεργασία τους με ξένα κεφάλαια ως προς την εξωτερική πολιτική που υιοθετούν. (Για την εσωτερική πολιτική που ακολουθείται δε χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια, παρά μόνο να διαβάσουμε ιστορία. Και να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας αναφορικά με τις απανωτές χρεοκοπίες μας σε κάθε επίπεδο)

Αυταρχικές κυβερνήσεις οθωμανικού τύπου και λειτουργίας, με κεντρική διαχείριση και "ελέω θεού" αρμοδιότητες από λίγους για λίγους "εκλεκτούς". Με κάθετη ιεραρχία και πολλά, άπειρα ενδιάμεσα στάδια όπου "χάνεται" κατά το δοκούν το μήνυμα της δημοκρατίας και οι μεσάζοντες γίνονται κι αυτοί διαχειριστές μιας "ελέω θεού και σουλτάνου" εξουσίας.

ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ το κατεστημένο της αδράνειας που παρεμβάλεται ανάμεσα στο "σουλτάνο"-πρωθυπουργό και την κυβέρνηση των ολίγων και τον απλό πολίτη-ανίσχυρο αποδέκτη μιας προαποφασισμένης τύχης.

Σήμερα  -για παράδειγμα- αυτή τη γραφειοκρατία την ονομάζουμε δημόσιο τομέα. Και είναι η προέκταση του ολιγαρχικού προσωπείου της τρικοματικής κυβέρνησης των εντολοδόχων πολιτικών που μας διαφεντεύουν -τάχα μου. Γι' αυτό και δυσκολεύονται τόσο να "διαλύσουν το μαγαζί"

Στην πραγματικότητα ούτε και αυτοί ενδιαφέρονται για τις τύχες μας, ούτε νοιάζονται για τον Έλληνα. Το πρόβλημα τους είναι η διάδοχη κατάσταση. Δηλαδή πως και τι θα σχηματιστεί την επόμενη ημέρα, ώστε να συνεχίσει το ίδιο ολιγοκρατικό σύστημα να κυβερνά την Ελλάδα με άλλο πρόσωπο. Με άλλο τρόπο.

Γιατί η Τροϊκα τους αφάνισε. Τους επιβάλλει να αλλάξουν προς το "δημοκρατικότερο". Να μεταρρυθμιστούν. Να καταργήσουν τις υπερξουσίες του σουλτανάτου που παραμένει "ελέω θεού" η μοναδική εξουσία στη χώρα. Να γκρεμίσουν το "'άπαρτο κάστρο" που διαχρονικά στέκεται στο κεφάλι μας, ενώ εμείς παρηγοριόμαστε ότι μέσω των εκλογών κάτι και κάποιος θα αλλάξει.

Να σας πω ένα μυστικό? ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ εδώ και χρόνια. Η μηχανή εργάζεται και παράγει κανονικά. Κι εμείς κοιμόμαστε. Το μόνο που αλλάζει είναι οι παντιέρες που κυμματίζουν στις επάλξεις. Και οι παντιέρες αυτές δεν είναι Ελληνικές, αλλά φατριακές.

Αυτό θέλουν ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ να εξασφαλίσουν οι τρικομματικοί κομπογιαννίτες για την επόμενη μέρα, μέσα από τις συνεχείς διαπραγματεύσεις (βλέπε διαπραγματεύσεις για προαπαιτούμενα και ελέγχους Τροϊκα) για τις μνημονιακές επιταγές.

Θέλουν να "πάρουν γραμμή" απο την Ευρώπη ώστε να καταλάβουν πως να αλλάξουν τα απολύτως απαραίτητα (βλέπε "εκταμιεύσεις των δόσεων") μέχρις ότου να λυθεί η κρίση με κάποιο τρόπο από κάποιο μαγικό χέρι (βλέπε κρίση στη Ν. Ευρωπη συνολικά, σχέδια Μάρσαλ κλπ)

Έτσι ώστε οι ξένοι "να μας αφήσουν στην ησυχία μας ξανά" και να....επιτρέψει η δημοκρατία και η αυτοδιάθεση στο χώρο που....πρωτογεννήθηκε για να απαλλαγεί ο Έλληνας από τα....Μνημόνια που μας επέβαλαν οι ξένοι

Δηλαδή μας έχουν πείσει ότι εργάζονται για το καλό μας. Ενώ κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Δεν αφήνουν να γίνει κάτι καλό για την Ελλαδα, δεν αφήνουν τις μεταρρυθμίσεις που θα ωφελήσουν το λαό, να γίνουν πραγματικότητα.

Θέλουν να ελέγξουν τις αλλαγές -που δε γίνεται να αποφύγουν-, έτσι ώστε να ελέγξουν τη νομή της εξουσίας την επόμενη μέρα

Και βαφτίζουν τη χούντα δημοκρατία και τη δημοκρατία χούντα

Σου πετάνε και τα τανκς στη μάπα κάθε 21η Απρίλη για να σου θυμίσουν ότι σε γλίτωσαν, ενώ στην πραγματικότητα τίποτα δεν άλλαξαν. Είναι εδώ, οι ίδιοι, αντί για τανκς έχουν Καγιέν και οφ σορ εταιρείες

Αντί για 5-10 μαλάκες συνταγματάρχες που με τις πλάτες της CIA κατέλαβαν την εξουσία "κάνοντας την έκπληξη" ώστε να συντελεσθή το δράμα της Κύπρου μέσα σε απόλυτο έλεγχο

Έχεις στη θέση τους 5-10 λαμόγια "δημοκρατικά εκλεγμένα" με σπόνσορες τους γνωστούς πλούσιους ολιγάρχες της Ελλάδας και της Ευρώπης, ώστε να συντελούνται καθημερινά τα Μνημονιακά δράματα μέσα σε απόλυτο έλεγχο. Σε Ελλάδα και Κύπρο.

ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ

Γιατί σου δώσανε πιστωτική και όραμα να καταναλώσεις, φτηνές βίζιτες να πηδήξεις και σπέσιαλ σοου στην τηλεόραση να πάρεις μάτι, φτηνούς εργάτες για να χτίσεις παλάτια και να παριστάνεις τον προεστό, αμάξι και ρούχα να κάνεις το κομμάτι σου κι ένα σωρό άλλα

ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ

Γιατί όταν δε σου αρκούσαν τα πολλά είχες το συνδικάλα να κλείνει τους δρόμους κι εσύ γούσταρες "δημοκρατία", γιατί στη ζούλα είχες κι εσύ ένα μαγαζί και δεν πλήρωνες ΦΠΑ, γιατί δεν έκοψες ποτέ απόδειξη, γιατί σε άφηναν να κλέψεις λίγο για να "τρως μαζί τους", γιατί βάφτιζες το καλαμπόκι στάρι για την επιδότηση, γιατί έβαφες την παράγκα με σινιέ μπογιές και τη βάφτιζες room to let, γιατί πήρες σύνταξη στα 45, γιατί το σοι σου έπαιρνε επιδόματα χωρίς να ζει, γιατί ήσουν ο πονηρός και δε δήλωνες τίποτα στην εφορία, και τόσα άλλα

ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ

Με φακελάκι, με φροντιστήριο, με σπουδές στο εξωτερικό "γιατι τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι καλά" κι ένα σωρό άλλα....

Κι όταν οι δημοσιογράφοι σε ρωτάνε πως βιώνεις το Μνημόνιο και αν αντέχεις και πως περνάς όντας άνεργος χωρίς ελπίδα και όνειρα για το μέλλον, κλεισμένος στο σπίτι σου μπροστά την τηλεόραση να σε τρομοκρατούν καθημερινά "με όσα γίνονται"....εσύ τι απαντάς

ΠΟΥ ΣΑΙ ΡΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ---απαντάς

Γι αυτό είσαι ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΣΟΥ ΕΛΛΗΝΑ, εκτός και αν....

....το πάρεις αλλιώς και τους πνίξεις με τα ίδια τους τα όπλα

Διακήρυξη Βασικών Στόχων ΠΑΣΟΚ 2013

Φίλες και φίλοι

Έτσι σαν άσκηση στον ελεύθερο μου χρόνο, έπιασα και αντικατέστησα μερικές λέξεις από το πρωτότυπο κείμενο διακήρυξης του 1974 (!!)

Οι λέξεις ήταν οι εξής 4: "ΝΑΤΟ", "Αμερικάνοι", "επταετία", "στρατιωτική" οι οποίες αντικαταστάθηκαν από τις λέξεις "Ευρωπαϊκή Ένωση/Βρυξέλες", "Βερολίνο", "επιτροπεία", "οικονομική/μνημονιακή"

Είναι ανατριχιαστικό πόσο αυτό το κείμενο παραμένει "ανοιχτή πολιτική πλατφόρμα" και εντάσσεται στη σημερινή μετεξέλιξη (επικοινωνιακά ίσως) του ΠΑΣΟΚ σε....ΣΥΡΙΖΑ

Αλλά περισσότερο ενδιαφέρον ίσως παραμένει το γεγονός ότι το ύφος και το ήθος της πολιτικής μας παρακαταθήκης, παραμένει αμετάβλητο μέχρι σήμερα, μετά από...39 χρόνια

Το κείμενο που σας παραθέτω, μετά το ρετουσάρισμα, πιστεύω πως άνετα θα έκανε καριέρα σήμερα ως ιδρυτική διακήρυξη ενός φορέα που θα σχηματιζόταν για το σκοπό αυτό. Την εφαρμογή ενός....Plan b

Σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο και κυρίως να γελάσουμε και να προβληματιστούμε που μερικά πράγματα σε αυτό τον ευλογημένο τόπο παραμένουν τόσο μα τόσο ίδια....

