Ας σταματήσει η κινδυνολογία

Κυρίες και κύριοι,

Όσο και να χτυπάτε τον κώλο σας κάτω η Ευρώπη ούτε θα διαλυθεί, ούτε και καμία καταστροφή θα γίνει.

Αρκετά με την κινδυνολογία και τη διασπορά ειδήσεων με σκοπό τον πανικό.

Η Ευρώπη θα αντέξει τις πιέσεις Αμερικάνων και Βρετανών καθώς και όποιων τροφοδοτούν και ενισχύουν με διάφορους τρόπους (γνωστά τα έργα τους) την αποσταθεροποίηση.

Το Ευρώ είναι το δεύτερο ισχυρότερο αποθεματικό νόμισμα στον πλανήτη, αυτό σημαίνει ότι τρισεκατομμύρια καταθέσεις σε Ευρώ εγγυόνται ότι η ενιαία αγορά παραμένει μπετόν αρμέ.

Είπα σε προηγούμενη ανάρτηση ότι όσοι προκρίνουν τα δημοψηφίσματα σε καιρό κρίσης, δεν εξυπηρετούν αγαθές και δημοκρατικές δυνάμεις, αλλά επι τούτου γενούν και αναπαράγουν εντάσεις και ίντριγκες αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη.

Ποτέ άλλοτε, εν μέσω γενικευμένου οικονομικού πολέμου και γενικευμένων ανακατατάξεων, δεν εζητήθει η γνώμη του λαού για θέματα στρατηγικού σχεδιασμού και υψηλής πολιτικής. Ούτε δε, για συνταγματικά θέματα όπως στην Ιταλία. Αυτά είναι γελοιότητες.

Όπως γελοία ήταν τα Ελληνικά δημοψηφίσματα, όπου όμως αποκαλύφθηκε ότι μόνο για τα μάτια του κόσμου έγιναν και όχι για την ουσία.

Δεν υπάρχει ζωή εκτός Ευρώ, τελειώσανε τα ψέματα.

Ευκαιρία τώρα που εξελέγη ο Τράμπ, η Ευρώπη να αναλάβει έναν πιο ενεργό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή με σαφείς και αποφασιστικές παρεμβάσεις εξωτερικής πολιτικής. Είμαι υπέρ της παρέμβασης και σε επίπεδο ενόπλων δυνάμεων, την αποτελεσματική θωράκιση των εξωτερικών μας συνόρων καθώς και την περαιτέρω ενίσχυση σε επίπεδο ΝΑΤΟ.

Ο Τράμπ θέλει να ασχοληθεί με τον κίνδυνο της Κίνας, τα βρίσκει με τον Πούτιν. Ίσως η καγκελαρία θα πρέπει να αναθεωρήσει τις θέσεις της απέναντι στους Ρώσους και να αλλάξει γνώμη και για άλλα θέματα (ποσοτική χαλάρωση για όσους ακολουθήσουν την πεπατημένη).

Όσον αφορά την Ελλάδα, είναι τρέλα να σκεφτόμαστε την έξοδο από το Ευρώ και να αντιστεκόμαστε με σθένος στις βασικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να είμαστε συμβατοί με τις Ευρωπαϊκές συνθήκες τις οποίες στην τελική υπογράψαμε αυτοβούλως.

Όποιος νομίζει ότι η Ελλάδα θα γίνει Κούβα ή κάτι άλλο ενδιάμεσο είναι βαθιά νυχτωμένος. Ο Ελληνικός λαός δεν είναι κουτός, ούτε και άπατρις, ούτε και διακατέχεται από ανθελληνικές δικαιολογίες επειδή έτυχε να κυβερνά ένας θίασος ηλιθίων και άσχετων αυτή την εποχή.

Ούτε και οι δανειστές μπορούν να επιβάλλουν άλλα μέτρα και άλλες λύσεις ενώ η κυβέρνηση έχει απωλέσει τη δεδηλωμένη. Απαιτούνται εκλογές.

Και απαιτείται σοβαρότητα.

Κανένας εχέφρων δεν αρνείται την ανάγκη να αλλάξει ο δημόσιος τομέας και το ασφαλιστικό. Κανένας δεν αρνήθηκε τις απαραίτητες θυσίες. Αντιθέτως, όλοι έχουμε συμβάλλει και συμβάλλουμε σε βάρη δυσανάλογα της θέσης μας.

Ωστόσο τα μέτρα δεν έχουν αποδώσει και αυτό θα πρέπει να γίνει αντικείμενο έρευνας και να αποδωθούν οι αντίστοιχες ευθύνες.

Μόνο μια κυβέρνηση που θα μιλήσει ειλικρινά στον κόσμο για τις προκλήσεις και τα όσα χρειάζονται θα αντέξει στο χρόνο. Και πάντοτε με προσανατολισμό σε μια Ευρωπαική πραγματικότητα που μόνο ωφέλη μπορεί να παρέχει στην πατρίδα μας.

Το κλείσιμο του κύκλου

Εδώ και μέρες κλωθογυρίζω στο μυαλό μου σκέψεις και κείμενα που θέλω να γράψω.
Κάποτε αυτή η καθημερινότητα έβαζε την αναρχία του νου σε μια σειρά, ιεραρχούσε και τακτοποιούσε ατάκτως ερριμμένες πληροφορίες και έδινε τον τόνο των συζητήσεων με φίλους και αγαπημένους.
Ερχόμενοι σε μια ξένη χώρα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η απόσταση από την Ελληνική πραγματικότητα είναι λυτρωτική αλλά και επίπονη ταυτόχρονα. Λυτρωτική γιατί η μέγγενη του άγχους της επιβίωσης δεν είναι καταπάνω στο δέρμα του λαιμού σου. Επίπονη γιατί χάνεις τον παλμό των γεγονότων, έτσι όπως τα βιώνει ο μέσος άνθρωπος αναπνέοντας τον αέρα της πατρίδας του.
Στο τέλος ίσως γίνεσαι πιο σοφός παρατηρώντας τα πράγματα από μια απόσταση, ίσως όμως να γίνεσαι και περισσότερο αδιάφορος. Κάπου ανάμεσα σε αυτές τις δύο αντίθετες συναισθηματικές καταστάσεις δράττομαι της ευκαιρίας να παραθέσω μερικές λέξεις στον ηλεκτρονικό καμβά.

Θα ήθελα πάρα πολύ να έχω ένα αισιόδοξο μήνυμα για την Ελλάδα, όμως αυτή τη στιγμή ζούμε το κλείσιμο, την επιτομή, το τέλος και το αδιέξοδο που ακολουθεί τον επίλογο της εποχής της μεταπολίτευσης. Μιας εποχής που σηματοδότησε την είσοδο της χώρας στην τροχιά του εκσυγχρονισμού και των δημοκρατικών ελευθεριών για τον ελληνικό λαό με ένα ρυθμό και μια ένταση που δεν είχαν προηγούμενο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ολοκλήρωση της περιόδου αυτής που ξεκίνησε χοντρικά μετά το 1974 και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, έφερε μια πρωτόγνωρη κρίση για το κράτος, την κοινωνία και κάθε έκφανση του δημόσιου λόγου και των δημόσιων γεγονότων. Η κρίση αυτή ενώ χαρακτηρίστηκε οικονομική, είναι ξεκάθαρο ότι είναι κρίση πολιτισμού και κουλτούρας, κάτι που πολλοί είχαν επισημάνει από πολύ νωρίτερα, όταν η άλλοτε "μικρή αλλά υπερήφανη Ελλάς" έδειχνε να έχει φανερά εκτροχιαστεί σε σφαίρες υπερκατανάλωσης και αλλοτρίωσης στο προσκήνιο, ενώ στο παρασκήνιο τεράστια σκάνδαλα εξελίσονταν -σκάνδαλα που δυστυχώς ενέπλεκαν και εθνικές στρατηγικές εκτός από προσωπικές πολιτικές ατζέντες.

Είθισται στις εποχές της παρακμής να αποκαλύπτεται η πραγματική ποιότητα και ο χαρακτήρας των ανθρώπων, των θεσμών και του πολιτισμού μιας κοινωνίας. Την απάντηση για το τι είδαμε και βλέπουμε στην Ελλάδα της παρακμής, την έχει ο καθένας ξεχωριστά στο μυαλό του, ο ίδιος. Δε χρειάζεται εγώ να προσθέσω τίποτα στον ατομικό και προσωπικό εφιάλτη του κάθε Έλληνα. Το πως βιώνουμε και επιβιώνουμε και προσπαθούμε να ελπίσουμε για το καλύτερο αύριο, είναι ο αγώνας μας ενάντια στη σήψη και τη λήθη, την ώρα που όσα ξέραμε έχουν ολότερα αναποδογυρίσει και το άσπρο γίνεται μαύρο. Όμως ακόμα και αυτός ο πόνος είναι πρόσκαιρος, και αυτό το μήνυμα έχω να στείλω σήμερα με τις ταπεινές αυτές γραμμές που συνθέτω στο πληκτρολόγιο. Ο πόνος και οι ωδίνες θα περάσουν, διότι θέλοντας και μη, κάτι καινούργιο θα έρθει να αντικαταστήσει τα όσα παρήλθαν.

Τι με κάνει αισιόδοξο? Το γεγονός ότι κόντρα στις προσπάθειες πολλών, αλλά και στα λεγόμενα ακόμα περισσότερων, η Ελλάδα δεν έχει χρεοκοπήσει, ούτε έχει καταρρεύσει. Είναι απόφαση της Ευρώπης, να μην αφήσουν την Ελλάδα να γίνει ο δούρειος ίππος που θα εκπορθήσει τη συνοχή της Ευρωζώνης, όπως πολλοί θέλησαν και θέλουν -άνθρωποι προερχόμενοι από όλες τις πολιτικές παρατάξεις του συνταγματικού τόξου. Αισιόδοξο με κάνει επίσης ο Αλέξης Τσίπρας ως πολιτικός. Έχει καταφέρει παρόλα τα ελαττώματα του και την πολιτική του προέλευση από ένα κόμμα ακραίων, φανατικών και μισαλλόδοξων παλαιοπασόκων και αλλοφρόνων ψευτοαριστερών επαναστατών της πλάκας, να κρατήσει ένα αρραγές κυβερνητικό μέτωπο προσηλωμένο στην πραγματωση των -έστω- προσωπικών του φιλοδοξιών. Αυτό εξυπηρετεί προς το παρόν την δημοφιλία του, άμεση συνάρτηση της οποίας είναι η δέσμευση του για λύση εντός Ευρώ και Ευρωζώνης.

Αισιόδοξο επίσης με κάνει το γεγονός ότι, παρότι επικρατεί μπάχαλο, θέλοντας και μη οδεύουμε σε μια ευρεία ανακατάταξη του κυβερνητικού σχηματισμού, που προσωπικά πιστεύω ότι θα εγκαινιάσει την εποχή της νέας κεντροαριστεράς με ηγέτη τον Τσίπρα. Οι ίδιοι μηχανισμοί σχηματίζουν σταδιακά και τη νέα κεντροδεξιά, ενώ σύντομα η Βουλή θα αποκαταστήσει την παλιά της μορφή και την αξιοπιστία της. Πράγματι, υπάρχουν παλινωδίες και υπαναχωρήσεις σε πολλές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν επί Γεωργίου Παπανδρέου. Πράγματι η Διαύγεια βάλλεται, ενώ ο Καλλικράτης ξηλώνεται. Η οικογενειοκρατία επέστρεψε φανερά, στις πρώτες 100 μέρες του ΣΥΡΙΖΑ με διορισμούς ημετέρων και συγγενών των κυβερνώντων. Πράγματι ζούμε μια εποχή νέου λαϊκισμού που αντλεί ιδέες και προέλευση από τις σκοτεινές εποχές σταλινικών καθεστώτων και κόκκινης προπαγάνδας. Όμως θεωρώ ότι αυτά είναι σπαραγμοί του τέλους, τον επίλογο που θα οριστικοποιηθεί με την τελική συμφωνία Ελλάδα και Ευρώπης μετά τον Μάϊο.

Όμως θα ήθελα να σταθώ σε ένα άλλο θέμα που κατα τη γνώμη μου είναι το σημαντικό. Ασχέτως των εξελίξεων που θα δούμε σύντομα να ξεδιπλώνονται μπροστά μας. Ασχέτως της ελπίδας που θα δικαιωθεί ή της απογοήτευσης που ενδεχομένως να επικρατήσει. Είναι κάποια πράγματα που πρέπει όλοι μας να κρατήσουμε και να θυμόμαστε: Η Ελλάδα απέτυχε, διότι απέτυχε το μοντέλο διακυβέρνησης που εφαρμόστηκε σε αυτή, μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Το μοντέλο αυτό διακυβέρνησης, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν κρατικοκεντρικό. Δηλαδή καθ' εικόνα και ομοίωση των κυβερνήσεων του Ανατολικού Μπλόκ, όπου ένα κεντρικό σύστημα γραφειοκρατίας με την απαραίτητη εναλλαγή προσώπων και σχηματισμών (ηγέτες και κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία) ορίζει και διευθύνει κάθε κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα της χώρας.

Αυτό το σύστημα, όση ασφάλεια και να προσφέρει, όσο έλεγχο και να προσφέρει, όση εξουσία και να προσφέρει στους άρχοντες, είναι πλέον ξεπερασμένο και πεπερασμένο. Αυτό το σύστημα εξυπηρέτησε κάποιες αναγκαιότητες μεταπολεμικές, που είχαν περισσότερο να κάνουν με τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδος σε σχέση με τα Βαλκάνια και τον κομμουνιστικό κίνδυνο, δηλαδή τα συμφέροντα της Βρετανίας και της Αμερικής στην περιοχή. Αυτό το σύστημα όμως, δεν εξυπηρετούσε ήδη από τη δεκαετία του '70 τα συμφέροντα της Ελλάδας που δεν μπορούσε να αναπτυχθεί ως δυτικό κράτος, κάτω από τον σφιχτό εναγγαλισμό του κρατικού ελέγχου. Δυτικό κράτος και δυτική δημοκρατία σημαίνουν ελεύθερες οικονομίες και ανοικτές κοινωνίες. Κάτι που αποδεχτήκαμε κατ΄αρχήν, υπογράφοντας αλλεπάλληλες συνθήκες προσχώρησης στην ΕΟΚ αρχικά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση στη συνέχεια. Άλλωστε όποιος διαβάσει τις καταστατικές αρχές ίδρυσης της ΕΕ θα συνειδητοποιήσει πως όλες αυτές οι περίφημες "μεταρρυθμίσεις" που διαβάζουμε ότι πρέπει να γίνουν, είναι ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ για να μπορέσει κάποια χώρα να συμμετέχει ΙΣΟΤΙΜΑ στο χώρο του Ευρώ.

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν? Πρέπει να παραδώσουμε τη χώρα "εις την Δύσιν" ή θα πρέπει η Ελλάδα "να ανήκει στους Έλληνες"? Η απάντηση είναι πολύ εύκολη. Οι Έλληνες θεμελίωσαν πρώτοι τον δυτικό πολιτισμό, άρα εξορισμού οι Έλληνες ανήκοντας στην Ελλάδα, ανήκουν και στη Δύση. Το ερώτημα όμως είναι διττό. Σε ποιά Ελλάδα θέλουμε να ανήκουμε? Στην Ελλάδα του Ανατολικού Μπλόκ, του φόβου της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, των κλειστών οριζόντων και της διεθνους απομόνωνσης? Ή σε μια Ελλάδα μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης δηλαδή μέτοχο σε μια κοινωνία πολιτισμένων εθνών που ασπάζονται κοινές αρχές δημοκρατικής διακυβέρνησης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων?

