Δε φοβάμαι, διότι γνωρίζω την αλήθεια ΙΙ

Σήμερα θα αναδημοσιεύσω αυτούσιο το κείμενο του Αποδυτηριάκια, σε συνέχεια και σε επίρρωση (ενδυνάμωση/ενίσχυση) των όσων έλεγα στο πρώτο κείμενο μου

Και όποιος έχει μάτια και αυτιά και λίγο μυαλό θα καταλάβει και ορισμένα πράγματα για το πως λειτουργεί η Ελλάδα και το παρακράτος της. Και θα καταλάβουν και ορισμένα πράγματα για τον Παπανδρέου, το μοναδικό άντρα πολιτικό που πολέμησε τους Αμερικάνους, όσο μπόρεσε. Σε αντίθεση με τον Καραμανλή το γέρο, το Βασιλιά, τους προύχοντες της δεξιάς (Αβέρωφ, Ράλλη, Τσαλδάρη), τη Χούντα, το Μητσοτάκη, τον Καραμανλή το νεώτερο και εσχάτως τον...Αντώνη Σαμαρά (που εντάξει, αυτός έχει ξεφύγει γενικώς)

Πάμε λοιπόν μεγάλε Αποδυτηριάκια (υπογραμμίσεις δικές μου--το κείμενο δημοσιεύτηκε στον "ΦΙΛΑΘΛΟ" 21.02.2010)

ΜΕ ΕΛΛΑΔΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ «ΠΑΙΖΟΥΝ» ΟΙ ΗΠΑ

Εσένα τι σε νοιάζει αν ο άλλος τον παίρνει; Σε ρωτάω, βρε σέλληνα. Τι σε νοιάζει εσένα αν ο άλλος τον παίρνει ή, τον δίνει και με ποιον το κάνει στο κρεββάτι. Αν με πείσεις ότι έχεις λόγους να σ’ ενδιαφέρει γιατί ο υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας είναι γκαίη και κατόπιν τούτου εσύ ο μη πούστης διαφοροποιείς τη στάση σου απέναντι του, τότε μα τους οσιομάρτυρες της πουστιάς θα συμφωνήσω μαζύ σου. Και επιτόπου να πάρω πίσω τη ξευτύλα που θαρρώ σου ταιριάζει με τον τρόπο που σκέπτεσαι και πορεύεσαι, κύριε αρχιμαλάκα.

Επίσκεψη στον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ο υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας Γκουίντο Βεστερβέλε. Εξέρχεται του Μεγάρου Μαξίμου ο σοβαρότατος και αξιοπρεπέστατος τύπος και λέει στις κάμερες ότι οφείλουμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα, ότι η Γερμανία έχει υποχρέωση να εγγυηθεί για το χρέος της Ελλάδος, ότι η ευρωπαϊκή κοινότητα δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζει σαν κομμάτι της την Ελλάδα. Κι άλλα τέτοια. Κι εσύ σαν σέλληνας τι κάνεις, ωρέ Έλληνα; Τον πλακώνεις στις πατσαβούρες και λες Έλα μωρέ, η πούστρα που δεν ντρέπεται ούτε τον κώλο του και μας κουβαλήθηκε εδώ με τον γκόμενο, σα δεν ντρέπεται.

Φοβερά πράγματα. Απίστευτα. Ο Γερμανός πολιτικός, αρχηγός κόμματος που συμπράττει με την Μέρκελ, άνθρωπος με μέλλον, όχι κάποιος Κωστάκης Καραμανλής που πριν κάν ξεκινήσει καριέρα μάς τελείωσε, λέω για τον Γερμανό που τον πήρανε στο ψιλό, επειδή δεν κρύβει την ομοφυλοφιλία του χωρίς βέβαια καν να προκαλεί. Και χωρίς να λάβουν υπ’ όψιν τους ότι αυτός ξεκάθαρα κι όχι πούστικα θέλησε να σταθεί στο πλάϊ της Ελλάδος.

Τι είναι το προτιμότερο, κύριε αρχιμαλάκα; Να έχεις πρωθυπουργό ετεροφυλόφιλο και να μη ξέρεις τι κονομάει, ποιες μίζες αρπάει από την Siemens ή, κάποιον γκαίη που σου δηλώνει ακόμα και τις σεξουαλικές του προτιμήσεις;

Θα μου επιτραπεί σήμερα να πω αυτά τα πολύ σοβαρά και πολύ αποκαλυπτικά πράγματα που έχω στο πρόγραμμα, με τρόπο ας πούμε χαριτωμένο και χιουμοριστικό. Έτσι, γιατί νοιώθω καλά…, μάλλον γιατί το έχουν παραξευτυλίσει το έργο με την οικονομική κρίση και το χρέος της Ελλάδος. Και έχουν πλακώσει τις σοβαρές μαλακίες, μπερδεμένες με τρομοκρατικές, απειλές, διότι πρέπει να ακολουθήσει η βαθειά η κωλοφούκτα…, ποιο κωλοδάκτυλο;… όλα τα δάκτυλα θα μπούνε μέσα, βρε όλη η παλάμη μέχρι τον καρπό, για να το καταλάβετε, επιτέλους, ότι μια ζωή θα είστε κορόϊδα. Αν είναι δυνατόν…, να προγκήξετε τον Γερμανό υπουργό εξωτερικών επειδή ο άνθρωπος συνέφαγε στο Πασαλιμάνι με τον ερωτικό του σύντροφο.