Διακήρυξη Βασικών Στόχων ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Διακήρυξη Βασικών Αρχών και Στόχων του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος για το 2013

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Βερολίνου όσο και από την προσπάθεια της μνημονιακής χούντας να μετατραπούν οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού λαού, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα.

Όμως η ενότητα του λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς:

Την τιμωρία των ενόχων της μεταπολιτευτικής λαίλαπας, της σφαγής του μνημονίου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της μνημονιακής κατοχής.

Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δεν συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Οτι τώρα παρέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί. Πως είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά;

Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε τον δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία.

Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικιά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακήρυξη των βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Μόνο με την ενεργό πολιτική παρουσία των πολιτών, απ' άκρου εις άκρο της Ελλάδας, θα εξασφαλιστούν τόσο η εθνική μας ανεξαρτησία όσο και η λαϊκή κυριαρχία.

Ήρθε η ώρα να περάσουμε από την παθητική αναμονή στην ενεργό λαϊκή παρουσία για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας μας.

Η ρίζα της συμφοράς βρίσκεται στην εξάρτηση της Πατρίδας μας. Τα τρία μεσαιωνικά χρόνια που πέρασαν με τη στυγνή μνημονιακή δικτατορία και η τραγωδία της Κύπρου δεν αποτελούν παρά μια ιδιαίτερα σκληρή έκφραση της εξάρτησης της Ελλάδας από το ιμπεριαλιστικό κατεστημένο του Βερολίνου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταβλήθηκε η Ελλάδα σε προχωρημένο πυρηνικό φυλάκιο της Μπούντενσμπανκ για να εξυπηρετηθούν πιο αποτελεσματικά τα οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλίων. Διαβρώθηκε ο κρατικός μηχανισμός, οι ένοπλες δυνάμεις, τα κόμματα, ο συνδικαλισμός, η Πολιτική ηγεσία του τόπου έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η επιβολή ξενοκίνητης οικονομικής δικτατορίας, όταν αυτό κρίθηκε πως συνέφερε τις Βρυξέλες.

Επιβλήθηκε η οικονομική δικτατορία για να ανακοπεί η πορεία του λαού μας προς τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Προκλήθηκε το οικονομικό πραξικόπημα κατά του Κυπριακού λαού και ακολούθησε η βάναυση μνημονιακή εισβολή στην Κύπρο, για να παραμείνει διχοτομημένη η μεγαλόνησος και να αποτελέσει τελικά ένα νέο οικονομικό ορμητήριο των Βρυξελών και του Βερολίνου στην ανατολική Μεσόγειο.

Μεταβλήθηκε η πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι, για να διαβρωθεί η οικονομία μας από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις της Γερμανίας και της Δύσης με τη συνεργασία πάντα του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου. Για να μαραθεί η ελληνική ύπαιθρος, για να μην αποδίδει ο ιδρώτας του αγρότη, για να συνεχιστεί η μετανάστευση, η προσφορά φτηνής εργασίας στην Πρωτεύουσα, μα και στην ξενιτιά, την Ευρώπη, την Αυστραλία, τον Καναδά.

Η πορεία προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Έλληνα εργαζομένου πρέπει να ανακοπεί. Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα στη θεμελίωση μιας νέας Ελλάδας.

Ανακοινώνουμε σήμερα την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού κινήματος που πιστεύουμε ότι εκφράζει τους πόθους και τις ανάγκες του απλού Έλληνα, ενός Κινήματος που να ανήκει στον αγρότη, τον εργάτη, τον βιοτέχνη, τον μισθωτό, τον υπάλληλο, στην θαρραλέα και φωτισμένη νεολαία μας. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις τάξεις τους. Να στελεχώσουν και να συμμετάσχουν στην κατεύθυνση ενός Κινήματος που θα προωθήσει ταυτόχρονα την εθνική μας ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και τη δημοκρατία σ' όλες τις φάσεις της δημόσιας ζωής.

Βασικός κυρίαρχος στόχος του Κινήματος είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτείας ταγμένης στην προστασία του έθνους και στην υπηρεσία του λαού.

Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σ' όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν. Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας.

Και βέβαια πρέπει η Ελλάδα να αποχωρήσει και από την οικονομική και από την πολιτική Ευρωπαϊκή Ένωση. Και βέβαια πρέπει να ακυρωθούν όλες οι διμερείς συμφωνίες (μνημόνια) που έχουν επιτρέψει στο Βερολίνο να μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο για την προώθηση της επεκτατικής του πολιτικής.

Μα πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω από τις γερμανικές πολιτικές βλέψεις είναι οι μονοπωλιακές, πολυεθνικές επιχειρήσεις και τα ντόπια υποκατάστατά τους. Γι' αυτό η κοινωνική απελευθέρωση, ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του Κινήματος μας.

Για να απολαμβάνει ο αγρότης το προϊόν του ιδρώτα και της γης του, για να απολαμβάνει ο εργάτης, ο βιοτέχνης, ο μισθωτός, ο υπάλληλος, ο απλός Έλληνας το προϊόν του μόχθου του.

Για να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η εντυπωσιακή εισοδηματική ανισότητα ανάμεσα σε γεωγραφικές περιφέρειες και κοινωνικά στρώματα που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη Ελλάδα.

Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Για να συμμετέχει ενεργά ο λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της χώρας.

Για να εξασφαλιστεί η εργασία και η κατοικία σε όλους τους Έλληνες.

Για να καταργηθούν τα προνόμια των ολίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη.

Για να προστατευθούν η μητέρα, το παιδί, τα γηρατειά.

Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων.

Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων.

Η σημερινή διακήρυξη των αρχών του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος αποτελεί εκκίνηση για την ίδρυση, στελέχωση και θεμελίωση ενός Κινήματος που θέλουμε να αποτελέσει τον φορέα όλων των γνήσια προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας. Κάνουμε έκκληση αυτές οι δυνάμεις ενωμένες να προχωρήσουν στον αγώνα.

Θεμελιακή αρχή του Κινήματος είναι η απόλυτα κατοχυρωμένη δημοκρατική διαδικασία - από τη βάση μέχρι την ηγεσία - με απόλυτη ισοτιμία όλων των μελών που θα το στελεχώσουν. Και το πρόγραμμα και το οργανωτικό σχήμα θα συναποφασιστούν στην πορεία με την ισότιμη συμμετοχή όλων των μελών του πρώτου συνεδρίου που γρήγορα θα συγκληθεί. Και αυτό στα πλαίσια μιας κατοχυρωμένης δημοκρατικής διαδικασίας.

Έχει ο λαός μας πικρή πείρα από τους κομματικούς σχηματισμούς του παρελθόντος που στηρίζονταν στην φεουδαρχική σχέση ανάμεσα σε ηγέτες και βουλευτές, ανάμεσα σε βουλευτές και κομματάρχες, ανάμεσα σε κομματάρχες και ψηφοφόρους. Από κομματικούς μηχανισμούς που είχαν αντικαταστήσει τις αρχές, το πρόγραμμα και τις δημοκρατικές διαδικασίες με το ρουσφέτι και το παρασκήνιο. Καθολικό είναι το αίτημα για πολιτικούς οργανισμούς αρχών που να τους διακρίνει η ελεύθερη δημοκρατική έκφραση της βάσης, για να δεσμεύεται η ηγεσία στις πολιτικές αποφάσεις και για να υπάρχει συνέπεια και συνέχεια.

Η σημερινή διακήρυξη μας είναι μια διακήρυξη που είμαστε βέβαιοι ότι αντικατοπτρίζει το πιστεύω, τους πόθους, τις απαιτήσεις, το όραμα του ελληνικού λαού.

 Έχει σκοπό να παρακινήσει συζήτηση και προβληματισμό σε εθνικό επίπεδο. Η σημερινή μας διακήρυξη αποτελεί την πυξίδα που θα καθοδηγεί την πορεία μας προς μια νέα, αναγεννημένη, ανθρώπινη, σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα, μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα είναι πολιτικό Κίνημα που αγωνίζεται για τους ακόλουθους στόχους:

Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση, Δημοκρατική Διαδικασία

Ο αγώνας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος για την εθνική μας αναγέννηση, για μια σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα, στηρίζεται στην αρχή πως η εθνική μας ανεξαρτησία αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας, πως η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της κοινωνικής απελευθέρωσης, πως η κοινωνική απελευθέρωση αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της πολιτικής δημοκρατίας.