Έχω επανειλημμένως γράψει και το ξαναλέω. Η αλλαγή ανήκει στον Ελληνικό λαό. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα όταν γνωρίζεις ποιός είναι ο δρόμος της προόδου και της αλήθειας. Μπορεί πρόσκαιρα να θολώνουν τα νερά κάποιες προτεραιότητες. Μπορεί πρόσκαιρα να αποπροσανατολιζόμαστε και να χάνουμε την κατεύθυνση μας. Όμως η πίστη και η θέληση του Ελληνικού λαού να συναντήσουν την πραγματική τους μοίρα, μια μοίρα αντάξια της ιστορίας και του πολιτισμού μας, μια μοίρα ΗΡΩΩΝ, θα επικρατήσουν στο τέλος και θα κόψουν τον "γόρδιο δεσμό" της περιόδου αυτής.

Μέχρι τότε, υπομονή και επιμονή. Η μάχη δίνεται καθημερινά σε κάθε μέτωπο.

Και όπως λένε και κάποιοι, "μετά το βαθύτερο σκοτάδι, ξημερώνει η φωτεινώτερη αυγή"

Καλημέρα μας

Τσάμπα μάγκες είσαστε

Ναι αγαπητοί μας φίλοι Ευρωπαίοι ηγέτες, είσαστε τσάμπα μάγκες

Ο Αμερικάνος σας παρακολουθεί εδώ και χρόνια και -δήθεν- χαμπάρι δεν πήρατε

Πήρατε τώρα όμως είδηση, ότι ενώ φοράτε βασιλικές τιάρες και ψάχνετε τα ευρωσυντάγματα και την τραπεζική σύγκλιση, τα παντελόνια σας έχουν κατέβει μέχρι τον αστράγαλο

Και είστε γυμνοί σε δημόσια θέα, ενώ εκεί στην πίσω σειρά του Σινεμά, κάνουν πλάκα μαζί σας οι "πιτσιρικάδες"

Την ίδια στιγμή που βάναυσα τιμωρείτε τον Ελληνικό λαό που δεν έφταιξε σε τίποτα

Την ίδια στιγμή που βάναυσα καταδικάζετε το νότο της Ευρώπης σε λιτότητα και ανέχεια

Αυτή την ίδια στιγμή που καράβια με εξαθλιωμένους μετανάστες βυθίζονται στη Λαμπεντούζα και ορδές φουκαριάρηδων ψάχνουν τρόπο να ξεμπαρκάρουν στην Ελλάδα

Εσείς σφυράτε ανέμελα για χάρη της Μέρκελ και του Τέταρτου Γερμανικού Ραϊχ

Σφυράτε ανέμελα δίχως καμία διάθεση να πράξετε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα δέοντα ως οφείλετε, μιας και λέτε πως πιστεύετε στην Ευρώπη

Τρίχες

Σε καμία Ευρώπη δεν πιστεύετε, παρά στον εαυτό σας και στα συμφέροντα σας

Όσο το ευρώ είχε λόγο ύπαρξης και σας εξυπηρετούσε, το προσκυνήσατε μοιράζοντας φτηνό χρήμα

Σήμερα που το ευρώ δεν εξυπηρετεί, κοιτάτε να απαξιώσετε και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με κάθε τρόπο

Που είναι το δόγμα της ενιαίας αμυντικής συνεργασίας? Τα κοινά σύνορα? Η πολιτική και οικονομική ισχύς? Η κοινή άμυνα και ασφάλεια? Το στιβαρό προφίλ μιας παγκόσμιας δύναμης, όπως μας λέγατε ότι είναι η Ε.Ε?

Σας ξεβράκωσε ο Αμερικάνος και σας απέδειξε πως έχετε μαλακό υπογάστριο. Πως είσαστε λίγοι για να αρθείτε των περιστάσεων που με τόσο στόμφο επικαλείστε, ώστε να ηγηθείτε του Ευρωπαϊκού οράματος

Και γελάει ο κόσμος μαζί σας "σοβαροί ηγέτες"

Ακριβοί στο πίτουρο και φτηνοί στ' αλεύρι

Και άντε τώρα να παραστήσετε τους θιγμένους, πως τάχατες "δεν τα κάνουν αυτά οι σύμμαχοι μεταξύ τους"

Έλα που τα κάνανε. Τώρα τί? Θα τους κάνετε ντά?

Ούτε να αερίσετε τη....μάντρα του Ομπάμα δεν είστε άξιοι

Παρά μόνο για να επιβάλλετε τις αδιέξοδες νεοφιλελεύθερες πολιτικές σας, εις βάρος των δικαιωμάτων των λαών είστε κατάλληλοι τελικά

Και ειλικρινά είναι να απορεί κανείς με τη δουλοπρέπεια και τον αυτισμό της Ελληνικής ηγεσίας

Ρε νούμερα, σε αυτή την Ευρώπη στήσατε κώλο?

Σε αυτούς τους τζουτζέδες ξεπουλήσατε τα κόκκαλα και τα χώματα των προγόνων μας?

Πραγματικά έχουμε πιάσει πάτο σε κάθε επίπεδο. Λαός και Κολωνάκι

Δεν θα κουραστώ να το λέω

Έχω επανειλημμένως αναφερθεί στη χούντα και το φασισμό, γράφοντας την άποψη μου

Το βασικό στοιχείο για να καταλάβει κάποιος τις αιτίες που η Χρυσή Αυγή θέριεψε και πάλι είναι η διαχρονικότητα. Η αντοχή στο χρόνο

Δηλαδή η μεταφορά του φασιστικού γονιδίου από γενιά σε γενιά αμετανόητων--γονίδιο που ουδέποτε καταπολεμήθηκε στα σοβαρά. Όταν λέω γονίδιο δεν εννοώ ένα εγγενές ανθρώπινο χαρακτηριστικό, μιλώ μεταφορικά για την κακή κληρονομιά. Για την κακή παράδοση που αναπτύσσεται σε μια οικογένεια και παραμένει σε αυτή ανεξαρτήτως του τι συμβαίνει τριγύρω της

Βλέπουμε σήμερα, τώρα, τις σπασμωδικές ενέργειες της κυβέρνησης της ΝΔ που επιφανειακά θα αντιμετωπίσει το φαινόμενο, για μια ακόμη φορά, αποσπώντας προεκλογικά οφέλη, δηλαδή ποσοστά και ψηφοφόρους. Αυτό που την ενδιαφέρει τελικά, ας μη γελιόμαστε. Η ΝΔ είναι η μεγάλη δεξιά παράταξη στην οποία έχουν "χωρέσει" όλες οι αποχρώσεις του μπλέ. Είναι η μεγάλη μάνα που προσπαθεί να μαζέψει τα "παραστρατημένα" της, παιδιά

Φυσικά, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα επί της ουσίας

Οι Χρυσαυγίτες είναι οι επίγονοι όσων ανέχτηκαν τους ταγματασφαλίτες, τους δοσίλογους και τους συνεργάτες των Γερμανών που στο Μελιγαλά έδιναν μάχες οπισθοφυλακής. Είναι όσοι ανέχτηκαν τη δικτατορία του Παπαδόπουλου "δίχως να ενοχλούν", υποστηρίζοντας μέχρι σήμερα, ότι επί 7ετίας "όλα βαίναν καλώς" γιατί τους έφτιαχνε δρόμους η ΜΟΜΑ. Είναι όσοι παρείσφρυσαν και όσοι επιβίωσαν στο σύστημα νομής της εξουσίας της μεταπολίτευσης, καλλιεργώντας και συντηρώντας την "επανάσταση" της 21ης Απριλίου σε φανερούς και μυστικούς θύλακες, με την ανοχή της ΕΥΠ, της ΕΛΑΣ, του Ελληνικού Στρατού και ορισμένων τμημάτων της επίσημης πολιτικής σκηνής

Η Χρυσή Αυγή με τη σημερινή συντεταγμένη της μορφή, υπάρχει πάρα πολλά χρόνια στην Ελλάδα, δε γεννήθηκε χτές. Ας μη γελιόμαστε. Ας μην κλείνουμε τα μάτια

Η επίπλαστη ευημερία, ο πακτωλός χρημάτων που έπεσε στη χώρα με την έλευση Ανδρέα Παπανδρέου και τα σχεδόν 40 χρόνια δημοκρατικής διακυβέρνησης της χώρας, δίχως ιδιαίτερα πολιτικά σκαμπανεβάσματα, δεν ήταν αρκετά για να "εξαφανίσουν" (δια της μεθόδου του ώριμου φρούτου) τα φασιστικά γονίδια από την Ελληνική κοινωνία

Και ο λόγος είναι πως δεν κατέστη δυνατό, να γίνουν οι δομικές μεταρρυθμίσεις που θα εμπέδωναν και θα επέκτειναν τη δημοκρατία ως τον αποτελεσματικότερο τρόπο διαχείρισης μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής κοινωνίας, σε κάθε επίπεδο. Από την οικονομία, μέχρι τις συγκοινωνίες

Δεν άλλαξε το κράτος. Δεν άλλαξε η φιλοσοφία της διοίκησης. Δεν άνοιξε η οικονομία σε νέα συμφέροντα με επωφελή για την κοινωνία, τρόπο. Δεν έγιναν επενδύσεις εκεί που έπρεπε. Δεν αξιοποιήθηκε η ευκαιρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως παράδειγμα και εμπειρία. Μείναμε στην παπαγαλία και στον πιθηκισμό. Μείναμε στα πρόσκαιρα οφέλη που δημιούργησαν μια κάστα παρασιτικών επαγγελμάτων και νοσηρών καταστάσεων. Όλοι τα γνωρίζουμε

Δεν φτιάξαμε καινούργιες υποδομές. Δεν τολμήσαμε. Δεν τα καταφέραμε.

Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Ανάπτυξη, Εμπορικό Ισοζύγιο, Επαγγέλματα, Βιομηχανία, Αγροτική Οικονομία, Κρατική λειτουργία, Δικαιοσύνη, Αστυνομία και πολλά άλλα, δεν άλλαξαν ριζικά, παρέμειναν θεσμοί καχεκτικοί, κληρονομιά άλλων εποχών, μαζί με τις νοοτροπίες των λειτουργών τους. Παρέμειναν τροχοπέδη και περιοριστικοί παράγοντες για την ορθή συμπόρευση με τον δυτικό κόσμο, του οποίου μέρος δηλώσαμε πως αποτελούμε

Και δεν ήταν δύσκολο να αλλάξουν. Χρειαζόταν η βούληση και η αποφασιστικότητα. Και αυτές, δεν εξερεύθησαν. Αλλά συνεθλίβησαν στις συμπληγάδες πέτρες της πολιτικής συναλλαγής και της ανάγκης για αποκατάσταση της ισότητας στην Ελληνική κοινωνία. Δυστυχώς, αυτή είναι η αληθεια

Έτσι, η χρεοκοπία ήρθε να συναντήσει ένα ανοργάνωτο και δυσλειτουργικό κράτος. Μια κοινωνία με άνιση και ασύμμετρη ανάπτυξη. Μια κοινωνία κατακερματισμένη και διαιρεμένη από την ιδιοτέλεια και τα μικροσυμφέροντα. Που ενισχύθηκε από την επίπλαστη ευημερία των εποχών.

Και η χρεοκοπία, έγινε εθνική καταστροφή και απόγνωση για εκατομμύρια Έλληνες. Πράγμα εντελώς παράλογο στις δεδομένες συνθήκες που βρισκόμαστε σήμερα. Δηλαδή εντός ευρωζώνης, εντός ευρώ, εντός μιας παγκοσμίως ισχυρής συμμαχίας με βούληση να μας στηρίξει και να μας ενισχύσει σε αρκετά θέματα

Γι' αυτό το λόγο και ο Χάνες Σβόμποντα μίλησε σκληρά, αλλά αληθινά για την Ελληνική προεδρία. Γι' αυτό και η Τροϊκα μιλά για προαπαιτούμενα, δίχως τα οποία χρήματα δεν θα λάβουμε. Είναι μια άσχημη συνθήκη, εξευτελιστική και απαράδεκτη, όμως πραγματικά δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει ώστε να περάσουν κάποιες μεταρρυθμίσεις.

Δεν είναι δυνατό, το κεφάλι να βρίσκεται σε άλλο επίπεδο, να παρακολουθεί όλες τις σύγχρονες εξελίξεις, και η ουρά να φλερτάρει ακόμα με περιθωριακά φαινόμενα που έχουν εξαφανιστεί εδώ και χρόνια από τον ορίζοντα. Δεν είναι δυνατό να λέμε ότι το 2013 αναβιώνει ο ναζισμός, ο οποίος τελείωσε οριστικά το 1947. Δεν είναι δυνατό σήμερα, στην Ελλάδα, με αφορμή τη Χρυσή Αυγή, να ξηλώνονται στρατηγοί της ΕΛΑΣ για ολιγωρία απέναντι στο φαινόμενο, παραδεχόμενοι εμμέσως ότι πράγματι η αστυνομία είναι "πολιτικά χαρακτηρισμένη", όπως συνέβη το 1974 με τα δικαστήρια των χουντικών. Δεν είναι δυνατό, δεν είναι αποδεκτό

Δεν είναι δυνατό στην Ελλάδα του 2013, να συζητάμε για το χαρακτήρα του κοινοβουλευτισμού και την ποιότητα της δημοκρατίας. Για το αν επιτρέπεται η όχι ένα κόμμα που υιοθετεί στο καταστατικό του ρατσιστικές, φασιστικές, εθνικιστικές και ολοκληρωτικές νοοτροπίες, είτε αυτό ανήκει στην δεξιά, είτε στην αριστερά, να βρίσκεται στη Βουλή ή να έχει ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Δεν είναι δυνατό, δεν είναι αποδεκτό, πως να το κάνουμε τώρα. Δεν έχει κανένας από τους θεσμικούς μας εκπροσώπους την δυνατότητα να το αντιληφθεί και να πράξει δεόντως και αποφασιστικά? Τι παριστάνουμε τότε?

Και να αυτό δεν έγινε τόσα χρόνια που υπήρχαν και λεφτά και πολιτικός χρόνος, ας ξεκινήσει τουλάχιστον σήμερα η αναγκαία αυτή συζήτηση, για να τελειώνουμε μια και καλή με όλα αυτά τα φαινόμενα

Και να κοπεί ο βήχας στους αριστεροδέξιους δημαγωγούς που εκμεταλλεύονται τις απόλυτα δικαιολογημένες αντιδράσεις της κοινωνίας για την αυξανόμενη απαξίωση και φτωχοποίηση της, ώστε να καλύψουν τη βία, την ανομία, την ασέβεια απέναντι στην -με τα καλά και τα καλά της- οργανωμένη πολιτεία

Οι τεχνικές προπαγάνδας των κυβερνήσεων

Από την ιστοσελίδα "Εναλλακτική Δράση", εδώ: Οι τεχνικές προπαγάνδας των κυβερνήσεων

Αναδημοσιεύω αυτούσιο το κείμενο, για προφανείς λόγους. Τροφή για σκέψη, σχολιασμός δικός μου

Ad hominem: Επίθεση στον άνθρωπο και όχι στα επιχειρήματά του. Παράδειγμα: Είναι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, αριστερός, δεξιός, κοντός, ψηλός, έξυπνος, κουτός, είναι ομοφυλόφιλος, είναι αλβανός, είναι φτωχός, είναι δικός τους, είναι μέλος στο τάδε βίντεο κλάμπ κλπ με λίγα λόγια είναι η προσωπική επίθεση.