Α, έτσι ξηγιέστε, κύριοι σέλληνες; Με την επιστροφή του στην Γερμανία ο γκαίη, που τον είπε λούγκρα ο Τράγκας, την κάνει γυριστή στην καγκελάρισσα. Αγγέλα μου, οι Έλληνες είναι ρεμάλια του κερατά, να πάνε να γαμηθούνε…, μη μπλέξουμε μαζύ τους, να τους πεις ότι η Γερμανία θα κρατήσει στάση αυστηρή στο πρόβλημά τους. Όπως το λέω. Έτσι έγινε. Η αδελφή έχει ευαισθησίες και εκδικητικότητα και οφείλετε να το γνωρίζατε αυτό εσείς ειδικά οι Έλληνες, δηλαδή ο λαός που γεννάει ποσοστιαία τους περισσότερους ομοφυλόφιλους.

Του είπανε του Καραμανλή Σήκω φύγε. Άσε τώρα τις μαλακίες που έλεγε ότι θα τους πηδήξει τους νταβατζήδες. Αποδυτηριάκια διαβάζεις. Τελείωσες, μάζεψέ τα και φύγε, του είπανε. Και τι να κάνει ο χοντρούλης…, έφυγε. Κι ακόμα τρέχει. Όπως στο λέω. Ο Παπανδρέου είχε κάνει την μαλακία να μείνει.

Όταν σου λένε οι έτσι να φύγεις…, φεύγεις. Δεν έχεις άλλη επιλογή. Διαφορετικά θα σε κάνουν ξεφωνητό. Τι λέμε τώρα; Λέμε για την οικονομική κρίση, κύριοι μαλάκες. Είπαμε. Δεν είπαμε; Αυτό είναι το θέμα μας. Τα μέτρα που παίρνουν με στόχο, λέει, να αντιμετωπίσουν το ζόρι της οικονομίας. Δεν είμαστε εκτός θέματος, απλά παίζουμε ακόμα έξω από τη μεγάλη περιοχή του τέρματος πριν σκοράρουμε. Λοιπόν.…Του είπαμε του Ανδρέα… Άσε να ‘ρθει κάποιος άλλος, δεν σε θέλουμε άλλο. Αυτό του είπαμε. Και ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τους έγραψε. Άντε γαμηθείτε, τους είπε. Και έπεσε η ξευτύλα. Τα γνωστά ρεζιλίκια. Τον άνθρωπο τον απομυθποιήσανε. Κοσκωτάς, Ειδικό Δικαστήριο, Μιμή, τα γνωστά. Από τους γνωστούς. Από τους εκδοτάρχες και καναλάρχες. Κι όσους μεγαλοεπιχειρηματίες παίζουν μπάλλα μαζύ τους.

Μιλάει ο αποδυτηριάκιας. Και δεν λέει ότι ο Ανδρέας ήταν ο και γαμώ τους πρωθυπουργούς. Ούτε ότι ο Κωστάκης Καραμανλής ήταν ο καλύτερος στην πιάτσα. Άλλο λέμε.

Το κουμάντο το ‘χουν οι έτσι. Ποιοι πολιτικοί; Αυτοί είναι συνεργάτες. Άντε, να μην τους πω όργανα, να μην τους ξευτυλίσουμε εντελώς. Αν και ο χαρακτηρισμός «συνεργάτες» είναι βαρύτερος. Ξέρει, δηλαδή, ο γάτος ο πολιτικός τι θα κάνει και μέχρι που τον παίρνει. Υπάρχουν κάποια όρια, δηλαδή. Κάνε τη δουλειά σου, κύριε πολιτικέ, όμως πρώτα θα εξυπηρετείς εμένα τον έτσι.

Ποιοι πολιτικοί; Είναι ασόβαρο οι αγρότες να κλείνουν τους δρόμους με τα τρακτέρ και να ζητάνε επιδοτήσεις και ένα κάρο διευκολύνσεις από την Μπατζελή. Ποια είναι αυτή η κυρία; Είναι η υπουργός… Ελάτε, ρε παιδιά, πλάκα κάνουμε; Δεν είναι δυνατόν να ζητάς να σου δώσει ο μη έχων. Να ‘μαστε και σοβαροί. Και, κυρίως, να ξέρουμε τι γίνεται.

Οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες πρέπει να γίνουν κάτω από τα γραφεία και τα στρατηγεία εκείνων που χοντροκονόμησαν κι έτσι τα τελευταία χρόνια, δηλαδή μετά την λεγόμενη μεταπολίτευση, δημιούργησαν το μέγα χρέος. Πήρες χαμπάρι;

Εντάξει, δεν λέω ότι δεν κονόμησαν κάποιοι πολιτικοί. Αυτοί, όμως, που χοντροκονόμησαν κι όχι απλά κέρδισαν, είναι οι γνωστοί πιστολάδες της Ελλάδος. Όλοι αυτοί που έγιναν θηρία, εδώ στην Ελλάδα. Ναι, η Ελλάδα κι όχι η Αλβανία και η Ρουμανία, το Ντουμπάι και η Κύπρος, τους έκαναν γίγαντες και πρώτους. Αυτοί είναι οι υπεύθυνοι, οι ένοχοι της μέγιστης χεριάς που έπεσε στο δημόσιο ταμείο.

Και κάθεσαι εσύ, ο απολίτιστος, ο μη Ευρωπαίος, που ακόμα δεν έχεις δεχθεί ότι ο άλλος γούστο του και καπέλο του τη βρίσκει, μάλιστα σεμνά και ταπεινά, με άνδρα κι όχι με γυναίκα. Μόνο ο Γερμανός από τους πολιτικούς τον παίρνει, δηλαδή;

Ποιοι κυβερνάνε στην Ελλάδα; Οι πολιτικοί. Ποιοι άλλοι; Σε παρακαλώ. Ρωτάω ποιοι επί της ουσίας κυβερνάνε. Δεν κατάλαβα. Έχω εγώ ένα κανάλι και ο δημοσιογράφος θα λέει ό,τι θέλει αυτός; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δικό μου είναι το κανάλι ή, η μεγαλοεφημερίδα, άρα θα κάνω εγώ το δικό μου παιχνίδι, όχι θα μού παίζει το δικό του παιχνίδι ο δημοσιογράφος. Μην τρελλαθούμε. Με το δικό μου εργαλείο ο δημοσιογράφος να σουτάρει στις κερκίδες ή, να δίνει πάσα στον αντίπαλο; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Έτσι είναι η δουλειά και με τη σχέση νταβατζή – κομματάρχη.