Για το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα το οικονομικό καθεστώς της μνημονιακής χούντας που επιβλήθηκε με το πραξικόπημα του 2010, δεν ήταν παρά μια ιδιαίτερα στυγνή μορφή αποικιοποίησης της Ελλάδας από το Βερολίνο και την Ευρωπαϊκή Ένωση με τη συνεργασία του εξαρτημένου δυτικοευρωπαϊκού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου. Σαν στόχο είχε την εξυπηρέτηση των στρατηγικών και οικονομικών επιδιώξεων του γερμανικού κεφαλαίου στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. Γι' αυτό ο αγώνας του λαού μας αποβλέπει πρώτιστα στην οριστική εξάλειψη των αιτίων που οδήγησαν στη στυγνή δικτατορία της επιτροπείας. Κι αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να δικαιωθεί αν δεν υπάρξει:

1. Τιμωρία των ενόχων και των της χουντικής επιτροπείας και των υπευθύνων της προδοσίας της Κύπρου.
2. Πλήρης αποκατάσταση των θυμάτων των Μνημονίων.
3. Άμεση ακύρωση όλων των ανελεύθερων και καταπιεστικών έκτακτων μέτρων της χουντικής επιτροπείας καθώς και των παρόμοιων νομοθετημάτων των προ-μνημονιακών κυβερνήσεων.
4. Εξασφάλιση της ελεύθερης επιστροφής των οικονομικών προσφύγων στην πατρίδα.
5. Εξυγίανση όλου του κρατικού μηχανισμού.
6. Εξάλειψη του παρακράτους και του κομματικού κράτους.
7. Άμεση ένταξη των οικονομικών πυλώνων και του τραπεζικού συστήματος στην υπηρεσία του Έθνους και του Λαού και υποβολή τους σε αποτελεσματικό, πλήρη και συνεχή έλεγχο από την νόμιμα εκλεγμένη πολιτική ηγεσία.

Για την εξάλειψη του συστήματος που οδήγησε στην ιμπεριαλιστική οικονομική κατοχή της πατρίδας μας και των συνθηκών που το δημιούργησαν, το διατηρούν και το προστατεύουν, για τη θεμελίωση μιας γνήσιας, αναγεννημένης και σοσιαλιστικής Ελληνικής Δημοκρατίας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα θέτει σαν προϋπόθεση την επίτευξη των ακόλουθων συγκεκριμένων στόχων:

1. Κάθε εξουσία πηγάζει από τον λαό, εκφράζει τον λαό και υπηρετεί τον λαό. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική δομή της δύναμης στη χώρα μας διαρθρώνεται με τρόπο που να αποκλείει την παραβίαση της λαϊκής θέλησης με οποιοδήποτε τρόπο.
2. Κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα άμυνας κάθε πολίτη σε κάθε προσπάθεια κατάλυσης της νόμιμης εξουσίας, κατάργησης του Συντάγματος και υποδούλωσης του λαού μας.
3. Για τα βασικά δικαιώματα του πολίτη ισχύει ο χάρτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η ελευθερία γνώμης και έκφρασης, η ελευθερία οργάνωσης για την επίτευξη συλλογικών σκοπών στα πλαίσια του Συντάγματος, το απαραβίαστο των δικαιωμάτων του ατόμου, όχι μόνο κατοχυρώνονται συνταγματικά αλλά και προστατεύονται αποτελεσματικά από τη Δικαιοσύνη που είναι ανεξάρτητη. Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αφαιρείται από κανένα μετανάστη, Έλληνα και ξένο.
4. Εξασφαλίζεται η συνταγματικά κατοχυρωμένη κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων.
5. Εξασφαλίζεται με γνήσιες δημοκρατικές διαδικασίες η άμεση και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών στην πολιτική ζωή του τόπου.
6. Κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα εργασίας για όλους τους πολίτες, άντρες και γυναίκες.
7. Ο συνδικαλισμός αποδεσμεύεται από την εξάρτηση της οικονομικής ολιγαρχίας και από την κηδεμονία του κράτους, κατοχυρώνεται σαν ελεύθερο και αυτόνομο κίνημα και τίθεται στην υπηρεσία των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού.
8. Διαχωρίζεται οριστικά η εκκλησία από το κράτος και κοινωνικοποιείται η μοναστηριακή περιουσία.
9. Η Ελλάδα αποσυνδέεται από τους στρατιωτικούς, πολιτικούς και οικονομικούς συνασπισμούς, που υπονομεύουν την εθνική μας ανεξαρτησία και το κυρίαρχο δικαίωμα του Ελληνικού λαού να προγραμματίζει αυτός την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική πορεία της χώρας.
10. Η Ελλάδα ακολουθεί δυναμική ανεξάρτητη πολιτική με στόχους: την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας, την κατοχύρωση της αδέσμευτης λαϊκής κυριαρχίας και την καλύτερη δυνατή πραγμάτωση των επιδιώξεων του ελληνικού λαού. Σαν χώρα που είναι ταυτόχρονα στην Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο, κάνει την παρουσία της αισθητή και στους τρεις αυτούς χώρους. Η από-μνημονιοποίηση του μεσογειακού και βαλκανικού χώρου, η ουδετεροποίηση της Μεσογείου από τους στρατιωτικούς μηχανισμούς, η σύσφιγξη των οικονομικών και πολιτιστικών σχέσεων με τους λαούς όλης της Ευρώπης και της Μεσογείου, σαν προσφορά και στη διεθνή ειρήνη, η συναδέλφωση των λαών και η δομή όλων των χωρών σε μια πανανθρώπινη και πανελεύθερη Κοινότητα με ίση μεταχείριση και ίσα δικαιώματα όλων των ανθρώπων αποτελούν μόνιμες επιδιώξεις της.
11. Ακυρώνονται οι διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε οικονομική, πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση από τα μονοπωλιακά συγκροτήματα της Δύσης και ιδιαίτερα του γερμανικού ιμπεριαλισμού.
12. Επιδιώκεται η κοινωνική απελευθέρωση του εργαζόμενου Ελληνικού λαού που μακροπρόθεσμα ταυτίζεται με τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Αυτή η πορεία προϋποθέτει για το σήμερα ορατό μέλλον:
1. Την κοινωνικοποίηση του χρηματοδοτικού συστήματος στο σύνολό του, των βασικών μονάδων παραγωγής, καθώς και του μεγάλου εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου. Ταυτόχρονα προωθείται συστηματικά η ένταξη των αγροτικών επιχειρήσεων σε συνεταιρισμούς νέας μορφής, με δραστηριότητα που θα επεκτείνεται στην προμήθεια πρώτων υλών και στην επεξεργασία, συσκευασία και διάθεση των προϊόντων τους. Οι οργανισμοί αυτοί θα καταργήσουν τον μεσάζοντα που εκμεταλλεύεται το προϊόν του ιδρώτα και της γης του αγρότη. Στη βιοτεχνία προωθείται επίσης η συνεταιριστική εκμετάλλευση.
2. Τον περιφερειακά αποκεντρωμένο κοινωνικό προγραμματισμό της οικονομίας που συνδυάζεται με τον έλεγχο των παραγωγικών μονάδων από τους εργαζόμενους (δηλαδή με την αυτοδιαχείρηση) και από τους αρμόδιους κοινωνικούς φορείς. Αρμόδιος κοινωνικός φορέας είναι το κράτος, η περιφέρεια, ο δήμος ή η κοινότητα ανάλογα με το μέγεθος, τον τύπο και σημασία της παραγωγικής μονάδας.
3. Τη διοικητική αποκέντρωση με ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης.
4. Το συστηματικό και προοδευτικό κλείσιμο του ανοίγματος ανάμεσα στα κατώτερα και ανώτερα εισοδήματα κατά περιφέρεια και επάγγελμα.
5. Μια οικιστική και πολεοδομική πολιτική που να εξασφαλίζει πολιτισμένη κατοικία σε κάθε Ελληνική οικογένεια.
6. Μια καινούργια παιδεία για να καταργηθούν οι φραγμοί που εμποδίζουν το πλάτεμα της γνώσης και για να δημιουργηθούν ελεύθερα σκεπτόμενοι και κοινωνικά υπεύθυνοι πολίτες. Η παιδεία είναι ελεύθερη του κοινωνικού συνόλου. Η ιδιωτική εκπαίδευση καταργείται. Η δωρεάν και υποχρεωτική παιδεία εξασφαλίζεται ανεξαίρετα για όλους τους Έλληνες, θεσπίζεται εκπαιδευτική πολιτική που να εξασφαλίζει την πλατειά συμμετοχή όλων των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και τη συμμετοχή των σπουδαστών στον προγραμματισμό της παιδείας και στη διοίκηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
7. Την κοινωνικοποίηση της υγείας που συνεπάγεται την δωρεάν ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, την προληπτική υγιεινή για όλους τους Έλληνες, την κατάργηση των ιδιωτικών κλινικών και όλων των προνομίων στην παροχή ιατρικών και νοσοκομειακών υπηρεσιών.
8. Ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για υγεία, ατυχήματα, γηρατειά και ανεργία που να επεκταθεί σε όλους τους Έλληνες.
9. Την προστασία της μητέρας και του παιδιού.
10. Την προστασία του περιβάλλοντος, τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής σε συνδυασμό με την αξιοποίηση των εθνικών και λαϊκών παραδόσεων και τη συμμετοχή ολόκληρου του λαού στην πολιτιστική εξέλιξη.