Ad nauseam: Επανάληψη του ίδιου επιχειρήματος (“μέχρι ναυτίας”) σε μορφή σλόγκαν μέχρι να γίνει πιστευτό. Λειτουργεί καλύτερα οτάν τα μέσα ενημέρωσης είναι περιορισμένα και ελεγχόμενα. Η περίφημη Γκαιμπελική προπαγάνδα. "Πες πες, στο τέλος, όλο και κάτι θα μείνει". Παραδείγματα: Success Story, Λεφτά Υπάρχουν, Αλλαγή, Εδώ και τώρα εκλογές, Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο κλπ

Επίκληση αυθεντιών: Όταν διάφοροι “ειδικοί” υποστηρίζουν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει ως την μόνη αλήθεια. Η κατεξοχήν μέθοδος των τηλεπαραθύρων και της τηλεοπτικής προπαγάνδας των "'έγκριτων δημοσιογράφων". Στο τηλεπαράθυρο εμφανίζονται ειδήμονες που τάχα μου αποδεικνύουν με επιχειρηματα οτιδήποτε συζητείται. Σε ζωντανή μετάδοση. Σε άλλες περιπτώσεις η αυθεντία μπορεί να είναι πολιτική ή θρησκευτική. Παραδείγματα. Ο Χριστός είναι υπαρκτό πρόσωπο, το λένε τα ευαγγέλια. Ο καπιταλισμός είναι κακό πράγμα, το απέδειξε ο Μάρξ. Ο άνθρωπος προήλθε από τον πίθηκο, το είπε ο Δαρβίνος κλπ

Χρήση φόβου: Εδραίωση αισθημάτων αγωνίας και πανικού στον γενικό πληθυσμό συνήθως με την επίκληση ενός ανώτερου εξωτερικού μεγάλου κινδύνου. Αν δεν κάνουμε αυτά που -δήθεν- μας λέει η Τροϊκά, δηλαδή να σας πηδήξουμε χωρίς αναισθητικό μέχρι να πεθάνετε, δεν θα πάρουμε την επόμενη δόση και θα πεινάσετε. Ο ιός του δυτικού Νείλου επιτίθεται στους Έλληνες μέσα από τα τσιμπήματα κουνουπιών, επειδή δεν είχαμε λεφτά να ψεκάσουμε. Τρέξτε να εμβολιαστείτε γιατί αν δεν το κάνετε θα πεθάνετε από....(όνομα ασθένειας). Οι Τούρκοι παραβίασαν τον εναέριο χώρο μας 40 φορές σήμερα. Και πολλά άλλα

Χρήση στερεότυπων και προκαταλήψεων: Εκμετάλλευση προκαταλήψεων του κοινού- στόχου για επίταση των φόβων και αντιπαθειών τους συνήθως με χρήση αναπόδεικτων συσχετισμών. π.χ. ΌΛΟΙ οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες, ΟΛΟΙ οι μετανάστες είναι παράνομοι.Όλοι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι, λαμόγια, αμόρφωτοι και "μαζί τα φάγαμε". Όλοι οι άνθρωποι θα πάνε στην Κόλαση αν δεν πιστέψουν στο Χριστό. Όλοι οι άντρες/γυναίκες, είναι μαλάκες/πουτάνες. Όλοι θέλουν το κακό μας

Πολύ Μεγάλα Ψέματα: Το ψέμα είναι τόσο μεγάλο και παράλογο ώστε αυτός που το ακούει να συμπεράνει ότι αποκλείται να λέγεται ένα τόσο μεγάλο ψέμα σε όλο τον κόσμο τόσο ξεδιάντροπα, ώστε τελικά να το πιστέψει. Η δημοκρατία είναι το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης. Η θρησκεία διδάσκει την αγάπη. Το σχολείο παράγει χρήσιμους ανθρώπους. Οι νόμοι φτιάχτηκαν από το λαό για το λαό. Οι εκλογές είναι γνήσια λαϊκή έκφραση. Η Ελλάδα χρεοκόπησε επειδή ζούσε με δανεικά. Το κρυφό σχολειό. Και πολλά άλλα

Μονόδρομος: Αφού όλοι το κάνουν, κάντο κι εσύ ως την μόνη δυνατή πιθανότητα επιτυχίας (χρήση ψυχολογίας της μάζας). Η ανάπτυξη είναι μονόδρομος. Εντός ευρώ είναι μονόδρομος. Το τάδε σύστημα είναι μονόδρομος. Η τάδε νοοτροπία είναι μονόδρομος.

Άσπρο-Μαύρο: “Αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εχθρός μας”. Η εμείς ή αυτοί. Θεωρία των δύο άκρων. Δύο πόλοι. Δικομματικό σύστημα. Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Έλληνες-μετανάστες. Καλό-Κακό. Ηθικό-Νόμιμο. Βορράς-Νότος. Και πολλά άλλα.

Ο Απλός Άνθρωπος: Η θέση της προπαγάνδας παρουσιάζεται ως η θέση του απλού ανθρώπου ώστε ο τελευταίος να νιώσει ασφάλεια και να ταυτιστεί με αυτήν.Εντάσσεται στην κατηγορία "Μεγάλα Ψέματα", καθότι η έννοια του "απλού ανθρώπου" δεν υπήρξε ποτέ από καμμία σκοπιά. Συνήθως αυτή η μέθοδος έχει νόημα συγκριτικά. Δηλαδή λες "αφού ο μαλάκας μπόρεσε, άρα μπορείς κι εσύ". Πάντοτε συγκρίνοντας με τον πάτο, όχι με την κορυφή της κατάστασης. Τόσο απλά

Δαιμονοποίηση της Αντίθετης Άποψης: Οι έχοντες άλλη άποψη εμφανίζονται ως τρελοί ή κακοί. Οποιος λέει ότι ο Χριστός δεν υπάρχει, είναι πράκτορας των εβραιομασόνων και του σιωνισμού. Εδώ εντάσσονται και οι θεωρίες συνομωσίας. Είναι υποσύστημα της παραπάνω κατηγορίας "η εμείς ή εσείς".

Παραπληροφόρηση: Παραποίηση Στοιχείων, Μοντάζ Φωτογραφιών, Μοντάζ Ομιλιών και Δηλώσεων, Τεχνητό κλίμα ευφορίας: Επιβραβεύσεις από ξένες εξουσίες κλπ.Πολιτικές ομιλίες δια χειρός Τάσου Μπιρσίμ και μεταγενέστερων, επεισόδια και κάλυψη τους από τα μέσα, φώτοσοπ καλλιτεχνών και πολιτικών, μεγαλοπρεπείς συνεντεύξεις σε "'εγκριτα περιοδικά και δημοσιογράφους", δηλώσεις και διαγγέλματα από τηλεόρασης, δηλώσεις στήριξης "από ξένους ηγέτες". Η δολοφονία του Κένεντι. Η 11η Σεπτεμβρίου. Το Χόλλυγουντ ως όργανο εξωτερικής πολιτικής. Όλα όσα βλέπουμε αυτές τις μέρες. Εντάσσεται στην προπαγάνδα των μαζών.

Αποκοπή Φράσεων: Επιλεκτική χρήση φράσεων του αντιπάλου για την αλλοίωση του νοήματος και της πρόθεσης τους. Λογοπαίγνια. Σλόγκαν. Αντιστροφή νοήματος. "Πίστευε και μη, ερεύνα". Και πολλά άλλα καθημερινά. Η πλάκα της συγκεκριμένης μεθόδου πάντως βρίσκεται στους τσακωμούς των ζευγαριών. Εκεί γίνεται το έλα να δεις.

Ύψωμα Σημαίας: Επίκληση πατριωτισμού ακόμη και για ενέργειες τελείως παράλογες ή άσχετες με την έννοια του πατριωτισμού. Το μεγάλο ταμπού της Ελλάδας. Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Η καλλιέργεια ψεύτικων προσδοκιών εις το όνομα του εθνικού συμφέροντος. Η ταύτιση της σημαίας με την πατρίδα και το συναίσθημα απέναντι στα Ελληνοχριστιανικά πρότυπα που διδάσκονται εξαντλητικά στη χώρα μας. Τι σημαία, τι καμπάνα, η Ελλάδα μια μπανάνα.

Αστραφτερές Γενικεύσεις: Όμορφα λόγια με κενό ουσίας και περιεχομένου. Τα λόγια των πολιτικών. Όσο πιο γενικά, τόσο μεγαλύτερα τα ψέματα. Πρωτοστάτης και πρωτεργάτης της κατηγορίας, ο ΠΑΣΟΚικός λαϊκισμός. Τα ίδια και στο ποδόσφαιρο.

Μισή Αλήθεια: Απόκρυψη της πλήρους εικόνας, π.χ. ποσοστιαία μείωση ελλείμματος χωρίς παράλληλη αναφορά στην ανεργία ή στο χρέος. Το κλασσικό τρίκ της δημιουργικής λογιστικής και των οικονομολόγων. Η αντιστροφή της πραγματικότητας. Το μισοάδειο ή μισογεματο ποτήρι, με όπλο την "αυθεντία" προσώπων και πραγμάτων που δεν κατανοούμε επακριβώς αλλά φαίνονται "πειστικά"

Επιτηδευμένες Γενικότητες: Χρήση ασαφών στόχων ώστε να αποφευχθεί η ευθύνη σε περίπτωση αθέτησης. Αναλύθηκε στις αστραφτερές γενικεύσεις. "Θέλουμε ανάπτυξη για τον τόπο". Οι θυσίες του Ελληνικού λαού δεν θα πάνε χαμένες. Η ομάδα έτρεξε πολύ στο Β ημίχρονο. Η Ευρώπη πρέπει να κατανοήσει τα προβλήματα μας.

Ευφημισμοί και Δυσφημισμοί: χρήση “ταμπέλας”. π.χ. χρήση της λέξης φιλελεύθερος (ποιός δεν είναι φίλος της ελευθερίας;!) ως ευφημισμός για να υποδηλώσει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που είναι η “φιλελεύθερη” πολιτική ή π.χ. χρήση της λέξης συντηρητικός για να αποδειχτεί οπισθοδρομισμός κ.α. Χωρίς σχόλιο. Είναι προφανές.

Φορτισμένες Λέξεις: Λέξεις που σημαίνουν κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που μπορεί να είναι π.χ. απλές αλλαγές ονομάζονται μεταρρυθμίσεις. Γειά σου Ανδρέα Παπανδρέου

Αρνητικοί Χαρακτηρισμοί: Χρήση χαρακτηρισμών που εμπεριέχουν λογικό σφάλμα αλλά δημιουργούν συνειρμούς που ευνοούν αυτό που η προπαγάνδα θέλει να αποδείξει.

Υπεραπλούστευση: Χρήση γενικεύσεων για την περιγραφή περίπλοκων κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων. Την κρίση να πληρώσει, το κεφάλαιο. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Έξω από το μνημόνιο, Έξω από το ευρώ. Η Γερμανία πληρώνει τα χρέη της Ελλάδας.

Εκλογίκευση: Χρήση ασαφών και ευχάριστων φράσεων για την την εκλογίκευση παράλογων φαινομένων. Δεν έφταιγε ο γαμπρός μου. Ήταν καλό παιδί, οικογενειάρχης, νοικοκύρης. Του επιτέθηκαν και σε φάση άμυνας μαχαίρωσε τον Φύσσα

Λογική Πλάνη: Χρήση αδιαμφισβήτητης αλήθειας που ωστόσο είναι άσχετη με το προκείμενο.

Επανάληψη: Χρήση ίδιας φράσης κάνοντας “πλύση εγκεφάλου” ώστε να αδυνατεί ο εγκέφαλος να σκεφτεί κάτι διαφορετικό. Συνήθως συνδέεται με την χρήση σλόγκαν. Αναλύθηκε παραπάνω

Συνειρμική Μεταφορά: Χρήση συμβόλων, φράσεων με θετικό συνειρμό, π.χ. ανάπτυξη που είναι εκ φύσεων κάτι θετικό, για την αποδοχή δυσμενών μέτρων. Ξημέρωσε μια φωτεινή ημέρα για την Ελληνική οικονομία που έριξε την ανεργία από το 30% στο 29,5%

Υπόνοια: Σε συνδυασμό με την προηγούμενη τεχνική, αφήνεται να εννοηθεί ότι η ανάπτυξη θα είναι για το καλό των πολιτών, κάτι που θα ήταν αδύνατον να γίνει αποδεκτό αν γινόταν σαφής εξήγηση του τι ακριβώς σημαίνει ανάπτυξη και ποιους θα ωφελήσει.

Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο για τα καλά

Διαβάζω διάφορες μπούρδες περί ανάκαμψης, περί πλεονάσματος και άλλα τέτοια άχρηστα στοιχεία

Είναι σαφές ή για να το διατυπώσω κάπως καλύτερα θα έπρεπε να είναι σαφές σε όλους μας, ότι άλλο πράγμα η ανάκαμψη που εννοούν οι τεχνοκράτες και άλλο πράγμα η ανάκαμψη που εννοούν οι πολίτες

Αυτό, είναι ένα ακόμα στοιχείο που δείχνει με τον πλέον εμφατικό τρόπο, το πόσο η πραγματική οικονομία έχει αυτονομηθεί από την εικονική, κατ' αντιστοιχία με άλλα παρόμοια ζεύγη σχέσεων πχ η κυβέρνηση από την κοινωνία, το ποδόσφαιρο από τους φιλάθλους, το χρήμα των αγορών από το χρήμα στην τσέπη μας κ.ο.κ

Στην περίπτωση της Ελλάδας η ανάκαμψη των τεχνοκρατών, δηλαδή οι αριθμοί που θα ευημερήσουν κάποτε, θα είναι ας πούμε το έναυσμα για την έξοδο της οικονομίας μας από την απομόνωση. Σε απλά ελληνικά, θα μπορούμε να δανειζόμαστε από τις αγορές με ανταγωνιστικά επιτόκια και όχι τοκογλυφικά ή μέσω μνημονίων

Και αφού η παραπάνω συνθήκη ικανοποιηθεί, τότε με τη σειρά της και η πραγματική οικονομία θα ανακάμψει σταδιακά, διότι θα πέσει χρήμα στην αγορά μέσω του τραπεζικού συστήματος και των άμεσων ή έμμεσων επενδύσεων (δημόσιων και ιδιωτικών)

 Όμως τα προβλήματα μας, άπτονται απτών, δομικών και πολύ συγκεκριμένων αιτιών και όχι εικονικών ή λογιστικών. Και αυτά τα προβλήματα κάθε μέρα γίνονται μεγαλύτερα διότι δεν υπάρχει λογική και προγραμματισμός ακόμα και για τα απλούστερα, τα επουσιώδη

Δομικό πρόβλημα είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας εντός ευρώ. Δομικό πρόβλημα είναι η αδιαφάνεια στην λειτουργία του κράτους. Δομικό πρόβλημα είναι η απουσία εμπιστοσύνης του λαού στο πολιτικό σύστημα. Δομικό πρόβλημα είναι η ανυπαρξία βιομηχανικής, βιοτεχνικής και οικοτεχνικής παραγωγής. Δομικό πρόβλημα είναι η απαρχαιωμένη διοικητική αντίληψη και η λειτουργία της ιεραρχίας. Δομικό πρόβλημα είναι η τεράστια παραοικονομία και η διαφθορά. Δομικό πρόβλημα είναι η έμφαση στις εισαγωγές. Δομικό πρόβλημα είναι η ανεργία. Δομικό πρόβλημα είναι ο γηράσκων πληθυσμός. Δομικό πρόβλημα είναι η ενεργειακή πολιτική. Δομικό πρόβλημα είναι η δομή του τραπεζικού συστήματος.

Όσο κανείς δεν ασχολείται να βρεί λύσεις για όλα αυτά, δε σωνόμαστε, είναι απλό. Και δέκα Τροϊκες να έρθουν, κάποια στιγμή τα χρήματα θα τελειώσουν. Και το νεκροζώντανο σώμα της Ελλάδος δεν θα μπορεί να σταθεί στα πόδια του, γιατί κανένας δεν το γιατρεύει. Κανένας δεν του δείχνει πως να στηριχθεί σε αυτά. Πως να δημιουργήσει.

