Μια πολιτική διαθήκη

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι τάλε κουάλε

Προϊόντα ενός πολιτικού συστήματος που έχει ρίζες στις κομματικές νεολαίες και τα πανεπιστήμια και πριμοδοτείται από "ευγενή" τζάκια μεγαλοαστών και πλουσίων της χώρας μας, ούτως ώστε να κατασκευάσει "πολιτικά χειραγωγήσιμους" ανθρώπους, που θα στελεχώσουν το δημόσιο βίο

Στόχος είναι πάντοτε ένας. Ο πλήρης έλεγχος και των δύο πλευρών που παραδοσιακά "αναμετρώνται" στην Ελληνική πολιτική σκηνή. Της συντηρητικής παράταξης ή "δεξιάς" και της προοδευτικής παράταξης ή "αριστεράς".

Έτσι καταλήξαμε να γίνονται τσακωμοί και τάχα μου πολιτικές αντιπαραθέσεις για τα μάτια του κόσμου, είτε από το βήμα της βουλής, είτε στα τηλεπαράθυρα (δυστυχώς έχει απαξιωθεί το κοινοβούλιο στο ίδιο επίπεδο με την τηλεόραση), είτε στους "ανένδοτους" προεκλογικούς αγώνες.

Με την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ, ο λαός  πείθεται ότι "λειτουργεί η δημοκρατία", ενώ στην πραγματικότητα το status quo της συστημικής εξουσίας παραμένει ανέγγιχτο στον αιώνα τον άπαντα.

Είναι δεδομένο ότι λόγω των ιδιαιτεροτήτων της η Ελλάδα (έτσι όπως δημιουργήθηκε ως κράτος το 1830) ουδέποτε συνέκλινε με τις δυτικές αστικές δημοκρατίες. Αυτές οι δυτικές αστικές δημοκρατίες, κατέληξαν σε αυτά τα πολιτικά σχήματα (κοινοβούλια, κόμματα, θεσμοί, συντάγματα κλπ) και αυτούς τους μηχανισμούς περιφρούρησης των καθεστώτων τους (δικαστήρια, λογοδοσία, ευθύνες, διαχωρισμός των εξουσιών, εκλογές κλπ) μέσα από μακρόχρονες εξελίκτικές διαδικασίες στην οικονομία και την κοινωνία.

Εμείς που λατρεύαμε το Βυζαντινό βασιλιά, τις αυτοκρατορίες, το θεόσταλτο καθεστώς με την ευλογία του Πατριάρχη, βρεθήκαμε να έχουμε ένα αστικό κράτος με χαρακτήρα που πήγαινε κόντρα στις παραδόσεις και την κουλτούρα μας, προερχόμενο από άτομα που "δε γνωρίζαμε" και "δεν καταλαβαίναμε". Έκτοτε η διαμάχη του Ελλάδιτη με τον Έλληνα δεν έχει πάψει να γυρίζει τον τροχό της ιστορίας σε αυτά τα χώματα.

Γιατί όμως έκανα αυτή την μικρή αναδρομή?

Γιατί η πολιτική διαθήκη των Σαμαρά και Βενιζέλου, είναι το επιστέγασμα και η επιβεβαίωση της επανάληψης αυτού του σχήματος αντιπαλότητας, ανάμεσα στην πρόοδο και την παράδοση.

Αν μπορείς να κάνεις μεταρρυθμίσεις και να βελτιώσεις τις συνθήκες, τότε κάνεις τις εύλογες πράξεις.

