Είμαι ενάντια στη συναίνεση

Κάθετα δηλώνω και διατρανώνω προς κάθε κατεύθυνση.

ΌΧΙ στη συναίνεση με το ΣΥΡΙΖΑ και τη συγχώρεση και το "δεν πειράζει".

Αυτά τα καθάρματα, οι απατεώνες, τα λαμόγια, οι αλήτες, τα υποκείμενα του αστικού και ποινικού δικαίου, οι διαπλεκόμενοι με κάθε κατακάθι και περιθώριο της κοινωνίας, οι τρομοκράτες, πρέπει να εξαφανιστούν.

Να εξαφανιστεί και να καεί στο πυρ το εξώτερο και κάθε αριστερό κόμμα στην Ελλάδα, που δε σέβεται και δεν δηλώνει πίστη στη Δημοκρατία και το Ελληνικό Κράτος.

Αρκετά με τα λάθη του παρελθόντος.

Υπάρχει το σωστό και το λάθος, σε όλα τα πράγματα.

Επαναλαμβάνω αυτό που έγραψα και εχθές. Δεν είμαι Μητσοτάκης. Δεν είμαι ΝΔ.

Είμαι ΠΑΣΟΚ, ιδεολογικά και πολιτικά άστεγος δυστυχώς, καθώς το κατάντημα του κινήματος και της προέδρου του με θλίβουν απεριόριστα και δε με καλύπτουν σαν σκεπτόμενο πολίτη.

Το ΠΑΣΟΚ δεν φτιάχτηκε για να υπηρετήσει τα λαμόγια. Φτιάχτηκε για να υπηρετήσει τον Ελληνικό λαό. Τα λαμόγια είναι όσα πήγανε στο ΣΥΡΙΖΑ. Φανερώθηκαν.

Αντί η Φώφη να συσπειρώσει το υγιές ΠΑΣΟΚ γύρω από τις αρχές της 3ης Σεπτέμβρη με την αναγκαία επικαιροποίηση, επέλεξε να γίνει δεκανίκι του κάθε πρόθυμου.

Δε με απασχολεί. Δεν ψηφίζω Φώφη. Δεν ψηφίζω Μητσοτάκη.

Υπάρχει το σωστό και το λάθος σε όλα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι άθλιοι περιθωριακοί υπανάκτυκτοι και αμόρφωτοι Έλληνες. Είναι περιτρίμματα και κατσαπλιάδες που θα πουλούσαν τη μάνα τους για ένα κομμάτι ψωμί.

Αυτό ΔΕΝ είναι Αριστερά. Η Αριστερά δεν έχει αυτοσκοπό να κυβερνήσει. Η Αριστερά αναφέρεται στον άνθρωπο ως πολιτικό όν και τον εξοπλίζει με κοινωνικοπολιτικούς προβληματισμούς που αποσκοπούν στη βελτίωση της ζωής του.

Εγώ λοιπόν ως σκεπτόμενος δημοκράτης πολίτης, δεν ανέχομαι να ακούω το Μητσοτάκη να μου ζητά να συμβιβαστώ και να αποδεχτώ αυτούς που μου έκαναν κακό.

Έκαναν κακό στην Ελλάδα, έκαναν κακό στην κοινωνία, έκαναν κακό στους φτωχούς ανθρώπους, είναι κλέφτες, απατεώνες και γελοία πρόσωπα δίχως ίχνος παιδείας και ικανότητας να διαχειριστούν τις περίπλοκες και απαιτητικές υποθέσεις του κράτους.

Εγώ δεν θα ξεχάσω, ούτε θα συγχωρέσω. Πρέπει όλοι αυτοί να πάνε φυλακή, εφόσον αποδειχτεί ότι υπεξαίρεσαν χρήματα και ξεπούλησαν την πατρίδα.

Ο Μητσοτάκης φυσικά δεν πρόκειται να κουνήσει το δαχτυλάκι του. Δεν τον ενδιαφέρει. Εκμεταλλεύεται την οργή του κόσμου και καλά κάνει. Είναι επαγγελματίας πολιτικός άλλωστε.

Εγώ σαν άνθρωπος ωστόσο, ούτε τη Βάρκιζα ξεχνάω, ούτε το Πολυτεχνείο, ούτε το καπέλωμα των υγιών ενστίκτων του Ελληνισμού από το ΚΚΕ και την "αριστερά" για να πουλάνε διαχρονικά το "Αγωνιστικό τους Φρόνημα" και το "ηθικό τους δικαίωμα" στις πλάτες και με τις πράξεις όλων των υπολοίπων.

Τομάρια, ψεύτες, καθίκια, ελεεινοί κάπηλοι και προδότες είστε, εκτός από ανήθικοι και αδαείς.

Να πάτε στα κομμάτια.

Καμία συναίνεση, καμία ανοχή, καμία συγχώρεση.

Η Αλλαγή ανήκει στον Ελληνικό Λαό

Για μια ακόμη φορά, βρισκόμαστε σε μια ταραχώδη περίοδο εκλογών

Το σύστημα της διαφθοράς για να επιβιώσει, έχει μεταμφιεστεί, έχει μεταλλαχθεί σε φιλικότερες προς το κοινό αίσθημα μορφές

Έχει εγκαταλείψει το σώμα του ΠΑΣΟΚ, το κεφάλι της Νέας Δημοκρατίας, τα χέρια και τα πόδια της παλιάς Αριστεράς

Έχει γίνει λιγάκι Ελιά, λιγάκι Ποτάμι, λιγάκι ΣΥΡΙΖΑ, λιγάκι Χρυσή Αυγή. 

Λίγος ήλιος, λίγο θάλασσα και ένα αγόρι (ο Αλέξης)

Προσπαθώ να μεταδώσω το μήνυμα στους φίλους μου, να τους πείσω

Αυτό το σύστημα, το σύστημα που δεν αφήνει την Ελλάδα να αποκτήσει μορφή σύγχρονου Ευρωπαϊκού κράτους, είναι ίδιο κι απαράλλαχτο, από τον εμφύλιο και μετά

Αυτό το σύστημα, ένα άχρωμο και αδιαμόρφωτο σώμα, μια μάζα, μια άμορφη οντότητα χωρίς χαρακτηριστικά, είναι ο ιός που μπολιάζει κάθε καινούργια πολιτική πρόταση, κάθε νέο πολιτικό, κάθε καινούργια σελίδα που χρειάζεται να ανοίξει στην ιστορία μας

Αυτό το σύστημα, το κατεστημένο, δηλαδή η δεξιά (ο επίσημος εκπρόσωπος της αντίδρασης στο καινούργιο, τάχα μου υπέρ μιας αμφισβητήσιμης ιδέας περί "αξιών" και "σταθερότητας") είναι το καθεστώς στην Ελλάδα. 

Το καθεστώς που δεν ανατρέπεται. Που δεν ανατράπηκε ποτέ. Που δεν θα ανατραπεί ούτε και σε αυτές τις εκλογές

Από που προέρχεται η δύναμη του καθεστώτος στην Ελλάδα? Από δύο πηγές

1. Από την αμάθεια και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του Έλληνα, που δεν έμαθε ποτέ να είναι πολιτικό ον, αλλά έμαθε να είναι πάντοτε πολιτικός ραγιάς. Δηλαδή μέτοχος στο ρουσφέτι-εξυπηρέτηση. Έμαθε πάντοτε να είναι ένας μικροπρεπής εγωίσταρος και να κάνει μεγάλη φασαρία για μικρά πράγματα, ενώ τα σπουδαία αδυνατεί να τα συλλάβει και να τα αξιολογήσει. Σαν κακομαθημένο παιδάκι που με τις φωνές νομίζει ότι θα φάει περισσότερες καραμέλες

2. Από την απουσία οργάνωσης, σχεδιασμού, προτυποποίησης, στοιχειώδους μάνατζμεντ (μεταξύ άλλων το μάνατζμεντ αφορά τον έλεγχο και την αξιολόγηση κάθε διαδικασίας) του κράτους, που λειτουργεί και κυβερνάται χύμα και όπως κάτσει, από ανθρώπους άσχετους και κακόπιστους. Με αποτέλεσμα οι διαδικασίες της δημοκρατίας, είτε να είναι ημιτελείς, είτε ατελείς, είτε να μην εξυπηρετούν τις σύγχρονες απαιτήσεις σωστά, με αποτέλεσμα, ούτε ανανέωση να υπάρχει στο κράτος, ούτε το κράτος να βοηθά τον πολίτη, αλλά να έχει γίνει μια μεγάλη Χίμαιρα, ένας εχθρός της κοινωνίας

Αυτά τα δύο παραπάνω στοιχεία, οι δύο πυλώνες που ανάφερα, είναι ο λόγος που στην Ελλάδα τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Παρά, τα ίδια και τα ίδια γίνονται μια ζωή, μέχρι να φτάσουμε στην εκάστοτε επόμενη κρίση, μέχρι να ανακάμψουμε, μέχρι να κλείσουμε και να ανοίξουμε τον κάθε επόμενο κύκλο μας

Ποιές είναι οι προτάσεις των κομμάτων, των υποψήφιων δημάρχων, των περιφερειαρχών, των βουλευτών, των ευρωβουλευτών για να αντιμετωπιστούν αυτά τα βασικά ζητήματα? 

Και να αλλάξει η Ελλάδα? Και να περιοριστεί το κατεστημένο της συντήρησης όλο και περισσότερο

Και να προετοιμαστεί, να δρομολογηθεί και να επιτευχθεί η Αλλαγή, προς όφελος του Ελληνικού λαού?

Δεν υπάρχουν προτάσεις κύριοι

Αυτό που παρακολουθούμε, είναι άλλος ένας γύρος παροχολογίας από τη μία και ρουσφετολογίας από την άλλη. Και είναι εντυπωσιακό που έχει κατέβει στις εκλογές η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα, γιατί πιστεύουν ακόμα ότι μπορούν να υφαρπάξουν 30 αργύρια από το δισάκι της χρεοκοπημένης μας πατρίδας. Η να παρέχουν μέρος των 30 αργυρίων, για να εξαγοράσουν ψήφους από τους τζουτζέδες πελάτες τους

Ασχολούνται με το ναζισμό, το φασισμό, το σοσιαλισμό, τον Ευρωπαϊσμό ή τον απομονωτισμό, δηλαδή ασχολούνται με πολιτικές θεωρίες που επικαλούνται διάφοροι μαρκετίστες της πολιτικής, στα λόγια, στη θεωρία, για να πλασάρουν τον εαυτό τους και να κάνουν δημόσιες σχέσεις. Για να παρουσιαστούν ως φορείς οι ίδιοι, νέων προτάσεων και "εναλλακτικών" επιλογών. 

Καλά δεν έχουν βαρεθεί? Καλά εσείς όλοι, οι πολίτες, οι Έλληνες, ακόμα δεν έχετε βαρεθεί να ακούτε θεωρίες και λόγια που σε κανένα μέρος της Ευρώπης δεν ακούγονται, γιατί πέφτουν λεμονόκουπες και ντομάτες?

Καλά δεν αντιλαμβάνεστε, το χαμηλό επίπεδο και την εντελώς άσχετη θεματολογία την οποία ανακινούν οι πολιτικοί για να τραβήξουν την προσοχή σας? Πουθενά αλλού δε γίνονται αυτά

Οι Έλληνες καταναλώνουμε συναίσθημα, ενώ η πολιτική αφορά την ψυχρή στρατηγική. Γι αυτό και δεν πρόκειται να πετύχουμε ποτέ εθνικούς στόχους και να αλλάξουμε, μέσω της πολιτικής

Τουλάχιστον βλέπουμε κάποια νέα φαινόμενα στην Ελλάδα. Βλέπουμε μεγάλους επιχειρηματίες που για τους δικούς τους λόγους εμπλέκονται με τα κοινά. Ανοιχτά πλέον και δίχως αναστολές. 

Και το κάνουν γιατί πολύ απλά ξέρουν καλύτερα, ότι ο κόσμος έχει απαξιώσει τους μεσάζοντες. Δεν πείθεται. Στέλνει την ψήφο του για να εκδικηθεί. Για να ρίξει μαύρο σε όσους πιστεύει ότι τον γέλασαν. 

Όμως η Αλλαγή, ανήκει στον Ελληνικό Λαό

Δηλαδή τα πράγματα θα αλλάξουν μονάχα εφόσον ο Ελληνικός Λαός το θελήσει

Δεν αναφέρομαι στις δημοκρατικές διαδικασίες, που έχουν ατονήσει. Δηλαδή τις εκλογές, τα δημοψηφίσματα, τα exit poll, τα κοινοβούλια και τα υπουργεία. 