Οι οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές επιδιώξεις των εργαζόμενου Ελληνικού λαού - εργατών, αγροτών, μισθωτών, υπαλλήλων, νεολαίας, μικροεπαγγελματιών και βιοτεχνών - η θεμελίωση μιας κοινωνίας χωρίς αλλοτρίωση και γραφειοκρατία, θα πραγματοποιηθούν με τη συνεχή λαϊκή επαγρύπνηση, έλεγχο και κινητοποίηση.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα καλεί τον Ελληνικό Λαό να οργανωθεί στις τάξεις του, σε οργανώσεις βάσεις, να συμμετάσχει άμεσα στην παραπέρα διαμόρφωση του προγράμματός του, στη λήψη όλων των αποφάσεων και στην ανάδειξη των στελεχών του σε όλα τα επίπεδα. Έτσι θα συνεχίσουμε με νέα ένταση και αποφασιστικότητα τον αγώνα για μια ανεξάρτητη, σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα.

12 Απριλίου 2013

Η Ευρώπη μας τελείωσε

Η Ευρώπη μας τελείωσε και εγώ λέω ευτυχώς που τελικά έπεσαν οι μάσκες

Αυτό που συνέβη στην Κύπρο, αυτό το έγκλημα δηλαδή, θα γίνει σύντομα και στην Ελλάδα καθώς οι τράπεζες μας είναι όλες προβληματικές και πλην της Alpha Bank όλες θα χρειαστούν αναδιάρθρωση που δεν πρόκειται να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια. Γιατί πολύ απλά αυτά τα κεφάλαια δεν υπάρχουν.

Έτσι αναγκαστικά θα συμμετέχουν οι καταθέτες με κούρεμα αφού οι μέτοχοι (που προηγούνται) έχουν υποστεί απομείωση της τρέχουσας αξίας της περιουσίας τους με την κατακόρυφη πτώση των τιμών των μετοχών που κατέχουν. Δεν έχουν να τους πάρουν άλλα λεφτά με λίγα λόγια.

Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι ένας θάλαμος επιχειρήσεων με πολλά κουμπάκια που διάφοροι μπορούν να τα πατάνε στις Βρυξέλες και να διαλύουν ένα κράτος εντός της Ευρωζώνης.

Είτε αυτό αφορά οικονομικά πειράματα, είτε ένα οργανωμένο σχέδιο πυγμής και άσκησης πρωτόγονης δύναμης από τους ισχυρούς προς τους ανίσχυρους. Το αποτέλεσμα είναι ότι με το πάτημα ενός κουμπιού η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων αλλάζει. Θυμίζει λίγο Χιροσίμα η μου φαίνεται?

Όμως το ψέμα της Ευρώπης δεν χτίστηκε με το Ευρώ, αλλά με τα παραμύθια περί πολιτικής ενοποίησης και αξιών που τάχα μου μας κληροδοτήθηκαν ως συμπεράσματα και γνώση μετά από τις καταστροφές των παγκοσμίων πολέμων στην περιοχή μας.

Πως όμως είναι δυνατό να συμπορευτούν χώρες με τόσο διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους? Δηλαδή να συνυπάρξουν οι Δανοί και οι Ολλανδοί με τους Έλληνες και τους Ιταλούς για παράδειγμα. Έχει αποδειχτεί τόσες φορές ΟΤΙ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ που καταντά κουραστικό να επαναλαμβάνεται ως αυτονόητο.

Σε ποιά βάση σχεδιάζεται και μεταφέρεται προς πάσα κατεύθυνση το πνεύμα του Ευρωπαϊσμού λοιπόν? Τη στιγμή που στην πράξη δε λειτουργεί και δε λειτούργησε ποτέ ιστορικά? Το μόνο που λειτούργησε αποτελεσματικά στην Ευρώπη είναι οι διάφορες κατά καιρούς αυτοκρατορίες-βασίλεια-ζώνες επιρροής και τα λοιπά. Η δύναμη της επιβολής της μοίρας των ισχυρών προς τους αδύναμους. Διαβάστε ιστορία

Μιλούν για πολιτική ενοποίηση αλλά αυτό που έφτιαξαν είναι στην πράξη μια οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας με όπλο το ευρώ που αντικατέστησε το μάρκο. Και τίποτα περισσότερο.

Αποτέλεσμα της φιλοσοφίας αυτή και το πρόσφατο "μάζεμα" των χρημάτων που αθρόα δανείστηκαν και σκορπίστηκαν από τους γαλαντόμους Γερμανούς τα προηγούμενα χρόνια, με αποδέκτες τους "ξύπνιους" Νοτιοευρωπαίους.

Με προφανή στόχο εννοείται. Τις business στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη με οχήματα τις Siemens, Thyssen Krupp, την Deutsche Telecom και τα λοιπά.

Στο Ελλάντα, καλύψανε τις βρωμιές και τις business τους πίσω από τις "παροχές" και τα ξεροκόμματα των διορισμών διαμέσω των εντεταλμένων συστημικών μαριονετών τους--τα πολιτικά μας κόμματα. Όλα όσα πέρασαν από την εξουσία και όλα όσα συμμετείχαν εμμέσως στη νομή του χρήματος μέσω της "αλλαγής".

Όμως το παραμύθι της Ευρώπης κατέρρευσε και για ένα ακόμη λόγο. Γιατί αποδείχτηκε στην πράξη ότι ο θάλαμος επιχειρήσεων έχει χειριστές τους συμμετέχοντες και τους διαμορφωτές του Ευρωπαϊκού Χρηματοπιστωτικού Συστήματος με προεξέχουσα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Bundesbank. Και όχι τους "πολιτικούς οραματιστές".

Που είναι λοιπόν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί να βρούν λύσεις στα προβλήματα μας? Πουθενά

Όποτε κι αν προκύψει ένα πρόβλημα εμφανίζονται οι τεχνοκράτες Υπουργοί και  τα επιτελεία των Τραπεζών, όχι οι πολιτικοί, ούτε τα κόμματα. Κι ας φωνάζουν οι διάφοροι Κον Μπεντίτ στο ευρωκοινοβούλιο

Άρα τι χρειαζόμαστε τους πολιτικούς, εφόσον με το πάτημα ενός κουμπιού τα συμφέροντα του Γερμανο-Ευρώ, βουλιάζουν την κοινωνία μιας Κύπρου για παράδειγμα? Και ο κόσμος δεν έχει ψωμάκι να φάει επειδή η κάθε Κύπρος "έγινε χρηματοοικονομικο καζίνο" η οτιδήποτε άλλο?

Αλήθεια ε? Και τόσα χρόνια δεν το ξέρατε? Τόσο αγνοί και τίμιοι οι φίλοι μας οι Γερμανοί και το συνάφι τους.

Όμως το παιχνίδι το έχουμε ξαναδεί. Και σας το μεταφέρω.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου, ο Βορράς που ήταν ισχυρός λόγω τεχνολογίας και εμπορίου, ισχυρίσθηκε ότι έπρεπε να καταπολεμήσει τη σκλαβιά που στήριζε την οικονομία του Νότου. Με αυτή την πρόφαση αιματοκυλίστηκε ολόκληρο το Αμερικάνικο έθνος την περίοδο 1861-1865

Οι Βόρειοι ήθελαν να βάλουν στο χέρι τον έλεγχο της Νότιας οικονομίας που στηριζόταν στην πολύ σημαντική αγροτική της παραγωγή και τις εξαγωγές κυρίως προς την Αγγλία και σε τρίτες χώρες. Για την αγροτική παραγωγή του Νότου χρειάζονταν εκείνη την εποχή 4 εκατομμύρια σκλάβοι. Δηλαδή 4 εκατομμύρια τσάμπα εργάτες. Τη στιγμή που στο Βορρά τσάμπα δεν υπήρχε. Άρα δεν υπήρχε και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στο βωμό των "δικαιωμάτων μιας ευνομούμενης και πολιτισμένης κοινωνίας"

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Βορράς ήταν να βάλει εξαγωγικούς δασμούς που έκαναν ασύμφορες τις εξαγωγές καθώς αύξαναν το κόστος και άρα ακύρωναν την υπεραξία που η τσάμπα εργασία των σκλάβων προσέφερε στο 7% των πλούσιων Νότιων μεγαλο-ιδιοκτητών. (γιατί το υπόλοιπο 93% δεν είχε καθόλου σκλάβους, παρά ήταν ατομικές καλλιέργειες και προσωπικές μικρο-ιδιοκτησίες)

Το δεύτερο πράγμα ήταν να απαγορεύσει την επέκταση του καθεστώτος των φυτειών του Νότου και της τσάμπα εργασίας των σκλάβων, προς τις νέες πολιτείες της Δύσης που εκείνη την εποχή η Αμερική προσάρτησε μέσα από τους πολέμους με το Μεξικό και τους Ινδιάνους. Τους είπαν "απαγορεύεται να βάλετε χέρι στις νέες χώρες της δύσης"

Τέλος, έγινε η προπαγάνδα μέσω των τότε ΜΜΕ και χτίστηκε ο μύθος της ανθρωπιστικής ανάγκης για απελευθέρωση των σκλάβων του Νότου μέσω της 13ης τροπολογίας του συντάγματος που πέρασε ο Λίνκολν λίγο πριν δολοφονηθεί. Και λέω πως ήταν μύθος όχι γιατί η δουλεία ήταν καλό πράγμα, κάθε άλλο.