Μέσα από ένα τρίο κάνει τη δουλειά της η γαμημένη Αμερική. Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα. Αυτές τις τρεις χώρες και από… σύμπτωση είναι οι μόνες(!) στην Ευρώπη που γνώρισαν δικτατορία. Και από σύμπτωση πάλι αυτές οι τρεις χώρες παρουσιάζουν οξύ δημόσιο έλλειμμα που κάνουν δύσκολη τη ζωή της ευρωπαϊκής κοινότητος. Με την τριπλέτα αυτή η πουτάνα η Αμερική κάνει το παιχνίδι της για να διατηρεί μια υπεροχή στον εμπορικό ανταγωνισμό με την Ευρώπη.

Φοβερά πράγματα. Πλακώσανε τα πρωτοσέλιδα με τον Γερμανό υπουργό εξωτερικών που ήρθε στην Ελλάδα σα να είχαν να κάνουμε με το διαζύγιο της Μενεγάκη. Και βάζουνε τον κοσμάκη να τα ζητάει από την κυβέρνηση τα φαγωμένα από τις δέκα οικογένειες στην Ελλάδα. Χαίρετε.

Αυτή την Ελλάδα θέλουμε?

Την προηγούμενη εβδομάδα έλαβε χώρα μια επέτειος της ντροπής στο Μέγαρο Μουσικής.

Όπου σύσσωμο το πολιτικό σύστημα προσέτρεξε να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη του "εθνάρχη" Κωνσταντίνου Καραμανλή, μιας προσωπικότητας που στα μάτια μου είναι -το λιγότερο- αμφιλεγόμενη. Όταν λέμε σύσσωμο εννοούμε άπαντες πλην ΚΚΕ και ΑΝ.ΕΛ

Ακόμα και τα θετικά του Καραμανλή να πάρεις, δηλαδή το όραμα για μία "Ελλάδα που ανήκει στη Δύση"*, αυτά που στην πραγματικότητα διαμόρφωσαν συνειδήσεις και στιγμάτισαν τους Έλληνες μέχρι σήμερα, είναι πολλά άλλα:

• Η εγκαθίδρυση και η διακυβέρνηση του παρακράτους της δεξιάς και του αστυνομικού κράτους
• Οι μυστικοσύμβουλοι, η διαπλοκή με το παλάτι και η πολιτική παρασκηνίου
• Ο αυταρχισμός η συγκεντρωτική διακυβέρνηση και η πολιτική περιθωριοποίηση της αριστεράς
• Η κυβέρνηση των λίγων πλουσίων βιομηχάνων και της νεο-αστικής τάξης εις βάρος των πολλών φτωχών
• Η αστυφιλία-αντιπαροχή-κράτος των εργολάβων
• Η μαζική μετανάστευση νέων Ελλήνων τις δεκαετίες 50-60, τόσο προς τα αστικά κέντρα της χώρας, όσο και προς το εξωτερικό (κυρίως)

και πάρα πολλά άλλα, τα οποία μπορεί ο καθένας να βρεί στο ίντερνετ με λεπτομέρειες.

Όλα αυτά, προλείαναν το έδαφος για την επερχόμενη σαρωτική νίκη των σοσιαλιστών του Ανδρέα Παπανδρέου λίγο μετά την μεταπολίτευση, και την εγκατάσταση ενός συστήματος ελέγχου της ελληνικής κοινωνίας, μέσω της εκχώρησης της "αλλαγής"  προς τους "μη προνομιούχους".

Κάτι που αποτέλεσε καθολικό αίτημα της εποχής, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού όπου η οικονομική ανάπτυξη ευόδωσε την εμπέδωση μιας φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας εντός ενός κράτους δικαίου (στα χαρτιά--στα όνειρα όσων πίστεψαν στην εφαρμογή του μοντέλου και στη χώρα μας---βλ. Αντώνη Τρίτση, Γιώργο Γεννηματά κλπ)

 *Σημ.: Το όραμα της Ελλάδας που ανήκει στη Δύση είναι προάγγελος της ένταξης σε μια Ευρώπη που αργότερα συνετέλεσε στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Ωστόσο δε μου βγάζει κανείς από το μυαλό ότι ο πραγματικός λόγος που ο Καραμανλής θέλησε να ενταχθούμε, ήταν ο ίδιος λόγος που ο Αντρέας "τα έδωσε όλα" μέσω Τσοβόλα. Δηλαδή το φτηνό χρήμα και η ευημερία μεσα από "πακέτα στήριξης" και επιδοτήσεις.

 Σήμερα ο νεοφιλελεύθερος Κώστας Στούπας γράφει επί λέξη: "Από το 2004 μέχρι το 2009 προσέλαβαν στο δημόσιο περίπου 300.000 άτομα με βασικό κριτήριο την προσωπική συνέντευξη που είχε αυξημένη βαρύτητα σε σχέση με τις εξετάσεις του ΑΣΕΠ."