Αν δε μπορείς, γιατί προέρχεσαι από τις φατρίες εκείνες του συστήματος, που δεν έχουν συμφέρον να αλλάξουν τα πράγματα, τότε κατασκευάζεις τέτοιου τύπου φιρμάνια, ανακοινώσεις, προγραμματικές συμφωνίες και ψάχνεις να "ξαναρίξεις τα ζάρια" κατασκευάζοντας νέα πολιτικά κόμματα, αντίγραφα μέσες άκρες των παλιών

Δηλαδή χρησιμοποιείς την ευγενική χορηγία των ΜΜΕ για να ρίξεις στάχτη στα μάτια της κοινωνίας

Ούτε όμως εμείς οι Έλληνες, με την τόσο πλούσια ιστορία μας, δε φαίνεται να έχουμε διδαχτεί από το παρελθόν μας ότι οι μάχες κερδίζονται με αγώνα, με πάλη, με καθολική συμμετοχή, με ρήξεις. Και πως πάντοτε όλα αυτά ξεκινούν από την απελπισία των εκτοπισμένων. Από την αδικία και την απόγνωση του καταπιεσμένου

Περιμένουμε ότι, όσα δεν έγιναν ποτέ στην πράξη από το 1830 μέχρι σήμερα (δηλαδή να αλλάξουμε νοοτροπία, τρόπο σκέψης και αντιλήψεις) ξαφνικά λόγω της κρίσης θα αλλάξουν μέσα από ένα κομμάτι χαρτί που είναι στον αέρα, δεν πατά πουθενά στην πραγματικότητα. Είναι σκέτη θεωρία και ευχές

Και μάλιστα είναι ευχές και λόγια, από αυτούς που είχαν το χρόνο και τις ευκαιρίες να κάνουν πράξεις για να λύσουν το πρόβλημα. Που ποτέ δεν έκαναν φυσικά.

Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι το Ελληνικό ζήτημα θα λυθεί μέσα από επώδυνες συνθήκες που απαιτούν λαϊκή καθολική συμμετοχή της βάσης. Με κάποιας μορφής επανάσταση, που ελπίζω να είναι ειρηνική και να διεκδικεί ουσιώδη πράγματα. Νομιμότητα, διαφάνεια, μεταρρυθμίσεις, πρόσβαση των πολιτών στα δημόσια αγαθά ανεξαιρέτως, ελεύθερη ανάπτυξη της οικονομικής και κοινωνικής προσωπικότητας του πολίτη. Δε γίνεται αλλιώς

Το υπάρχον πολιτικό κατασκεύασμα δεν είναι λειτουργικό για τον Έλληνα πολίτη, δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες του. Το υπάρχον κατεστημένο κυβερνά με όρους οθωμανικής αυτοκρατορίας, αναφορά σε πρόσωπα και όχι συλλογικότητες, αντλώντας πόρους απο την παρα φύση σχέση του με το Ελληνικό κράτος. Το υπάρχον κατεστημένο για να ανατραπεί χρειάζεται μια Βαστίλλη, μεταφορικά. Δηλαδή ξερίζωμα και επαναθεμελίωση. Δε γίνεται αλλιώς

Ακούγονται ακραία τα όσα λέω, όμως έτσι συνέβη παντού στην Ευρώπη. Κάποιος ήρθε και διεκδίκησε τις αλλαγές, πολέμησε γι αυτές, συγκρούστηκε. Και το αποτέλεσμα των συμβιβασμών μπήκε σε διαδικασία συνεχούς βελτίωσης. Σε πλαίσια και όρους

Εδώ στην Ελλάδα, με εξαίρεση μικρές φωτεινές περιόδους, ποτέ κανείς δεν διεκδίκησε τις αλλαγές και δε χτύπησε τη ρίζα του προβλήματος. Παρά όλοι χρησιμοποίησαν το κατεστημένο, ως μέσον για να κρατούν μια εξουσία στηριγμένη σε πήλινα πόδια. Ποιό το αποτέλεσμα λοιπόν της αποτυχίας τους?