Ο τρόπος που αντιδρά το πολιτικό σύστημα ακόμα και σήμερα, είναι να δείξει το πρόβλημα, να αποποιηθεί πάσα είδους ευθύνη από πάνω του. Κανένας δεν έχει κάνει δημόσια αυτοκριτική. Ούτε η Αριστερά που κυβερνά 40 χρόνια. Και μετά αναρωτιούνται γιατί κανένας δεν ασχολείται μαζί τους. Γιατί τους έχει γυρίσει την πλάτη ο λαός.

Για όλα φταίνε οι ξένοι, οι άλλοι, η Ευρώπη, η κακιά μας μοίρα, το ευρώ, η μειονεξία μας, οι ιδιαιτερότητες μας, η χούντα, η κατοχή, η τουρκοκρατία. Ο Τσίπρας που φωτογραφήθηκε ως η ελπίδα του ανανεωτικού κινήματος προέρχεται από τζάκι του συστήματος και έχει μπει βιτρίνα για να καλύπτει τους αριστερόσχημους δράκουλες του παρελθόντος, που με πρόσχημα το σοσιαλισμό θέλουν να ρουφήξουν το τελευταίο μεδούλι της χώρας. Κι αυτός, συντηρητικός είναι. Πεπερασμένος

Η ομιλία του στη ΔΕΘ βαρετή και ανούσια. Με ποιό τρόπο θα δώσεις δουλειά στον κόσμο? Δε μας λες. Ποιό σχέδιο έχεις για το αύριο, πάλι δε μας λές. Όχι δε θέλουμε να ακούσουμε τις αντιρρήσεις σου, όλοι έχουμε μερικές για τα πάντα. Τις προτάσεις σου θέλουμε να ακούσουμε. Όμως κι αυτές, όσο και να τις βάψεις κόκκινες, μοιάζουν τρομερά με τους "μνημονιακούς μονόδρομους"

Μήπως λοιπόν δε γίνεται αλλιώς, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξετε?

Σας έχει δοθεί πολύς και άφθονος πολιτικός χρόνος. Σχεδόν 30-40% των Ελλήνων είναι άστεγο πολιτικά αναμένοντας την αυτοκριτική σας. Την παραδοχή των λαθών σας, την επανένταξη σε μια τροχιά διαλόγου για τα απτά προβλήματα της αληθινής ζωής, της πραγματικής οικονομίας

Την ίδια στιγμή η Χρυσή Αυγή, η πατροπαράδοτη σκληρή καραμανλική δεξιά της εκδίκησης, των τάνκς, των δοσιλόγων, των εξοριών και των εκτοπισμών, των ελληνοκεντρικών δογμάτων φαντάζει μια λύση συνεπής και διαχρονική για τον 'Ελληνα που ταυτίζεται με τον Παπαφλέσσα, τους 300 σπαρτιάτες του Μολών Λαβέ, τη σημαία που ανεμίζει στο Λυκαβηττό σε κοντράστ με το γκρίζο Αττικό ουρανό.

Η αριστερά αδυνατεί να προσεγγίσει το λαό γιατί φλερτάρει με το αόριστο, με τον ελιτισμό, με την ουτοπία, με τη φιλοσοφία, με την ευημερία. Έχουμε καταντήσει να αποδεχόμαστε το δίπολο "σκληρή δεξιά για τα δύσκολα- άκρα αριστερά για τα εύκολα", λες και οι μεταρρυθμίσεις που είναι ζωτικές για την Ελλάδα, είναι θέμα πολιτικής πειθούς, αποτελεσματικής επιβολής και επιτυχημένης επικοινωνιακής προσέγγισης και όχι θέμα επιτακτική ανάγκης για την επιβίωση όλων μας.

Και αφήνουμε τη Χρυσή Αυγή να κάνει τη βρωμοδουλειά της μεθοδικά, να χτίσει αυτή την κρίσιμη μάζα αποενοχοποιημένων ψηφοφόρων της που ζητούν τάξη και ασφάλεια μέσα από "δοκιμασμένα" σχήματα του τύπου "ναι αλλά ο Παπαδόπουλος έφτιαχνε δρόμους"..."ναι αλλά κοιμόμασταν με τις πόρτες ανοιχτές χωρίς φόβο" και εμείς ομφαλοσκοπούμε θεωρητικά για την ανασύσταση της....κεντροαριστεράς. Μιας αριστεράς δίχως αριστερά δηλαδή. Κατάλληλη όμως για άμεση "κυβερνησιμότητα"

Ο χειμώνας θα είναι δύσκολος και στα δύο μέτωπα τελικά. Και στο μέτωπο της εικονικής πραγματικότητας των αριθμών και των τεχνικών προσεγγίσεων, αλλά και στο μέτωπο της αληθινής ζωής. Όμως πιστεύω πως βρισκόμαστε σε φάση που θα εκτονωθούν πολλές πιέσεις και θα υπάρξουν εξελίξεις σύντομα.

Είτε γιατί δε γίνονται όσα πρέπει, είτε γιατί γίνονται πολλά που δεν πρέπει

Αναμένουμε

Μόνοι μας να ζητήσουμε έξοδο από το Ευρώ

Αν ήταν μάγκας ο Σαμαράς και ήθελε να αφήσει τη στάμπα του στην ιστορία, θα πήγαινε στον Ομπάμα και θα του έλεγε ξεκάθαρα: "Θα βγώ από το Ευρώ την τάδε του μηνός και θέλω τη στήριξη σου"

Αυτό θα ήταν πολιτικά ξεκάθαρη και εθνικά εύρωστη πρόταση στον πλανητάρχη.

Μιλάμε όμως για Σαμαρά, για Βενιζέλο, για Κουβέλη, για Τσίπρα, για Καμμένο, για Χρυσή Αυγή.

Μιλάμε δηλαδή ότι έχουμε πιάσει όλες τις γωνίες, ώστε από πουθενά να μη μας ξεφύγει η....μεταρρύθμιση

Έχουμε πιάσει κάθε πιθανότητα, κάθε ενδεχόμενο, κάθε σκέψη και λόγο που κυκλοφορεί στην Ελληνική κοινωνία, ώστε να τη μαντρώσουμε στα δικά μας τα καλούπια.

Και τελικά η κονόμα, η μάσα, το μπαγιόκο, το χρήμα και η ρεμούλα, να παίζεται μια ζωή στο δικό μας γήπεδο. Το πατριωτικό.

Και τελικά τίποτα να μην αλλάξει "που δε συμφέρει" όσους πραγματικά κυβερνούν τον τόπο.

Τις ντόπιες επιχειρηματικές ελίτ, με τους εκτελεστικούς τους βραχίονες εντός του κράτους και τη μεγάλη γραφειοκρατία της διαπλοκής από την κεντρική κυβέρνηση μέχρι την τοπική αυτοδιοίκηση.

Αν υπήρχε Αριστερά σε αυτό τον τόπο (αληθινή αριστερά, όχι ξεφτιλισμένοι, έξαλλοι, περιθωριακοί και μουσειακά είδη) τότε κάθε μέρα θα διοργάνωνε πορείες, κοινωνικές δράσεις ενημέρωσης και πανελλαδικές απεργίες, ώστε να περάσουν οι μεταρρυθμίσεις της κάθε Τροϊκα.

Και να σπάσουν τα καρτέλ στα τρόφιμα, να σπάσουν τα καρτέλ στην ενέργεια, να σπάσουν τα καρτέλ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, να σπάσουν οι μαφίες που νέμονται τα Ευρωπαϊκά κονδύλια "για την ανάπτυξη", να πάνε στο διάολο οι πολιτικοί που παίζουν τις κουμπάρες με το χειρότερο μεταπολιτευτικό κατεστημένο.

Αν υπήρχε Δεξιά σε αυτό τον τόπο (αληθινή δεξιά, όχι μαθουσάλες με οξυγόνο στη μύτη, χουντικοί, φασίστες και παρακρατικά κατακάθια) τότε θα απαιτούσε από τον Στουρνάρα ένα εθνικό σχέδιο οικονομικής αναδιάρθρωσης με εθελουσία αποχώρηση της Ελλάδας από το Ευρώ για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μέχρις ώτου πάρει μπρός η μηχανή των εξαγωγών.

Γιατί δε γίνεται αλλιώς

Αριστερά και Δεξιά θα πρέπει να υπηρετούν την πατρίδα μας. Την Ελλάδα

Αυτή τη στιγμή ο λαός βομβαρδίζεται από τοξική πληροφόρηση και αδιέξοδες πολιτικές ώστε να εξωθηθεί σε ακραίες συμπεριφορές

Τα πειράματα και τα κοινωνικά Νταχάου, τα εφαρμόζουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις και όχι τα Μνημόνια και οι Τροϊκανοί.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις διατάζουν με σιδερένιο χέρι, να μη βάλουμε πετρέλαιο στους καυστήρες, να φορολογηθούμε (μισθωτοί και συνταξιούχοι) μέχρι εξαφανίσεως, να ξεπουλήσουμε τα σπίτια μας για να μην έχουν κόκκινα δάνεια οι τράπεζες, να δηλώσουμε όλα μας τα προσωπικά δεδομένα και κεκτημένα στο βωμό της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις αλλάζουν και μεταλλάσονται σαν τον χαμαιλέοντα για να συνεχίσουν το ίδιο μονότονο βιολί της εξουσίας, που έχει μόνο ένα στόχο.

Την πάση θυσία ακύρωση κάθε αλλαγής που θα δώσει στην κοινωνία τα απαραίτητα εργαλεία ωρίμανσης και εξέλιξης της, προς πάσα κατεύθυνση. Η Ελληνική κοινωνία είναι ώριμη και έτοιμη να προχωρήσει μπροστά. Και αυτό για να γίνει χρειάζεται εμβάθυνση της δημοκρατίας και ανανέωση των θεσμών, υπέρ των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών.

Η λιτότητα, είναι λιτότητα του πνεύματος όσων σκέφτονται ανάποδα για τους δικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς. Καμμία λιτότητα ποτέ δε φέρνει αποτελέσματα, όταν υπάρχει αναξιοποίητο δυναμικό σε μια οικονομία. Όπως η Ελληνική οικονομία.

Θέλουν επίσης, τον πάση θυσία έλεγχο, κάθε καινούργιας τάσης και εξέλιξης στην πολιτική σκηνή, μέσα από την απορρόφηση κάθε αντίδρασης (που υγιώς δημιουργείται απέναντι στην αντιλαϊκή λαίλαπα)  από πολιτικά πρόσωπα του παλιού καθεστώτος, που δήθεν ευαγγελίζονται "νέα σχήματα στην κεντροαριστερά", "νέους συνασπισμούς στην κεντροδεξιά" και ένα σωρό αρλούμπες

Και τελικά σου δείχνουν το δίλημμα. Είτε θα ψηφίσεις εμάς και πάλι. Είτε θα πέσεις στα χέρια της Χρυσής Αυγής από τη μία και των Έξαλλων Αριστερών από την άλλη. Δηλαδή με λίγα λόγια δείχνουν τον εαυτό τους ως το μόνο εγγυητή της δημοκρατικής ομαλότητας. Πράγμα που είναι καταφανώς ψέμα.

Ο Ελληνικός λαός αντέχει και ανθίσταται απέναντι σε αυτή την κατάσταση που περιέγραψα πιο πάνω, γιατί πολύ απλά, έχει ζήσει 40 χρόνια σε ειρήνη, δημοκρατία, περιβάλλον συνεχούς προόδου, γειτνίαση με την πολιτισμένη Ευρώπη, εργασία και ευημερία και ΔΕ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ούτε στον Εμφύλιο, ούτε στον Εθνικό Διχασμό.

Ο Ελληνικός λαός αντέχει και ανθίσταται διότι γνωρίζει πολύ καλά, πως τα κατεστημένα σχήματα καταρρέουν το ένα μετά το άλλο, από την έκθεση τους απέναντι στον επείγοντα και πιεστικό ορίζοντα των αναγκαίων αλλαγών που η Ελλάδα οφείλει να κάνει για να μείνει εντός Ευρώπης.

Προς την κατεύθυνση αυτών των αλλαγών, ενός εθνικού σχεδίου οικονομικής αναδιάρθρωσης που μόνοι μας και με βάση τις δικές μας εκτιμήσεις θα έπρεπε να παρουσιάσουμε, θα έπρεπε να πάμε στον Ομπάμα να του ζητήσουμε στήριξη για το διάστημα που θα θέσουμε την Ελλάδα εκτός ευρώ.

Εκτός νομίσματος δηλαδή (και όχι εκτός ευρωζώνης) που μας εμποδίζει να αποκτήσουμε την αναγκαία ευελιξία, ώστε να σχεδιάσουμε τον 20σαετή δρόμο της πατρίδας, προς την ανάκαμψη, με τα δικά μας μέσα και τις δικές μας δυνατότητες.

Η οικειοθελής έξοδος από το Ευρώ, είναι η πρόταση που θα εξυπηρετήσει όλες τις πλευρές και θα προκύψει επίσης κατόπιν συμφωνίας με τους εταίρους μας, αντί για κουρέματα και αναδιάρθωση χρέους και δανεισμό της χώρας στο διηνεκές.

Η οικειοθελής έξοδος από το Ευρωπαϊκό Ευρώ θα συμφωνηθεί με βάση προκαθορισμένη υποτίμηση του Ελληνικού ευρώ, ανάλογη ως ποσοστό με το κούρεμα (που ούτως η άλλως θα προκύψει, ώστε να μην αποσταθεροποιηθεί εντελώς όλο το οικονομικό σύστημα της Ευρώπης)

Η οικειοθελής έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ θα πρέπει να κρατήσει τόσα χρόνια, όσα θα κριθεί απαραίτητο από τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, με βάση το εθνικό σχέδιο οικονομικής αναδιάρθρωσης, προκειμένου η Ελλάδα να προσανατολιστεί σε πολιτική εξαγωγών, άρα εγχώριες παραγωγικές επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα (αγροτική ανάπτυξη, μεταλλεύματα, κτηνοτροφία, παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ κλπ)  και από την άλλη μεριά σε στρατηγική εμπορικού ανταγωνισμού στον τριτογενή τομέα (ειδικά τον τουρισμό) με χαμηλές τιμές και επιθετικό μάρκετινγκ.

Δυστυχώς αυτή τη στιγμή, διυλίζουν τον κώνωπα και τίποτα δεν αλλάζει απο Ελληνικά χέρια

Η Οθωμανική νοοτροπία της υποτέλειας, συνεχίζει να διατρέχει κάθε απόπειρα για ουσιαστικό μετασχηματισμό της Ελληνικής κοινωνίας.

Όμως είναι ένας αγώνας που συνεχίζεται και θα συνεχίζεται, όσον υπάρχουν Έλληνες που βάζουν τον πήχη ψηλότερα.

Η Ευρώπη μας τελείωσε

Η Ευρώπη μας τελείωσε και εγώ λέω ευτυχώς που τελικά έπεσαν οι μάσκες

Αυτό που συνέβη στην Κύπρο, αυτό το έγκλημα δηλαδή, θα γίνει σύντομα και στην Ελλάδα καθώς οι τράπεζες μας είναι όλες προβληματικές και πλην της Alpha Bank όλες θα χρειαστούν αναδιάρθρωση που δεν πρόκειται να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια. Γιατί πολύ απλά αυτά τα κεφάλαια δεν υπάρχουν.

Έτσι αναγκαστικά θα συμμετέχουν οι καταθέτες με κούρεμα αφού οι μέτοχοι (που προηγούνται) έχουν υποστεί απομείωση της τρέχουσας αξίας της περιουσίας τους με την κατακόρυφη πτώση των τιμών των μετοχών που κατέχουν. Δεν έχουν να τους πάρουν άλλα λεφτά με λίγα λόγια.

Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι ένας θάλαμος επιχειρήσεων με πολλά κουμπάκια που διάφοροι μπορούν να τα πατάνε στις Βρυξέλες και να διαλύουν ένα κράτος εντός της Ευρωζώνης.

Είτε αυτό αφορά οικονομικά πειράματα, είτε ένα οργανωμένο σχέδιο πυγμής και άσκησης πρωτόγονης δύναμης από τους ισχυρούς προς τους ανίσχυρους. Το αποτέλεσμα είναι ότι με το πάτημα ενός κουμπιού η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων αλλάζει. Θυμίζει λίγο Χιροσίμα η μου φαίνεται?

Όμως το ψέμα της Ευρώπης δεν χτίστηκε με το Ευρώ, αλλά με τα παραμύθια περί πολιτικής ενοποίησης και αξιών που τάχα μου μας κληροδοτήθηκαν ως συμπεράσματα και γνώση μετά από τις καταστροφές των παγκοσμίων πολέμων στην περιοχή μας.

Πως όμως είναι δυνατό να συμπορευτούν χώρες με τόσο διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους? Δηλαδή να συνυπάρξουν οι Δανοί και οι Ολλανδοί με τους Έλληνες και τους Ιταλούς για παράδειγμα. Έχει αποδειχτεί τόσες φορές ΟΤΙ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ που καταντά κουραστικό να επαναλαμβάνεται ως αυτονόητο.

Σε ποιά βάση σχεδιάζεται και μεταφέρεται προς πάσα κατεύθυνση το πνεύμα του Ευρωπαϊσμού λοιπόν? Τη στιγμή που στην πράξη δε λειτουργεί και δε λειτούργησε ποτέ ιστορικά? Το μόνο που λειτούργησε αποτελεσματικά στην Ευρώπη είναι οι διάφορες κατά καιρούς αυτοκρατορίες-βασίλεια-ζώνες επιρροής και τα λοιπά. Η δύναμη της επιβολής της μοίρας των ισχυρών προς τους αδύναμους. Διαβάστε ιστορία

Μιλούν για πολιτική ενοποίηση αλλά αυτό που έφτιαξαν είναι στην πράξη μια οικονομική ηγεμονία της Γερμανίας με όπλο το ευρώ που αντικατέστησε το μάρκο. Και τίποτα περισσότερο.

Αποτέλεσμα της φιλοσοφίας αυτή και το πρόσφατο "μάζεμα" των χρημάτων που αθρόα δανείστηκαν και σκορπίστηκαν από τους γαλαντόμους Γερμανούς τα προηγούμενα χρόνια, με αποδέκτες τους "ξύπνιους" Νοτιοευρωπαίους.

Με προφανή στόχο εννοείται. Τις business στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη με οχήματα τις Siemens, Thyssen Krupp, την Deutsche Telecom και τα λοιπά.

Στο Ελλάντα, καλύψανε τις βρωμιές και τις business τους πίσω από τις "παροχές" και τα ξεροκόμματα των διορισμών διαμέσω των εντεταλμένων συστημικών μαριονετών τους--τα πολιτικά μας κόμματα. Όλα όσα πέρασαν από την εξουσία και όλα όσα συμμετείχαν εμμέσως στη νομή του χρήματος μέσω της "αλλαγής".

Όμως το παραμύθι της Ευρώπης κατέρρευσε και για ένα ακόμη λόγο. Γιατί αποδείχτηκε στην πράξη ότι ο θάλαμος επιχειρήσεων έχει χειριστές τους συμμετέχοντες και τους διαμορφωτές του Ευρωπαϊκού Χρηματοπιστωτικού Συστήματος με προεξέχουσα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Bundesbank. Και όχι τους "πολιτικούς οραματιστές".

Που είναι λοιπόν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί να βρούν λύσεις στα προβλήματα μας? Πουθενά

Όποτε κι αν προκύψει ένα πρόβλημα εμφανίζονται οι τεχνοκράτες Υπουργοί και  τα επιτελεία των Τραπεζών, όχι οι πολιτικοί, ούτε τα κόμματα. Κι ας φωνάζουν οι διάφοροι Κον Μπεντίτ στο ευρωκοινοβούλιο

Άρα τι χρειαζόμαστε τους πολιτικούς, εφόσον με το πάτημα ενός κουμπιού τα συμφέροντα του Γερμανο-Ευρώ, βουλιάζουν την κοινωνία μιας Κύπρου για παράδειγμα? Και ο κόσμος δεν έχει ψωμάκι να φάει επειδή η κάθε Κύπρος "έγινε χρηματοοικονομικο καζίνο" η οτιδήποτε άλλο?

Αλήθεια ε? Και τόσα χρόνια δεν το ξέρατε? Τόσο αγνοί και τίμιοι οι φίλοι μας οι Γερμανοί και το συνάφι τους.

Όμως το παιχνίδι το έχουμε ξαναδεί. Και σας το μεταφέρω.

Κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου, ο Βορράς που ήταν ισχυρός λόγω τεχνολογίας και εμπορίου, ισχυρίσθηκε ότι έπρεπε να καταπολεμήσει τη σκλαβιά που στήριζε την οικονομία του Νότου. Με αυτή την πρόφαση αιματοκυλίστηκε ολόκληρο το Αμερικάνικο έθνος την περίοδο 1861-1865

Οι Βόρειοι ήθελαν να βάλουν στο χέρι τον έλεγχο της Νότιας οικονομίας που στηριζόταν στην πολύ σημαντική αγροτική της παραγωγή και τις εξαγωγές κυρίως προς την Αγγλία και σε τρίτες χώρες. Για την αγροτική παραγωγή του Νότου χρειάζονταν εκείνη την εποχή 4 εκατομμύρια σκλάβοι. Δηλαδή 4 εκατομμύρια τσάμπα εργάτες. Τη στιγμή που στο Βορρά τσάμπα δεν υπήρχε. Άρα δεν υπήρχε και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στο βωμό των "δικαιωμάτων μιας ευνομούμενης και πολιτισμένης κοινωνίας"

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Βορράς ήταν να βάλει εξαγωγικούς δασμούς που έκαναν ασύμφορες τις εξαγωγές καθώς αύξαναν το κόστος και άρα ακύρωναν την υπεραξία που η τσάμπα εργασία των σκλάβων προσέφερε στο 7% των πλούσιων Νότιων μεγαλο-ιδιοκτητών. (γιατί το υπόλοιπο 93% δεν είχε καθόλου σκλάβους, παρά ήταν ατομικές καλλιέργειες και προσωπικές μικρο-ιδιοκτησίες)

Το δεύτερο πράγμα ήταν να απαγορεύσει την επέκταση του καθεστώτος των φυτειών του Νότου και της τσάμπα εργασίας των σκλάβων, προς τις νέες πολιτείες της Δύσης που εκείνη την εποχή η Αμερική προσάρτησε μέσα από τους πολέμους με το Μεξικό και τους Ινδιάνους. Τους είπαν "απαγορεύεται να βάλετε χέρι στις νέες χώρες της δύσης"

Τέλος, έγινε η προπαγάνδα μέσω των τότε ΜΜΕ και χτίστηκε ο μύθος της ανθρωπιστικής ανάγκης για απελευθέρωση των σκλάβων του Νότου μέσω της 13ης τροπολογίας του συντάγματος που πέρασε ο Λίνκολν λίγο πριν δολοφονηθεί. Και λέω πως ήταν μύθος όχι γιατί η δουλεία ήταν καλό πράγμα, κάθε άλλο.

Αλλά γιατί ο μόνος τρόπος να ανατραπεί η δουλεία ήταν είτε μέσω μιας εξέγερσης των σκλάβων, είτε μέσω ενός μεγάλου σε κλίμακα πολέμου που όμως οι νικητές θα μπορούσαν να ελέγξουν τις συνέπειες του. Και να "ρυθμισουν" το μεταπολεμικό κλίμα εφαρμόζοντας νομοθεσίες φιλοσοφίας προερχόμενης από την κορυφή της πυραμίδας της αστικής εξουσίας και όχι βάση των αναγκών του εξαθλιωμένου πληθυσμού. Λευκών και μαύρων.

Με λίγα λόγια ένας μεγάλος πόλεμος του πλούσιου Βορρά ενάντια στον αγροτικό Νότο της τσάμπα μαύρης εργασίας θα μπορούσε να επιβάλλει ένα καινούργιο καθεστώς διακυβέρνησης της Αμερικής σε σύνολο, στα μέτρα της Βόρειο Αμερικάνικης ελίτ, εκτοπίζοντας οικονομικά και πολιτικά το Νότο από την αυτονομία του.

Πάμε τώρα να δούμε τι έγινε στην Ευρώπη.

Οι πλούσιες Βόρειες χώρες φτιάχνουν μια Ομοσπονδία και διοχετεύουν φτηνό χρήμα στους αγρότες και εμπόρους-εξαγωγείς Νότιους.

Ταυτόχρονα περιχαρακώνουν τις δυνατότητες των οικονομιών του Νότου για επέκταση και αυτονομία μέσα από κοινά σύμφωνα αγροτικής, εμπορικής, τηλεπικοινωνιακής κλπ πολιτικών και κυρίως μέσα από την εγκατάσταση ενός ΚΟΙΝΟΥ νομίσματος, ασχέτως του αν αυτό δεν μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελος του Νότου.(Γιατί ο Νότος δε μπορούσε να πουλήσει φτηνά, όπως έκανε παλιότερα. Ήταν υποχρεωμένος να πουλάει ακριβά και σε ποιότητα και σε ποσότητα)

Ταυτόχρονα η Ε.Ε ελέγχει και κοντρολάρει την επέκταση της προς τις χώρες που μπορούν να παρέχουν φτηνό εργατικό δυναμικό (τις ανατολικές χώρες δηλαδή) ενώ δεν κάνει τίποτα για να ανατρέψει την επέλαση της μαύρης εργασίας από την παράνομη μετανάστευση των Αφγανών, των Πακιστανών, των Αράβων που μπουκάρουν με τα καράβια μέσω Ελλάδας.

Ο μόνος δρόμος για το Νότο, προκειμένου να επιβιώσει οικονομικά, είναι ο δρόμος της αδήλωτης μαύρης εργασίας και της κατανάλωσης της αστικής του τάξης, αφού η ανταγωνιστικότητα του Νότου καταβυθίζεται προσδεδεμένη στο άρμα του σκληρού Ευρώ. Ο Νότος βλέπετε δεν έχει τεχνολογία. Δεν έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές, υπέδαφος, ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες.

Κάποια στιγμή ο Βορράς σταματάει την παροχή ρευστότητας στο Νότο και ο Νότος καταρρέει. (μένει έξω από τις αγορές μας είπαν).

Ο Βορράς προσπαθεί να νομιμοποιήσει την επίθεση (τον εμφύλιο που ξεκίνησε ο ίδιος) μέσα από την ανάγκη για υιοθέτηση μιας πολιτικής λιτότητας ως "ηθικής οδού για την εξυγίανση του χρεοκοπημένου χρηματοπιστωτικού συστήματος και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Ενωμένη Ευρώπη".

Δηλαδή μας λένε πως θέλουν να μας γλιτώσουν από τα λαμόγια που μας έκλεβαν τόσα χρόνια (που οι ίδιοι εξέθρεψαν με τις μίζες), να μας απελευθερώσουν από τη σκλαβιά της διαφθοράς και της παραπολιτικής (που οι ίδιοι ανέχτηκαν και στήριξαν πολιτικά), μέσω της νηστείας, της προσευχής και της εκχώρησης του απολύτου ελέγχου των χωρών του Νότου, στη δική τους.....Ευρωπαϊκή Ένωση....(μνημόνια, κουρέματα, ξεπούληματα φυσικών πόρων και κρατικής περιουσίας, εργολαβίες, κλπ)

Ελπίζω όσοι διαβάζουν αυτό το μπλόγκ να μπορούν να διακρίνουν τις απλές αντιστοιχίες, τους παραλληλισμούς του "έργου" που παίχτηκε στην Αμερική και του έργου που παίζεται σήμερα στην Ευρωζώνη.

Τα πράγματα είναι απολυτως ξεκάθαρα, απλά και νιανιά για παιδάκια του δημοτικού.

Το ζήτημα είναι η επιβολή μιας νέας ηγεμονίας, μιας γερμανικής διακυβέρνησης, της κατάκτησης της Ευρώπης με όχημα την ισχυρή οικονομία και τη σιδηρά πειθαρχία στις ορέξεις των ισχυρών ελίτ της Ευρώπης. Γιατί δεν είναι μόνο οι Γερμανοί. Είναι και τα τσιράκια τους. Τα ίδια τσιράκια που και στο Β Παγκόσμιο "κατακτήθηκαν" εν μία νυκτί χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Ας τα ακούει αυτά ο μαλλιάς και σκουλαρικάτος Σουηδός υπουργός.

Η επίθεση στο Νότο φυσικά θα συνεχιστεί μέχρι να επέλθει η πλήρης υποταγή στο ενιαίο σύστημα διακυβέρνησης και διασύνδεσης των πάντων με το "κέντρο ελέγχου" μέσω προσωπικών δεδομένων, τραπεζικού απορρήτου, περιουσιολογίου και κάθε είδους εργαλείου που αφαιρεί εξουσία από τα κράτη και τους πολίτες των κρατών εις το όνομα της τάχα μου Ευρωπαϊκής Ενοποίησης.

Είς το όνομα της δημοσιονομικής και τραπεζικής εξυγίανσης και μιας εποχής ενάρετης οικονομίας.

Τρίχες κατσαρές

Ήρθε η ώρα να ξυπνάμε και να σκεφτόμαστε τα πως και τα γιατί

Και κυρίως ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι για όσα σκεπτόμαστε μέσα από πράξεις και δράσεις.

Ο καιρός γαρ εγγύς

Il Duce

Forza Italia!Forza Berlusconi!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, αλλά όχι έτσι όπως νομίζουν πολλοί εξυπνάκηδες.

Γιατί αυτή τη στιγμή το πρόβλημα στην Ευρώπη δεν είναι το αν βγεί ο Μπερλουσκόνι και ο κάθε Μπερλουσκόνι.

Άλλωστε σε αυτή την ψεύδεπίγραφη δημοκρατία της επικοινωνίας, ο Μπερλουσκόνι απέδειξε τη συνταγή της επιτυχίας. Αγοράζεις μερικά κανάλια, χειραγωγείς την κοινή γνώμη, τάζεις λεφτά και εκλέγεσαι. Τόσο απλά, τόσο φανερά. Παντού έτσι γίνεται. Πρώτος διδάξας ο μέγας Αντρέας Παπανδρέου και οι επίγονοι του.

Ακόμα φαεινότερο παράδειγμα ο "πουθενάς" Μπέπε Γκρίλο, ένα αμάλγαμα Πάνου Καμμένου και Αλέξη Τσίπρα με εσάνς Κιμούλη. Που από μπλόγκερ και πρώην κωμικός κατάφερε να υφαρπάξει το 20% των ψήφων των Ιταλών, στη θέση του "σοβαρού" Μόντι (μα ποιός άρρωστος θα ψηφίσει αυτά τα μούτρα που μοιάζουν με νεκροθάφτη το λιγότερο).

Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι, το "όραμα" της τραπεζικής ενοποίησης και (κατ' επέκταση) της πολιτικής συμπόρευσης (κάποια στιγμή στο μέλλον), τεκταίνονται ερήμην της βούλησης των λαών της Ευρώπης. Κυρίως των λαών του Νότου.