Δυστυχώς όλους αυτούς τους θεσμούς τους κανιβάλισαν τα πολιτικά κόμματα της μεταπολίτευσης, όλα ανεξαιρέτως

Ο Ελληνικός Λαός πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του αποφασιστικά, ώστε να μπορέσει να ορίσει τη μοίρα του

Και με αυτή την ουτοπική ευχή, κλείνω αυτό το σύντομο σημείωμα

Καλή επιτυχία!

Ναι στην πρόταση μομφής

Τα πράγματα είναι πολύ απλά

Η πρόταση μομφής πρέπει να γίνει αποδεκτή και η τρανσέξουαλ συμμαχία Σαμαρά και Βενιζέλου να τελειώνει μια για πάντα

Επίσης πρέπει επειγόντως ο ΣΥΡΙΖΑ να κατέβει με ενιαίο ψηφοδέλτιο, μαζί με στελέχη της ΔΗΜΑΡ, του ΚΚΕ και του προοδευτικού ΠΑΣΟΚ που επιθυμούν να συστεγαστούν κάτω από την ομπρέλα μιας Αριστεράς για τις Μεταρρυθμίσεις και τη Δημοκρατία

Ούτε κεντροαριστερά, ούτε συμβιβασμοί, ούτε επιδοτούμενες και επιχορηγούμενες από μεγάλα εκδοτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα κινήσεις

Ούτε κομμουνισμός και δικτατορίες του προλεταριάτου,ούτε Μαο, ούτε Στάλιν

Ελλάδα, πρόοδος, ανεξαρτησία μέσα από λαϊκή κυριαρχία δηλαδή δημόσιο έλεγχο και ανοιχτές πλατφόρμες διακυβέρνησης και διαβούλευσης

Ελλάδα, ανάπτυξη, αλλαγή μέσα από κοινωνική απελευθέρωση δηλαδή καινοτομία, αλληλεγγύη και ενότητα στο κατώφλι του 21ου αιώνα

Ελλάδα, παραγωγική ανασυγκρότηση και δημοκρατικό φρόνημα μέσα από την εθνική μας ανεξαρτησία, είτε εντός ευρώ, είτε εκτός ευρώ

Μονόδρομοι δεν υπάρχουν για τους λεβέντες και υπερήφανους λαούς

Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος της αξιοπιστίας και της εντιμότητας, μέσα από νωπή λαϊκή εντολή για σαρωτικές παρεμβάσεις σε κάθε επίπεδο

Επανίδρυση της Αριστεράς και άμεση σύνδεση της πολιτικής με τις πραγματικές ανάγκες της Ελληνικής Κοινωνίας, μέσα από ένα πρόγραμμα σοσιαλιστικού της μετασχηματισμού, ανοιχτής πρόσβασης για κάθε πολίτη, σε κάθε γωνιά της χώρας

Δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγεία, δωρεάν ασφάλιση,  δωρεάν μετακινήσεις για τους φτωχούς και τους εργαζόμενους που στενάζουν κάτω από τη μπότα των Μνημονίων

Άμεση επαναδιαπραγμάτευση σε ανοιχτή διαβούλευση των σοβαρών θεμάτων εθνικής εξωτερικής πολιτικής υπό το πρίσμα της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων ενέργειας τόσο σε σχέση με την ΕΕ, όσο σε σχέση με άλλες χώρες (Αμερική, Ρωσία και Μεσογειακοί λαοί)

Άμεση επαναδιαπραγμάτευση των Μνημονίων υποτέλειας και αντικατάσταση τους από Ελληνική πρόταση δεκαετούς προοπτικής. Να αντικαταστήσουμε τη μηχανιστική αντίληψη της οικονομίας καζίνο, από την "Κοινωνική Μηχανική για την Ανάπτυξη και την Ευημερια" με αμοιβαία δέσμευση των εμπλεκόμενων σε Χάρτα Επενδύσεων στην Ελλάδα

Αποκατάσταση της Συνταγματικής νομιμότητας για κατανομή των φορολογικών βαρών και σύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης με τις φοροαπαλλαγές

Ανοιχτή κοινωνική επιχειρηματικότητα δίχως στεγανά, βαρόνους, συνδικα-ληστές, πάτρωνες και ινστρούχτορες. Μοναδικό όπλο των άξιων Ελλήνων είναι η φαντασία και η δημιουργικότητα

Αποκέντρωση, επενδύσεις στην περιφέρεια, στήριξη της νησιώτικης Ελλάδας και της μεθοριακής Θράκης, έμφαση στην ηλεκτρονική εποχή και στην πλήρη μηχανογράφηση του δημοσίου

Στόχος μας είναι η κατάργηση της Σταλινικού τύπου γραφειοκρατίας που κυριάρχησε στη μεταπολίτευση, μέσω σταδιακής της αποδόμησης και αντικατάστασης της από οριζόντιες δομές, συμβούλια και επιτροπές, forum και think tanks που θα επιτρέπουν τη συμμετοχή όλων των πολιτών ανεξαιρέτως

Στόχος μας είναι τα πολιτικά κόμματα να γίνουν δεξαμενές επεξεργασίας χρήσιμων πολιτικών για τη χώρα, να παράξουν ιδέες και προτάσεις άμεσα βγαλμένες από την καθημερινότητα, δίχως ενδιάμεσα αναχώματα συντήρησης

Στόχος μας είναι να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας. Όχι να καταδικάζουμε την κοινωνία στο κόστος των δικών μας λαθών. Όλα αυτά ήρθε η ώρα να τελειώσουν δια παντός. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος

Για όλους τους παραπάνω λόγους και για ακόμα περισσότερους, ελπίζω την Κυριακή να έχουμε εξελίξεις και να προχωρήσουμε προς μια άλλη κατεύθυνση, προς μια άλλη προοπτική

Είτε αυτό συμβεί τώρα, είτε αυτό συμβεί αργότερα, το θέμα είναι ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ

Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους, αυτοί που πρέπει

Καπηλεύεσαι την Αριστερά Σκατόφλωρε

Απευθύνομαι σε σένα Αλέξη Τσίπρα

Σε σένα σκατόφλωρε των βορείων προαστίων με την προίκα του εργολάβου μπαμπά σου

Έναν από αυτούς που δημιουργησαν το μεταπολιτευτικό οικοδομικό τέρας της Αθήνας μας

Της πόλης των λυγμών

Εσύ και όλοι οι σκατόφλωροι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ, συστημικότεροι του συστήματος που αρχικά είχατε καταγγείλει

Παρέα με τους φλούφληδες "ευρωπαϊστές" της ΔΗΜΑΡ του μπαρμπα Φώτη

Παρέα με τους καμένους τραμπούκους του ΠΑΜΕ και των "καθαρών" ΚΚΕδων του Περισσού

Όλοι εσείς, αλλά κυρίως ΕΣΥ που τάχα μου περιμένεις την εξουσία να σου πέσει στο πιάτο

Είσαστε ένοχοι καπηλείας και εξευτελισμού της Αριστεράς στην Ελλάδα μας

Αριστεροί με δεξιές τσέπες, καλοπερασάκηδες και βολεμένοι του δημοσίου που επαναστατείτε απέναντι στο μπαμπά και το κράτος-πατερούλη, εσωτερικοί μετανάστες που από την Καλλιθέα και το Περιστέρι βρεθήκατε στο Μαρούσι και το Χαλάνδρι εν μια νυκτί, μαυροντυμένη νεολαία του μπάχαλου και της αντίδρασης χωρίς πολιτιστικό υπόβαθρο που καίει και μαγαρίζει, ψευτοκουλτουριάρηδες της ψευτοδιανόησης του μιμητισμού που δεν ξέρουν να μιλούν τα Ελληνικά σωστά αλλά είναι διάσημοι καλλιτέχνες και συγγραφείς, κομπλεξικοί και περιθωριακοί της πολιτείας χαμηλού προσωπικού αναστήματος που παριστάνουν τους εκπροσώπους του λαού, λαϊκιστές δημαγωγοί λογάδες και ψεύτες που υποδύονται τους συνδικαλιστοπατέρες, αλλοπρόσαλλοι και αμόρφωτοι τζουτζέδες και υποτακτικοί αστοί δουλικότεροι των δούλων αντί τιμήματος που αλλάζουν ιδεολογία και κόμμα ανάλογα με το που φυσά ο άνεμος της "αλλαγής"

ΑΥΤΟΙ ΕΙΣΤΕ, ΑΥΤΟΙ

Σήμερα η Ελλάδα ταλανίζεται από πρωτοφανή επίθεση της δεξιάς με κάθε τρόπο και κάθε μέσον

Τα δικαιώματα ενός λαού καταπατώνται βάναυσα στο βωμό μιας νέας τάξης, που βρήκε δικαιολογία στη διαφθορά και την ανομία που εμμέσως εκθρέφατε τόσα χρόνια σε συνεργασία με το κατεστημένο

Τα δικαιώματα των ανθρώπων που ζούνε στην Ελλάδα καταπατώνται καθημερινά από τάγματα εφόδου και λεηλασίας κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής φύσης, με θύματα τους φτωχούς, τους ανήμπορους, τους ηλικιωμένους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα

Η Ελλάδα της δημοκρατίας και των ιδεών, του πνεύματος και του πολιτισμού, της κουλτούρας και της διανοήσης υψηλού επιπέδου εξαφανίζεται, σπαράζει καθημερινά κάτω από το βούρκο της τηλεοπτικής και ιντερνετικής απαξίωσης

ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΠΕΧΕΤΕ, ΣΦΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΑΔΙΑΦΟΡΑ

Παίζετε το παιχνιδάκι της εξουσίας, γιατί αλληθωρίζετε προς τα 30κοντα αργύρια που οι Σαμαράδες σας πετούν στο πιατάκι, εξαργυρώνοντας τα ερυθρόχρωμα κουφάρια σας ως αριστερά δεκανίκια μιας αδιέξοδης πορείας προς τον αφανισμό

ΕΣΕΙΣ δεν είστε Αριστεροί, δεν πονάτε το λαό, είστε επικοινωνιολόγοι με κόκκινη προβιά

Που από κάτω κρύβει τους ίδιους πόθους με των γειτόνων σας στα έδρανα

Χρήμα, επιρροή, εξουσία, συναλλαγή, ημέτεροι, δικοί μας και δικοί τους όλοι μαζί δικά μας παιδιά

Σήμερα που η Αριστερά θα έπρεπε να συσπειρώνει με δίκαια αιτήματα τον χειμαζόμενο Έλληνα απέναντι στη δεξιά λαίλαπα που πιθηκίζει τα στυγερά Μνημόνια καταργώντας κάθε μεταρρύθμιση που θα ωφελήσει την πατρίδα

Σήμερα που η Αριστερά θα έπρεπε να συντάσσεται στο πλευρό κάθε πατριώτη Έλληνα που πεινάει, φτωχοποιείται, αυτοκτονεί και χάνει τη ζωή και την αξιοπρέπεια του, είτε στο γραφείο, είτε  στο χωράφι

Σήμερα που η Αριστερά θα έπρεπε να χαράζει στρατηγική εθνικής παλιγγενεσίες και να θέτει στόχους και οραματα για μια Ελλάδα δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας

ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΜΕ ΤΣΙΠΡΕΣ, ΚΟΥΒΕΛΗΔΕΣ ΚΑΙ ΠΑΠΑΡΗΓΕΣ

Δυστυχώς, αυτή η παράταξη, σε αυτό τον τόπο, δεν έχει κανένα μέλλον

ΛΥΠΑΜΑΙ

 

Η επέλαση των troll

Εντάξει, τα έχουμε πει τα ξαναλέμε

Έχει δοθεί σήμα εφόδου για την ανατροπή της τρικομματικής και χρησιμοποιούνται όλα μα όλα τα μέσα. Θεμιτά και μή.

Από τις καταλήψεις και τις απεργίες χωρίς λόγο, από τις τρομοκρατικές ενέργειες 20χρονων πλουσιόπαιδων, από τα μπλόκα των αγροτών και τους πύρινους λόγους των "πατερούληδων της επανάστασης" Τσίπρες και Παπαρήγες, από τις ανεκδιήγητες κοινοβουλευτικές επιτροπές παρωδία και τις αντεγκλήσεις στα πρωινάδικα.

Από τα δημοσιεύματα και την κατά περίπτωση προβολή συγκεκριμένης οπτικής γωνίας των γεγονότων, που απηχεί ενίοτε τις διαφορετικές δημοσκοπικές καταθέσεις. Από την ένταση και την συστηματική παρεμπόδιση οποιασδήποτε απόπειρας νηφάλιου διαλόγου, ακόμα και για ζητήματα που δεν γίνεται αλλιώς. Η δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Τα πάντα όλα, για τις εκλογές. Για την ψηφοθηρία, για τις εντυπώσεις. Όπως γινόταν πάντοτε με διαφορετικούς λιγάκι όρους. Και μπόλικο παρασκήνιο.