Και συνεχίζει λίγο παρακάτω: "Ο πρωθυπουργός που επέτρεψε να γίνει αυτό (Σημ.: Κώστας Καραμανλής), παριστάνει το σιωπηλό «Βούδα» που προβάρει το ρόλο του πολιτικού που είναι έτοιμος να επιστρέψει αν χρειαστεί για να σώσει τη χώρα από το χάος. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης (θαυμαστής κάθε λαϊκιστή δημαγωγού του τρίτου κόσμου) για χάρη των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων εκθειάζει την μετριοπάθεια του ανδρός."

 Και μετά απο όλα τα παραπάνω, εγώ σας ρωτάω, αυτή την Ελλάδα θέλουμε?

Μια Ελλάδα όμηρο μιας καινούργιας αυταρχικής δεξιάς διακυβέρνησης (υπό το Σαμαρά και την ανοχή των νεο-Καραμανλικών) απέναντι σε μια φαιδρή λαϊκιστική αντιπολίτευση με τον νεο-σοσιαλιστή Τσίπρα και την ανοχή ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ?

Μια Ελλάδα που αντί να πηγαίνει μπροστά μεταρρυθμίζοντας τα πολλά κακώς κείμενα σε κράτος και κοινωνία, έχοντας το βλέμμα στο μέλλον, με τη βοήθεια μια ευρείας κοινωνικής συναίνεσης και συνειδητοποίησης και των ανεπτυγμένων κρατών της Ευρώπης, πηγαίνει ολοταχώς προς τα πίσω σε "μαύρες και άραχνες" εποχές?

Μια Ελλάδα στην οποία η δεξιά των πολιτικών κληρονόμων του γέρο-Καραμανλή θα κυβερνά με σιδηρά χείρα και προέκταση της "πειθούς" της, την ημι-παράνομη Χρυσή Αυγή σε ρόλο "ταγματασφαλίτη-μπάτσου-ΚΥΠατζή-δοσίλογου" κλπ?

Μια Ελλάδα στην οποία η αριστερά θα είναι όμηρος των παλαβών και εγκλωβισμένων στις ένοπλες επαναστάσεις και την ανυπακοή του '70 και του '80 εποχών με πρότυπα τον Γκεβάρα και τις Ερυθρές Ταξιαρχίες? Που δεν έχει τη δυνατότητα να εκφράσει ρεαλιστικό και στέρεο λόγο στην κοινωνία, εκτός από 200-300 λέξεις τσιτάτα που μονότονα απευθύνει στις εκάστοτε "συνιστώσες" και τους άπειρους τοποτηρητές του κομματικού της μηχανισμού?

Αυτή την Ελλάδα θέλουμε? Την Ελλάδα του παρελθόντος που ακόμα μας κατατρέχει?

Επιμένω στην επέτειο μνήμης στο Μέγαρο Μουσικής διότι στο μυαλό μου ο συμβολισμός ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟΣ.

Το σύστημα επιλέγει τα ίδια όπλα, τις ίδιες μεθόδους, τον ίδιο πειθαναγκασμό, την ίδια παραπληροφόρηση και την ίδια νοοτροπία, για να "διαχειριστεί" τη μετάβαση σε μια νέα εποχή που προ πολλού έχει ξεπεράσει την Ελλάδα και τον περιβάλλοντα χώρο της.

Είναι πραγματικά θλιβερό όλο αυτό που γίνεται.

Αλλά είναι και ενδεικτικό του χαμηλού επιπέδου πολιτικής και κοινωνικής παιδείας του Ελληνικού λαού, που με αντάλλαγμα τη θέση στο δημόσιο ή τη διαπλοκή με το γκρίζο κεφάλαιο εκχώρησε δημοκρατικές ελευθερίες και ατομική αξιοπρέπεια κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων.

Το χαμηλό αυτό επίπεδο των Ελλήνων πολιτών τους οδήγησε να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή ως "αντίδραση" στους "κλέφτες και τα λαμόγια πολιτικούς", να αναδείξουν το ΣΥΡΙΖΑ του "έξω από το ευρώ" ως εναλλακτική πρόταση της Αριστεράς για την διαχείριση της κρίσης και τελικά να κυβερνώνται από μια....τρικομματική κυβέρνηση ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ που τους έχουν σύρει στην εξαθλίωση και την ευρωπαϊκή απαξίωση.

Ενός...μίγματος "μια απ όλα" για να μη χαλούν καρδιές και "κολεγιές" και ταυτόχρονα να επιτευχθεί η "μετάβαση" σε μια επόμενη βολική κατάσταση, στην μετά-Τροϊκα εποχή (που τότε θα....μιλήσει ξανά ο λαός που θα έχει....ωριμάσει, δεμένος χειροπόδαρα και φιμωμένος)

Προσωπικά δε θέλω αυτή την Ελλάδα. Δε θέλω αυτές τις κυβερνήσεις και αυτές τις συνθήκες ζωής. Δεν θέλω να ζήσω σε ένα τέτοιο μέλλον-επανάληψη του χειρότερου παρελθόντος της ιστορίας μας. Ενός παρελθόντος που οδήγησε σε χούντες και άκρατο λαϊκισμό. Σε κοινωνικές εκρήξεις και ανωμαλία.

Θέλω μια Ελλάδα δικαίου, ελευθερίας και προόδου, για όλους τους Έλληνες ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, καταβολών και προτιμήσεων.

Αυτή την Ελλάδα οραματίζομαι, δίπλα σε χιλιάδες άλλους που έχουν τις ίδιες σκέψεις. Τόσο εντός της επικράτειας, όσο και εκτός αυτής.

Εσύ?