Ο Νότος αυτονομείται. Εξεγείρεται. Αντιδρά και αντιστέκεται στις διαθέσεις των Γερμανών που μέσα από μια ενοποιημένη διαχείριση θα μπορούν (ως λέοντες ισχύος) να ασκούν συμφέρουσα για τις ανάγκες τους πολιτική και οικονομική επιρροή σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

Αντιδρά γιατί ο Νότος κατέχει ιδιοκτησία σε ακίνητα, σε ποσοστά πολύ μεγάλα--70-80% των πολιτών του είναι μικροιδιοκτήτες. Τα ακίνητα ήταν κόποι και μόχθοι παλαιότερων γενεών, αλλά και καρπός της "ανάπτυξης" που αποκόμισαν οι νεώτεροι, εκμεταλλευόμενοι τα  χαμηλά επιτόκια του Ευρώ και την πιστωτική επέκταση (τα φτηνά δάνεια).

Αντιδρά γιατί ο Νότος ζεί από τις υπηρεσίες, από τις επενδύσεις στον τριτογενή τομέα, από το εμπόριο, από τον τουρισμό, από την κατανάλωση των Βορείων που κατέχουν τη βαριά βιομηχανία (δείτε το παράδοξο της Ιταλίας με το βιομηχανικό Βορρά και τον αγροτικό Νότο. Η Λέγκα του Βορρά θέλει αυτονόμηση της Β.Ιταλίας....έναντι των νότιων Ιταλών που είναι...τεμπέληδες και αντιπαραγωγικοί)

Αντιδρά γιατί ο Νότος πλήττεται από τις πολιτικές λιτότητας, από την υπέρμετρη φορολογία, από την με το ζόρι ενσωμάτωση σε ένα status quo εντελώς αταίριαστο και ακατανόητο σε επίπεδο κουλτούρας και πολιτισμού, που οι Βόρειοι λαοί υιοθετούν προκειμένου να αντιμετωπίσουν οι ίδιοι την κρίση.

Δεν υπάρχει Ενωμένη Ευρώπη, όπως δεν υπήρξε ποτέ, ούτε και θα υπάρξει πραγματικά στο μέλλον, διότι δεν υπάρχουν "κοινά" να μοιραστούν, ούτε και να διευθετηθούν.

Το μοναδικό κοινό που υπήρξε ποτέ (και για το λόγο αυτό ανέκυψαν οι συζητήσεις για περαιτέρω "εμβάθυνση" της Ε.Ε) είναι η κρίση χρέους!!

Και ακόμα και αυτό το "κοινό" (την κρίση χρέους) δεν έχουν καταφέρει να το αντιμετωπίσουν σωστά, διότι πολύ απλά δημιουργήθηκε απο συστημικές ασυμμετρίες!! (δηλαδή την ύπαρξη οικονομιών με τόσο διαφορετικά χαρακτηριστικά εντός της ίδιας κοινότητας) Διότι επίσης, δημιουργήθηκε για εντελώς διαφορετικούς λόγους σε κάθε χώρα!! (στην Ισπανία κατέρρευσαν οι τράπεζες, στην Ελλάδα ο δημόσιος τομέας/κράτος κλπ)

Απέναντι σε όλα αυτά τα θέματα οι φίλοι μας οι Ιταλοί, απάντησαν αναδεικνύοντας σε πραγματικό νικητή των χτεσινών εκλογών τους τον κατευθείαν απόγονο του Μπενίτο Μουσολίνι, τον χαρισματικό λαϊκιστή και λαοπλάνο Ηγέτη (Il Duce) Σίλβιο Μπερλουσκόνι!!!!

Σε μια εκλογική αναμέτρηση, που έχει ακολουθήσει έναν κόλαφο κατηγοριών εναντίον του, για διαφθορά, σκάνδαλα (από σεξουαλικού τύπου μέχρι εκκλησιαστικά και μαφίας) και κάθε είδους κακοδιαχείριση του κράτους, με αποτέλεσμα την ανάγκη για δημοσιονομική προσαρμογή αλα Τροϊκα!!!

Τι απάντησαν οι Ιταλοί?

Ότι δεν τους ενδιαφέρουν ούτε τα σκάνδαλα, ούτε η διαφθορά, ούτε η στάση πληρωμών, ούτε το Ευρώ, ούτε οι δημοσιονομικές προσαρμογές, ούτε η Ευρώπη των λαών. Αλλά.....η Ιταλία, με τα καλά και τα κακά της με τους Μπερλουσκόνηδες και τα μπούγκα-μπούγκα πάρτι, τους "αντισυστημικούς" Μπέπε Γκρίλο και τους διαγωνισμούς τραγουδιού του Σαν Ρέμο και λοιπά..και λοιπά...

Τους ενδιαφέρει όμως πάρα πολύ (και αυτό ας το κρατήσουμε ως στάση) η αυτονομία και η αυτοδιάθεση τους. Δηλαδή το να ορίζουν οι ίδιοι το πως θα διαχειριστούν αποτελεσματικά την κατάσταση.

Τι μου λέει εμένα αυτό? Ότι οι Ιταλοί προτιμούν ένα δικό τους, εξατομικευμένο "Μνημόνιο", που να στοχεύει στις πραγματικές αιτίες που η Ιταλία έχει πρόβλημα, παρά μια οριζόντιου τύπου επέμβαση επί δικαίων και αδίκων, ελέω "λιτότητας" έξωθεν επιβληθείσας, από κάποια.....ξένα κέντρα, που την Ιταλία την γνωρίζουν από την πίτσα και την μακαρονάδα της.

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, από χτές, σηκώνει το λάβαρο της "αντίστασης" κόντρα στη Γερμανική λαίλαπα (δηλαδή την αντίσταση των πλούσιων της Ιταλίας και των εγχώριων συμφέροντων τους), με τον ίδιο κωμικό τρόπο που τόσες φορές στο παρελθόν ανάλογα φαιδροί ηγέτες, παράγωγα μιας μακράς κοινωνικοπολιτικής υποκρισίας και ενός παρηκμασμένου οικονομικού καθεστώτος, είχαν κάνει (ίσως άθελα τους), ενσαρκώνοντας τα προστάγματα των καιρών και της ίδιας τους της μοίρας.....

Αυτό που κούρασε είναι η υποκρισία

Όλοι στις ιδιωτικές μας συζητήσεις, μιλάμε για το τέλος της εποχής που ζούμε, χωρίς αιδώ, χωρίς υπαινιγμούς, χωρίς κομπασμούς και εθελοτυφλία

Δεν έχω γνωρίσει παρά ελάχιστους, που αρνούνται πεισματικά να δεχτούν πως σε λίγους μήνες τώρα πιά θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές στην Ελλάδα. Μια Ελλάδα που παριστάνει πως διαπραγματεύεται, όμως επί της ουσίας, προσπαθεί να κερδίσει χρόνο αναβάλλοντας συνεχώς απαραίτητες και κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, παρότι ο Στουρνάρας έχει μπει σε διαδικασία "πάρτα όλα", μαζεύοντας τα ρέστα της κοινωνίας από το τραπέζι, ουδείς μπορεί να είναι αισιόδοξος πως τα μέτρα που ανακοινώνονται "θα βγούν", μέχρι το Σεπτέμβριο που θα ανακοινωθεί η έκθεση της Τροϊκα, για την Ελληνική οικονομία.

Η πραγματικότητα που αποκρύπτεται, είναι πως όχι μόνο τα μέτρα δε βγαίνουν, αλλά και ότι οι θυσίες των Ελλήνων, οι μεγάλες οριζόντιες περικοπές που υπέστησαν οι περισσότεροι εντελώς άδικα, αλλά και ένα σωρό άλλοι φόροι, πάνε εντελώς χαμένοι, μέσα στην παρούσα συγκυρία

Αυτό όμως που κούρασε, δεν είναι πως τα νούμερα δε βγαίνουν. Όπως δεν έβγαιναν τόσο καιρό

Αυτό που κούρασε και καταντά ευξευτελισμός της εναπομείνασας αξιοπρέπειας των πολιτών αυτής της χώρας, είναι πως συνεχώς αναπαράγονται τα ίδια μονότονα ψεύδη, με την ίδια ξύλινη γλώσσα, από σύσσωμο το κατεστημένο πολιτικό σύστημα. Τόσο το κυβερνών, όσο και το αντιπολιτευόμενο. Δε γίνεται να τα ξεχωρίσεις.

Αυτή τη στιγμή, η Τροϊκα ζητά να κάνουμε ένα κράτος λειτουργικό, αξιόπιστο και οικονομικό, εφαρμόζοντας μεταρρυθμίσεις που η Ελληνική κοινωνία έτσι όπως έχει οικοδομηθεί και λειτουργεί, αδυνατεί να υλοποιήσει.

Δεν εκλείπουν οι άξιοι λειτουργοί, ούτε και τα μέσα. Δεν εκλείπει πάντοτε η βούληση. Το πρόβλημα είναι πως δεν ανανεώνεται η κοινωνία με φρέσκες ιδέες, με φρέσκα πρόσωπα, τα οποία να έχουν απήχηση στον πολίτη, ως φέροντα λογικές και σοβαρές προτάσεις, που κοστολογημένες και ιεραρχημένες, θα αλλάξουν σταδιακά το πρόσωπο της χώρας

Διότι σήμερα, ο τρόπος που εκλέγονται οι άρχοντες του τόπου, αναπαράγει και ανακυκλώνει συνεχώς τον ίδιο βούρκο κομματικής σκοπιμότητας, πελατείας και συναλλαγής. Οι έχοντες συμφέροντα πολίτες ψηφίζουν αυτούς που θα τους εξυπηρετούν και το ανάποδο. Και τελικά η δημοκρατική λειτουργία της πολιτείας ακυρώνεται, μέσα από την τελμάτωση των αξιών της, σε ένα διαχρονικά αδρανές πολιτικό τοπίο με πολύ συγκεκριμένες προτεραιότητες. Που δεν είναι κοινωνικές, ούτε κάν εθνικές. Αλλά ξεκάθαρα συντεχνιακές και ιδιοτελείς

Έτσι συμβαίνει και τώρα. Οι συντεχνίες ανθίστανται με κάθε τρόπο, και την πληρώνουν οι πολλοί μέσω των "πακέτων μέτρων" που αδίκως πέφτουν στα κεφάλια όλων των Ελλήνων, χωρίς καμμία διάκριση

Και πως να γίνουν διακρίσεις, πως να ειπωθούν τα πράγματα "με το όνομα τους", όταν το ίδιο το κράτος έχει καταστεί αφερέγγυος παράγοντας σε τοπικό και διεθνές επίπεδο? Που κανένας σοβαρός άνθρωπος δε λαμβάνει υπόψη του ως φορέα ισορροπίας, ευημερίας και ανάπτυξης?

Και ενώ η αθλήτρια Παπαχρήστου, εξοβελίστηκε, "κάηκε στην πυρά" της κριτικής, για το ατυχές της σχόλιο σε ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ρεζιλεύοντας για μια ακόμα φορά την παράλογη Ελληνική πραγματικότητα, σε κάθε μήκος και πλάτος της υφηλίου, η έκθεση της Citibank, με τα αμείλικτα δεδομένα που παρουσιάζει, θεωρεί σίγουρο πως το Σεπτέμβριο δεν θα περάσουμε την αξιολόγηση, και θα βρεθούμε εκτός Ευρώ. Κι όμως αυτό δεν συζητείται δημοσίως. Φαίνεται πως η Παπαχρήστου είναι σημαντικότερο εθνικό κεφάλαιο, μεσούντος του θέρους, και ασχολούμαστε μαζί της.

Φοβάμαι πως η λύση που έχει προκριθεί είναι η παραμονή μεν της Ελλάδας εντός Ευρώπης, με ταυτόχρονη υπαγωγή της όμως σε ένα νόμισμα δεύτερης ταχύτητας, με το οποίο θα διεξάγονται οι εσωτερικές πληρωμές. Δεν ξέρω αν αυτό θα λέγεται δραχμή ή Νότιο Ευρώ ή Χρεο-Ευρώ. Δεν έχει και σημασία άλλωστε

Και δεν έχει σημασία, διότι όσο επιμένουμε να θεωρούμε την Ελληνική οικονομία με νομισματικούς και όχι παραγωγικούς όρους, τόσο τα φαντάσματα θα πλανώνται πάνω από τον ουρανό, σκιάζοντας τις ελπίδες μας, για μια καλύτερη μοίρα στην επόμενη 20ετία

Το βασικό θέμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί σε επίπεδο θεσμικό είναι η μεγέθυνση της παραγωγικής δυνατότητας της Ελλάδας, η δημιουργία νέων επενδύσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, η πριμοδότηση της καινοτομίας με κάθε κόστος και η ποιοτική αναβάθμιση του προϊόντος Τουρισμός, με ορίζοντα τουλάχιστον 5ετίας.

Ένας ένας αποκαλύπτονται οι πραγματικοί φταίχτες

Δε θέλω να το παινευτώ, αλλά ούτε με το Γιώργο να μιλούσαμε απευθείας, δεν θα έπεφτα τόσο μέσα στο χτεσινό μου κείμενο. Γιατί ο άνθρωπος επιβεβαίωσε μέχρι κεραίας όσα κατέθεσα γραπτώς
Ειλικρινά, δε με απασχολεί το πολιτικό μέλλον του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου. Όπως και δε με απασχολεί το πολιτικό μέλλον κανενός απ όσους αυτή τη στιγμή (πλην λίγων εξαιρέσεων) διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας μας.
Σε επίπεδο αληθινών διαπραγματεύσεων, και σε επίπεδο επικοινωνιακό.
Με απασχολεί να καταγράψω τι κατά την εκτίμηση μου συμβαίνει και να έχω τη συνείδηση μου ήσυχη ότι προετοιμάστηκα σωστά και αποφάσισα με πλήρη επίγνωση των γεγονότων. Κοινώς, δεν έπεσα στη λούμπα της προβατοποίησης, αλλά στάθηκε απέναντι στις περιστάσεις με σοβαρότητα και κριτική σκέψη

Πάμε τώρα στο θέμα μας. Γιατί το ψέμα έχει κοντά ποδάρια στην Ελλάδα, και οι κωλοτούμπες έγιναν και γίνονται, εν ριπή οφθαλμού.
Τι το θελε ο Γιώργος να ανακοινώσει το δημοψήφισμα? ΟΛΟΙ ΞΕΒΡΑΚΩΘΗΚΑΝ
Ούτε ο Ιονέσκο θα μπορούσε να σκεφτεί τέτοια εξέλιξη. Τέτοια "αποκάλυψη τώρα"
Τι εννοώ "ξεβρακώθηκαν"?
Ότι πολύ απλά το δημοψήφισμα της 4ης Δεκέμβρη, έχει ένα και μοναδικό ερώτημα να απαντηθεί: "Ναι ή όχι στο Ευρώ". Και μπροστά σε αυτό το ερώτημα, τα έχουν κάνει πάνω τους για διάφορους λόγους που θα εξηγήσω, οι παρακάτω:

1.Αντιπολίτευση. Σύσσωμη η αντιπολίτευση, από τη Νέα Δημοκρατία, μέχρι το Μίκη Θεοδωράκη, ζήτησαν να ανακληθεί το δημοψήφισμα. Ώς εθνικά καταστροφική επιλογή. Που θα μας θέσει ενδεχομένως εκτός ευρωζώνης. Που είναι θεμελιώδης και στρατηγική κατάκτηση του Ελληνικού λαού. Τότε, τι μας λέγατε τόσο καιρό, ότι η επιστροφή στη δραχμή είναι μονόδρομος, ότι οι εταίροι μας μας εκμεταλλεύονται και ότι τους έχουμε εκχωρήσει την εθνική μας κυριαρχία? Ότι έρχεται το 4ο Ραϊχ και να τους κρεμάσουμε στο Γουδί για εθνική προδοσία? Τώρα ξαφνικά, ανακαλύψατε τη σημασία που έχει για την υπόσταση της Ελλάδας, το να βρίσκεται εντός? Τώρα ξαφνικά κατάπιατε τη λυσσαλέα σας λασπολογική και εθνικά μειοδοτική αντιπολιτευτική μήνη, που εκτοξεύατε μαζί με ροχάλες και αυγά στους κυβερνητικούς βουλευτές. Τώρα ξαφνικά οι εφημερίδες "είδαν" τη μεγάλη εικόνα της κατάστασης? Τώρα συνειδητοποίησαν ότι δε θέλουν να είναι σε κυβερνήσεις της δραχμής που θα σημάνουν φτώχεια και εξαθλίωση για όλους, χωρίς καμία πρόσβαση σε αγορές, και επιστροφή στο 1950? Τώρα κατάλαβαν ότι τα όσα έλεγαν στα λόγια, για να κεφαλαιοποιήσουν τη λαϊκή οργή, γυρνάει μπούμερανγκ στους ίδιους? Πόσο ξεφτιλιστήκατε βρε ΑΛΗΤΕΣ....