Το αποτέλεσμα της αποτυχίας τους είναι οι συνεχείς χρεοκοπίες που προκαλεί το κράτος στην κοινωνία, η συνεχής ανωμαλία, η συνεχώς ανορθόδοξη ανάπτυξη και λειτουργία των θεσμών σε αυτή τη χώρα. Το αποτέλεσμα είναι ότι ξαναμηδενίζουμε το κοντέρ και ξεκινάμε ξανά στις ίδιες λάθος βάσεις

Ποιές είναι αυτές? Μια από αυτές πάντως είναι το φιρμάνι των δύο αυτοκρατόρων (δεξιάς και αριστεράς) στο οποίο μας ανακοινώνουν πρακτικά ότι μέχρι σήμερα τίποτα δεν κατάφεραν. Δίχως να κάνουν αυτοκριτική, δίχως να επισημαίνουν τους λόγους της αποτυχίας. Δίχως να πράττουν τίποτα ώστε να μη γίνουν τα ίδια σφάλματα στο μέλλον.

Και είναι να απορεί κανείς με τους εξωσυστημικούς. Να απορεί κανείς, τι περιμένουν για να δράσουν

Τι άλλο χρειάζεται για να ξεκινήσει η επανάσταση?

"Να σε ενδιαφέρει", φωνάζει κάποιος από την άλλη μεριά της αίθουσας και έχει δίκιο

Καληνύχτα μας

Ήρθε η ώρα να φεύγεις...

Η αποκάλυψη του θέματος με τη λίστα Λαγκάρντ, έρχεται να προστεθεί στις αμαρτίες του "πολύ" Βενιζέλου.

Ενός προσώπου με τεράστιες διπλωματικές και διαπραγματευτικές ικανότητες, με ταλέντο στην επικοινωνία, πλήν όμως εξαιρετικά μοιραίου στις διάφορες φάσεις εξέλιξης του ΠΑΣΟΚ. Πόσο μάλλον σήμερα, που ο ίδιος ανέλαβε το έργο του "εξσυγχρονισμού" επαναλανσάροντας τον....ήλιο τον πράσινο, αλλά σε μια άλλη, μεταμοντέρνα και ρετρό ταυτόχρονα βερσιόν. Με λίγα λόγια "παλιοί και νέοι χωράτε στη μασχάλη μου".

Γιατί χρησιμοποίησα τη λέξη "μοιραίος"? Διότι ο Βενιζέλος συνέδεσε την πολιτική του άνοδο, με καταστάσεις και περιόδους κατά τις οποίες το ΠΑΣΟΚ έγινε συνολικά χειρότερο. Στιγμές κατά τις οποίες επικράτησαν τάσεις λαϊκίστικες και γραφειοκρατικές. Φάσεις κατά τις οποίες ο σκληρός πυρήνας της λούμπεν κομματοκρατίας μπήκε σε πρώτο πλάνο και τελικά τα στελέχη που διαδέχτηκαν τους ιστορικούς πρωταγωνιστές του χώρου, αποδείχτηκαν τραγικά "ολίγοι" στα καθήκοντα τους.

Ο Βενιζέλος βαδίζει πιστά στα βήματα του Αντρέα, ως προς την τακτική. Δημιουργεί θεματικές συζητήσεις, ανακατεύει την τράπουλα με τα διαθέσιμα στελέχη του με γνώμονα την χειραγωγισιμότητα τους, φέρεται ως απόλυτος ηγεμόνας--άλλωστε φρόντισε να πάρει τα ηνία της ηγεσίας "αδειάζοντας" με τρόπο εκωφαντικό τον ελλιπή πολιτικά Γιώργο Παπανδρέου. Ενεργεί με βάση το στενό προσωπικό του συμφέρον, έχοντας διάπλατα ανοιχτά κανάλια επικοινωνίας με θεσμικούς και εξωθεσμικούς παράγοντες. Σε κάθε χώρο. Σε κάθε τόπο.