Πηγή:www.capital.gr

Αντρέα ζεις, εσύ μας οδηγείς

Ξαφνικά, μέσα σε καταιγισμό δημοσιευμάτων και δημοσίων παραδοχών αυτοκριτικής (ναι σιγά), κάποιοι τόλμησαν να ψελίσουν, πως η αιτία του κακού που μας βρήκε, έχει όνομα κι επώνυμο.
Και λέγεται Ανδρέας Παπανδρέου.
Αυτός λοιπόν φταίει. Για όλα
Που απογείωσε τον κρατισμό. Που έκανε επίσημη γλώσσα της χώρας το λαϊκισμό. Που είχε για συνεργάτες όψιμα λαμόγια και ανθρώπους που "ούτε ο θυρωρός τους θα τους γνώριζε" αν δεν ήταν στο κόμμα. Που διέλυσε το κράτος δικαίου και εγκαθίδρυσε τον κομματικοθρεμμένο συνδικαλισμό ως "πρωτεύοντα αφανή παράγοντα" ελέγχου της εξουσίας. Που προσέφερε την Ελληνική παιδεία βορά στον καταναλωτισμό και την ευτέλεια. Που έκανε παρέα με το Καντάφι. Που...
Είναι τόσα πολλά τα "πού"...που φοβάμαι πως πρέπει να κάνω δέκα αναρτήσεις σε αυτό το blog, για να τα καταγράψω.
Και, σα δε ντρέπεσαι Αντρέα, που έχεις πεθάνει τόσο καιρό (1996) και δε σηκώνεσαι να δώσεις εξηγήσεις. Να μας πείς γιατί κατέστρεψες τη χώρα που τόσο έλεγες πως αγαπάς. Γιατί υποθήκευσες το μέλλον της δικής μας εποχής. Και τόσα άλλα.
Όμως το αστείο έχει και όρια. Η μονόπλευρη θεώρηση της ιστορικής (πλέον) πραγματικότητας, είναι κακόγουστο ανέκδοτο. Είναι κουταμάρα. Είναι ντροπή τελικά.
Δε θα πω εγώ ποιός ήταν ο Αντρέας, όλοι ξέρουν την ιστορία και τα πολιτικά του πεπραγμένα.
Και δεν θα πω εγώ, αν ο Αντρέας ήταν "καλός" ή "κακός", μεγάλος ηγέτης ή μεγάλος λαοπλάνος, σοβαρός άνθρωπος ή φαιδρή προσωπικότητα. Ας κρίνει ο καθένας με τα δικά του μέτρα
Η δική μου "σχέση" με τον Παπανδρέου, είναι απόλυτα προσωπική-απόλυτα συναισθηματική και από πάντα ήταν μια σχέση μεγάλης αγάπης και μεγάλης εκτίμησης. Δεν τον γνώρισα ποτέ τον άνθρωπο φυσικά, ούτε αναφέρομαι σε κατ' ιδίαν επαφές. Τον "γνώρισα" από τις εφημερίδες, τον τύπο, την τηλεόραση, τις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ (σε μία πρόλαβα να πάω κάποτε, στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) και κυρίως από τις μαρτυρίες των άλλων, των γνωστών και φίλων του περιβάλλοντος μου.
Έτσι δεν είμαι ο κατάλληλος να εκφέρω μια αντικειμενική άποψη.
Για μένα ο Αντρέας ήταν ο παππούλης της αλλαγής. Δηλαδή ο άνθρωπος που πήρε από το χέρι μια Ελλάδα βαθιά πληγωμένη, και της ξαναέδωσε τα πρωτόλεια συστατικά της ίδιας της της ύπαρξης.
Δημοκρατία, ελευθερίες, ανοιχτή κοινωνία των μη προνομιούχων, αποκατάσταση της ισονομίας και της ισότητας των Ελλήνων. Αξιοπρέπεια, ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής οικογένειας, όραμα και προοπτική, για ένα καλύτερο και φωτεινότερο μέλλον.
Δυστυχώς δεν έγινε έτσι.
Τα κόμματα, οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, όλοι εμείς που κουβαλάμε αναμνήσεις--κομμάτια ενός μεγαλύτερου κοινού ψηφιδωτού--κοινής συνείδησης, έχουμε να καταθέσουμε το δικό μας προσωπικό μέρος εκείνης της εποχής. Κι εγώ αυτό δεν θα το κρίνω. Διότι ο καθένας είναι μοναδικά ξεχωριστός και υπεύθυνος για το τι "κρατά" απ΄όσα έγιναν. Και το πως αυτά που έγιναν, τον διαμόρφωσαν. Και το πως ο Αντρέας και το ΠΑΣΟΚ, στιγμάτισαν θετικά τον ίδιο ή απλά τον έκαναν να αποστρέφεται κάθε τι που είχε σχέση μαζί τους.
Σήμερα λοιπόν, στο εξαιρετικό του άρθρο ο Τάκης Θεοδωρόπουλος  http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4750041 αναρωτιέται (και μαζί του κι εγώ) τι συνέβη ξαφνικά και η πλειοψηφία που αποθέωνε τα "εικονίσματα της δημοκρατίας", τις "εξουσίες του λαού", το σοσιαλισμό και την προοδευτική παράταξη, εμφανίζεται να αποκαθηλώνει με περισσή αηδία, με μια εντυπωσιακή μεταβολή συναισθημάτων, λόγων και έργων, το "τότε". Κάνοντας την "επανάσταση" τους, σήμερα, το 2012
