Τα ΜΜΕ και ο ρόλος τους

Πρόσφατα, παρευρισκόμενος σε ένα επαγγελματικό σεμινάριο βρέθηκα σε μια συζήτηση-παρουσίαση ενός εξαιρετικού ανθρώπου, του οποίου την ιδιότητα και το όνομα δεν έχω το δικαίωμα να αποκαλύψω

Ο καλός αυτός άνθρωπος ανεμείχθη ως όργανο των ελεγκτικών αρχών στο σκάνδαλο Κοσκωτά, το οποίο όπως θυμάστε συνετάραξε την πολιτική σκηνή και το ποινικό δίκαιο της εποχής του "βρώμικου ΄89"

Μετά την παρουσίαση του κυρίου αυτού, που αναφερόταν στο έγκλημα της υπεξαίρεσης και στη συνέχεια στο ξέπλυμα βρόμικου χρήματος που συστηματικά διέπραττε ο Κοσκωτάς από το 1980 μέχρι το 1988 περίπου, τον ρώτησα: "Διαπιστώσατε κύριε εσείς κάποια ανάμιξη του Ανδρέα Παπανδρέου στην υπόθεση? Πήρε λεφτά από τον Κοσκωτά?"

Ο άνθρωπος μου απάντησε πως όχι μόνο καμία σχέση δεν απεδείχθη, αλλά ούτε και τα περίφημα pampers υπήρξαν ποτέ, αλλά ούτε και ο φερόμενος ως πρωτεμπνευστής τους ο Λούβαρης αποδείχτηκε να έχει κάποια σχέση με το θέμα

Ο Κοσκωτάς ήταν ένας ευφυέστατος κλέφτης και τίποτα παραπάνω. Κλέφτης

Ωστόσο -κατά τη μαρτυρία του εισηγητή μας- όταν πλέον είχε αποκαλυφθεί ο ρόλος του Κοσκωτά ως εγκεφάλου του μεγαλύτερου εγκλήματος υπεξαίρεσης στα Ελληνικά τραπεζικά χρονικά, ο ίδιος ενδεχομένως για να κλείσει κάποια "συμφωνία" και να φάει λιγότερη φυλακή (καταδικάστηκε πρωτοβάθμια σε τρις ισόβια για την υπεξαίρεση 37,5 δις δραχμές από την Τράπεζα Κρήτης) δελεάσθηκε από πολιτικούς κύκλους μη προσκείμενους στο ΠΑΣΟΚ, ώστε να εμπλέξει στελέχη του ΠΑΣΟΚ καθώς και τον ίδιο τον Ανδρέα, ούτως ώστε η επερχόμενη πολιτική εκλογική αναμέτρηση να χρωματιστεί επικοινωνιακά

Τελικά όπως θυμόμαστε, ο ωφελημένος του σκανδάλου αυτού ήταν ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση του, που εξελέγησαν πανηγυρικά με φόντο την εικόνα του άρρωστου αν και  ηθικά δικαιωμένου Παπανδρέου.

Κάπου εδώ τελειώνει η αφήγηση και το μυαλό λειτουργεί υπερωρίες για να ανασύρει τις εικόνες της εποχής, την έκταση των δημοσιευμάτων, τη σκανδαλολογία και τα όσα διαδραματίζονταν στις οθόνες του Ελληνικού λαού (ήταν η πρώτη φορά που συνεδρίαση του ειδικού δικαστηρίου μεταδόθηκε ζωντανά από τα κανάλια)

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι εφημερίδες, με την τροπή που είχαν δώσει στο θέμα, ανάγοντας το σε εξέχον και μείζον πολιτικά ζήτημα, διαμόρφωσαν ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Επηρέασαν κατάφωρα το εκλογικό σώμα, καθοδηγώντας τις προτιμήσεις των αναποφάσιστων, χειραγωγόντας το θυμικό των ανθρώπων που καθημερινά βομβαρδίζονταν με λυσσαλέο και επαίσχυντο τρόπο χάριν....του ρεπορτάζ και της ανάγκης να...λάμψει η αλήθεια