Αλλά γιατί ο μόνος τρόπος να ανατραπεί η δουλεία ήταν είτε μέσω μιας εξέγερσης των σκλάβων, είτε μέσω ενός μεγάλου σε κλίμακα πολέμου που όμως οι νικητές θα μπορούσαν να ελέγξουν τις συνέπειες του. Και να "ρυθμισουν" το μεταπολεμικό κλίμα εφαρμόζοντας νομοθεσίες φιλοσοφίας προερχόμενης από την κορυφή της πυραμίδας της αστικής εξουσίας και όχι βάση των αναγκών του εξαθλιωμένου πληθυσμού. Λευκών και μαύρων.

Με λίγα λόγια ένας μεγάλος πόλεμος του πλούσιου Βορρά ενάντια στον αγροτικό Νότο της τσάμπα μαύρης εργασίας θα μπορούσε να επιβάλλει ένα καινούργιο καθεστώς διακυβέρνησης της Αμερικής σε σύνολο, στα μέτρα της Βόρειο Αμερικάνικης ελίτ, εκτοπίζοντας οικονομικά και πολιτικά το Νότο από την αυτονομία του.

Πάμε τώρα να δούμε τι έγινε στην Ευρώπη.

Οι πλούσιες Βόρειες χώρες φτιάχνουν μια Ομοσπονδία και διοχετεύουν φτηνό χρήμα στους αγρότες και εμπόρους-εξαγωγείς Νότιους.

Ταυτόχρονα περιχαρακώνουν τις δυνατότητες των οικονομιών του Νότου για επέκταση και αυτονομία μέσα από κοινά σύμφωνα αγροτικής, εμπορικής, τηλεπικοινωνιακής κλπ πολιτικών και κυρίως μέσα από την εγκατάσταση ενός ΚΟΙΝΟΥ νομίσματος, ασχέτως του αν αυτό δεν μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος του Νότου.(Γιατί ο Νότος δε μπορούσε να πουλήσει φτηνά, όπως έκανε παλιότερα. Ήταν υποχρεωμένος να πουλάει ακριβά και σε ποιότητα και σε ποσότητα)

Ταυτόχρονα η Ε.Ε ελέγχει και κοντρολάρει την επέκταση της προς τις χώρες που μπορούν να παρέχουν φτηνό εργατικό δυναμικό (τις ανατολικές χώρες δηλαδή) ενώ δεν κάνει τίποτα για να ανατρέψει την επέλαση της μαύρης εργασίας από την παράνομη μετανάστευση των Αφγανών, των Πακιστανών, των Αράβων που μπουκάρουν με τα καράβια μέσω Ελλάδας.

Ο μόνος δρόμος για το Νότο, προκειμένου να επιβιώσει οικονομικά, είναι ο δρόμος της αδήλωτης μαύρης εργασίας και της κατανάλωσης της αστικής του τάξης, αφού η ανταγωνιστικότητα του Νότου καταβυθίζεται προσδεδεμένη στο άρμα του σκληρού Ευρώ. Ο Νότος βλέπετε δεν έχει τεχνολογία. Δεν έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές, υπέδαφος, ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες.

Κάποια στιγμή ο Βορράς σταματάει την παροχή ρευστότητας στο Νότο και ο Νότος καταρρέει. (μένει έξω από τις αγορές μας είπαν).

Ο Βορράς προσπαθεί να νομιμοποιήσει την επίθεση (τον εμφύλιο που ξεκίνησε ο ίδιος) μέσα από την ανάγκη για υιοθέτηση μιας πολιτικής λιτότητας ως "ηθικής οδού για την εξυγίανση του χρεοκοπημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Ενωμένη Ευρώπη".

Δηλαδή μας λένε πως θέλουν να μας γλιτώσουν από τα λαμόγια που μας έκλεβαν τόσα χρόνια (που οι ίδιοι εξέθρεψαν με τις μίζες), να μας απελευθερώσουν από τη σκλαβιά της διαφθοράς και της παραπολιτικής (που οι ίδιοι ανέχτηκαν και στήριξαν πολιτικά), μέσω της νηστείας, της προσευχής και της εκχώρησης του απολύτου ελέγχου των χωρών του Νότου, στη δική τους.....Ευρωπαϊκή Ένωση....(μνημόνια, κουρέματα, ξεπούληματα φυσικών πόρων και κρατικής περιουσίας, εργολαβίες, κλπ)

Ελπίζω όσοι διαβάζουν αυτό το μπλόγκ να μπορούν να διακρίνουν τις απλές αντιστοιχίες, τους παραλληλισμούς του "έργου" που παίχτηκε στην Αμερική και του έργου που παίζεται σήμερα στην Ευρωζώνη.

Τα πράγματα είναι απολυτως ξεκάθαρα, απλά και νιανιά για παιδάκια του δημοτικού.

Το ζήτημα είναι η επιβολή μιας νέας ηγεμονίας, μιας γερμανικής διακυβέρνησης, της κατάκτησης της Ευρώπης με όχημα την ισχυρή οικονομία και τη σιδηρά πειθαρχία στις ορέξεις των ισχυρών ελίτ της Ευρώπης. Γιατί δεν είναι μόνο οι Γερμανοί. Είναι και τα τσιράκια τους. Τα ίδια τσιράκια που και στο Β Παγκόσμιο "κατακτήθηκαν" εν μία νυκτί χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Ας τα ακούει αυτά ο μαλλιάς και σκουλαρικάτος Σουηδός υπουργός.

Η επίθεση στο Νότο φυσικά θα συνεχιστεί μέχρι να επέλθει η πλήρης υποταγή στο ενιαίο σύστημα διακυβέρνησης και διασύνδεσης των πάντων με το "κέντρο ελέγχου" μέσω προσωπικών δεδομένων, τραπεζικού απορρήτου, περιουσιολογίου και κάθε είδους εργαλείου που αφαιρεί εξουσία από τα κράτη και τους πολίτες των κρατών εις το όνομα της τάχα μου Ευρωπαϊκής Ενοποίησης.

Είς το όνομα της δημοσιονομικής και τραπεζικής εξυγίανσης και μιας εποχής ενάρετης οικονομίας.

Τρίχες κατσαρές

Ήρθε η ώρα να ξυπνάμε και να σκεφτόμαστε τα πως και τα γιατί

Και κυρίως ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι για όσα σκεπτόμαστε μέσα από πράξεις και δράσεις.

Ο καιρός γαρ εγγύς

Ο κύκλος έκλεισε οριστικά

Χτές μάθαμε ότι ο κ. Θεοχάρης θα μας στείλει ραβασάκια για να τακτοποιήσουμε τις οφειλές μας προς την εφορία. Στην οποία χρωστάμε έως 3 χιλιάρικα ανά κεφάλι.

Οι δικές μας οφειλές, των μικρών και ανίσχυρων πολιτών αυτού του κράτους, ανέρχονται συνολικά στα 18 δις. Οι οφειλές 1500 μεγαλο-οφειλετών που χρωστούν ο καθένας τους, από 1 εκατομμύριο ευρώ και πάνω, ανέρχονται σε περίπου 33 δις. Συνολικά όλοι μαζί χρωστάμε 54 δις στο κράτος

Ποιά η επιλογή του κράτους? Να κυνηγήσει τα φραγκοδίφραγκα των σίγουρων. Των μικρών και ανίσχυρων πολιτών αυτού το κράτους. Που μας απειλούν με...κατάσχεση μισθού από 1000 ευρώ και πάνω (αλήθεια πόσοι πληρώνονται με 1000 ευρώ σήμερα?) με δέσμευση καταθέσεων, με εξώδικα, με αφαίρεση των αυτοκινήτων μας κλπ.

Κανονικός πόλεμος της εκλεγμένης εξουσίας, ενάντια στον λαό. Ενάντια στη ραχοκοκκαλιά της Ελλάδας. Αν ήταν ιατρικό το μπλόγκ θα μιλούσα για αυτοάνοσο. Εκεί δηλαδή που το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα υγιή κύτταρα του οργανισμού από λάθος. Και οδηγεί στον εκφυλισμό του νευρικού συστήματος και τελικά στο θάνατο. Σε αυτό το μπλόγκ η πράξη του Θεοχάρη και του κάθε Θεοχάρη συνιστά απλά πλιάτσικο. Πολιτική δίωξη και αυθαιρεσία.

Αν ζούσαμε σε μια χώρα κανονικών ανθρώπων και όχι παραλυμένων αυτιστικών υπηκόοων που στανικώς προσέρχονται χωρίς κουβέντα στο μαντρί και ο τσοπάνης τους "περιποιείται" όπως γουστάρει, τότε θα έπρεπε εμείς οι 2.300.000 Έλληνες, να έχουμε πάρει με τις πέτρες όλους αυτούς τους κοινούς κλέφτοκοτάδες. Θα έπρεπε τουλάχιστον να έχουμε καταστήσει σαφές ότι 2.300.000 ψήφοι βγάζουν αυτοδύναμες κυβερνήσεις με το παρόν εκλογικό σύστημα.

Όμως το σύστημα μας διαιρεί. Μας αποδυναμώνει. Μας χωρίζει σε κλίκες, σε ομάδες, σε συμφέροντα με μπροστάρηδες τους εκάστοτε συνδικαλιστές της "αριστεράς". Που έχω ξαναπεί πολλάκις και θα το λέω μέχρις εσχάτων πως είναι το πιο βρόμικο δεκανίκι του συστήματος. Το άλλοθι της αλητείας. Το αντίβαρο του κατεστημένου. Το κουμπί που ενεργοποιεί τη διάσπαση του κοινού μετώπου, που αποπροσανατολίζει από τα κοινά προβλήματα και τα κοινά αιτήματα. Και μας καταντά πολίτες της γειτονιάς μας. Του εαυτού μας. Εγωιστές και απρόσωπους.