Αποκαθήλωσαν τον Αντρέα, το ΠΑΣΟΚ των δύο τετραετιών, την αλλαγή και τα όσα τέλοσπάντων εννοούνται συν αυτοίς, δηλαδή τα όσα και οι ίδιοι στήριζαν, ψήφιζαν, πίστευαν και εμπιστεύονταν. Και έστω πως καλά έκαναν και τους κατέβασαν από το βάθρο της γοητείας και της σαγήνης των μαζών. Τους κατηγορούν όμως πως αυτοί ευθύνονται "γιατί έβαλαν τα θεμέλια ώστε να φτάσουμε στο σημερινό κατάντημα".
Εντάξει. Κατανοητό.
Ας περάσουν οι επόμενοι να επιρρίψουν ευθύνες στον Καραμανλή που προηγήθηκε του Αντρέα "που δεν έκανε όσα έπρεπε". Ας επιρρίψουν ευθύνες μετά στη Χούντα, πρίν τον Καραμανλή. Μετά ας πάμε στο Παλάτι και τη Βασίλισσα Φρειδερίκη. Μετά, πιο πίσω στον εμφύλιο. Στο Β Παγκόσμιο, και ούτω καθεξής. Ε δε μπορεί, κάποια στιγμή θα φτάσουμε και σε αυτά που λέει ο Ράμφος, στη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους, το 1827 από τον Καποδίστρια. Ωστε να συνεχίσουμε, και να κατηγορήσουμε τους Τούρκους, και πιο πίσω τους Βυζαντινούς, και ούτω καθεξής.
Με λίγα λόγια και σε απλά Ελληνικά:
Όσο τρώγατε, ήταν καλά, και ήταν όλοι καλοί και "ηγέτες". Τώρα που πιάσαμε πάτο "όταν θυμάστε, χαίρεστε", σκάβοντας με τη σπέκουλα του (αλίμονο στον πρώτο διδάξαντα!!) λαϊκισμού, στο καρβουνιασμένο, κατακαμμένο δάσος, της Ελληνικής μας ιστορίας, για να βρείτε τους "πρωταίτιους" της Εθνικής Καταστροφής των Μνημονίων.
Τι ειρωνεία. Στα Μνημόνια που μας έβαλε ένας άλλος Παπανδρέου, ο Γιώργος, με χαρακτήρα εντελώς αντίθετο από του πατέρα του, Ανδρέα. Ένας δηλαδή σύγχρονος, πραγματιστής και σοβαρός πολιτικός, γαλουχημένος εντός της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της αστικής μας δημοκρατίας.
Δε μας φταίει λοιπόν ο Αντρέας απαραίτητα. Απλά είναι "πρόχειρος" αυτή την εποχή της "αυτοκριτικής" μας. Αυτή την εποχή του "ξεσκίσματος" κάθε παλιάς ανάμνησης, κάθε εμπειρίας που ζήσαμε, κάθε οφέλους που είχαμε εμείς προσωπικά. Μπροστά στο τρομερό σεινάμενο δάχτυλο που καταδεικνύει τον "ένοχο", δηλαδή τον κοινό ΠΑΣΟΚτσή, τον δημόσιο υπάλληλο, τον συνταξιούχο, τον ανάπηρο, την ανύπαντρη μάνα και κάθε είδους πολίτη, σαν κι εμένα. Το δάχτυλο αυτό (που κάποτε θα ήταν μαύρη κουκούλα) που ζητά το αίμα μου, διότι ΑΡΝΟΥΜΑΙ να ξεγράψω το δικό μου ποιόν, τις επιλογές, τις αντιλήψεις και τις θέσεις μου, απέναντι στα δημόσια πολιτικά πράγματα.
Αρνούμαι κύριοι να αποκαθηλώσω τον Αντρέα. Δεν αρνούμαι να αλλάξω και να αναγνωρίσω τα λάθη μου, αντιθέτως. Αρνούμαι να αυτο-ξεφτιλιστώ, διαγράφοντας το παρελθόν, επειδή εσείς σήμερα περνάτε κρίση προσωπικότητας, ψάχνοντας στα θολά νερά για φταίχτες. Κοιταχτήτε στο καθρέφτη αν θέλετε φταίχτες! Αντικρύστε το πρόσωπο σας στην πραγματικότητα.
Ας μπεί επιτέλους μια κόκκινη γραμμή στο παρελθόν και ας προχωρήσουμε μπροστά, να βρούμε λύσεις!!
Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι να βρεί τους εύκολους και πιασάρικους φταίχτες, αλλά τους πραγματικούς.
Τους φταίχτες του "μαζί τα φάγαμε". Τους φταίχτες που "αυτοί τα φάγανε". Τους φταίχτες και τους ψεύτες που κατέλυσαν τις ιδέες του ΠΑΣΟΚ, τα δημόσια αγαθά, την ίδια τη δημοκρατία και άφησαν ένα κουφάρι ποτισμένο με ετερόκλητα δηλητήρια και ασφυκτική ατμόσφαιρα.
Επιτέλους, ας ζήσουμε στο σήμερα, ας παλέψουμε και ας αγωνιστούμε για το σωστό, για να μπορέσουμε να έχουμε ελπίδα και για ένα -κάποιο- αύριο
Με το κεφάλι ψηλά, με το χαμόγελο στα χείλη και την θετική εικόνα ενός συμβολικού Αντρέα.
Δηλαδή ενός υπερήφανου, γεμάτου ζωή και γνώση Έλληνα, που αγαπά τους συνανθρώπους του και πολεμά για το δίκιο...