2.Βαθύ ΠΑΣΟΚ και αντιφρονούντες βουλευτές της Κυβέρνησης. Σας έπιασε σύγκρυο ξαφνικά μη τυχόν και ο "τρελός" Γιωργάκης κάνει πράξη τα όσα λέει και σας βγάλει κι εσάς στη σέντρα. Όσους τόσο καιρό πριονίζατε την καρέκλα του, εντός και εκτός κόμματος. Όσους τελικά επιθυμούν την ίδια γκρίνια και την ίδια μιζέρια, την ίδια ανασφάλεια και κατήφεια, ΑΜΕΛΩΝΤΑΣ συστηματικά να υλοποιήσουν οι ίδιοι τα νομοθετήματα που ψήφισαν στη Βουλή, επιδεικνύοντας περισσή υποκρισία και υστεροβουλία, απέναντι στην ίδια την αρχική τους στάση. Όσους ενδιαφέρονται για το ατομικό τους πολιτικό μέλλον, όντας μέρος του πελατοκρατικού συστήματος, που ΜΕ ΠΕΙΣΜΑ αντιστέκεται σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση προς όφελος των πολλών Ελλήνων. Όσων τελικά είναι οι πολιτικοί πατρόνοι της συνδικαλιστικής ΑΛΗΤΕΙΑΣ που μπλοκάρει κάθε αλλαγή, που θα μας σπρώξει ένα μικρό βηματάκι εμπρός. Όσων ανέχονται εδώ και δύο χρόνια, την καταπάτηση και την υπόθαλψη κάθε λογής ακραίας αντίδρασης που ψέγει την ίδια τη Δημοκρατία, που με κροκοδείλια δάκρυα "δικαιολογούν" από το βήμα του κοινοβουλίου, "μετανιώνοντας" στα λόγια που "έριξαν" το λαό σε τέτοια πείνα. Εσείς οι "δημοκράτες" που έχετε τη ΛΑΪΚΗ ΕΝΤΟΛΗ από τις εκλογές, ξαφνικά καταλάβατε ότι δεν θέλετε να είστε υπόλογοι μιας ενδεχόμενης καταστροφικής εξέλιξης, που με τη στάση σας ΕΞΩΘΗΣΑΤΕ τον πρωθυπουργό να προδικάσει? ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ? ΚΑΙ ΤΗ "ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ". Όταν σας ψήφιζε ήταν καλός και τίμιος και δημοκράτης και γνώστης, ενώ τώρα ξαφνικά είδατε ότι με τόση οργή, όχι μόνο εκτός ευρώ θα αποφασίσει, αλλά και εκτός του πλανήτη θα σας στείλει?

3. Ευρωπαίοι εταίροι, φαρισαίοι και υποκριτές. Που τόσο καιρό στηρίζετε και δανείζετε και βάζετε όρους και διοργανώνετε φόρα και συνέδρια και διαπραγματεύσεις. Που πιστεύετε και ελπίζετε στον Ελληνικό λαό και την Ελληνική κυβέρνηση. Που προκειμένου να πάρετε τα λεφτά σας πίσω, έχετε ξεφτιλίσει κάθε λογική και κάθε δημοκρατική έννοια και θεσμό, απαιτώντας τα ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΑ, τα εντελώς απίθανα, τα εντελώς γελοία πράγματα, από μια χώρα που τόσα χρόνια, χωρίς μέτρο και χωρίς κανέναν έλεγχο δανείζατε, για να αυγατίζουν τα περισσευούμενα οι τράπεζες σας? ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΞΑΦΝΙΚΑ? Έκλασε ο Γιώργος κι εσείς ξεράσατε από τη ζαλάδα. Και είδατε τα άσπρα, μαύρα. ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΡΕΛΑ, ο λαός πεί, έξω από το Ευρώ και χάσετε κι εσείς τ' αυγά και τα πασχάλια. Ναι σας πιστεύαμε τόσο καιρό ότι ενδιαφέρεστε για το "Ευρωπαϊκό μέλλον" της Ελλάδας, ενώ από τη μία χαϊδεύατε και από την άλλη χτυπούσατε με ανάστροφες, επιβάλλοντας χωρίς σωφροσύνη, σχέδιο και μελέτη, ΣΧΕΔΙΑ ΠΑΣΠΑΡΤΟΥ, ρίχνοντας πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές ναπάλμ πάνω στα κεφάλια μας. Υποδαυλίζοντας χυδαία και αναληθή δημοσιεύματα, ενώ εσείς παίζατε στα ταμπλώ των χρηματιστηρίων σας. Εσείς και τα τσιράκια σας. Καινούργιο τελεσίγραφο χτες στις Κάννες. Καινούργιος εκβιασμός. Μπράβο, καλωσήρθατε φίλοι μας αγαπημένοι

4. ΔΝΤ και τραπεζίτες. Να πάτε να γαμηθείτε, έτσι απλά. Με το νταβατζιλίκι για την 6η δόση. Αυτό δε λέγεται διεθνής οικονομική βοήθεια. Λέγεται λογική ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗ. Λέγεται παραδοχή ανικανότητας και δείγμα συμπεριφοράς ΠΡΟΑΓΩΓΟΥ της νύχτας. Πως τολμάτε να παίζετε τους μισθούς και τις συντάξεις ενός λαού, με τα τερτίπια σας. Στις Βρυξέλες λέγατε "ναι στην 6η δόση", σήμερα το αλλάζετε? ΤΙ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ? Μη τυχόν αποδειχτεί ότι η "λογική" σας είναι αδιέξοδη. Ότι είσαστε απλά και ξεκάθαρα ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ κυριλέ που δεν υπολογίζουν το κόστος και το αίμα?

ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ εν κατακλείδι

Ότι η "τρέλα" και η "αποκοτιά" του Γιώργου, ασχέτως του αν έχουν ή δεν έχουν βάση (ΕΙΠΑ ΧΤΕΣ ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ) ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να συσπειρώσουν, έστω και δια αυτής της οδού, όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου προς την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ. ΤΟ ΞΈΡΟΥΝ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ. ΚΑΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΑΠΌ ΤΟ ΛΑΟ ΠΟΥ "ΧΑΪΔΕΥΑΝ" ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΤΟΥΣ

Αυτή είναι η αλήθεια. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΛΑΟ, ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ. Η δημοκρατία μας είναι ΨΕΥΤΙΚΗ και ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ. Είναι δημοκρατία της επιφάνειας, ένα μέσον δηλαδή για να καλύψουν τις πομπές και την υπονόμευση των θεσμών και του Συντάγματος. Ένα μέσον για να κάνουν τις δουλειές και τις λαμογιές τους. Για να κονομάνε και να πουλάνε μεσαζοντιλίκια και μεσιτικά. Για να παριστάνουν τους καλούς και αγαθούς προστάτες του γενικού συμφέροντος. Και να κοροϊδεύουν. ΑΥΤΗ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

Ακόμα και οι εκλογές αποδεικνύεται ότι ήταν, είναι και θα είναι ΜΙΑ ΠΡΟΦΑΣΗ, μια δικαιολογία, ώστε το κατευθυνόμενο εκλογικό κοπάδι που ΒΟΛΕΨΑΜΕ και σαλαγάμε με τις εφημερίδες, τα ΜΜΕ, και όλες τις δυνάμεις χειραγώγησης, τοπικές και διεθνείς, ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΑΝΗ. Στην ίδια επιλογή, νομίζοντας ότι "ενεργεί αυτοβούλως". Ενώ ουσιαστικά βρίσκεται ο Έλληνας σ έναν επαναλαμβανόμενο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ ανακυκλώνοντας τους ίδιους και τους ίδιους, με άλλα πρόσωπα, σε ένα καθεστώς που ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΘΕΝΑΡΑ ΜΕ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, σε κάθε διεύρυνση της ελευθερίας μας ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.

Στην πράξη σημαίνει, ελεύθερη οικονομία, ισονομία, ίδια δικαιώματα για όλους, πρόσβαση στην εργασία και το κοινωνικό κράτος, ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ενεργούς σκεπτόμενους πολίτες.

Αν λοιπόν κύριοι εκπρόσωποι της πολιτείας, έχετε τόση εμπιστοσύνη στο λαό, αφήστε τον ελεύθερο να αποφασίσει τι τελικά θέλει και να αναλάβει τις ευθύνες του. Όμως δεν θα το κάνετε. Θα ρίξετε το Γιώργο. Ίσως και να είναι καλύτερα έτσι. Ίσως και μέσω αυτής της πράξης (να πέσει ο "τύραννος") να ενωθούν όλοι, για να σώσουν ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑ και στη συνέχεια αν εξυπηρετεί, να σώσουν και την Ελλάδα από μια καταστροφική εξέλιξη. Ίσως δηλαδή το παράδοξο, να δώσει τη λύση. Μια ανατροπή που συγκεντρώνει το "κακό" το απευκταίο, να είναι ο καταλύτης μιας διαφορετικής πορείας

Για εμένα προσωπικά, η παραμονή στο Ευρώ δεν τίθεται κάν ως θέμα συζήτησης. Επαναλαμβάνω αυτό που δημοσίευσα χτες στο facebook. Όταν κατέρρευσε η Αργεντική χρωστούσε 59 δισεκατομμύρια ευρώ (σε σημερινές τιμές). Εμείς έχουμε χρέος 364 ευρώ, ένα πρωτοφανές ΤΕΡΑΣΤΙΟ, πρωτοείδωτο στα χρονικά χρέος, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ γιατί είμαστε μέσα στο Ευρώ! Αυτό δεν το καταλαβαίνετε? Δεν καταλαβαίνετε ότι επειδή βρισκόμαστε στο Ευρώ (ένα νόμισμα που είναι ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΌ, δηλαδή λειτουργεί ως αποθήκευση χρηματικής αξίας, όπως παλιότερα ο χρυσός, για τη διεθνή κοινότητα**) κατέστη εφικτό να πετύχουμε το κούρεμα 100 δις ευρώ από αυτό το χρέος? Κάτι που ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ δεν έχει γίνει σε τέτοιο βαθμό στην ιστορία της οικονομίας? Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι, η έννοια της ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, δεν υφίσταται σε όλη την παραδοσιακή της έκταση, από τη στιγμή που μπήκαμε στην Ευρώπη? Ότι η συνθήκη προϋποθέτει την εκχώρηση λειτουργιών της Ελλάδας σε Ευρωπαϊκά όργανα? Ότι η εθνική κυριαρχία ΔΕ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ από τη στιγμή που υπάρχει κοινό νόμισμα στην Ευρωζώνη? Ότι εθνικό νόμισμα έχουν ΜΟΝΑΧΑ οι δυνατές εξαγωγικές και εξωστρεφείς οικονομίες, που μπορούν να "παίζουν" με την αγορά και τη ζήτηση, γιατί έχουν δυνατότητες να σταθούν ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ σε ένα παγκόσμιο οικονομικό καθεστώς?

Το δημοψήφισμα "ναι η όχι στο ευρώ", αγαπητοί μου, δεν είναι μια υπόθεση που πρέπει να μας απασχολήσει ως ναι ή όχι. Το ναι είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΜΑΣ

Καταθέτω τις απόψεις μου για να δείξω ότι η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΚΒΑΣΗ ενός δημοψηφίσματος με τόσο "σοβαρό" θέμα (αντίστοιχο του ερωτήματος Βενιζέλο ή Βασιλιά, κατά τη Μικρασιατική εκστρατεία) ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΤΑΙΧΤΕΣ που ΈΧΟΥΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ την Ελλάδα να γίνει ζήτουλας και πένης, γονατισμένος χωρίς αξιοπρέπεια, να άγεται και να φέρεται, ΌΠΩΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ.

Εφιστώ την προσοχή όλων μας, στα γεγονότα και τις εξελίξεις. Είναι ιστορικές στιγμές που απαιτούν ΕΥΘΥΝΗ και ΑΝΤΕΡΑ απ όλους μας.................