Ανέβηκαν τα ποσοστά του κόμματος από τη δημοσκόπηση της ALCO για παράδειγμα? Δώστου τα troll να επελαύνουν με κάθε τρόπο. Οι μηντιάδες τρίβουν τα χέρια τους με την ανέλπιστη τηλεθέαση και τις επικές μάχες στα παράθυρα. Τα social media να βρίθουν από "αγανάκτηση" και "δημοκρατία" και πονόψυχες ανθρωπιστικές αναλύσεις του κώλου, θέτοντας "σπουδαία" ερωτήματα που αποπροσανατολίζουν από την ουσία: "Τι οδήγησε αυτά τα παιδιά στην τρομοκρατία, ας το σκεφτούμε λίγο".

Αν πιστεύουν εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ, ότι έχοντας επενδύσει στους φανατικούς και τους μισαλλόδοξους που επειδή δε δικαιώθηκαν το 1970 και το 1980 θα δικαιωθούν σήμερα, προσομοιάζοντας με τα αρρωστημένα τους μυαλά, συνθήκες εμπόλεμων εχθροπραξιών και εμφυλίων πολέμων, τους πληροφορώ πως έχουν ποντάρει σε λάθος άλογο.

Την εξουσία την κερδίζεις, δεν την καταλαμβάνεις με ρεσάλτα.

Γι' αυτό το λόγο και ο Τσίπρας έχει αναδειχτεί σε μέγιστο κωλοτούμπα, επιδεικνύοντας προσόντα χαμαιλέοντα της πολιτικής προκειμένου να αναδειχτεί ως "προοδευτική λύση", στον κενό χώρο που άφησε ο λεβιάθαν του ΠΑΣΟΚ. Όμως αυτό δεν αρκεί.

Σε μια εποχή φόβου και τρόμου, οι συνιστώσες έχουν πάρει άλλο δρόμο, την ώρα που ο πρόεδρος τους έχει αποφασίσει να ζητήσει τη στήριξη περισσότερο συντηρητικών αστών, κεντρώων που για το πρώτο πράγμα που ανησυχούν είναι η ασφάλεια τους. Ναι κύριοι, τα Mall βγάζουν κυβερνήσεις, όχι το αντάρτικο πόλεων.

Φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αντάρτες πόλεων. Κάθε άλλο. Ξεβράκωτοι πολιτικά είναι, άστεγοι, αριστεροί της πλάκας που ποτέ δεν είχαν θέσεις εξουσίας, λιγούρηδες και περιθωριακοί παρομοίου βεληνεκούς με την "ποιότητα" των Ανεξάρτητων Ελλήνων, εξ αριστερών. Ημιμαθείς, λαϊκιστές ΠΑΣΟΚικού τύπου, για να μην πω χειρότεροι μιας και ο λαϊκισμός προϋποθέτει παροχές επίσης, γελοίοι επικοινωνιακά, δίχως πρόγραμμα και στόχους που να ανταποκρίνονται στις περιστάσεις.

Που απλώνουν χέρια πατρικά και χαϊδεύουν πρόθυμα, τη σάρα και τη μάρα, ότι είναι εύκαιρο, αρκεί να είναι κόκκινης απόχρωσης, και να εξασφαλίζει "ποσοστά".

Οι "αντάρτες" πόλεων, είναι άλλο φρούτο. Τα είδατε τα πρόσωπα τους. Παραστρατημένα παιδιά, ευάλωτα, που πέφτουν στις παγίδες επιτήδειων και επικίνδυνων μισανθρώπων, αναθρεμένων από επιλογή και τύχη, στην κοινωνική και πολιτική εξορία, θλιβερές φιγούρες της άρνησης και της προσωπικής αποτυχίας. Αρνητές ενός κόσμου που δεν τους θέλει, όπως δεν τον θέλουν και οι ίδιοι. Παρίες και πένητες του πνεύματος, οπλισμένοι με ιδεολογίες ασύμβατες με κάθε πραγματικότητα, ουτοπίες που τα νιάτα λατρεύουν γιατί είναι όνειρα και μεγάλες προσδοκίες. Που μετά την εφηβεία όμως αποκαθηλώνονται στη γκρίζα κοινωνία του συμφέροντος και του ατομισμού.

Και για άλλους αποτελούν απλά ένα στάδιο ενηλικίωσης. Ενώ κάποιοι άλλοι παραμένουν δέσμιοι στα μικρά σκοτεινά τους κουτάκια. Δίχως καμιά ελπίδα, παρά μόνο την λατρεία της καταστροφής, αυτού που δε μπορούν να έχουν, αυτού στο οποίο δεν μπορούν να ανήκουν. Του αστικού κράτους.

Τρίχες, εγώ θα πώ. Και τίποτα άλλο.

Οι μισοί είναι στη θύρα 13 και οι άλλοι μισοί στη θύρα 21. Στα "νόμιμα" εκτροφεία ανομίας και ανυπακοής για πρόβατα που θέλουν ένα εναλλακτικό μαντρί να ενταχθούν. Οι μισοί είναι στην νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι μισοί στην νεολαία ΚΚΕ. Στα "νόμιμα" εκτροφεία πολιτικού παραλογισμού, ανέξοδης και αδιέξοδης προπαγάνδας της ουτοπίας, στρατιωτάκια στα χέρια ψυχρών διαχειριστών βουλευτικών εδρών. Οι μισοί πίνουν καφέ στα βορεια προάστια, οι άλλοι μισοί στο κέντρο, αδιάφορο το που συγκεκριμένα. Με γονείς "επιτυχημένους" αστούς της μεταπολίτευσης που έφυγαν από το Αιγάλεω και την Καλλιθέα για να πάρουν με δάνειο διαμέρισμα στο Μαρούσι την εποχή που η οικοδομή ήταν στα ντουζένια της.

Πιστεύετε πως τα φτωχόπαιδα που έχουν ωριμάσει από τα 12 κάνοντας θελήματα ή βγαίνοντας στο μεροκάματο στα 16, έχουν την πολυτέλεια να κάνουν "επαναστατική γυμναστική" για να κάνουν οι Τσίπρες πολιτική και η Κωνσταντοπούλου αγορεύσεις?

Είπα Κωνταντοπούλου, και έφτασα εδώ που ήθελα. Μιλώντας για troll. Μιλώντας για υποκρισία. Μιλώντας για το "επάρατο" αστικό κράτος.

Γιατί όταν βλέπεις  την κυρία Ζωή, την κόρη του Κωνσταντόπουλου του αρχικά ΠΑΣΟΚτσή, του μετέπειτα ΚΚΕ εσωτερικού-εξωτερικού, πιο μετά Συνασπισμού και στο τέλος ΣΥΡΙΖΑ (οτιδήποτε αρκεί να είναι στα φώτα, στο προσκήνιο, σε εν δυνάμει κυβερνητικές θέσεις) τάχα μου εκπρόσωπο της "λαϊκής αντίστασης και της εναλλακτικής απέναντι στο σάπιο κατεστημένο" σε πιάνουν τα γέλια.

Σε πιάνουν τα γέλια με το troll των βορείων προαστίων από το πολιτικό τζάκι, δεξί χέρι του επίσης λεφτά Τσίπρα γόνο του μεγαλοεργολάβου, να σηκώνει ανάστημα, όντας ταυτόχρονα "σάρκα εκ σαρκός" ενός βαθιά συντηρητικού στην ουσία του αστικού κράτους, για να "παρέμβει". Δίχως να μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό από το να καταστρέφει, να διαβάλλει και να παρεμποδίζει με κάθε τρόπο, την οποιαδήποτε διαδικασία, χωρίς κανένα πραγματικό λόγο, εκτός από τα φώτα, το προσκήνιο, τους ψήφους και την κουβέντα στα καφενεία. Κόρη του μπαμπά της.

Η Κωνσταντοπούλου είναι με το πλέον επίσημο, τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, ένα αριστερό πολιτικό troll, ενσωματώνοντας στις πράξεις της μεταφορικά, το "αντάρτικο" των Πυρήνων της Φωτιάς, με αστικούς και κοινοβουλευτικούς όρους. 

Εντάξει τα έχουμε πει και τα ξαναλέμε.

Αριστερά σε αυτό τον τόπο, σημαίνει ξεκάθαρα: "Θέλω να κυβερνήσω, όμως οι αλήτες οι καπιταλιστές δε με αφήνουν".

Αλέξη, Ζωή κι εγώ μαζί σας. Θέλω να κυβερνήσετε!!

Εμπρός μαζί, για μια κυβέρνηση των troll σε μια Ελλάδα matrix.....

Υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για υπεύθυνη αντιπολίτευση

Εμείς εδώ, στην πατρίδα μας, έχουμε την κακή συνήθεια να έχουμε ταυτίσει την αντιπολίτευση με τη διαφωνία. Διαφωνία επί παντός επιστητού. Διότι έτσι πιστεύουν ότι ακούγονται ή οτι κλέβουν ψήφους
Επειδή ίσως η ίδια η λέξη αντι-πολίτευση ενδεχομένως ερμηνεύεται παγίως ως αντί-θεση και αντί-ρηση και όχι για παράδειγμα ως αντι-κατάσταση ή αντί-κληση ή (για κάνω και χιουμοράκι) αντί-χηση, δημιουργείται ένα μπέρδεμα στα μυαλά μας. Άρα και το πως εννοιολογικά θα ερμηνεύσεις τη λέξη είναι ένα πρόβλημα, καταλήγω
Φανταστείτε τώρα πρόβλημα για την ουσία των θεμάτων που συζητούνται και επιβάλλεται να υπάρχει αντιπολίτευση ως θεσμός. Διαπιστώνεται καταρχήν ότι επικρατεί ημιμάθεια και κάποτε, πλήρης άγνοια. Δε χρειάζεται να επεκταθώ όμως. Το κωμικό πρόσωπο της αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων έχει πείσει τους πάντες. Η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ, ας μας επιτρέψουν να μην αναφερθούμε καν, λόγω υψηλής αρτηριακής πίεσης αλλά και καλής διάθεσης μετά από εμπύρετο ίωση.
Εμείς εδώ στην πατρίδα μας, ερμηνεύουμε μονίμως τις καταστάσεις μονόπαντα. Απουσιάζει πλήρως η διάθεση για σφαιρική ενημέρωση. Για πλήρη γνώση και κατόπιν για γνωμοδότηση. Η επίπλαστη ευμάρεια αλλα και η εποχή των "ευκαιριών για όλους" του Ανδρέα Παπανδρέου, αντικατέστησε τη γνώση με τη γνώμη. Έτσι, εκεί που θα έπρεπε να πέφτει καρπαζιά σύννεφο για κάθε αηδία και αστήρικτη μπαρούφα που βγαίνει στην κοινωνία, ειδικά από άτομα της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας, εμείς συμβιβαστήκαμε με το "όλες οι απόψεις δεκτές, δημοκρατία έχουμε". Ναι ρε παιδιά, δημοκρατία έχουμε, αλλά έχουμε και αντοχές που εξαντλήθηκαν. Η μάλλον δεν αντικαταστάθηκαν με άλλες αντοχές, ανθεκτικότερες στην μωρολογία. Να είναι καλά τα "δημοκρατικά" ΜΜΕ που στα business plans τους έπρεπε να χωρέσουν κάθε καρυδιάς καρύδι. Κουφάλα αναγνωρισιμότητα
Έλεγα λοιπόν ότι η ελληνική αντιπολίτευση έχει επιλέξει μονίμως να πηγαίνει κόντρα στην κυβέρνηση. Διαχρονικά. Να εφευρίσκει κάθε απίθανο ή πιθανό λόγο να λέει τα δικά της. Για καθίστε όμως λίγο. Δε γίνεται τόσα χρόνια κοινοβουλευτικού βίου, να μην έχει υπάρξει μια κυβέρνηση κάποτε που μία διάταξη του νόμου να την πέρασε σωστά. ΄Αρα προς τι αυτή η εμμονή?
Το είπα νωρίτερα. Ο Έλληνας είναι μονόπαντος. Μόνιμη σε αυτή τη χώρα είναι η Έριδα που χωρίζει τους ανθρώπους και τους "απαγορεύει" να βλέπουν και τις δύο πλευρές. Είτε είσαι αριστερός, είτε δεξιός. Είτε είσαι cosmote είτε vodafone. Είτε Ολυμπιακός, είτε Παναθηναϊκός. Είτε άντρας είτε αδερφή. Είτε υπάλληλος και εργάτης, είτε εξουσιαστής και αφεντικό. Τίποτα δεν υπάρχει ενδιάμεσα στη χώρα με τον πιό γαλανό ουρανό, το λαμπρότερο ήλιο και την δροσερότερη θάλασσα, από το μαύρο και το άσπρο που αντιλαμβάνονται τα διεστραμμένα μυαλά ορισμένων.
Αυτή τη φορά όμως, που δεν υπάρχει μπαγιόκο (χρήμα) να μοιραστεί, πάνω σε τί βασίζεται πχ η αντιπολίτευση του Τσίπρα? Μα ακριβώς σε ότι πιο εξωφρενικό και εξοργιστικό μπορεί να εξευρεθεί που θα διεγείρει τον ανασθητοποιημένο από τον πανικό και το φόβο της κρίσης. Από τη δραχμή, μέχρι τα μελίσσια. Από τις μονομερείς διαγραφές χρέους, μέχρι το ατελείωτο σεξ αλά Τατσόπουλος. Από τον "σοφό" Παπαδημούλη, μέχρι το "δροσερό" Αλέξη. Όλα χωρούν, αρκεί να τα λέμε ανάποδα
Πραγματικά τα ίδια ακριβώς έκανε και το ΠΑΣΟΚ επί Νέας Δημοκρατίας εποχή Καραμανλή γέρου και μετέπειτα. Τα ίδια και η ΝΔ επί ΠΑΣΟΚ όλων των εποχων. Είναι πάγια τακτική
Ωστόσο εγώ έχω μια άλλη πρόταση να καταθέσω ειδικά για το σήμερα, για τις τωρινές περιστάσεις.
Επειδή ούτως η άλλως είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα και όσο και να βαρούν τον πωπό τους κάτω οι διάφοροι πολιτικάντηδες, όταν έρθουν στην εξουσία δε θα μπορούν να αλλάξουν τίποτα και προς καμία κατεύθυνση ουσίας, ας αφήσουν τα καραγκιοζιλίκια και ας εγκαινιάσουν μια νέα μόρφή υπεύθυνης αντιπολίτευσης (αν θέλουν και μπορούν)
Ας σταθούν ως υπεύθυνοι πατριώτες αριστεροί αντιμέτωποι με τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται να γίνουν σε επίπεδο κράτους και κοινωνίας, ούτως ώστε να γίνεται δικαιότερη αναδιανομή των βαρών σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Ασχέτως του αν διαφωνούν ή συμφωνούν με τις πολιτικές τους θέσεις. Η Ελληνική βουλή και οι νόμοι αφορούν όλους τους Έλληνες ανεξαιρέτως και όχι μόνο τους ψηφοφόρους του κάθε κόμματος.
Υπό αυτό το πρίσμα και την οπτική γωνία, είναι θεμιτός ο ανταγωνισμός σε επίπεδο εντυπώσεων, όχι όμως σε επίπεδο ουσίας της πολιτικής. Στο τί δηλαδή πραγματικά χρειάζεται ο τόπος, από όλο το πολιτικό σύστημα.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν είναι μια κυβέρνηση που θα τολμά να μεταρρυθμίσει και μια αντιπολίτευση που θα ελέγχει το ορθόν και την ποιότητα των μεταρρυθμίσεων.
Ας αλλάξουν τροπάριο τελικά. Ας συνταχθούν με το συμφέρον του λαού που προσφεύγει απελπισμένος στις τάξεις τους, αναζητώντας μάταια μια εναλλακτική
Ας εξυπηρετήσουν τον αδύναμο, τον πολίτη που δεν έχει πρόσβαση. Ας πάψουν να φλερτάρουν μονίμως με την εύνοια των ισχυρών της κοινωνίας. Με τις αφανείς χρηματοδοτήσεις των ταμείων τους από το τραπεζικό και το εκδοτικό-επιχειρηματικό κατεστημένο.
Ας διαφωνήσουν και ας κάνουν αντιπολίτευση στα θέματα που πραγματικά πονάει ο τόπος
Διαφορετικά θα μείνουν κι αυτοί στην ιστορία ως κάποιοι που πέρασαν και δεν ακούμπησαν
Διότι τελικά το μεγαλύτερο ταμπού στην Ελληνική πολιτική είναι αυτός ο "πάγιος" ρόλος της αντιπολίτευσης. Αυτό το κακόγουστο θεατράκι, το μάπετ σόου με τους γκρινιάρηδες γέρους που ποτέ δε βρίσκουν τίποτα σημαντικό να σχολιάσουν. Η αν βρίσκουν, λόγω της υπερ-γκρίνιας τους για κάθε τι άσχετο και ανούσιο (προς άγρα δημοσιότητας), θάβεται τελικά κάτω από μια χιονοστιβάδα αντιπαράθεσης για την αντιπαράθεση.
Η αριστερά θα πρέπει να λειτουργήσει ρηξικέλευθα σπάζοντας τα κατεστημένα σχήματα αντίληψης, προς όφελος των πολιτών.
Ιδού η ρόδος........

Φαρσοκωμωδία η Ελληνική δημοκρατία

Τα όσα είδαμε χτές είναι η τιμωρία των βουλευτών και των κυβερνήσεων της Ελλάδας, που τόσα χρόνια βιάζουν τη δημοκρατία, με αισχρά νομοθετήματα και φαβοριτισμό υπέρ των ολίγων προνομιούχων.

Βιάζουν τη δημοκρατία που τους παραχωρήθηκε για να αναδιανείμουν το εθνικό εισόδημα με δίκαιο και ηθικά συμπαγή τρόπο, και αυτή καταχράστηκαν και εξευτέλισαν τους νόμους, τους θεσμούς και την ίδια τη λειτουργία του πολιτεύματος.

Έτσι έχουν μέχρι στιγμής τιμωρηθεί τριπλά. Πρώτον γιατί κανείς τους δεν θα είναι βουλευτής ξανά την επαύριο, μιας και "υποχρεώθηκαν" να ψηφίσουν μέτρα πρωτόγνωρης σκληρότητας για τους άλλοτε χαϊδεμένους τους ψηφοφόρους. Δεύτερον γιατί ζουν στιγμές θεσμικής απαξίωσης έχοντας ανάμεσα τους εκτρώματα κοινωνικά και πολιτικά, όπως η Χρυσή Αυγή, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Τρίτον γιατί στη χτεσινή συνεδρίαση της ολομέλειας, εξεγέρθησαν οι ίδιοι οι υπάλληλοι της βουλής, δηλαδή όσοι με σκανδαλώδη και προκλητικό τρόπο είχαν κατά καιρούς διοριστεί απο τις διαδοχικές κυβερνήσεις της συμπολίτευσης.

Τι άλλο απομένει για να αποτελειώσει στα μάτια των Ελλήνων αυτό το κοινοβουλευτικό απόστημα? Μα το καταφέρνουν οι ίδιοι από μόνοι τους με την παροιμιώδη ανικανότητα και την βουλιμία για εξουσία χωρίς αντίκρισμα. Θα φάνε λοιπόν στο κεφάλι τον επίτροπο να τους ορίζει ώς δερβέναγας, θα φάνε και το λογαριασμό με τα δεσμευμένα χρήματα που με το σταγονόμετρο θα εκταμιεύονται. Θα τρώνε τη λέζα της κάθε Μέρκελ και του κάθε ΔΝΤ στα διεθνή φόρα. Θα γίνονται ρεζίλι στις εφημερίδες, στις ταβέρνες, στα σοκάκια της κάθε πόλης.

Χτες όμως, είδαμε ότι το επίπεδο της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιπέδου κατάληψης γυμνασίου. Μπάχαλο να γίνεται με κάθε κόστος "γιατί έτσι μας γουστάρει, γιατί έτσι θα καταλύσουμε το αστικό κράτος". Από το οποίο όμως επιδοτείστε, καθώς επίσης και από τους αφανείς παράγοντες του, που σας "σπρώχνουν" φράγκα και υποστήριξη παρασκηνιακά, για να έχετε τις "πλάτες" να τα κάνετε. Προσπάθησαν λοιπόν προς 3 κατευθύνσεις να τα κάνουν σαν τα μούτρα τους. Έστησαν τα επεισόδια απέξω με τους γνωστούς χουλιγκάνους-πασπαρτού. Έστησαν τις δήθεν αντισυνταγματικές προσφυγές για ακύρωση της διαδικασίας (τρίχες κατσαρές). Στήριξαν το αντάρτικο των υπαλλήλων της βουλής, αυτοαναιρώντας το δικό τους θεσμικό ρόλο εντός της αιθούσης!!

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να φωνάζει στο πεζοδρόμιο, γιατί αυτός είναι, αυτά ξέρει, αυτό έχει μάθει. Για τον ίδιο λόγο η Χρυσή Αυγή δέρνει και βρίζει. Αυτοί είναι!Αυτά ξέρουν!Με αυτά βιοπορίζονται!Το ΚΚΕ προσπαθεί να παραδώσει μαθήματα ηθικής πολιτικής και υπεύθυνου λόγου, σα να μιλάει μια μούμια μέσα από τη σαρκοφάγο νομίζοντας ότι αναστήθηκε στο σήμερα. Με πορείες, καταλήψεις, αποκλεισμούς λιμανιών, πανώ στην Ακρόπολη, φεστιβάλ για τη νεολαία τους! Αυτοί είναι! Αυτά κάνουν! Αυτό είναι το ποιόν τους!! Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι πολιτικά κατακάθια και εξόριστοι των άλλων χώρων, κληρονόμοι του Καρατζαφέρη και των φολκλορικών χουντικών ενστίκτων της λαϊκής δεξιάς. Η ΔΗΜ.ΑΡ θυμίζει γεροντοκόρη που της πρότειναν ραντεβού στα 60 της και στην προσδοκία του έρωτος και του έγγαμου βίου, κάνει απίστευτα εγωιστικά καπρίτσια και σκηνές, χωρίς λόγο και αιτια. Θα πάψει ποτέ να είναι γεροντοκόρη? Όχι.....

Και όλοι αυτοί που μας οδηγούν?? Στο μονόδρομο που λέγεται Σαμαράς και Βενιζέλος

Δηλαδή μας οδηγούν να επιλέξουμε εξ ανάγκης αυτούς που εκπροσωπούν το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που μας έφτασε ως εδώ. Που αντί να βρίσκονται οι μισοί εξ αυτών στη φυλακή για ποινικά αδικήματα εναντίον όλων των Ελλήνων με τα εγκλήματα πολιτικής που έχουν διαπράξει εδώ και τόσα χρόνια, θα έχουν το χρόνο και την εξ ανάγκης άφεση αμαρτιών, για να "επανιδρύσουν" και να ξαναεφεύρουν τον εαυτό τους, στην Τροϊκανή κολυμπήθρα του Σιλωάμ....

Αυτό όλο το σενάριο, είναι για το Δελφινάριο, για να μην πω ότι με πρωθυπουργό το Σεφερλή θα ήμασταν σοβαρότεροι άνθρωποι.

Και το χειρότερο ποιό είναι?

Η διαπίστωση-η συνειδητοποίηση,  πως εξαιτίας της πίεσης της Τρόϊκα μπόρεσαν να δρομολογηθούν άυτές οι επώδυνες, άχαρες και άκαμπτες αλλαγές......γιατί εμείς από μόνοι μας ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΙΚΑΝΟΙ να τις κάνουμε..........

Πόση ξεφτίλα πια να αντέξει ένας Έλληνας?

Έρχεται η ώρα του Αλέξη

Κατά πως φαίνεται η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση συνασπισμού έχει ήδη ξεκινήσει.

Πολλά τα σενάρια που κυκλοφορούν για την επόμενη μέρα, προσωπικά το επικρατέστερο θεωρώ πως είναι ότι τα μέτρα μεν να περάσουν, αλλά να συνιστούν τελικά πύρρειο νίκη της συμπαράταξης.

Με λίγα λόγια, οι ψήφοι να κινηθούν γύρω από την οριακή πλειοψηφία που θα καθορίσει η παρουσία -πάνω κάτω- 150 βουλευτών, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Άντε και κάτι ψιλά από ΔΗΜ.ΑΡ, ενδεχομένως.

Αυτό σημαίνει πως τα πήλινα πόδια της εξουσίας -όπως πολύ ωραία μου είπε ένας φίλος χτές- έχουν ήδη διαρραγεί και υποχωρούν κάτω από το βάρος των μεταρρυθμίσεων.

Για κακή μας τύχη, ο επόμενος στη σειρά της εξουσίας είναι ο Τσίπρας.

Δεν πρόκειται φυσικά να σχολιάσω αν μου αρέσει ή όχι, είναι προφανές ότι ασχέτως προσωπικών γούστων η πραγματικότητα έτσι υπαγορεύει. Πως αυτός θα ηγηθεί του αριστερού μπλόκ εξουσίας, έτσι όπως θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές. Με δεκανίκια τη ΔΗΜ. ΑΡ, το "παλιό" ΠΑΣΟΚ των λαϊκιστών, ολίγο από ΚΚΕ και ψήφο εμπιστοσύνης από διάφορους "αγανακτισμένους" που πανικοβάλλονται στη θέα των ποσοστών που γράφει η Χρυσή Αυγή.