Και πάνω απ' όλα, τα κάνει όλα αυτά χωρίς να έχει το ανάστημα του αληθινού ηγέτη. Χωρίς να μπορεί να πείσει, ότι η μέχρι στιγμής σταδιοδρομία του, τον έχει κάνει κατάλληλο πρόσωπο για να πρωθυπουργεύσει. Αντιθέτως. Δεν είναι λίγες οι σκιές που πέφτουν πάνω στη φήμη του, και δυστυχώς γι΄ αυτόν, είναι βαριές κι ασήκωτες. Διότι ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι σκιές αυτές έχουν αθροιστικά συσσωρευτεί στη γενικότερη σκοτεινιά που έχει μαραζώσει τον τόπο. Σε επίπεδο αξιοπιστίας, αλλά και αποτελεσματικότητας.

Φωτογραφικά νομοθετικά διατάγματα, αμφιλεγόμενα νομοσχέδια, κομματικές μικρο-σκοπιμότητες, ανόσιες συμμαχίες, πελατειακές σχέσεις, έλλειμμα αυτοκριτικής διάθεσης, υπερβολική αυτοπροβολή κι ένα σωρό άλλα τόσα  του καταλογίζονται. Τόσο από δημοσιεύματα, όσο και από "παλιούς" συντρόφους του. Είναι όλα αλήθεια? Είναι πόλεμος λάσπης? Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του.

Προσωπικά εμένα ο Βενιζέλος δε με εμπνέει. Ούτε ως πολιτικός, ούτε ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Δε μου κάνει ούτε ως εικόνα, ούτε ως πράξεις. Δε τον θεωρώ ηγέτη, όμως τον θεωρώ μαέστρο στη στρατηγική. Πράγμα πολύ επικίνδυνο για έναν τόσο φιλόδοξο άνθρωπο που λατρεύει την εξουσία. Ο Βενιζέλος είναι κομμάτι ενός συστήματος που υπολογίζει πάρα πολύ το πολιτικό κόστος. Δυσανάλογα σε σχέση με τις πραγματικές συνέπειες που αυτό θα πρέπει να έχει σε μια δημοκρατία.

Ο Βενιζέλος καλλιέργησε και συντηρεί τις σχέσεις με το κατεστημένο της αδράνειας, και την παρελθούσα εποχή των παχιών αγελάδων. Ο Βενιζέλος δεν είναι μεταρρυθμιστής πολιτικός. Είναι πολιτικός της άρχουσας τάξης, της μέσης οδού, της "χρυσής μετριότητας", στέλεχος που εκμεταλλεύθηκε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν ανεβαίνοντας πολύ ψηλά στην κλίμακα της ιεραρχίας. Δίχως να έχει τη λάμψη του πρωταγωνιστή.

Τι σχέση έχει αυτός ο άνθρωπος με το ΠΑΣΟΚ? Απολύτως καμμία. Απλά εκεί γράφτηκε όταν ήταν νέος, μέσα από εκεί -από τη νεολαία- ανελίχθηκε, μέσα από εκεί βιοπορίζεται σε ανώτερες θέσεις του δημόσιου βίου. Δεν είναι ΠΑΣΟΚ, είναι Βενιζέλος. Δεν είναι σοσιαλιστής, είναι "μια απ' όλα", της κοπτοραπτικής. Δεν είναι υπέρ του κοινού συμφέροντος, είναι υπέρ του στενού. Δεν είναι λαοφιλής, είναι αγαπητός σε όσους στηρίζουν την επιρροή του.

Είναι μια λύση ανάγκης, ενός χώρου που στερείται στελεχών με ηθικό εκτόπισμα αντίστοιχο των δύσκολων περιστάσεων, στις οποίες η χώρα έχει βυθιστεί.