Καλά κάνει και πάει σε δημοψήφισμα

Θυμίζω ποια είναι η κατάσταση μετά τη συμφωνία στις Βρυξέλες
Αποφασίστηκε το 50% κούρεμα του χρέους που κρατούν οι ιδιώτες στα χέρια τους. Ιδιώτες είναι οι ιδιωτικές τράπεζες και οι κοινοί άνθρωποι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων. Ιδιώτες ΔΕΝ είναι οι κεντρικές τράπεζες των χωρών, που ασκούν εποπτικό έργο, στις ιδιωτικές, με βάση τις επιταγές των κυβερνήσεων. Αυτά για αρχή, για να ξεκαθαρίζουμε το τοπίο
Τόσο το μνημόνιο, όσο το μεσοπρόθεσμο, όσο και η συμφωνία στις Βρυξέλες, θυμίζω ότι, σκοπό έχουν να αποτρέψουν τη στάση πληρωμών της Ελλάδας τόσο προς τους δανειστές της, όσο και προς τους πολίτες της χώρας. Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη, εφόσον χρειάζεται δανεικά, για να συμπληρώνει τα ελλείμματα που δημιουργεί. Τα δημιουργεί γιατί με απλά λόγια ξοδεύει περισσότερα απ όσα παράγει. Η διαφορά αυτή, συσσωρεύει έλλειμμα. Για να συνεχίσει να λειτουργεί η χώρα αυτό το έλλειμμα θα πρέπει να κλείνει με δανεικά. Αυτά τα δανεικά μας τα έκοψαν
Η μάλλον δεν τα έκοψαν. Μας είπαν ότι θα μας τα δίνουν, αρκεί να γίνουμε καλά παιδιά.
Όλα αυτά είναι γνωστά.
Από εκεί και πέρα, έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, απίστευτη κυριολεκτικά
Ο παραλογισμός και η σπέκουλα έχουν απογειωθεί. Διαβάζουμε ένα σωρό απίστευτα πράγματα, βιώνουμε καταστάσεις πρωτοφανείς και πρωτόγνωρες. Τραγικές καταστάσεις που έχουν οδηγήσει το πολιτικό σύστημα κυρίως σε κρίση
Το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που συνέβαλε κατά το ήμισυ στη δημιουργία του σημερινού βάλτου, κλήθηκε πριν 2 χρόνια να κυβερνήσει.
Εξ αρχής εφόσον διαπιστώθηκε το μέγεθος του προβλήματος, θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας με προεδρεύοντα τον Παπούλια, και μια ομάδα τεχνοκρατών να χειριστεί τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας. Από την άλλη θα έπρεπε να γίνει μια οργανωμένη εκστρατεία ενημέρωσης προς τους πολίτες, σχετικά με την πραγματική διάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα. Τίποτα όμως από αυτά δεν έγινε
Αντιθέτως, οδηγηθήκαμε σε μια αδιέξοδη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας μυρίζοντας τα νύχια μας, διερωτώμενοι συνεχώς, αν φταίει η δε φταίει ο Γιώργος, αν είναι η δεν είναι καλός ο Βενιζέλος, ο Παπακωνσταντίνου και αν είναι καλύτερος ο Σαμαράς ή αν έχει δίκιο ο Τσίπρας και η Παραρήγα
Με λίγα λόγια, αναλωθήκαμε να ασχολούμαστε με το αν φταίει ο προπονητής που η ομάδα μας δεν παίζει μπάλα
Το πρόβλημα της χώρας είναι απλό: Κανείς δεν θέλει να αναλάβει καμία ευθύνη. Ούτε σε επίπεδο πολιτών, είτε σε επίπεδο ηγεσίας. Όλοι θέλουν κάποιον άλλον να καθαρίζει για πάρτη τους, και αυτοί απλά να πατάνε το κουμπί της τηλεόρασης, αλλάζοντας κανάλι ανάλογα τα κέφια
Σήμερα θα γελάσουμε με τον Πάγκαλο, αύριο με τη Ντόρα, μεθαύριο με τα γιαούρτια που έφαγε ο Αλαβάνος. Χαβαλέδες είμαστε
Βρίσκεται η χώρα σε μια πρωτοφανή δημοσιονομική κρίση, και κανείς δεν παίρνει χαμπάρι. Και όσοι παίρνουν αντιδρούν με τον τρόπο που τόσα χρόνια "τους έπαιρνε" χωρίς κόστος και κόπο, να αντιδράσουν
Από τη μία οι πολιτικοί που ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία, δεν κλήθηκαν να ασχοληθούν σοβαρά, με σοβαρά πράγματα, άρα είναι φύσει και θέσει απροετοίμαστοι και ανίκανοι να εργαστούν με γνώμονα το κοινό συμφέρον. Από την άλλη όλοι της γής οι βολεμένοι, που κράζουν ανάλογα με το αν θίγονται η δεν θίγονται τα μικροσυμφέροντα τους. Και με όποιον φυσά ο άνεμος συντάσσονται. Όπως κάτσει δηλαδή, αρκεί να βγω εγώ λάδι. Και οι υπόλοιποι ας κουρεύονται
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε μερικά βασικά πράγματα
Καταρχήν ο Έλληνας (Κλαίρη σε ευχαριστώ που συζητάμε) έχει χτίσει ένα επίπεδο διαβίωσης τέτοιο, που είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ μέσω εσωτερικής υποτίμησης να προσαρμοστεί. Θα προτιμήσει να πάρει από τη μάνα του λεφτά παρά να δουλέψει με μισθό Βουλγαρίας. Επίσης δεν πρόκειται να εργαστεί περισσότερο ή να κάνει θυσίες χωρίς αντάλλαγμα. Δεν κατέβηκε από τα Γκράβαρα ο Έλληνας του 2011, έχει μόρφωση και αντίληψη. Δεν είναι όλοι πρόβατα.
Άρα είναι  αδύνατον μέσα σε λίγα χρόνια να γίνουν προσαρμογές επί θεσμών, νοοτροπιών και αντιλήψεων, αλλά και συνηθειών και νόμων, που ισχύουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Άρα εκ των προτέρων, όσο ΣΩΣΤΑ και ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΑ να είναι τα οποιαδήποτε μνημόνια και σχέδια  των Ευρωπαίων και των Ελλήνων πολιτικών, για να αλλάξει η Ελλάδα και να συγκλίνει (κάποτε) πραγματικά με τις υπόλοιπες χώρες, χρειάζεται ΠΟΛΥΣ ΧΡΟΝΟΣ.
Φάουλ νούμερο ένα, του Παπανδρέου, αλλά και των υπολοίπων. Δε διαπραγματεύτηκες το χρόνο. Δε ζήτησες περισσότερο χρόνο. Δεν έβαλες όρια στις απαιτήσεις τους.
Και άντε οι Ευρωπαίοι το χάψανε το παραμύθι ότι είμαστε ίσα κι όμοια (που δεν είμαστε), και ότι υπάρχει σύγχρονο ελληνικό κράτος να εφαρμόσει τα προγράμματα που έφτιαξαν.
Εσύ που είσαι Έλληνας και οι συνεργάτες σου που έχουν συμβάλλει στο καθεστώς πελατοκρατίας, δε γνωρίζατε ότι μέσα σε 2-3 χρονιά αποκλείεται να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις?
Ότι η σαπίλα στις εφορίες και το δημόσιο είναι τόσο μεγάλη, που κανείς δεν πρόκειται να κάνει τη δουλειά του, είτε εκκαθαρίζει μια δήλωση, είτε ένα εκατομμύριο δηλώσεις?
Ότι η διαφθορά στις δημοτικές αρχές είναι τόσο μεγάλη που μια χούφτα συμβασιούχοι μπορούν να κλείνουν τις χωματερές και να στενάζει η Αθήνα από τις μολύνσεις και τη ρύπανση?
Ότι οι ταξιτζήδες είναι τραμπούκοι? Αυτά δεν τα ξέρουν στις Βρυξέλες. Δουλειά σου λοιπόν να τους τα πεις, και όχι να είσαι YES MAN.Αλλά όχι μόνο δεν το έκανες. Τους είπες και ψέματα ότι θα τα καταφέρεις. Ενώ μέσα, όλοι ήταν ανίδεοι.
Ο κόσμος, ο λαός, οι πολίτες, που έχουν μάθει να ζουν σε ένα Α επίπεδο, δεν πρόκειται να δεχτούν με το πάτημα ενός κουμπιού, χωρίς σαφή και αιτιολογημένο λόγο, χωρίς να τους το λέει κάποιος πραγματικά ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ, να δεχτούν να ζήσουν σε ένα Β επίπεδο, 30-40% φτωχότερο. Το λέω με απλά λόγια.
Φάουλ νούμερο 2, Γιωργάκη. Ρώτησες τους Έλληνες αν δέχονται τις συνέπειες αυτές?
Τότε που ακόμα είχες μια αξιοπιστία? Ρώτησες όλους αυτούς που θα υποστούν τα μέτρα, μειώσεις μισθών και συντάξεων αν συμφωνούν "να βάλουν πλάτη" σε θυσίες για τις οποίες δεν ευθύνονται οι ίδιοι? Τους εξήγησες συγκεκριμένα πράγματα? Εκτός από ευχολόγια και αοριστολογίες?
Όχι δεν το έκανες, αντιθέτως εμφανίστηκες δίγλωσσος και διχασμένος, από τις εσωκομματικές κρίσεις. Εκτός από το λαό άδειασες και το ίδιο σου το κόμμα, τους συνεργάτες σου. Και θα μου πεις, μα τι να ρωτήσω τον Έλληνα? Αφού με ψήφισε στις εκλογές ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ.....Έλα όμως που χρειάζεται να τον ρωτήσεις σήμερα.........και φαίνεται πως άργησες
Ερχόμαστε στο σήμερα.
Έχοντας πίσω σου δύο χρόνια αποτυχημένων επιλογών, χωρίς καμία στήριξη από το κόμμα. Με την αντιπολίτευση να μη θέλει καμία συναίνεση.
Με την κατάσταση της χώρας στο μη παρέκει, ξέρεις και ο ίδιος πως οι εκλογές δεν είναι λύση για κανέναν. Χάρη τους κάνεις όμως, και είναι το φάουλ νούμερο 3.
Γιατί δεν πας σε εκλογές, να αναλάβει ο Σαμαράς? Να κάνεις οικουμενική με Καρατζαφέρη, Τσίπρα, Ντόρα, Αλέκα και τα άλλα παιδιά? Να δουν και αυτοί τη γλύκα? Να πάνε αυτοί για νέες διαπραγματεύσεις με τους ευρωπαίους και να προσπαθήσουν μετά να πείσουν τους δικούς τους ότι όντως πρέπει να μείνουμε στο ευρώ.
Γιατί λειτουργείς σαν προστάτης και υπηρέτης του σάπιου πολιτικού συστήματος (των θεσμών, σώνει και καλά) αντί να το ξεμπροστιάσεις?
Αντί να θέσεις ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ πολιτικούς απέναντι στις δικές τους ευθύνες?
Η Νέα Δημοκρατία συνέβαλε κι αυτή 50% στην καταστροφή που ζούμε. Γιατί να βγει λάδι? Για να φύγεις εσύ, κάποιο βράδυ?
Όχι, ούτε αυτό το κάνεις. Ζητάς ψήφο εμπιστοσύνης (απο ποιούς αλήθεια?) στο κοινοβούλιο, και πετάς το μπαλάκι στο λαό. Ζητάς τη θέση του λαού απέναντι σε ένα ανύπαρκτο δίλημμα.
Φάουλ νούμερο 4. Δεν υπάρχει δίλημμα στην πραγματικότητα, το πιστόλι είναι αδειανό. Δεν θα μας αφήσουν ΠΟΤΕ να βγούμε από το ευρώ. Είδατε χτες τι έγινε. Κοντεψε να καταρρεύσει το χρηματιστήριο. Οι ξένες αγορές, έκαναν βουτιά. Όλοι σάστισαν. Νομίζετε πως θα ρισκάρουν τα δικά τους λεφτά επειδή κάποιοι ζητάνε τη δραχμή?
Δεν υπάρχει ερώτημα, είναι μονοδρομος για την ύπαρξη και το μέλλον της χώρας μας, να γίνουμε κάποτε Ευρώπη. Αυτό το γνωρίζουν όλοι. Πρώτα και κύρια η Αριστερά.
Τους όρους ακόμα μπορούμε να τους βάλουμε εμείς. Να δώσουμε χρόνο και παράταση στο έμφραγμα, και να πείσουμε όλους τους Έλληνες, ότι το μετά θα είναι καλύτερο από το σήμερα

Ελάτε όμως και στη θέση του Παπανδρέου και θα καταλάβετε τον τίτλο στην αρχή

Κάνει μια συμφωνία, παίρνει τα λεφτά. Του λένε θα σας σώσουμε. Έρχεται πίσω και στις παρελάσεις γίνεται χαμός. Βρίζουν τον ίδιο τον πρόεδρο. Όλοι ζητάνε στα λόγια εκλογές, για να χαϊδεύουν τα αυτιά των ψηφοφόρων τους, αλλά με γόνατα που τρέμουν, του λένε κατ' ιδίαν ότι οι εκλογές δεν είναι λύση. Δε μπορούν να ανταπεξέλθουν. Αυτά τα ξέρει ο Γιώργος. Ξέρει επίσης, γιατί του το έχουν ξεκαθαρίσει οι ευρωπαίοι, ότι όποιος και να ανέβει, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ θα περάσει τα μέτρα που συμφωνήθηκαν
Και σας ρωτώ κι εγώ, με όλη μου την αφέλεια. Θα είχε διαφορά να μας το πει ο Σαμαράς η μήπως ο Λαζόπουλος, ότι θα υποφέρουμε για δέκα χρόνια? Το πρόσωπο παίζει ρόλο?  Η μήπως η ουσία του πράγματος? Έχει σημασία ποιός θα είναι πρωθυπουργός, όταν όλοι εμείς "υποχρεωτικά" θα πεινάσουμε? Όταν οι λωποδύτες δεν συλλαμβάνονται από κανέναν? Έχει σημασία τι χρώμα έχει το αγγούρι όταν σου μπαίνει στο πισινό? Εσύ δεν το βλέπεις, από πίσω στο φορέσανε. Δε σε ρώτησαν να διαλέξεις. Η βιτρίνα μας μάρανε?
Ποιά είναι η ουσία του πράγματος ρε παιδιά? Ότι ο Έλληνας "πρέπει" να υποφέρει που ζούσε τόσα χρόνια σα τζιτζίκι. Αυτό μας λένε σε κάθε τόνο.Τα υπόλοιπα είναι δικά τους θέματα. Του μαγαζιού τους, όχι του κοσμάκη που πεινάει. Της δικής τους παράλληλης πραγματικότητας και των δηλώσεων στα κανάλια
Και σου λέει ο Γιώργος. Εκλογές δεν έχει νόημα να κάνω. Κανένας δεν τις θέλει στα σοβαρά. Τι μπορώ να κάνω για να πετάξω το μπαλάκι στην ευρώπη και πάλι? Δημοψήφισμα
Ας αναλάβει ο λαός να δώσει την πραγματική απάντηση, αντί για όλους εμάς, το πολιτικό σύστημα που με τις παλινωδίες και την ανικανότητα μας, αντί να βοηθήσουμε, προτιμάμε να ξεσκιζόμαστε στα κανάλια, ποιός θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός

Εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό είναι το σκεπτικό του, και ας τον βρίζουν όλοι. Και ας τον κατηγορούν για διάφορα. Ας τον λένε τρελό. Δεν είναι, είναι απλά ένας πολύ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ αλλά πολύ μόνος άνθρωπος με ΙΔΕΕΣ εκτός της Ελληνικής πραγματικότητας.Είναι μια ΑΛΛΗ φάση ο Γιωργάκης. Μια φάση που ενδεχομένως να κόλλαγε σε άλλες ιστορικές στιγμές. Και όχι στο σήμερα. Σήμερα χρειαζόμασταν το μπαμπά του, τον νταή, όχι το γιο με τις "προοδευτικές" ιδέες και την Αμερικάνα μαμά. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε

Ναι έχουν δίκιο. Δεν αφήνει το σύστημα να καταρρεύσει, και να οδηγηθούμε σε εκλογικές αναμετρήσεις που δεν θα προσφέρουν τίποτα, εφόσον η λέξη συναίνεση δεν υπάρχει στο κομματικό λεξιλόγιο και την πολιτική κουλτούρα της μεταπολίτευσης. Εφόσον αυτό που ενδιαφέρει είναι οι συγκρούσεις και όχι το κοινό μέλλον. Λένε για ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, εφόσον γίνει το δημοψήφισμα. Εκβιάζουν, αλλά ποιόν?

ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΑΣΕ ΠΡΕΜΟΥΡΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΑΝ ΘΕΛΕΙ Η ΔΕ ΘΕΛΕΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ. ΜΗΠΩΣ ΓΙΑΤΙ ΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΠΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΘΕΛΕΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ ΤΟ ΝΤΑΒΑΤΖΙΛΙΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΑΖΟΝΤΙΛΙΚΙ ΤΟΥΣ?

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΠΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΕΛΙΚΑ? ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ? ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΛΗΘΕΊ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΒΑΣΗ?

Ο Παπανδρέου έχει εναποθέσει τις "ελπίδες" του ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, γιατί ξέρει ότι με τους καραγκιόζηδες που έχει μπλέξει, εντός και εκτός κόμματος του, με το σάπιο κατεστημένο της αντιπολίτευσης και των συνδικαλιστών αιματορουφήχτρων, δεν πρόκειται να βγάλει άκρη.
Είναι αυτός ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ με τα λάθη και τις ευθύνες του, απέναντι στο ανώνυμο πλήθος.

Εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι και το καταθέτω, καθαρά για την ιστορία του πράγματος
Έτσι κι αλλιώς οι εξελίξεις μέχρι την Παρασκευή, θα καθορίσουν το μέλλον μας πάνω σε πολλά πράγματα. Και όλοι θα μάθουμε τελικά, αν έφταιγε ο προπονητής που δεν παίζει μπάλα η ομάδα μας, η αν τελικά φταίει ότι δεν κάνουμε προπονήσεις, δεν έχουμε γήπεδο, δεν έχουμε απευθείας μετάδοση, δεν ξέρουμε ποδόσφαιρο ή κάτι άλλο που μπορεί να σκεφτούμε κάποια στιγμή............