Τι συνεπάγεται η εκλογή Τσίπρα? Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο απ' όσα κάνει αυτή τη στιγμή ο Σαμαράς. Το επικοινωνιακό διαφέρει, γιατί πρακτικά με την Τροϊκα και το Βερολίνο στο σβέρκο μας, λίγα έως ελάχιστα είναι τα όσα μπορεί ένας πολιτικός να "παρουσιάσει" ως εναλλακτικές. Δεν υπάρχουν εναλλακτικές και αυτό είναι πασιφανές. Τα πάντα γίνονται ξεκάθαρα για το παιχνίδι της πολιτικής και όχι της ουσίας. Για το λόγο αυτό, φρονώ ότι και ο κύκλος εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ με αντιπολίτευση μια τριών αποχρώσεων δεξιά (την ανανεωτική της ΝΔ, την παραδοσιακή του Καμμένου και την ακτιβιστική ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής) θα είναι βραχύβιος.

Πρώτον για λόγους ουσίας. Δεν υπάρχουν θέσεις και προτάσεις που να βασίζονται σε κάποια πραγματικότητα ή στον ρεαλισμό. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες τάζουν στον κόσμο τους και το γνωρίζουν όλοι. Το περιβάλλον εντός του οποίου κινούμαστε τόσο τοπικά, όσο και ευρωπαϊκά, είναι ολότελα "απαγορευτικό" για κάθε παρέκλιση από τα μνημόνια.

Δεύτερον για λόγους εσωτερικής διάρθρωσης. Το σύντομο χρονικό διάστημα εντός του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί από άθροισμα συνιστωσών, να γίνει ενιαία φωνή με στόχο την εξουσίας, είναι μικρός και αναπόφευκτα οι εσωτερικές φωνές μέσα στο συνασπισμό, είναι έντονες. Η πρώτη διάσπαση θα γίνει με το που ο Τσίπρας θα εξαγγείλει τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με την Τροϊκα.

Τρίτον για λόγους πρακτικούς και καθημερινούς. Η ελληνική κοινωνία είναι συντηρητική και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε άμυνα. Έχουν χαθεί κεκτημένα και προνόμια, σχέσεις και εξαρτήσεις, ενώ το χρήμα από την κορυφή προς τη βάση, έχει παύσει να ρέει. Οι απολύσεις στο δημόσιο είναι δρομολογημένες και προαπαιτούμενες, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι πλέον ο μόνος τρόπος να αλλάξει το κλίμα μέσω κάποιας ανάπτυξης. Υπάρχει τεράστια πίεση για έξοδο από την κρίση με κάθε τρόπο. Ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ (κρατισμός, λαικισμός και παροχολογία, συνδικάτα και μαζικές εκδηλώσεις-συλλογικές συμβάσεις-διαπραγματεύσεις κλπ) είναι ανέφικτος, στα μάτια του μέσου Έλληνα που παραδοσιακά στήριζε το δικομματισμό και τώρα πια βλέπει πως όσο και να διαμαρτύρεται τίποτα δεν αλλάζει.

Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι έστω και αν πρέπει να πιούμε το πικρό ποτήρι της ανώμαλης μετάβασης στην ομαλότητα, αυτή είναι προφανές ότι θα έρθει είτε εύκολα είτε δύσκολα. Δυστυχώς θα πρέπει να αντέξουμε τόσο τις αντιπαραθέσεις ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής, στο πεζοδρόμιο, όσο και την ρευστότητα εντός του κοινοβουλίου. Και όλα αυτά σε σχέση με το μαστίγιο και το καρότο που κρατά η Ευρώπη, και θα εκταμιεύει τις δόσεις με το σταγονόμετρο προεξοφλώντας και ελέγχοντας την εφαρμογή ή όχι των συμφωνηθέντων.

Δυστυχώς θα περάσουμε ένα μαύρο και δύσκολο χρονικό διάστημα, μια περίοδο ανασφάλειας και ρίσκου, επικίνδυνων κοινωνικών εκδηλώσεων και έξαρσης της βίας, έως ότου αποδειχτούν τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Μιχαλολιάκος, "αναλώσιμα και πρόσκαιρα" πολιτικά προϊόντα, και πάρουν την άγουσα για τα κατάστιχα της ιστορίας.

Όμως πρέπει να γίνει σαφές σε όλους μας, ότι η αλλαγή της Ελλάδας, είναι μονόδρομος. Τα ψέματα έχουν τελειώσει οριστικά και το αναπόφευκτο των μεταρρυθμίσεων μέλλεται διότι πλέον η κοινωνία έχει εξαντλήσει το λίπος που μπορεί να κάψει στην πλάτη των συνήθων υποζυγίων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Είμαι αισιόδοξος ότι αυτή η βίαιη προσαρμογή, θα γίνει τελικά πράξη, έστω και μέσα από μια περιπέτεια που θα μας δοκιμάσει σε κάθε επίπεδο.

Στο χέρι μας είναι να πιστέψουμε, ότι μετά και τον τελευταίο αυτό σκόπελο η θάλασσα θα γαληνέψει...

Παρατηρήσεις για τα αποτελέσματα

Καλημέρα σε όλους μας, νικητές και χαμένους. Όπως λέει και το κλισέ "στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα"

Ο Ελληνικός λαός, ζητά συνεργασίες και συννενόηση, προκειμένου να προκριθούν δίκαιες και εφαρμόσιμες λύσεις, ώστε να δρομολογηθεί η άρση των αδιεξόδων, στα οποία έχουμε περιέλθει.

Αυτό φυσικά, είναι ταυτόχρονα μια αποδοκιμασία των κομματικών προγραμμάτων καθώς επίσης και των ψεύτικων διλημμάτων που κάθε φορά εκβιαστικά τίθενται στο πανικόβλητο κοινό.

Η Χρυσή Αυγή, ήρθε για να μείνει, δήλωσε ο αρχηγός της και συμφωνώ απόλυτα. Μπορεί να θεωρείται από πολλούς ως μίασμα και πολιτικό έκτρωμα, όμως αντιπροσωπεύει το 7% των συμπολιτών μας, που κυρίως ανήκουν στην άκρα δεξιά. Όχι απλώς την πολιτική έκφραση της άκρας δεξιάς, που άλλωστε είχε διαχρονικά καταγεγραμμένη παρουσία, είτε εντός της ΝΔ, είτε σε ανεξάρτητα σχήματα (ΕΠΕΝ, ΛΑΟΣ κλπ). Αλλά την ακτιβιστική άκρα δεξιά, την ένοπλη. Αυτούς που (σε αντιδιαστολή με την ακτιβιστική άκρα αριστερά) "μάχονται" στο πεζοδρόμιο, υπέρ της εθνικής καθαρότητας, των συμβόλων κλπ όσων τέλοσπάντων πιστεύουν. Οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής, εκτός των παραδοσιακών ακροδεξιών, είναι και κάτοικοι των περιοχών που πλήττονται από τη λαθρομετανάστευση. Αυτό κανείς δεν πρέπει να το ξεχνά, διότι είναι δείγμα της απελπιστικής κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει εδώ και χρόνια οι συμπολίτες μας. Δείγμα επίσης της ανάγκης για αναπλήρωση της αστυνόμευσης και της ασφάλειας στην πρωτεύουσα. Η Χρυσή Αυγή, είναι μια αντίδραση επιβίωσης και απελπισίας και δεν πρέπει να ερμηνεύεται με αμιγώς πολιτικούς όρους. Αλλά κοινωνικούς. Η αδυναμία να εξηγηθεί πειστικά το φαινόμενο με πολιτικούς όρους, όπως επιχειρήθηκε το προηγούμενο χρονικό διάστημα από τη μεριά της αριστεράς αλλά και των κραταιών αστικών κομμάτων, οφείλεται στο ότι οι πολιτικοί τους εκφραστές είναι μακριά από την καθημερινότητα που βιώνουν οι Αθηναίοι στα γκέτο. Επίσης είναι μια αδυναμία συστημική, εγγενής των αριστερών κομμάτων που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τον κόσμο μέσα από το πρίσμα του μαρξισμού, άρα με ταξικούς όρους. Η προσπάθεια αυτή, ενισχύει τον εθνικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής στα μάτια των ψηφοφόρων της, που θεωρούν ξένους τους μετανάστες, και όχι "ταξικά όμοιους" με τους φτωχούς Έλληνες, όπως λένε τα αριστερά κόμματα. Τι μένει στο τέλος? Τα ποσοστά, και η Κανέλλη που αφορίζει τον λαό, αγκαζέ με τις φρατζόλες της.

Το ΚΚΕ, ηττήθηκε με δραματικό τρόπο, τόσο σε επικοινωνιακό επίπεδο, μετά τις γροθιές του Κασιδιάρη σε τηλεοπτική μετάδοση, όσο και από την σταθερή του θέση να απέχει από οποιαδήποτε εμπλοκή στα τρέχοντα ζητήματα. Όμως το ΚΚΕ, έχει ξεπεραστεί σε επίπεδο "αγώνων" από τον μαχητικό και επίκαιρο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε επίπεδο τακτικής στο πολιτικό πεδίο. Δε γίνεται ο κόσμος να αγωνιά για το μέλλον του, και η Παπαρήγα να κάνει δηλώσεις "άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε". Οι μετακινήσεις ψηφοφόρων από το ΚΚΕ προς το ΣΥΡΙΖΑ, έδειξαν πως υπήρχε έδαφος για συνεργασία και δημιουργία Αριστερής Κυβέρνησης, ήδη από την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση. Το οποίο φυσικά δεν αξιοποιήθηκε, εξαιτίας του δογματισμού που αποτελεί ευαγγέλια του Περισσού. Το 4,5% είναι πολύ, για κόμμα το οποίο συμμετέχει στις εκλογές μονάχα για να βολιδοσκοπεί τις δυνάμεις του, ως άλλη έρευνα μάρκετινγκ. Και να παίρνει τα κατάλληλα μέτρα ως αποτέλεσμα της έρευνας, ώστε να στρατολογεί αποτελεσματικότερα νέα παιδιά και να συντηρεί το κομματικό του μαντρί. Αυτός και μόνο είναι ο λόγος που το ΚΚΕ υπάρχει. Είναι ένα μαγαζί που εμπορεύεται παρελθόν, γραφικότητα, και μεμοραμπίλια. Άλλοτε είναι της μόδας, και άλλοτε όχι. Τώρα απλά θα καθήσουν στον καναπέ, από τον οποίο αργότερα θα σηκωθούν και θα κουνήσουν το δάχτυλο. Όσον αφορά τη Λιάνα, πήρε αυτό που της άξιζε, ως αριστερής επαναστάτριας της διανόησης. Μια φρατζόλα, αντί για γαρύφαλλο.

Τέλος, θα αναφερθώ στους Μάνο και Τζήμερο που υποστήριζα ένθερμα. Φαίνεται πως η απόφαση τους να συγχρονιστούν πολιτικά με δημόσιες δηλώσεις τους, με το χώρο της Νέας Δημοκρατίας, τους αφαίρεσε το πλεονέκτημα της διαφοροποίησης. Καταποντίστηκαν εκκωφαντικά, υπέστησαν συντριπτική ήττα. Το στοίχημα του Τζήμερου, να λανσάρει ένα νέο σχηματισμό με κεντρικό μήνυμα "πολιτική χωρίς πολιτικούς" υπονομεύτηκε από την παρουσία του αυτοκαταστροφικού και πολιτικά τελειωμένου Μάνου. Οι προεκλογικές γέφυρες συννενόησης με τη δεξιά, ακύρωσαν το καινούργιο που κόμιζε η Δημουργία Ξανά και τελικά στο μυαλό του ψηφοφόρου, επικράτησε η πόλωση ως αυτονόητη επιλογή. Γιατί να ψηφίσω Δημιουργία Ξανά που θα συνεργαστεί μετεκλογικά με τη ΝΔ και να μην ψηφίσω ΝΔ? Απλό αλλά αληθινό. Ο κ. Τζήμερος μπορεί να έκανε καριέρα ως επικοινωνιολόγος (όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη πάντως) όμως την πάτησε στην πολιτική του στρατηγική καίγοντας τα πλοία του, πρίν την κρίσιμη μάχη. Τουλάχιστον, ο κ. Μάνος μας τελείωσε μια και καλή και ησυχάσαμε. Αρκετούς έχουμε ήδη στα μαυσωλεία, ας πάει κι αυτός να τους κάνει παρέα. Θα δούμε στη συνέχεια αν η Δημιουργία Ξανά θα έχει μέλλον ή θα αποτελέσει παρελθόν.

Για τους υπόλοιπους δεν θα κάνω σχόλια καθώς ήδη έχουμε πει αρκετά και διαβάζουμε ακόμα περισσότερα.