Το ΠΑΣΟΚ πάτωσε στις εκλογές, και θα πατώσει κι άλλο. Η τακτική του Βενιζέλου και του Κουβέλη, να πηγαίνουν κόντρα σε όσα πρέπει να γίνουν, επικαλούμενοι το "λαό που στενάζει κάτω από τη μπότα της Τροϊκας" είναι δίκοπο μαχαίρι. Στις επόμενες εκλογές δεν θα υπάρχουν στο χάρτη. Θα μπορούσα να πω και "ευτυχώς", αν δεν ήταν απέναντι ο ανόητος Τσίπρας με τον ακόμα ηλιθιότερο κομματικό του περίγυρο που στερείται και εμπειρίας.

Μαζί με το τέλος του κύκλου του κόμματος, θα κλείσει και ο κύκλος του Βαγγέλη, θέλω να πιστεύω

Μήπως ήρθε η ώρα να φεύγεις από μόνος σου, λοιπόν?

Κανείς να μην ψηφίσει όσους μας έφεραν στο σημείο που βρισκόμαστε

Παρατηρώ τις τελευταίες μέρες, το πόσο έχουν αποθρασυνθεί όλοι όσοι μετέχουν της πολιτικής σκηνής στην Ελλάδα. Ενόψει των εκλογών
Οι άνθρωποι αξίζουν να πάθουν μεγάλο κάζο, να εξαφανιστούν μια για πάντα από προσώπου γης
Βλέπεις τις διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ και σε πιάνει το στομάχι σου. Τα χαμόγελα, τις χειραψίες, την αβροφροσύνη και τις υποσχέσεις των κορυφαίων στελεχών.
Βλέπεις τις μάχες στη Νέα Δημοκρατία και σε πιάνει πονοκέφαλος. Οι μεγαλοστομίες, τα ταξίματα, οι διευκολύνσεις, η αναδιανομή, στην πρώτη γραμμή της επικοινωνίας
Την αριστερά δεν την βλέπεις καν. Την μυρίζεσαι απλά. Άλλοτε από τα δακρυγόνα, όταν μάχεται στα οδοφράγματα της λαϊκής εξέγερσης και άλλοτε από τα γιαούρτια που ξινίζουν στα σακάκια των διαφόρων που τα τρώνε στη μούρη.
Όσο για την άκρα δεξιά, εκεί πια τι να πει κανείς. Αφού εξελέγη στη δημαρχία Αθηνών η Χρυσή Αυγή, και το ΛΑΟΣ είναι στη βουλή, αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής πως η κρίση είναι γάγγραινα στα σωθικά μας, μας κατατρώει με τον πλέον επώδυνο τρόπο
Ρωτώ όλους σας: Γνωρίζετε ποιοί μας έφεραν στο σημερινό σημείο? Ποιοί ευθύνονται για την χρεοκοπία μας? Για την κοινωνική και πολιτιστική μας ξεφτίλα? Για τα αδιέξοδα μας? Για την απελπισία μας?
Εγώ τους γνωρίζω, και τους αναγνωρίζω κάθε φορά που τους βλέπω στην τηλεόραση, και τους ακούω στο ραδιόφωνο. Κάθε φορά που έχουν το θράσος να κάνουν δηλώσεις, για να τους προτιμήσουμε.
Ως εδώ και μη παρέκει
ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ, και όλοι οι εντός εκτός και επι τα αυτά, των τελευταίων 30 ετών, ευθύνονται. Δε με ενδιαφέρει αν ευθύνονται λιγότερο η περισσότερο
Δεν έχουν δικαίωμα, δεν (θα έπρεπε να) έχουν λόγο να ζητούν από εμάς να τους ψηφίσουμε και να τους επανεκλέξουμε ως κυβερνήτες
Βούλιαξαν το καράβι, βούλιαξαν εμάς, το μέλλον μας, ταπείνωσαν την ιστορία και την αξιοπρέπεια μας. Και μας ζητάνε τι?
Επειδή άλλαξαν τα πρόσωπα, και ξαναπλασαρίστησαν ως κάτι καινούργιο (αλλάζοντας ηγεσίες, λόγο και προγράμματα) εμείς θα ξεχάσουμε τα όσα μας έκαναν?
ΌΧΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Και δεν θα ψηφίσω κανέναν εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος, του ψεύδους, της αναξιοκρατίας, της μοιρασιάς του δημόσιου πλούτου και βίου, υπέρ της κάθε κλίκας υμετέρων. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και δεν θα ψηφίσω. Δεν θα πάω κάν στην κάλπη
Όχι δεν υπάρχει κάτι νέο. Αυτό το σάπιο κατεστημένο δεν είναι σε θέση να παράξει κάτι θετικό. Ούτε με το καλό, ούτε με τη βία
Κάποιος έγραψε σήμερα, ότι τα κόμματα, δεν είναι ιδεολογίες, αλλά οι μηχανισμοί που σαν τις βδέλες, αρνούνται να ξεκολλήσουν από την αγελάδα που χρόνια απομυζούν
Δεν είναι δυνατόν με την ψήφο μας να νομιμοποιήσουμε το Βενιζέλο (έναν εκ των αισχρότερων πολιτικών με πλήθος νομοθεσιών και ρουσφετολογικών διατάξεων), το Σαμαρά (έναν εκ των βουλιμικότερων με την εξουσία, ανόητων και φανατικών πολιτικών), την Παπαρήγα (που σε λίγο καιρό θα μοιάζει με το Λένιν μέσα στο μαυσωλείο του), τον Τσίπρα (τον άγιο προστάτη κάθε μπάχαλου και πρόκλησης εις το όνομα του εκλέγεσθαι), τον Καρατζαφέρη (τον τηλε μάρκετινγκ πολιτικό κωλοτούμπα), τον Κουβέλη (που δεν μυρίζει, δεν ενοχλεί, αλλά δεν προσφέρει και τίποτα απολύτως εκτός από διέξοδο της αγανάκτησης) και ολα τα άλλα τα "παιδιά"
ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ. Για να έχω τη συνείδηση μου μια φορά ήρεμη, πως ήξερα τι γινόταν, και αποφάσισα νηφάλια, με γνώμονα μονάχα την αλήθεια και την προσδοκία για κάτι καινούργιο
Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να στείλει στον αγύριστο όλο αυτό το απόστημα που δεν την αφήνει να ζήσει. Η Ελλάδα χρειάζεται 5 βασικά πράγματα τα οποία απαιτούν τεχνοκράτες, που θα στήσουν από την αρχή όσα χρειάζεται να μπούν σε νέα όρια. Σε νέες προδιαγραφές
Αλίμονο αν τη νέα εφορία τη στήσει ο Σαμαράς. Καήκαμε. Αλίμονο αν το νέο υπουργείο δημόσιας τάξης το στήσει ο Βενιζόλες. Διαλυθήκαμε. Αλίμονο αν την εξωτερική πολιτική την ορίζουν τα πανό του ΠΑΜΕ στην Ακρόπολη. Αλίμονο αν την οικονομία τη διαχειριστεί Έλληνας πολιτικός και η μαφία του.
Αυτή τη φορά, δεν είναι στη διακριτική επιλογή μας. Είναι πατριωτικό καθήκον να τελειώνουμε με τη διαφθορά που μας έχουν εμποτίσει....

ΥΓ...Αντί να πετάτε στο Νταλάρα καρέκλες και γιαούρτια, γιατί δεν πετάτε στο Ρέμο και τη Βανδή, τα σύμβολα του νεοπλουτισμού και της πολιτιστικής αποχαύνωσης? Επειδή για να μπείτε στο Ρέμο πρέπει να πληρώσετε μάλλον έ? Και με τα καλά σας, δε λέει να λερώσετε τα χέρια....Φτού σας ρε ξεφτίλες.....ακόμα και την αντίδραση σας, στο τσάμπα....μπουχέσες (όχι δεν ακούω Νταλάρα, Πάριο και Αλεξίου, αλλά όλα έχουν τα όρια τους...)