Η πρώτη εκτίμηση των αποτελεσμάτων

• Όπως είχα πεί σε άλλη περίσταση, η Δράση του Στέφανου Μάνου, είναι η δύναμη του παρελθόντος, γιατί ο ίδιος ο Μάνος είναι μεγάλος σε ηλικία και πολιτικά έχει κάνει τον κύκλο του. Στις εκλογές της 6ης Μαϊόυ, ο Μάνος έκανε ένα λάθος, που κάνει συστηματικά, άρα ήταν αναμενόμενο πως θα είχε χαμηλή απήχηση. Δεν ήταν αναμενόμενο ότι θα έμενε εκτός Βουλής κατά τη γνώμη μου. Όμως τελικά το πλήρωσε. Ποιό ήταν το λάθος του? Ότι συνεργάστηκε με τον Βαλλιανάτο. Ο οποίος είναι ακατάλληλος λόγω των επιλογών του διαχρονικά, να αποτελέσει δύναμη ευθύνης δίπλα σε έναν πολιτικό με το συντηρητικό νεοφιλελεύθερο προφίλ του Σ. Μάνου. Ο ένας ακυρώνει τον άλλον, είναι προφανές. Όταν ο αστείος Βαλλιανάτος, έκανε τη δήλωση για το Μητροπάνο, έβαλε την ταφόπλακα που σκέπασε τη Δράση-ΦΣ, για τα καλά. Ήταν που ήταν "μελάτος" ο Μάνος, απόγινε το κακό. Υποτίμησαν τελικά τη δύναμη της επικοινωνίας, και το πλήρωσαν.
• Ο Τζήμερος και η Δημιουργία Ξανά, τα πήγαν καλά για πρώτη φορά, και είναι το κόμμα του μέλλοντος, στον ίδιο χώρο με τη Δράση. Κατάφεραν να πετύχουν με πολύ λίγα χρήματα, και τρομερή οργάνωση, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο τα social media και τις έμμεσες μορφές επικοινωνίας, ένα ποσοστό 2,5% πανελλαδικά. Αυτό τους επιτρέπει να ατενίζουν το μέλλον αισιόδοξα, και αν εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες, να μπούν και στη Βουλή, που έτσι κι αλλιώς ήταν ο πρωταρχικός στόχος τους. Ωστόσο, ο ίδιος ο Τζήμερος είναι αλλαζόνας και το πλήρωσε. Έχει την εντύπωση ότι μόνος του μπορεί να τα καταφέρει, χωρίς να επισκιάζεται από άλλες σοβαρές προσωπικότητες, και γι αυτό είναι κόμμα αρχηγού, και όχι κόμμα προσωπικοτήτων. Αν το δει πιο έξυπνα και παραμερίσει το εγώ του, θα μπορέσει να μαζέψει τα ποσοστά των άλλων (Δράση και ΔΗ.ΣΥ κλπ) και να κάνει την έκπληξη. Θα δούμε πως θα τα πάνε. Είτε θα "καούν" λόγω της υπερβολικής τους αυτοπεποίθησης, είτε θα "χτίσουν" σιγά σιγά και θα παγιώσουν την παρουσία τους στα πολιτικά δρώμενα. Ελπίζω να μην είναι μετεωρίτες.
• Το ότι η Χρυσή Αυγή πήρε 21 βουλευτές, αποτελεί ντροπή για την κοινοβουλευτική μας παράδοση, την ιστορία και τη δημοκρατία μας. Όμως, αποδεικνύεται ότι, ο ρόλος τους, ως υποκατάστατο της Ελληνικής Αστυνομίας, στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και αλλού, και η σαφής τους μοναδική στόχευση (μεταναστευτικό) ήταν ΠΟΛΥ σημαντικά κομμάτια της καθημερινότητας για τον πολίτη. Τα οποία οι Παπουτσήδες της μεταπολίτευσης, που συστηματικά υποβάθμιζαν, τα πλήρωσαν τώρα μένοντας εκτός Βουλής. Ας πρόσεχαν και ας έκαναν τη δουλειά τους σωστά. Είναι απαράδεκτο φυσικά, να δέχεσαι να αντιμετωπίσεις το κακό χρησιμοποιώντας τον διάβολο για σύμμαχο, όμως όταν ζεις στην κόλαση, ακόμα και ο διάβολος μοιάζει με άγγελο. Το μήνυμα που στέλνει η Χρυσή Αυγή, είναι απλό. Η κοινωνία δεν έχει αντοχές για πειράματα "κοινωνικού τύπου", που ίσως να έχουν νόημα σε περισσότερο προηγμένες και ώριμες χώρες (ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα, πολυπολιτισμικότητα κλπ). Και δεν έχει αντοχές, γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχουν στέρεες και λειτουργικές κρατικές υποδομές, να στηρίζουν τη ζωή μας. Έτσι, όπως συμβαίνει και στην οικονομία, οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, δημιουργούν ζήτηση για νέα αγαθά και προϊόντα. Όποιος τα προσφέρει, κερδίζει, έστω και προσωρινά. Εκτιμώ ότι η Χρυσή Αυγή, είναι κόμμα που δεν θα έχει μέλλον, διότι καθαρά και ξάστερα έχει ηγεσία και στελέχη με σοβαρά ψυχο-παθολογικά προβλήματα, που σχεδόν σίγουρα θα αυτοκαταστραφούν εν ευθέτω χρόνω