Το συμπέρασμα που εγώ εξάγω από τις χτεσινές εκλογές, είναι πως πήραμε μια παράταση στην επερχόμενη και αναμενόμενη χρεοκοπία, ώστε να προετοιμαστούμε κάπως καλύτερα, ενόψει του -γενικώς- βαρύ χειμώνα. Η νέα κυβέρνηση που θα σχηματιστεί, αν σχηματιστεί, είναι αδύνατον να δρομολογήσει τις βασικές μεταρρυθμίσεις που θα μας κρατήσουν στο Ευρώ. Δυστυχώς θα πρέπει να γίνει επανασύσταση του κράτους από την αρχή, από λευκό χαρτί, μιας και η σήψη είναι τεράστια. Έχει επελθει αποδιοργάνωση και μπάχαλο, που δεν διορθώνεται με τα λόγια, αλλά με τα έργα. Με έναν πανίσχυρο αντιπολιτευτικά ΣΥΡΙΖΑ, που έχει ψηφοφόρους το μισό δημόσιο, είναι προφανές πως όταν ο Αλέξης αερίζεται στην Κουμουνδούρου, η πλατεία Συντάγματος θα πουντιάζει. Τόσο απλά.

Τσάμπα και βερεσέ

Την Κυριακή έχουμε εκλογές. Ναι, σωστά το ακούσατε, όσο κι αν το χατε σπρώξει στο πίσω μέρος του κεφαλιού σας, για να το ξεχάσετε.
Κι εγώ το ίδιο είχα κάνει, αλλά να, ορισμένα προβλήματα δεν εξαφανίζονται δια μαγείας
Πεποίθηση μου εξαρχής, πως οι εκλογές που πέρασαν, και αυτές που έρχονται είναι τσάμπα και βερεσέ
Σωστή και σοβαρή λύση για μια Ελλάδα που παραπαίει ακυβέρνητη, θα ήταν σαφέστατα μια οικουμενική κυβέρνηση με επικεφαλή έναν αξιόπιστο θεσμικά άνθρωπο. Για παράδειγμα τον Κάρολο Παπούλια ή κάποιον άλλον.
Η κυβέρνηση αυτή θα είχε σκοπό την υλοποίηση των επιτακτικών αναγκαιοτήτων της περίστασης και την αχρωμάτιστη δρομολόγηση με φιλοσοφία fast and furious, ορισμένων βασικών μεταρρυθμίσεων.
Χρονικό όριο διακυβέρνησης της θα ήταν αποκλειστικά και μόνο η εμφάνιση συγκεκριμένων μετρήσιμων αποτελεσμάτων και τίποτα διαφορετικό.
Ούτε κουτοπονηριές του τύπου "μέχρι του Αγίου πνεύματος θα κάτσουν", ούτε δηλώσεις του τύπου "είναι κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης" και άλλα τέτοια κουραφέξαλα.
Δυστυχώς το παρασιτικό πολιτικό μας σύστημα ανθίσταται σθεναρά.
Και εν μέσω της χειρότερης κρίσης στη μεταπολιτευτική μας ιστορία, μιας κρίσης πολλαπλής που κυρίως όμως ξεκινά από βαθύτερα πολιτιστικά μοντέλα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μας έσυρε σε δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις χωρίς απολύτως κανένα νόημα.

Γιατί δε βρίσκω νόημα στις εκλογές?

1. Γιατί ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα για να εξέλθει της κρίσης είναι συγκεκριμένος και υποχρεωτικός, ανεξάρτητα του ποιός θα αναλάβει την υλοποίηση των μέτρων.
2. Γιατί είναι απαράδεκτο να περιμένουμε τις εκλογές, για να αποκατασταθεί η ομαλότητα στη λειτουργία του κράτους. Με λίγα λόγια, δεν επιτρέπεται το on και το off να το κρατά το κόμμα. Το κράτος είναι περιουσία των Ελλήνων πολιτών. Όχι της μερίδας που εκλέγεται κάθε φορά.
3. Γιατί οι συνδυασμοί που κατέρχονται προς εκλογή, δεν κομίζουν καινοτομία στην πολιτική προσέγγιση του προβλήματος, παρά επαναλαμβάνουν μονότονα, αστειότητες και ανεδαφικές προτάσεις, με μοναδικό σκοπό την άγρα ψήφων
4. Γιατί η Ελληνική κοινή γνώμη, δεν έχει επαρκή ψυχραιμία, επαρκή πληροφόρηση και κυρίως επαρκή παιδεία ώστε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στα σωστά ερωτήματα που κρύβονται πίσω από το πολιτικό μάρκετινγκ που διεξάγεται στις οθόνες μας.
5. Γιατί οι πολιτικοί μας στο μεγάλο τους σύνολο δεν είναι ικανοί ούτε σε προσωπικό, ούτε σε επαγγελματικό επίπεδο, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν από κοινού (μιας και αυτοδυναμία δεν παίζει) την 18η Ιουνίου.

Τα παραπάνω φυσικά είναι απολύτως υποκειμενικές θέσεις, τις οποίες έχω πολλάκις εκφράσει δημοσίως, από αυτό εδώ το blog.
Όπως επίσης έχω εκφράσει την άποψη, πως το διακύβευμα των εκλογών που έρχονται, δεν είναι τα σαχλά παλαιοκομματικά διλήμματα (μνημόνιο ή τανκς, ευρώ ή ποπκόρν κλπ) αλλά η ποιότητα και οι ικανότητες των ανθρώπων που θα κληθούν να εφαρμόσουν τις συμφωνημένες και προκαταβολικά εξοφλημένες, δεσμεύσεις της χώρας απέναντι στους δανειστές και απέναντι στον εαυτό της.

Τι προτείνω λοιπόν εγώ?
Προτείνω να προτιμήσουμε ανθρώπους που φαίνονται πιο σοβαροί και πιο ικανοί να κάτσουν στο τραπέζι της κοινωνικής συναίνεσης αφενός και της ευρωπαϊκής προοπτικής αφετέρου, χωρίς "βαρίδια" που θα τους εκτρέψουν από πέντε βασικές προτεραιότητες που πρέπει να δρομολογηθούν άμεσα.
Για το λόγο αυτό -εκτός των άλλων- απορρίπτω το ΣΥΡΙΖΑ. Διότι πρόκειται για έναν περιπλανώμενο θίασο, ένα τουρλουμπούκι απίθανων τύπων που επιδιώκουν τη σύγκρουση και την απομόνωση, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Αυτό φυσικά είναι εις βάρος της χώρας.
Απορρίπτω τη Νέα Δημοκρατία, λόγω των "βαριδιών" που κουβαλά σα χώρος, και λόγω του ηγέτη της, του κ. Σαμαρά, που δεν είναι ικανός, ακόμα και μόνος του να τρέξει, να αποτελέσει δύναμη προοπτικής για μια Ελλάδα αληθινά φιλελεύθερη. Το ίδιο ισχύει για το ΠΑΣΟΚ με τον "λιγο" Βαγγέλη Βενιζέλο, που μια χαρά εξυπηρετεί ως μυστικοσύμβουλος ή καρδινάλιος Ρισελιέ. Για την πρόζα όμως, αποδεικνύεται ακατάλληλος και κουρασμένος, χωρίς φρεσκάδα.
Δίχως νιάτα και όρεξη και ο ευγενής κ. Κουβέλης. Που δεν έχει λόγο στα 70+ του να κατέρχεται στον πολιτικό στίβο και να πουλάει "πρόοδο" μέσω της αριστερής οδού. Που τόσα χρόνια κυριαρχεί με διορισμούς στο κράτος, με "προστασία", με αβάντζο στους υμέτερους.
ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή, αλληλοεξουδετερώθηκαν στον πάνελ του κ. Παπαδάκη, κρίσιμου καταλύτη των επικοινωνιακών εξελίξεων όπως αποδείχτηκε.
Καμμένος δεν υπάρχει, όπως και Καρατζαφέρης.
Για το τέλος αφήνω την προτίμηση μου, εν απουσία καλύτερης πολιτικά ρεαλιστικής προσέγγισης. Τη συμμαχία Δράση-Δημιουργία Ξανά-Φιλελεύθερη Συμμαχία.
Ξέρω πως θα στηρίξουν τις συνεργασίες με κέντρο τη ΝΔ μετεκλογικά, άρα η ψήφος πάει στον ευρύτερο φιλελεύθερο φιλο Ευρωπαϊκό χώρο. Δε θα σχολιάσω παραπάνω, τα πρόσωπα και τις θέσεις, καθώς το πολωμένο κλίμα δεν προσφέρεται για νηφάλια συμπεράσματα.

Παραμένω αισιόδοξος, στη σκέψη πως το θέατρο σκιών και η ταλαιπωρία της κοινωνίας, είτε έτσι, είτε αλλιώς, φτάνει στο τέλος της.
Το παλιό κατεστημένο καταρρέει, όποια μορφή και να επενδυθεί, είτε της αριστεράς, είτε της δεξιάς, και από τα συντρίμμια του, δεδομένα θα αναδειχτούν νέοι συσχετισμοί, συμβατοί με το πνεύμα ευρύτερων συνεργασιών που αποσκοπούν στη σταδιακή αναδιοργάνωση της Ελλάδος, εντός της ερχόμενης 20σαετίας.