Το παραδειγμα αυτό λοιπόν, από την πρόσφατη ιστορία της χώρας μας το έφερα στην επιφάνεια ξανά γιατί έχω καταλήξει σε ορισμένα συμπεράσματα που αφορούν την πολιτική διακυβέρνηση της χώρας μας

Ότι δηλαδή, στην ιδιότυπη δημοκρατία "ελληνικού τύπου" που αυτή τη στιγμή αναδιαμορφώνεται ώστε να ξαναμοιράσει την τράπουλα της διαπλοκής, τα ΜΜΕ κατέχουν ρόλο που αντιβαίνει στην πράξη της συνταγματική τους επιταγή.

Δηλαδή την προαγωγή του δημόσιου ελέγχου και την προάσπιση των συνταγματικών ελευθεριών του λαού, μέσα από την διερεύνηση της αλήθειας και τη δημοσιότητα

Τα ΜΜΕ της Ελλάδας με τη δράση και το ρόλο τους, έχουν εκτραπεί από το θεσμικό τους ρόλο, ολοκληρωτικά, διαστρέφοντας την πραγματικότητα σε τέτοιο βαθμό που πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι τους παραπληροφορεί και κιτρινίζει, με σκοπό την αλλοίωση της ποιότητας και των θεσμών της Δημοκρατίας μας.

Ότι έχει απομείνει δηλαδή από αυτή, έτσι όπως την έχουν καταντήσει τα συνεταιράκια της τρικομματικής και ο τζουτζές αρχικλόουν της αριστεράς Αλέξης Τσίπρας

Ο πραξικοπηματικός ρόλος των ΜΜΕ της Ελλάδας, δεν αναδεικνύεται μόνο από την επιρροή τους σε θέματα πολιτικού αποτελέσματος και καθημερινότητας.

Αλλά αν προσέξουμε καλύτερα, φανερώνεται από τα χαρακτηριστικά του ίδιου του κλάδου με τη δαιδαλώδη, πολυσχιδή και περίπλοκη διάρθρωση που στηρίζεται στη βάση του από μεγάλα κεφάλαια συμφερόντων που δεν έχουν καμία σχέση με εκδοτικές δραστηριότητες. Αλλά δραστηριοποιούνται σε κατασκευαστικούς τομείς, βιομηχανία, άμυνα, εμπόριο, υγεία κλπ

Υπάρχουν πάρα πολλές εφημερίδες. Πολλά κανάλια. Πολλά sites. Πολλά ραδιόφωνα. Δεν είναι παράξενο αυτό? Σε μια τόσο μικρή χώρα, με ούτε έντεκα εκατομμύρια πληθυσμό?

Υπάρχουν χιλιάδες δημοσιογράφοι, χιλιάδες σχολιαστές και αρθρογράφοι, ακόμα και φοιτητές από τις σχολές δημοσιογραφίες ή ΜΜΕ, παράγουν τεράστιες ποσότητες κειμένων και δοκιμίων που κατακλύζουν το περιβάλλον μας. Δημιουργώντας τεράστιο όγκο επικοινωνιακού "θορύβου"

Από αυτό τον όγκο πληροφορίας, τα μισά είναι αναπαραγωγές και αντιγραφή κάποιων άλλων, με στόχο την ποσοτική αλλοίωση στην πίτα της διαφήμισης και τις πωλήσεις, ενώ ένα ελάχιστο ποσοστό αφορά το πραγματικό ρεπορτάζ, είτε αυτό είναι πολιτικό, είτε είναι δικαστικό, είτε αθλητικό

Όταν λέμε ρεπορτάζ μιλάμε για έρευνες εις βάθος, με σοβαρότητα, στοιχεία και εξονυχιστικό έλεγχο κάθε παραμέτρου. Τέτοια ρεπορτάζ έχουν ανεβάσει και κατεβάσει κυβερνήσεις, είναι γνωστό αυτό. Στην Ελλάδα όμως το είδος απουσιάζει ολοσχερώς. Γιατί άραγε?