• Λυπάμαι ειλικρινά για το επίπεδο και τη νοημοσύνη όσων ανθρώπων ψήφισαν τους καιροσκόπους λαϊκιστές ύφους 1980, Καμμένο και Τσίπρα. Είναι πασιφανές ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, κατακερματίστηκαν, αποβάλλοντας από το εσωτερικό τους, νησίδες πολιτικών μπλόκ, τα οποία είχαν διαφορετικές απόψεις με τις "παραδοσιακές" και ήταν δεμένα στον κεντρικό τους ιστό, χάρη στην ικανότητα χαρισματικών ή κληρονομικών ηγετών (Παπανδρέου-Καραμανλής). Που μόλις εξέλειψαν, αμέσως επήλθε η διάσπαση σε συνιστώσες δυνάμεις. Και δημιουργήθηκαν τα διάφορα κόμματα της διαμαρτυρίας, γύρω από (όπως έχω πει σε άλλη ανάρτηση) το ψευδο-δίλλημα "Μνημόνιο-Αντί-μνημόνιο". Λυπάμαι γιατί οι Έλληνες απέδειξαν ότι διακατέχονται από συναισθηματικές ορμές περισσότερο από λογική σκέψη, και ψηφίζουν όπως να ναι, σε όποιον τους τάξει λαγούς και πετραχήλια. Είναι προφανές. Τσίπρας και Καμμένος λένε χοντρά ψέματα, αλλά ακούγονται σα μουσική στα αυτιά των Ελλήνων, όταν τους λένε τα ψέματα "Ναι στο Ευρώ, όχι στο Μνημόνιο". Δηλαδή "και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο". Λυπάμαι επίσης όσους ΠΑΣΟΚους έριξαν Τσίπρα, επειδή δεν ήθελαν να ρίξουν δεξιά, και όσους ΝΔκράτες έριξαν Καμμένο, γιατί δεν ήθελαν να ρίξουν αριστερά. Ο μεν Τσίπρας είναι καραγκιοζάκος, αλλά μιλάει σαν τον Αντρέα της μεταπολίτευσης, κατεξοχήν με αριστερές αοριστολογίες της πλάκας, και ιδεαλιστικά φληναφήματα που δεν έχουν σχέση  με το σήμερα. Ο δε Καμμένος εκφράζει την πιο βαθιά συντηρητική λαϊκή δεξιά, ναι, αυτή που ανέχτηκε την 7ετία. Τους νοικοκυραίους με λίγα λόγια. Το χαμηλό πνευματικό του επίπεδο, σε συνδυασμό με την έμφυτη μπουνταλοσύνη του, πάνε ασορτί με την Ελληνική σημαία. Όχι την πραγματική, αλλά αυτή που κοτσάρουμε στις παρελάσεις, την πλαστικιά. Που την εμπορεύονται Πακιστανοί
• Ο Κουβέλης πλήρωσε ότι δεν έχει στίγμα στην πολιτική, όπως δεν είχε ποτέ. Είναι ένας άνθρωπος με γνώσεις και ήθος, όμως μοιάζει με γριά αρκούδα που δεν έχει δόντια. Λίγο απ όλα, λίγο Ευρώπη και λίγο Αριστερά, λίγο Ελλάδα και λίγο δημοκρατία, λίγο θάλασσα και λίγο το αγόρι του. Κοντολογίς την πάτησε για τα καλά ο αξιαγάπητος Κουβέλης, αποδεικνύοντας και αυτός (όπως και ο Μάνος), πως η ζωή και η πολιτική, είναι πάρα πολύ δίκαιες στο τέλος της ημέρας, δίνοντας σε καθέναν ότι αξίζει. Εκεί είναι το δέντρο, αρπάξτε το μήλο. Όχι θα περιμένω να πέσει στα χέρια μου. Και η ζωή συνεχίζεται, αφανίζοντας όσους προτιμούν το νόμο του Νεύτωνα, από το νόμο της επιβίωσης τους
• Τι μέλλει γεννέσθαι, συμπερασματικά? Θα δείξει. Για τα μεγάλα κόμματα δεν θα μιλήσω γιατί τα έχουμε πει όλα. Είχα βαφτίσει το Σαμαρά "αυτοκαταστροφικό" και το επιβεβαίωσε ο Βουλγαράκης στο twitter του χτες το βράδυ (αφού τριχοτόμησε το κόμμα του ο κ. Σαμαράς...απέδειξε πως δε μπορεί ο άνθρωπος). Ο Σαμαράς, θα εξαφανιστεί κι αυτός αργά η γρήγορα. Είναι τόσα χρόνια στην πολιτική και δεν έχει πει τίποτα. Όλο αρλούμπες, αρπακόλλα και "δάνεια" απο άλλους χώρους. Αν δεν έχεις "καρύδια" κύριε Σαμαρά, δε μπορείς να κρατήσεις ένα μεγάλο πολυσυλλεκτικό κόμμα, συγκεντρωμένο. Και θα σου φύγει πρώτα, ο "πιο καλός ο μαθητής", όπως έφυγε ο Πάνος Καμμένος. Χωρίς να αφήσει, ούτε ένα τριαντάφυλλο στο μαξιλάρι. Για τον Μπένι τι να πει κανείς. Όταν χτες έκανε δηλώσεις χαμογελώντας, κατάλαβα ότι ο άνθρωπος αυτός, είναι εξυπνότερος απ όλους μας. Με μια ανακοίνωση για σεμινάριο επικοινωνίας, μας ευχαρίστησε που του κάναμε το δώρο, να ρίξουμε το ΠΑΣΟΚ στα τάρταρα, απαλλάσοντας τον από την ευθύνη για όσα έκανε μέχρι σήμερα. Για το νόμο περί ευθύνης υπουργών, για τις συμβάσεις εξοπλισμών, για τις φωτογραφικές διατάξεις και τα νομοσχέδια που εξυπηρέτησαν πλήθος "δικών του", για την πορεία υπονόμευσης του Γιώργου Παπανδρέου, και τέλος για τα αλήστου μνήμης πεπραγμένα του ως υπουργός οικονομικών επί εποχής Τροϊκα, που μας καταδίκασαν σε φτώχεια και απαξίωση, χωρίς διαπραγματεύσεις. Είναι ο κερδισμένος των εκλογών, και θα το καταλάβετε αργότερα, όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός. Θα μας κουνήσει το δάχτυλο τότε με σοφία και θα πεί "εγώ σας τα λεγα"....χαϊδεύοντας το χρυσό δάφνινο στεφάνι του Καίσαρα, που κέρδισε ως άλλος Κώστας Καραμανλής με τα "σιωπηλά" του προσόντα....και η ζωή συνεχίζεται στον πλανήτη Ελλάδα