Το πλάνο Αλαφούζου εγγυάται την ανωμαλία

Σήμερα θα μιλήσω για μερικά σκόρπια που διαβάζω, και θα πω τι σκέφτομαι

• Παναθηναϊκός: Δε μπορώ να ασχολούμαι με την ομάδα άλλο, γιατί βαρέθηκα. Όλο αυτό το σκηνικό αποδόμησης, που ακολούθησε την εκτόξευση (εντός και εκτός εισαγωγικών) με γονάτισε. Είναι φανερό στον καθένα τι παίχτηκε, ας μην τα ξαναλέμε από μόνοι μας. Διαβάζω στον τύπο για το πλάνο Αλαφούζου. Καταρχήν ο Αλαφούζος δεν έχει λεφτά. Άρα εκ των πραγμάτων ως "συντονιστής" λειτουργεί. Κατά δεύτερο, ο Αλαφούζος κάνει δύο πράγματα. Αφενός φτιάχνει ένα fund πλουσίων που θα διασώσουν τον Παναθηναϊκό. Αφετέρου ψάχνεται να φτιάξει μια εταιρεία λαϊκής βάσης. Και τα δύο είναι μπούρδες, αν θέλετε τη γνώμη μου. Στην Ελλάδα ζούμε. Το σχέδιο της πολυμετοχικότητας απέτυχες παταγωδώς. Άρα γιατί πάμε να το εφαρμόσουμε ξανά σε δύο επίπεδα? Ένα των πλουσίων ευεργετών, και ένα του λαού? Ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι αυτά τα μοντέλα δε λειτουργούν? Η εμπειρία του Άρη δεν έχει διδάξει κανέναν? Θα μου πείτε ότι, ναι, είδαμε και την εποχή του μεγαλομέτοχου. Να με συγχωρείτε, αλλά αν ο Παναθηναϊκός είχε δικό του γήπεδο, και τακτοποιημένους οπαδούς, χρηματοδότες θα βρίσκονταν. Με αυτές τις δύο εκκρεμότητες, θα πρέπει να είσαι τρελός να επενδύσεις στον Παναθηναϊκό. Τι να επενδύσεις ακριβώς? Και πως να είσαι σίγουρος πως όλα θα πάνε καλά? Ξεχνάτε τους κορμοράνους και την πορεία των οργανωμένων? Για να επενδύσει κάποιος τα λεφτά του, θα πρέπει να υπάρχουν κάποιες δεδομένες συνθήκες γύρω του, ώστε να έχει αποδόσεις. Απλά πράγματα. Δε συζητώ για το ευρύτερο περιβάλλον του Ελληνικού ποδοσφαίρου και τους Μαρινάκηδες που το λυμαίνονται, τα στημένα, την ΕΠΟ, τη σούπερ-λίγδα, τη διαιτησία και όλα τα γνωστά. Αυτά έστω πως ξέρουμε ότι υφίστανται και πως δε γίνεται να τα αλλάξουμε. Να έχεις όμως τη Θ.13 στο μπαλκόνι και στην εφημερίδα κάθε πρωί την ώρα που πίνεις τον καφέ σου ή να έχεις 40 μπροστινούς να δίνουν συνεντεύξεις γιατί ειναι μετοχικά "δυσαρεστημένοι" που δεν τους είπες καλημέρα ή δεν τους πήρες πίπα στο Δ.Σ, ε, αυτό δεν αντέχεται. Ο Βαρδινογιάννης είναι ήρωας πολέμου, χωρίς συζήτηση. Εγώ λοιπόν κρίνω ότι η προσπάθεια Αλαφούζου, στερείται πρακτικής σημασίας και θα πατώσει, καθότι δεν είναι κατάλληλη για το μέγεθος και το ύφος του Παναθηναϊκού. Προσωπικά, είμαι Παναθηναϊκός και ελιτίστας από επιλογή. Αν ήθελα να τρώω πασατέμπο στα τσιμέντα της Ριζούπολης και να τραγουδάω με τα "άλλα παιδιά" θα γινόμουν Απολλωνιστής. Ναι, να είμαστε λαϊκοί, όχι όμως γραφικοί. Ο Παναθηναϊκός είναι κλάση, όχι άσυλο ανιάτων, όπως θέλουν να τον καταντήσουν. Αθηναϊκός σύλλογος, πρωτευουσιάνοι, Τσέλσι είμαστε, όχι Κρύσταλ Πάλας
• Πορνεία: Την πορνεία και τους πόρνους, δεν θα τους κρίνω, ούτε θα τους καταφρονέσω. Είναι δικό τους θέμα το χόμπι, βίτσιο, ανάγκη τους, όπως θέλετε πέστε το. Προσωπικά, στέκομαι αποενεχοποιημένος απέναντι στο φαινόμενο, όπως επίσης και στα ναρκωτικά. Ρε παιδιά, ζούμε στην εποχή που τα πάντα έχουν εμπορευματοποιηθεί. Όσο βγαίνουν φράγκα στην παρανομία, αυτή θα θεριεύει. Μακριά οι ηθικολογίες από μένα. Ο πρώτος αναμάρτητος το λίθο βαλέτω. Ωστόσο η επικαιρότητα μας δίνει ερεθίσματα να γράφουμε και να σχολιάζουμε. Ανακάλυψε λοιπόν η κοινή γνώμη, πως η πορνεία στην Αθήνα είναι ανεξέλεγκτη, ότι υπάρχει traffiking, ότι ορισμένες ιερόδουλες έχουν επικίνδυνες ασθένειες, και άλλα τέτοια "δαιμόνια". Πρώτα-πρώτα, ας σκεφτούμε πως ο Λοβέρδος, θέλει να κάνει μια ανάλογα "καλή" κίνηση (όπως ο δε-διάβασα-το-μνημόνιο συνάδελφος του) για να επιβιώσει πολιτικά. Ο Λοβέρδος εκ των βαθιά σιχαμένων νεο-ΠΑΣΟΚων, έχει εξασφαλίσει βέβαια την εύνοια του Ολυμπιακού, καθότι Ολυμπιακάρας. Αλλά κακό δεν (του) κάνει να "νοιαστεί" και για τα γαμησιάτικα του λαού. Πέραν του φαιδρού αυτού στοιχείου (πως λέμε τα μπάνια του λαού, δώστε τσόντα στο λαό κλπ σοσιαλιστικά) υπάρχει και το τραγικό και το αληθινά σοβαρό ζήτημα της ανεξέλεγκτης κατάστασης που επικρατεί. Προσωπικά δε θα σταθώ στο θέμα της δημόσιας υγείας, γιατί κανένας δεν επιβάλλει στον πόρνο να πληρώσει για να κάνει σεξ. Επιλογή του καθενός είναι, όπως και επιλογή του καθενός είναι τα ρίσκα που θα πάρει. Ε, τώρα, αν εσύ γουστάρεις το ρίσκο της απουσίας προφυλάξεων, τι να σου πω. Κακό του κεφαλιού σου (του πάνω και του κάτω). Απο εκεί και πέρα. Είναι απαραίτητο όλες οι εργαζόμενες στον κλάδο, να έχουν πιστοποιητικά υγείας. Όπως είναι απαραίτητο όλα τα σπίτια να είναι ελεγχόμενα τακτικά και καταγεγραμμένα. Ως προς το υπαίθριο φαινόμενο, ας δημιουργηθεί ένα red light district σε περιοχή μακρύτερα από τον πυκνό αστικό ιστό, που υποτίθεται πως θέλουμε να αναβαθμίσουμε (δράσεις για το κέντρο της Αθήνας) και ας τελειώνει το θέμα μια για πάντα. Έτσι απλά και οργανωμένα. Το σκεπτικό των πολιτικών μας ωστόσο, λένε μερικοί, πως ούτε για να τακτοποιήσει ένα μπορντέλο δεν κάνει....ο καθένας λοιπόν ας παίρνει τα μέτρα του
• Παραλογισμός και εκλογές: Το έλεγα το πρωί σε μία φίλη μου. Ορισμένοι συμπατριώτες μας, δεν είναι ικανοί για το καλό, για το θετικό, για το σωστό. Είναι συμμέτοχοι και προκρίνοντες της μεγάλης, ασαφούς και σιχαμερής "μαύρης τρύπας" της καθημερινότητας μας, που καταπίνει κάθε καλή διάθεση και δράση του μέσου ανθρώπου. Είναι οι μαλάκες της γειτονιάς, τα λαμόγια του δημοσίου, οι καθυστερημένοι που οδηγούν στους δρόμους. Είναι η κρίσιμη μάζα των ηλιθίων, που θεωρούν αντίδραση, τη στροφή στο χειρότερο, όχι το καλύτερο. Είναι όσοι πιστεύουν πως τιμωρούν ένα σύστημα, ψηφίζοντας ανθρώπους που όχι απλά "δεν τους ξέρει ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους", αλλά που τους φοβάται κιόλας. Πόσο μυαλό θέλει να καταλάβεις, πως πάντοτε θα την πληρώνει ο τελευταίος τροχός της αμάξης, σε ένα βαθιά αντιδημοκρατικό σύστημα, μια κοινωνία στρεβλώσεων, που η ταξική διαστρωμάτωση, δε γίνεται με τους παραδοσιακούς μαρξιστικούς όρους, αλλά με εντελώς ντόπιας έμπνευσης κριτήρια? (οικογενειοκρατία, ρουσφέτια, διαπλοκή κλπ). Πόσο μυαλό θέλει να καταλάβεις, πως τα θύματα θα είναι οι ίδιοι, όσοι θέλουν να τιμωρήσουν ένα αποτυχημένο μοντέλο. Αντί λοιπόν όλοι αυτοί, είτε να κάτσουν σπίτι τους, είτε να ψηφίσουν κάποιον που τέλοσπάντων δεν έχει βλάψει, θέλουν εκδίκηση. Και θα μας πάρουν στο λαιμό τους. Οι μέν δεξιοί θα ψηφίσουν Καμμένο και Χρυσή Αυγή, οι δε αριστεροί θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Οι ΠΑΣΟΚοι θα ρίξουν Κουβέλη και Κατσέλη (απ όλα έχει ο μπαξές μας). Και διάφοροι άλλοι αναποφάσιστοι, είτε θα ρίξουν Οικολόγους, είτε κάποιο από τα μικρά κόμματα της διασποράς. Με λίγα λόγια, για να τελειώνουμε. Επειδή ο Έλληνας είναι κάφρος, και ΠΑΛΙ μαλακία θα κάνει. Ο Έλληνας που τόσα χρόνια ψήφιζε λάθος (κι εγώ μαζί του) δεν έμαθε τίποτα. Πάλι λάθος θα ψηφίσει. Πάλι λάθος έχει καταλάβει. Μνημόνιο και αντι-μνημόνιο. Ευρώ ή δραχμή. Τρίχες κατσαρές, τίποτα δεν ισχύει. Έχω ξαναπεί, δεν εξαρτάται από εμάς. Εμείς μπορούμε να επιλέξουμε ΜΟΝΑΧΑ ποιοί άνθρωποι θα κληθούν να εφαρμόσουν τα όποια εφαρμόζονται. Η για να το πω απλά, ποιοί θα κάτσουν στο τραπέζι να κουβεντιάσουν με τους Τροϊκανούς. Θέλετε τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο να κάνει το νταλαβέρι? Θέλετε την Αλέκα και τον Αλέξη? Ψηφίστε τους. Εγώ προσωπικά, δεν θα ήθελα τον Καμμένο να αποφασίζει για την καθημερινότητα μου (τα άλλα είπαμε, δεν είναι στο χέρι μας). Δεν θα ήθελα να λέει στους μπάτσους πως να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν θα ήθελα να αποφασίζει για τα σκουπίδια και την καθαριότητα. Δεν θα ήθελα να ξέρει τα προσωπικά μου δεδομένα. Δεν θα ήθελα να αποφασίζει για το εξοπλιστικό μας πρόγραμμα. Και ένα σωρό άλλα. Εσείς, αποφασίστε για τον εαυτό σας. Αυτό, ναι, είναι κρίσιμο. Τα υπόλοιπα επιτρέψτε μου αλλά τα θεωρώ μπαρούφες. "Κρίσιμες εκλογές" και σαχλαμάρες. Αν ήταν κρίσιμα τα πράγματα, κανείς δεν θα επέτρεπε τις εκλογές. Σε αυτό τον τόπο έχουμε εμπειρίες από χούντες και "ειρηνικές" ανατροπές. Δείτε την κυβέρνηση Παπαδήμου, το πρόσφατο παράδειγμα. Λοιπόν ανοίξτε τα μάτια και δείτε πέντε βασικά που γίνονται γύρω μας. Όσον αφορά τους συμπατριώτες μας που δε μπορούν, δεν την παλεύουν γενικώς, και που θα "τιμωρήσουν το σύστημα", ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτοί αντιπροσωπεύουν την Ελλάδα που ΘΕΛΟΥΜΕ να αλλάξουμε. Αν το θεωρείτε εσείς εύκολο να το κάνετε στην πράξη, σκεφτείτε όλους τους πολιτικούς που επαίρονται πως θα το κάνουν σε 2-3-4 χρόνια, σε θεσμικό επίπεδο. ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. Συνήθως κοιτάμε να ξεμπλέκουμε γρήγορα (σιγά μην κάτσω να ασχοληθώ με το μαλάκα) και να πηγαίνουμε σε άλλη γειτονιά (στην πολιτική κοιτάμε να αρπάξουμε και κανα ξεροκόματο ε?).