Το σύστημα προσφέρει "προνόμια" σε προσεκτικά επιλεγμένες φράξιες "προνομιούχων" ανάμεσα στους φτωχούς και πεινασμένους. Χάντρες και καθρεφτάκια για λίγους, ανάμεσα στο λαό των μισθωτών---δηλαδή των υποταγμένων στο...κρατικό κεφάλαιο και τα γούστα των μανδαρίνων του. Που εναλλάσονται με βάρδιες ασκώντας όμως πάντοτε, την ίδια μονότονη πολιτική: "Πατάω κουμπί δίνω φράγκα. Πατάω κουμπί κόβω φράγκα". Αυτή είναι η δουλειά τους.

Οι κοινωνικοί και οικονομικοί αυτοματισμοί πατρονάρονται ως εκεί που δεν παίρνει. Χειραγωγούνται και παρακάμπτονται είτε ευθέως, είτε εμμέσως. Η ελεύθερη δραστηριότητα της οικονομίας στραγγαλίζεται από "κέντρα" εντός των υπουργείων σε απευθείας σύνδεση με γραφεία και λόμπι "ημετέρων". Τα ΜΜΕ ανεβάζουν και κατεβάζουν διαθέσεις καθ' υπόδειξη. Και η πολιτική, ο πολιτικός λόγος, ο διάλογος, ο δημόσιος χώρος είναι κι αυτά στεγανά που τα κρατούν σφιχτά στα χέρια τους οι ενδιαφερόμενοι. Τους ξέρουμε. Τους έχουμε σιχαθεί.

Ο κύκλος της πολιτικής στην Ελλάδα έκλεισε οριστικά. Όλοι ξεμπροστιαστήκανε και γίνανε ρεζίλι των σκύλων μετά το 2009. Ένας-ένας ξεφτιλίζονται και εξαφανίζονται χωρίς αιδώ. Πρώτα το ΠΑΣΟΚ, μετά η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά, ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, η ΔΗΜΑΡ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η Χρυσή Αυγή και όλοι οι άλλοι που καλώς η κακώς, φανερά η στην αφάνεια έχουν βάλει το λιθαράκι τους ώστε να φτιαχτεί αυτό το έκτρωμα που λέγεται Ελληνικό κράτος.

Ένας ένας, έχουν την ευκαιρία να ακουστούν ισότιμα, πρώτη φορά στα χρονικά, να κριθούν, είτε μόνοι, είτε σε....συνδυασμούς απίθανους ώστε να βρίσκονται συνεχώς στην εξουσία. Και όλοι έχουν αποδείξει πως είναι της πλάκας. Μαριονέτες που δε μπορούν να αρθρώσουν λόγο, ούτε να προσφέρουν έργο. Θεατράκι σκιών για μαζοχιστές και παλαβούς, όσους ακόμα έχουν την αντοχή να τους παρακολουθούν.

Οι υπόλοιποι? Τι κάνουμε?

Τίποτα απολύτως. Σκύβουμε το κεφάλι περιμένοντας "το μεσσία". Που θα μας απαλλάξει από τα...μνημόνια, που ευθύνονται για όλα μας τα κακά.

Μη σκάτε. Το σύστημα τον ετοιμάζει και αυτον. Ορισμένα πράγματα περιμένουν να πάνε καλά, να ρυθμιστούν και να τακτοποιηθούν (στο μεταξύ οι φασίστες αριστεροί και δεξιοί "συμμαζεύουν" όσα μπορούν ο καθένας με τον τρόπο του) και σε λίγο καιρό θα "σκάσει μύτη" και αυτός. Να μας σώσει.

Γιατί είναι προφανές, πως έτσι όπως το έχουν φέρει το θέμα, με τους βλάκες που είναι στο προσκήνιο δουλειά δε γίνεται. Ο κόσμος πεινάει, τα νοσοκομεία δεν έχουν φάρμακα, οι συγκοινωνίες έχουν παραλύσει, μεταρρυθμίσεις ΔΕΝ έχουν γίνει και ούτε πρόκειται να γίνουν.

Παρότι το "κούρεμα" των εισοδημάτων έχει "αποκαλύψει" το....αυτοάνοσο καρκίνωμα σε όλη του την έκταση (κράτος που παραμένει ίδιο και απαράλαχτο στη δομή, τη λειτουργία του και το κόστος του) η κοινωνία ασχολείται με την κριτική της Σακοράφα στον Τσίπρα, με το στικάκι και τη λίστα Λαγκάρντ, με τον Αντρέα που "τα ξεκίνησε όλα", με τους συλληφθέντες του Βελβεντού. Αυτά είναι τα προβλήματα μας. Εκεί είναι το θέμα μας.

Δείχνουμε το δάχτυλο, που μας δείχνει το πρόβλημα. Δε μπορούμε να σκεφτούμε από μόνοι.

Σε λίγο που όλοι θα αμοιβόμαστε με 500 ευρώ, μισθωτοί και συνταξιούχοι και που θα χρωστάμε αιώνια στο....κράτος, σπίτια, αυτοκίνητα και εργασία, δεν θα υπάρχει κάν δάχτυλο να δείξει.

Γιατί θα βρίσκεται μαζί με το χέρι ολόκληρο, σε μόνιμη χειραψία με τον πωπό μας....

Καληνύχτα

Με τα εφάπαξ δεν κάνεις ανάπτυξη

Συμφωνώ και δέχομαι ότι η καταβολή του εφάπαξ είναι γενικά κι αόριστα σωστή, στα πλαίσια των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου τομέα. Δέχομαι επίσης ότι οι δικαιούχοι θα ανακουφιστούν ενόψη Χριστουγέννων και ότι τα χρήματα που θα λάβουν θα ενισχύσουν τις οικογένειες τους αλλά και την αγορά.

Όμως, εξετάζοντας πολιτικά το ζήτημα, από μια ευρύτερη σκοπιά, η πρεμούρα να δωθεί το εφάπαξ στους συνταξιούχους του Δημοσίου, φανερώνει από τη μία την αγωνία της κυβέρνησης να κρατήσει τους ψηφοφόρους της, από την άλλη όμως δείχνει με τον πλέον εμφατικό τρόπο, ότι δεν έχει σχέδιο ούτε και στρατηγική ανάπτυξης.

Λυπάμαι για όσους στεναχωρήσω, αλλά με εφάπαξ δεν κάνεις ανάπτυξη. Με αθρόες δημόσιες επενδύσεις που θα διαχειριστούν οι συντεχνίες των ΟΤΑ και οι διαπλεκόμενοι στα υπουργεία (κλίκες και οι συν αυτώ επιχειρηματίες) για πλατείες, δρόμους και τσιμεντοποίηση κάθε πιθαμής στην Αθήνα, δεν κάνεις ανάπτυξη. Με μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων και εφεδρείες, με κέντρα κράτησης μεταναστών, με μπού και με ντού στις τσέπες της εξαρτημένης μισθωτής εργασίας και της μικρής επιχειρηματικότητας (πλειοψηφία στην Ελλάδα) μέσω επαίσχυντων φορολογικών "μεταρρυθμίσεων" δεν κάνεις ανάπτυξη.

Η ανάπτυξη δεν είναι μια έννοια ακαθόριστη και χύμα. Δεν είναι τσάμπα λαϊκισμός. Είναι νούμερα, είναι εισερχόμενα και εξερχόμενα. Η ανάπτυξη είναι μια μηχανή που από τη μία βάζεις τα ζητούμενα σου και από την άλλη παίρνεις τα αποτελέσματα σου. Τα οποία στη συνέχεια συγκρίνεις με τις αρχικές σου επιδιώξεις και ρυθμίζεις καλύτερα τη μηχανή σου. Και ξανά από την αρχή παλεύεις κάθε φορά να μεγαλώσεις το όφελος για την κοινωνία. Είναι τόσο απλό.

Έγραφε χτες ο Γιανναράς (που τον παρακολουθώ προσεκτικά πρώτα και κύρια γιατί γράφει τα καλύτερα ελληνικά στον τύπο αυτή την εποχή, ελληνικά που από τη λέξη μέχρι τη φράση κρύβουν νοήματα, δεν είναι απλά κελύψη μετάδοσης μηνυμάτων) για τον εκπεσμό της λέξης "δημοκρατία". Πόσο έχει ξεφτίσει από την υπερβολική χρήση, από τη λάθος χρήση, από την κατάχρηση. Από κάθε επίδοξο -άσχετο- πολιτικάντη, που αν γνώριζε ελάχιστα οικονομικά δεν θα αποκαλούσε την Ελλάδα δημοκρατία, αλλά κάτι άλλο (θα πω παρακάτω τι). Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έχει ξεφτίσει και η λέξη "ανάπτυξη". Από τα ίδια στόματα, από τα ίδια χέρια θα υπονομευτεί και το χρήμα θα πάει στις τσέπες των υμετέρων, ενώ θα πετάξει από τις τσέπες τις δικές μας, των πληβείων, ασχέτως του τι λέει ο κάθε Σαμαράς στην τηλεόραση.

Ο Σαμαράς και οι σαμαράδες της εποχής μας είναι λαοπλάνοι και λένε ψέματα στο λαό. Λένε αισχρά και αστήρικτα ψέματα, προσπαθώντας να καλλιεργήσουν ένα κλίμα "ανακούφισης" από τη λιτότητα. Όμως όλα αυτά δεν είναι παρά ευχές και επί το λαϊκότερο πορδές, με τις οποίες ο Σαμαράς αμφιβάλλω αν προλάβει να βάψει τα αυγά του φετινού Πάσχα. Διότι η πραγματικότητα είναι ότι αφενός ο λαός δεν έχει άλλο χρήμα να στηρίξει τα δημόσια έσοδα και αφετέρου η ύφεση διαλύει κάθε ελπίδα για επενδύσεις με όρους συμφέροντες για τους ιδιώτες και κατ' επέκταση για το κράτος.

Υποτίθεται πρέπει να αυξήσουν τα δημόσια έσοδα από την παταξη της φοροδιαφυγής. Όμως θα πρέπει να αυτοκαταργηθούν πρώτα, να αυτοαναιρεθούν, να γυρίσουν την πλάτη στους κομματικούς τους πελάτες που φεύγουν με βήμα γοργό προς τη μεριά του Αλέξη, της άλλης πλευράς του συστήματος, που έχει στόχο να κρατήσει το λαό στο μαντρί της "εσωτερικής διαχείρισης" της κρίσης. Δεν καταπολεμάται η φοροδιαφυγή έτσι με νόμους και λόγια στο γυαλί. Χρειάζεται οργανωμένο σχέδιο με στόχους μετρήσιμους, με αποτελέσματα. Με σύμπραξη της ελληνικής δικαιοσύνης.

Υποτίθεται πρέπει να φέρουν επενδύσεις. Μα ποιός θα πάρει τα κουφάρια της αποκρατικοποίησης? Ποιός τρελός θα βάλει τα λεφτά σου σε μια χώρα στην οποία βασικές υποδομές υπολειτουργούν? Που δεν επικρατεί καμία κοινωνική ιδεολογία, παρά μόνο ο ατομισμός, το προσωπικό συμφέρον και η μισαλλοδοξία? Σε ποιό νομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον θα έρθει ο ξένος να βάλει τα λεφτά του? Σε αυτό που με το πρώτο ζόρι ξεκινούν οι εκβιασμοί των νταβατζήδων του δημοσίου? Η παρασιτική τους λειτουργία εις βάρος των ιδιωτικών κεφαλαίων?

Υποτίθεται πρέπει να καταπολεμήσουν την ανεργία. Μα ποιός θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας στην Ελλάδα? Εδώ δεν καταλαβαίνουν ποιός ο ρόλος ενός κράτους σε ένα σύγχρονο κράτος. Ότι πρόκειται για ρυθμιστή, για επόπτη και όχι για διαχειριστή κεφαλαίων και συμφερόντων, όχι για επενδυτή, όχι για επιχειρηματία. Σκοπός του κράτους είναι να διευκολύνει τον πολίτη να δημιουργεί καινοτομίες, να κάνει εμπόριο, να εργάζεται χωρίς παράλογα βάρη, να συναλλάσεται σε κλίμα εμπιστοσύνης, να βλέπει μπροστά του την προσωπική και την κοινωνική προοπτική της επένδυσης του.

Την ανεργία θα την καταπολεμήσουν καταβάλλοντας τα εφάπαξ των 1,5 δις? Γιατί δε βοηθάνε με αυτά τα λεφτά τα παιδιά των συνταξιούχων να βρούν διεξόδους επαγγελματικής αποκατάστασης στην Ελλάδα και το εξωτερικό? Γιατί (σε μια επίδειξη κοινωνικής ευθύνης έστω) δε δίνουν τα λεφτά αυτά στους χαμηλοσυνταξιούχους να αγοράσουν πετρέλαιο και φάρμακα για να μην πεθάνουν? (ή μήπως συμφέρει να πεθαίνουν οι γέροντες?)

Όμως αυτά που λέω εγώ, είναι κινέζικα, είναι παραμύθια. Ειναι μια ξένη γλώσσα μέσα στην Ελλάδα "που τα ξέρει όλα" και γι αυτό πάει κατά διαόλου. Και όσο περνάει ο καιρός θα ολισθαίνει περισσότερο, απαλλαγμένη από κάθε ψήγμα εθνικής κυριαρχίας, προς όφελος των ολίγων που θα έχουν καλές σχέσεις με το εκάστοτε Βερολίνο, την άρχουσα τάξη της ευρώπης. Έχουμε βρεί τους φταίχτες βλέπετε, ήταν η οικογένεια Παπανδρέου από τον Αντρέα και δώθε, αυτοί που μας χαντάκωσαν. Τι κρίμα όμως που το "μαζί τα φάγαμε" του Πάγκαλου, αποδεικνύεται καθημερινά ώς η μοναδική πυξίδα των ελλήνων πολιτικών της μεταπολίτευσης.

Και τώρα που μηδένισαν το κοντέρ, όλοι μαζί, ο καθένας στο ποσοστό που του αναλογούσε, πάλι φυγομαχούν. Πάλι κοροϊδεύουν. Πάλι αποφεύγουν τις ρήξεις, τις τομές, τις αλλαγές--με ένα άρθρο. Με μία μολυβιά μπορούν να βελτιώσουν το κλίμα ραγδαία αλλά δεν το κάνουν. Προτιμούν να παριστάνουν τους απέλπιδες αγωνιζόμενους για το καλό της πατρίδας για το 5%, την ώρα που ρίχνουν νερό στο μύλο του Τσίπρα, του επόμενου διαχειριστή "του μεγάλου χώρου της κεντροαριστεράς", του διαδόχου του ΠΑΣΟΚικού παρακράτους.

Γιατί το σύστημα "γνωρίζει καλύτερα" πως πρέπει να πράξει, για να κρατήσει την Ελλάδα και τους Έλληνες όμηρους και σκλάβους των λίγων, των καθεστωτικών, αυτών που κονομάνε από τη σημερινή μορφή της χώρας, με όλα της τα στραβά, τα παρανοϊκά, τα εχθρικά, τα αισχρά για χώρα που θέλει να είναι σύγχρονη.

Το σύστημα γνωρίζει ότι το δίπολο αριστερά και δεξιά είναι αλάθητο, όσα χρόνια και αν περάσουν.
Ο προβατοποιημένος λαός, στερούμενος πραγματικής μόρφωσης και κριτικής σκέψης, δεν έχει ποτέ αναρωτηθεί τι στην πραγματικότητα εξυπηρετεί το πολιτικό σύστημα, όταν για παράδειγμα την ίδια στιγμή λείπουν τα βασικά από ένα κράτος. Όπως η σωστή λειτουργία του Γενικού Λογιστηρίου και της Στατιστικής Υπηρεσίας, του τραπεζικού συστήματος, η αποτελεσματικότητα της αστυνομίας, η λειτουργία των συγκοινωνιών και του δημοσίου τομέα γενικά, η θεσμοθέτηση ενός περιβάλλοντος ελευθερίας λόγου και πράξεων σε κάθε επίπεδο (κοινωνικό, εμπορικό, επιχειρηματικό, νομικό, τεχνολογικό κλπ) και τόσα άλλα που στην Ευρώπη έχουν λυθεί προ 50 ετών.

Το σύστημα γνωρίζει, ότι με τους εκβιασμούς, τα διλήμματα, τα πιστόλια στον κρόταφο, θα κρατήσει τους Έλληνες φοβισμένους, στο ρόλο που τους "ταιριάζει". Των ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, των εξαρτώμενων, των κουτοπόνηρων "καραγκιόζηδων" που παλεύουν πάνω από τον κάδο απορριμάτων "γιατί δεν είναι χτεσινοί"............................