Τα διλήμματα των εκλογών

Ο τίτλος που έβαλα είναι πολύ πιασάρικος το ομολογώ, αν και δε μου τυχαίνει πολύ συχνά
Διαβάζουμε λοιπόν δεξιά κι αριστερά (όχι τυχαία αναφορά) για τα δήθεν διλήμματα των εκλογών που συνήθως φωτογραφίζουν μια παραμυθένια μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό, έτσι όπως κάθε παράταξη και χώρος ερμηνεύουν:
Για τη δεξιά, κακός είναι η αριστερά, δηλαδή τα κομμούνια, οι αναρχικοί, οι κουκουλοφόροι, οι λάτρεις της κρατικά ελεγχόμενης αγοράς, της πολυπολιτισμικότητας και της "ανοιχτής" κοινωνίας, οι υπέρ των μειονοτήτων-μεταναστών-gay pride-ανεξιθρησκείας-τεχνολογικής και οικολογικής χειραφέτησης κλπ
Για την αριστερά, κακός είναι η δεξιά, δηλαδή οι φασίστες, οι χουντικοί, οι χρυσαυγίτες, οι λάτρεις του Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια, οι υπέρμαχοι του φιλελευθερισμού στην οικονομία, οι κοινωνικά συντηρητικοί, οι πλούσιοι και οι αστοί, οι κατά των μεταναστών και της πολιτισμικής χειραφέτησης κλπ
Αυτή η γενική κατηγοριοποίηση, το ξεκαθαρίζω πως ισχύει παντού και πάντα. Σε όποια χώρα και να πάς, έτσι έχουν χωρίσει τα τσανάκια τους. Και στην Ελλάδα το ίδιο
Σήμερα, εκτός απο το κλασσικό δίλημμα δεξιά η αριστερά (το el clasico της πολιτικής) υπάρχει ένα επιπλέον που "περιπλέκει την κατάσταση". Μνημόνιο ή Αντί-Μνημόνιο?
Με λίγα λόγια, ήμασταν που ήμασταν μπάχαλο, ανεβήκαμε επίπεδο και τώρα παίζουμε μια πίστα δυσκολότερη στην κατανόηση της. Το ξεκαθαρίζω. Στην κατανόηση, και όχι στην ουσία της
Το σπουδαίο της εκλογικής αναμέτρησης είναι ότι τόσο τα δεξιά κόμματα, όσο και τα αριστερά, δάνειζονται επιχειρήματα από το pool της Μνημονιακής/Αντι-Μνημονιακής κουλτούρας, προσπαθώντας προφανέστατα, να γίνουν "της μόδας" (άρα να λειτουργήσουν καιροσκοπικά για μια ακόμα φορά) και να λανσαριστούν στο εκλογικό σώμα, ως "αναβαπτισμένα σε μια εθνική αναγκαιότητα" κόμματα, που επιθυμούν να "δώσουν οριστική λύση", είτε δια του στρίβειν δώθε, είτε δια του στρίβειν κείθε.
Μόνο που αυτή τη φορά, δεν έχει ούτε δώθε, ούτε κείθε.
Αυτή τη φορά, το διακύβευμα είναι η ίδια η χώρα, και όχι τα όνειρα εξουσίας του κάθε τυπάρα που έχει πίσω του λεφτά και επιρροή με τη σέσουλα. Και μπροστά σε αυτό το διακύβευμα, τόσο η δεξιά, όσο και η αριστερά, έχουν μείνει άναυδες, κενές προτάσεων πολιτικής, που να ανταποκρίνονται στην αληθινή-υπαρκτή-τραγική πραγματικότητα.
Για να μη μακρυγορήσω παραπάνω, "τα διλήμματα των εκλογών" δεν υφίστανται επί της ουσίας.
Οι συμβάσεις που δεσμεύουν τη χώρα μας, για τα επόμενα χρόνια, είναι τέτοιας έκτασης και τέτοιας σοβαρότητας που οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψουν να αθετηθούν, έτσι επιπόλαια και αγαθά, βάση της ψήφου που θα ρίξει ο ανισόρροπος Ελληνικός λαός. Κι ας λένε οι πολιτικοί μας ότι θέλουν. Δεν είναι στο χέρι τους η κατάσταση---πάρτε το χαμπάρι. Μόνοι τους απώλεσαν το δικαίωμα του διαπραγματεύσθαι, αφενός διότι κατέστρεψαν τη χώρα και απέδειξαν ότι είναι ανίκανοι να ενώσουν δυο τελείες με μια γραμμή, και αφετέρου διότι απέδειξαν πως είναι ανίκανοι να διαχειριστούν κρίσεις με υπευθυνότητα (βλέπε κυβέρνηση Καραμανλή και ΓΑΠ)
Εκτός αν πιστεύετε ότι τα δισεκατομμύρια που έδωσαν ΔΝΤ και ΕΕ (και εποπτεύει η Τροϊκα στην Ελλάδα), τα έχουν ξεχασμένα ή πως δεν θα λάβουν ανταλλάγματα για όσα έκαναν (βλέπε εμπράγματα ανταλλάγματα τύπου ΔΕΗ, ΟΤΕ, αέριο, ενέργεια, real estate κλπ).
Βρέξει-χιονίσει η Ευρώπη θα γαμήσει κύριοι, είτε έτσι, είτε αλλιώς(το ξέρω πως είναι τραγικό, αλλά είναι η αλήθεια...)
Άρα το μόνο που ο Ελληνικός λαός έχει να αποφασίσει κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ πολιτικό προσωπικό, θα κληθεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα.
Ποιοί άνθρωποι, και πως. Ποιάς ποιότητας, ποιού ήθους, ποιάς εμπειρίας, ποιάς γνώσης κλπ
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ με την ψήφο μας
Διότι, παρότι λέγονται τα εντελώς αντίθετα -σκοπίμως- από τα λαμόγια που μας καταπνίγουν, ότι δηλαδή δεν έχει σημασία ποιός θα βγεί (για να διασώσουν τις τεράστιες απώλειες που καταγράφουν οι καταμετρήσεις-γκάλοπ) γιατί "ο λαός θέλει συγκυβέρνηση", όλη η ουσία για την ΟΡΘΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ και άρα την συστράτευση προς μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ, βρίσκεται στο ΠΟΙΟΙ θα εκλεγούν στις 6 Μαϊου
Στο χέρι του Έλληνα, είναι να επιλέξει ανθρώπους διαφορετικής πάστας, απο τους "συνήθεις ύποπτους", και να δώσει την ευκαιρία σε φωνές λογικής και σύνεσης, να διαβούν το κατώφλι του κοινοβουλίου.
Για τον υπογράφοντα αυτό το blog, δύο πολιτικές οργανώσεις-κόμματα, αξίζει να κοιτάξουμε μια ακόμη φορά, και γιατί όχι να προτιμήσουμε (αν επιλέξουμε να πάμε να ψηφίσουμε και να μην απέχουμε). Όχι τυχαία, και οι δύο ανήκουν στο λεγόμενο "φιλελεύθερο χώρο": Από τη μία η "Δράση" του Στέφανου Μάνου, και από την άλλη η "Δημιουργία Ξανά" του Θάνου Τζήμερου
Το προσωπικό μου δίλημμα είναι αυτό, εφόσον τελικά πειστώ ότι αξίζει να ψηφίσω.
Και θα αποφασίσω ανάμεσα στα δύο ( που θεωρώ ισοδύναμες προτάσεις) βάση των δημοσκοπήσεων. Δηλαδή βάση του ποιός θα μπει στη βουλή, ώστε να μην πάει χαμένη η ψήφος, αλλά να υπάρχει ορθός λόγος στο κοινοβούλιο-λαϊκή αγορά (μπάτε σκύλοι αλέστε--ότι πάρεις 100--έχω και κινέζικα) κόντρα στους ψυχανώμαλους της Χρυσής Αυγής, Καμμένου και του ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ και των παλαιοκομματικών κρατικοσοσιαλιστών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜ.ΑΡ, της ΔΗ.ΣΥ κλπ κλπ
Για τη "Δημιουργία Ξανά", θα πω και κάτι ακόμα. Το μέλλον της ανήκει, αν συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό. Ο ιδρυτής της είναι σοβαρός, έχει αυτοπεποίθηση που στηρίζεται σε στέρεες προσωπικές πεποιθήσεις, και πάνω απ όλα έχει την "τρέλα" πως είναι εφικτό να πραγματοποιήσει τις εξαγγελίες του. Δυστυχώς, δεν έχει ρεύμα, διότι είναι άγνωστος. Όμως δεν θα αργήσει η στιγμή που θα μπει στην καθημερινότητα μας, έστω "πλαγίως".

Κανείς να μην ψηφίσει όσους μας έφεραν στο σημείο που βρισκόμαστε

Παρατηρώ τις τελευταίες μέρες, το πόσο έχουν αποθρασυνθεί όλοι όσοι μετέχουν της πολιτικής σκηνής στην Ελλάδα. Ενόψει των εκλογών
Οι άνθρωποι αξίζουν να πάθουν μεγάλο κάζο, να εξαφανιστούν μια για πάντα από προσώπου γης
Βλέπεις τις διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ και σε πιάνει το στομάχι σου. Τα χαμόγελα, τις χειραψίες, την αβροφροσύνη και τις υποσχέσεις των κορυφαίων στελεχών.
Βλέπεις τις μάχες στη Νέα Δημοκρατία και σε πιάνει πονοκέφαλος. Οι μεγαλοστομίες, τα ταξίματα, οι διευκολύνσεις, η αναδιανομή, στην πρώτη γραμμή της επικοινωνίας
Την αριστερά δεν την βλέπεις καν. Την μυρίζεσαι απλά. Άλλοτε από τα δακρυγόνα, όταν μάχεται στα οδοφράγματα της λαϊκής εξέγερσης και άλλοτε από τα γιαούρτια που ξινίζουν στα σακάκια των διαφόρων που τα τρώνε στη μούρη.
Όσο για την άκρα δεξιά, εκεί πια τι να πει κανείς. Αφού εξελέγη στη δημαρχία Αθηνών η Χρυσή Αυγή, και το ΛΑΟΣ είναι στη βουλή, αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής πως η κρίση είναι γάγγραινα στα σωθικά μας, μας κατατρώει με τον πλέον επώδυνο τρόπο
Ρωτώ όλους σας: Γνωρίζετε ποιοί μας έφεραν στο σημερινό σημείο? Ποιοί ευθύνονται για την χρεοκοπία μας? Για την κοινωνική και πολιτιστική μας ξεφτίλα? Για τα αδιέξοδα μας? Για την απελπισία μας?
Εγώ τους γνωρίζω, και τους αναγνωρίζω κάθε φορά που τους βλέπω στην τηλεόραση, και τους ακούω στο ραδιόφωνο. Κάθε φορά που έχουν το θράσος να κάνουν δηλώσεις, για να τους προτιμήσουμε.
Ως εδώ και μη παρέκει
ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ, και όλοι οι εντός εκτός και επι τα αυτά, των τελευταίων 30 ετών, ευθύνονται. Δε με ενδιαφέρει αν ευθύνονται λιγότερο η περισσότερο
Δεν έχουν δικαίωμα, δεν (θα έπρεπε να) έχουν λόγο να ζητούν από εμάς να τους ψηφίσουμε και να τους επανεκλέξουμε ως κυβερνήτες
Βούλιαξαν το καράβι, βούλιαξαν εμάς, το μέλλον μας, ταπείνωσαν την ιστορία και την αξιοπρέπεια μας. Και μας ζητάνε τι?
Επειδή άλλαξαν τα πρόσωπα, και ξαναπλασαρίστησαν ως κάτι καινούργιο (αλλάζοντας ηγεσίες, λόγο και προγράμματα) εμείς θα ξεχάσουμε τα όσα μας έκαναν?
ΌΧΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Και δεν θα ψηφίσω κανέναν εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος, του ψεύδους, της αναξιοκρατίας, της μοιρασιάς του δημόσιου πλούτου και βίου, υπέρ της κάθε κλίκας υμετέρων. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και δεν θα ψηφίσω. Δεν θα πάω κάν στην κάλπη
Όχι δεν υπάρχει κάτι νέο. Αυτό το σάπιο κατεστημένο δεν είναι σε θέση να παράξει κάτι θετικό. Ούτε με το καλό, ούτε με τη βία
Κάποιος έγραψε σήμερα, ότι τα κόμματα, δεν είναι ιδεολογίες, αλλά οι μηχανισμοί που σαν τις βδέλες, αρνούνται να ξεκολλήσουν από την αγελάδα που χρόνια απομυζούν
Δεν είναι δυνατόν με την ψήφο μας να νομιμοποιήσουμε το Βενιζέλο (έναν εκ των αισχρότερων πολιτικών με πλήθος νομοθεσιών και ρουσφετολογικών διατάξεων), το Σαμαρά (έναν εκ των βουλιμικότερων με την εξουσία, ανόητων και φανατικών πολιτικών), την Παπαρήγα (που σε λίγο καιρό θα μοιάζει με το Λένιν μέσα στο μαυσωλείο του), τον Τσίπρα (τον άγιο προστάτη κάθε μπάχαλου και πρόκλησης εις το όνομα του εκλέγεσθαι), τον Καρατζαφέρη (τον τηλε μάρκετινγκ πολιτικό κωλοτούμπα), τον Κουβέλη (που δεν μυρίζει, δεν ενοχλεί, αλλά δεν προσφέρει και τίποτα απολύτως εκτός από διέξοδο της αγανάκτησης) και ολα τα άλλα τα "παιδιά"
ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ. Για να έχω τη συνείδηση μου μια φορά ήρεμη, πως ήξερα τι γινόταν, και αποφάσισα νηφάλια, με γνώμονα μονάχα την αλήθεια και την προσδοκία για κάτι καινούργιο
Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να στείλει στον αγύριστο όλο αυτό το απόστημα που δεν την αφήνει να ζήσει. Η Ελλάδα χρειάζεται 5 βασικά πράγματα τα οποία απαιτούν τεχνοκράτες, που θα στήσουν από την αρχή όσα χρειάζεται να μπούν σε νέα όρια. Σε νέες προδιαγραφές
Αλίμονο αν τη νέα εφορία τη στήσει ο Σαμαράς. Καήκαμε. Αλίμονο αν το νέο υπουργείο δημόσιας τάξης το στήσει ο Βενιζόλες. Διαλυθήκαμε. Αλίμονο αν την εξωτερική πολιτική την ορίζουν τα πανό του ΠΑΜΕ στην Ακρόπολη. Αλίμονο αν την οικονομία τη διαχειριστεί Έλληνας πολιτικός και η μαφία του.
Αυτή τη φορά, δεν είναι στη διακριτική επιλογή μας. Είναι πατριωτικό καθήκον να τελειώνουμε με τη διαφθορά που μας έχουν εμποτίσει....

ΥΓ...Αντί να πετάτε στο Νταλάρα καρέκλες και γιαούρτια, γιατί δεν πετάτε στο Ρέμο και τη Βανδή, τα σύμβολα του νεοπλουτισμού και της πολιτιστικής αποχαύνωσης? Επειδή για να μπείτε στο Ρέμο πρέπει να πληρώσετε μάλλον έ? Και με τα καλά σας, δε λέει να λερώσετε τα χέρια....Φτού σας ρε ξεφτίλες.....ακόμα και την αντίδραση σας, στο τσάμπα....μπουχέσες (όχι δεν ακούω Νταλάρα, Πάριο και Αλεξίου, αλλά όλα έχουν τα όρια τους...)