Αντρέα ζεις, εσύ μας οδηγείς

Ξαφνικά, μέσα σε καταιγισμό δημοσιευμάτων και δημοσίων παραδοχών αυτοκριτικής (ναι σιγά), κάποιοι τόλμησαν να ψελίσουν, πως η αιτία του κακού που μας βρήκε, έχει όνομα κι επώνυμο.
Και λέγεται Ανδρέας Παπανδρέου.
Αυτός λοιπόν φταίει. Για όλα
Που απογείωσε τον κρατισμό. Που έκανε επίσημη γλώσσα της χώρας το λαϊκισμό. Που είχε για συνεργάτες όψιμα λαμόγια και ανθρώπους που "ούτε ο θυρωρός τους θα τους γνώριζε" αν δεν ήταν στο κόμμα. Που διέλυσε το κράτος δικαίου και εγκαθίδρυσε τον κομματικοθρεμμένο συνδικαλισμό ως "πρωτεύοντα αφανή παράγοντα" ελέγχου της εξουσίας. Που προσέφερε την Ελληνική παιδεία βορά στον καταναλωτισμό και την ευτέλεια. Που έκανε παρέα με το Καντάφι. Που...
Είναι τόσα πολλά τα "πού"...που φοβάμαι πως πρέπει να κάνω δέκα αναρτήσεις σε αυτό το blog, για να τα καταγράψω.
Και, σα δε ντρέπεσαι Αντρέα, που έχεις πεθάνει τόσο καιρό (1996) και δε σηκώνεσαι να δώσεις εξηγήσεις. Να μας πείς γιατί κατέστρεψες τη χώρα που τόσο έλεγες πως αγαπάς. Γιατί υποθήκευσες το μέλλον της δικής μας εποχής. Και τόσα άλλα.
Όμως το αστείο έχει και όρια. Η μονόπλευρη θεώρηση της ιστορικής (πλέον) πραγματικότητας, είναι κακόγουστο ανέκδοτο. Είναι κουταμάρα. Είναι ντροπή τελικά.
Δε θα πω εγώ ποιός ήταν ο Αντρέας, όλοι ξέρουν την ιστορία και τα πολιτικά του πεπραγμένα.
Και δεν θα πω εγώ, αν ο Αντρέας ήταν "καλός" ή "κακός", μεγάλος ηγέτης ή μεγάλος λαοπλάνος, σοβαρός άνθρωπος ή φαιδρή προσωπικότητα. Ας κρίνει ο καθένας με τα δικά του μέτρα
Η δική μου "σχέση" με τον Παπανδρέου, είναι απόλυτα προσωπική-απόλυτα συναισθηματική και από πάντα ήταν μια σχέση μεγάλης αγάπης και μεγάλης εκτίμησης. Δεν τον γνώρισα ποτέ τον άνθρωπο φυσικά, ούτε αναφέρομαι σε κατ' ιδίαν επαφές. Τον "γνώρισα" από τις εφημερίδες, τον τύπο, την τηλεόραση, τις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ (σε μία πρόλαβα να πάω κάποτε, στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) και κυρίως από τις μαρτυρίες των άλλων, των γνωστών και φίλων του περιβάλλοντος μου.
Έτσι δεν είμαι ο κατάλληλος να εκφέρω μια αντικειμενική άποψη.
Για μένα ο Αντρέας ήταν ο παππούλης της αλλαγής. Δηλαδή ο άνθρωπος που πήρε από το χέρι μια Ελλάδα βαθιά πληγωμένη, και της ξαναέδωσε τα πρωτόλεια συστατικά της ίδιας της της ύπαρξης.
Δημοκρατία, ελευθερίες, ανοιχτή κοινωνία των μη προνομιούχων, αποκατάσταση της ισονομίας και της ισότητας των Ελλήνων. Αξιοπρέπεια, ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής οικογένειας, όραμα και προοπτική, για ένα καλύτερο και φωτεινότερο μέλλον.
Δυστυχώς δεν έγινε έτσι.
Τα κόμματα, οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, όλοι εμείς που κουβαλάμε αναμνήσεις--κομμάτια ενός μεγαλύτερου κοινού ψηφιδωτού--κοινής συνείδησης, έχουμε να καταθέσουμε το δικό μας προσωπικό μέρος εκείνης της εποχής. Κι εγώ αυτό δεν θα το κρίνω. Διότι ο καθένας είναι μοναδικά ξεχωριστός και υπεύθυνος για το τι "κρατά" απ΄όσα έγιναν. Και το πως αυτά που έγιναν, τον διαμόρφωσαν. Και το πως ο Αντρέας και το ΠΑΣΟΚ, στιγμάτισαν θετικά τον ίδιο ή απλά τον έκαναν να αποστρέφεται κάθε τι που είχε σχέση μαζί τους.
Σήμερα λοιπόν, στο εξαιρετικό του άρθρο ο Τάκης Θεοδωρόπουλος  http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4750041 αναρωτιέται (και μαζί του κι εγώ) τι συνέβη ξαφνικά και η πλειοψηφία που αποθέωνε τα "εικονίσματα της δημοκρατίας", τις "εξουσίες του λαού", το σοσιαλισμό και την προοδευτική παράταξη, εμφανίζεται να αποκαθηλώνει με περισσή αηδία, με μια εντυπωσιακή μεταβολή συναισθημάτων, λόγων και έργων, το "τότε". Κάνοντας την "επανάσταση" τους, σήμερα, το 2012
Αποκαθήλωσαν τον Αντρέα, το ΠΑΣΟΚ των δύο τετραετιών, την αλλαγή και τα όσα τέλοσπάντων εννοούνται συν αυτοίς, δηλαδή τα όσα και οι ίδιοι στήριζαν, ψήφιζαν, πίστευαν και εμπιστεύονταν. Και έστω πως καλά έκαναν και τους κατέβασαν από το βάθρο της γοητείας και της σαγήνης των μαζών. Τους κατηγορούν όμως πως αυτοί ευθύνονται "γιατί έβαλαν τα θεμέλια ώστε να φτάσουμε στο σημερινό κατάντημα".
Εντάξει. Κατανοητό.
Ας περάσουν οι επόμενοι να επιρρίψουν ευθύνες στον Καραμανλή που προηγήθηκε του Αντρέα "που δεν έκανε όσα έπρεπε". Ας επιρρίψουν ευθύνες μετά στη Χούντα, πρίν τον Καραμανλή. Μετά ας πάμε στο Παλάτι και τη Βασίλισσα Φρειδερίκη. Μετά, πιο πίσω στον εμφύλιο. Στο Β Παγκόσμιο, και ούτω καθεξής. Ε δε μπορεί, κάποια στιγμή θα φτάσουμε και σε αυτά που λέει ο Ράμφος, στη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους, το 1827 από τον Καποδίστρια. Ωστε να συνεχίσουμε, και να κατηγορήσουμε τους Τούρκους, και πιο πίσω τους Βυζαντινούς, και ούτω καθεξής.
Με λίγα λόγια και σε απλά Ελληνικά:
Όσο τρώγατε, ήταν καλά, και ήταν όλοι καλοί και "ηγέτες". Τώρα που πιάσαμε πάτο "όταν θυμάστε, χαίρεστε", σκάβοντας με τη σπέκουλα του (αλίμονο στον πρώτο διδάξαντα!!) λαϊκισμού, στο καρβουνιασμένο, κατακαμμένο δάσος, της Ελληνικής μας ιστορίας, για να βρείτε τους "πρωταίτιους" της Εθνικής Καταστροφής των Μνημονίων.
Τι ειρωνεία. Στα Μνημόνια που μας έβαλε ένας άλλος Παπανδρέου, ο Γιώργος, με χαρακτήρα εντελώς αντίθετο από του πατέρα του, Ανδρέα. Ένας δηλαδή σύγχρονος, πραγματιστής και σοβαρός πολιτικός, γαλουχημένος εντός της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της αστικής μας δημοκρατίας.
Δε μας φταίει λοιπόν ο Αντρέας απαραίτητα. Απλά είναι "πρόχειρος" αυτή την εποχή της "αυτοκριτικής" μας. Αυτή την εποχή του "ξεσκίσματος" κάθε παλιάς ανάμνησης, κάθε εμπειρίας που ζήσαμε, κάθε οφέλους που είχαμε εμείς προσωπικά. Μπροστά στο τρομερό σεινάμενο δάχτυλο που καταδεικνύει τον "ένοχο", δηλαδή τον κοινό ΠΑΣΟΚτσή, τον δημόσιο υπάλληλο, τον συνταξιούχο, τον ανάπηρο, την ανύπαντρη μάνα και κάθε είδους πολίτη, σαν κι εμένα. Το δάχτυλο αυτό (που κάποτε θα ήταν μαύρη κουκούλα) που ζητά το αίμα μου, διότι ΑΡΝΟΥΜΑΙ να ξεγράψω το δικό μου ποιόν, τις επιλογές, τις αντιλήψεις και τις θέσεις μου, απέναντι στα δημόσια πολιτικά πράγματα.
Αρνούμαι κύριοι να αποκαθηλώσω τον Αντρέα. Δεν αρνούμαι να αλλάξω και να αναγνωρίσω τα λάθη μου, αντιθέτως. Αρνούμαι να αυτο-ξεφτιλιστώ, διαγράφοντας το παρελθόν, επειδή εσείς σήμερα περνάτε κρίση προσωπικότητας, ψάχνοντας στα θολά νερά για φταίχτες. Κοιταχτήτε στο καθρέφτη αν θέλετε φταίχτες! Αντικρύστε το πρόσωπο σας στην πραγματικότητα.
Ας μπεί επιτέλους μια κόκκινη γραμμή στο παρελθόν και ας προχωρήσουμε μπροστά, να βρούμε λύσεις!!
Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι να βρεί τους εύκολους και πιασάρικους φταίχτες, αλλά τους πραγματικούς.
Τους φταίχτες του "μαζί τα φάγαμε". Τους φταίχτες που "αυτοί τα φάγανε". Τους φταίχτες και τους ψεύτες που κατέλυσαν τις ιδέες του ΠΑΣΟΚ, τα δημόσια αγαθά, την ίδια τη δημοκρατία και άφησαν ένα κουφάρι ποτισμένο με ετερόκλητα δηλητήρια και ασφυκτική ατμόσφαιρα.
Επιτέλους, ας ζήσουμε στο σήμερα, ας παλέψουμε και ας αγωνιστούμε για το σωστό, για να μπορέσουμε να έχουμε ελπίδα και για ένα -κάποιο- αύριο
Με το κεφάλι ψηλά, με το χαμόγελο στα χείλη και την θετική εικόνα ενός συμβολικού Αντρέα.
Δηλαδή ενός υπερήφανου, γεμάτου ζωή και γνώση Έλληνα, που αγαπά τους συνανθρώπους του και πολεμά για το δίκιο...