Γιατί άραγε τα ΜΜΕ παρότι έχουν χρεοκοπήσει από καιρό στη μνημονιακή Ελλάδα, στηρίζονται και αναδιαρθρώνονται και επεκτείνονται και ξαναζωντανεύουν και συνεχώς τρομοκρατούν τον κόσμο με αρνητικές ειδήσεις?

Γιατί αναλώνονται στη δημιουργία εντυπώσεων και δεν εντρυφούν στο βάθος των πραγμάτων?

Γιατί "φτιάχνουν κλίμα" αντί να πληροφορούν?

Μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες έχουν τόση δύναμη οι μεσάζοντες της ενημέρωσης, ώστε να μπορούν να παρουσιάσουν τα γεγονότα κατ' αυτό τον τρόπο, που αντιβαίνει ολότελα και φανερά, το συνταγματικό τους ρόλο

Μόνο τριτοκοσμικοί λαοί επηρρεάζονται άκριτα και σε τέτοιο βαθμό από ΜΜΕ που βρίσκονται υπό τον έλεγχο πανίσχυρων επιχειρηματικών ομίλων-καρτέλ με προφανή διαπλοκή με τις κυβερνήσεις τους

Μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες τα ΜΜΕ έχουν υποκαταστήσει κατ' αυτό τον τρόπο, το δημόσιο διάλογο και το επίπεδο της συζήτησης που πρέπει να προάγει η κοινωνία με τους μηχανισμούς της, ώστε να παράγεται πολιτική και προτάσεις πολιτικής

Συσκοτίζοντας την αλήθεια, αποπροσανατολίζοντας τους πολίτες, εκβιάζοντας προς κάθε κατεύθυνση, ξεπουλώντας κάθε έννοια ηθικής και εντιμότητας, αλλοτριώνοντας το ίδιο το πολίτευμα

Που το υποβιβάζουν σε κάτι άλλο κατώτερο, ενστικτώδες συνώνυμο της βίας και της ανομίας

Ίσως ο ιστορικός του μέλλοντος αποφασίσει κάποτε να ασχοληθεί με τον βαρύνοντα ρόλο των ΜΜΕ στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας

Θα έχει πολλούς τόμους γεγονότων να γράψει, γεμάτους με Κοσκωτάδες και διάφορα άλλα φρούτα....εποχιακά και μη

Εγώ θα περιμένω πάντως....

Τα πράγματα ούτε είναι, ούτε πάνε καλά

Τα πράγματα στην Ελλάδα ούτε ειναι καλά, ούτε και πάνε καλά, όσο κι αν μας λένε ότι τους συμφέρει

Η κατάσταση παραμένει δραματική όσο συντελείται η "αλλαγή φρουράς" στην ηγεσία, και διαδέχονται οι επόμενοι κυβερνήτες όσους μέχρι πρότινος ήταν στα πόστα

Όταν λέω κυβερνήτες δεν εννοώ τους πολιτικούς αχυράνθρωπους και εντολοδόχους της τρικομματικής. Ούτε φυσικά και τη δήθεν αντιπολίτευση των Τσιπράδων, όσο κι αν έχουν φιλήσει το δαχτυλίδι της εξουσίας (και εξασφαλίσει σπόνσορες για την επόμενη ημέρα)

Πρέπει όλοι να καταλάβουμε πως παίζεται το παιχνίδι στην Ελλάδα

Δυστυχώς ο λαός έχει πολύ χαμηλό πνευματικό επίπεδο, το οποίο φαίνεται κυρίως από τις ευρέως διαδεδομένες μορφές επικοινωνίας και διαφήμισης. Παράδειγμα τα καθημερινά πρωτοσέλιδα. Η ειδησεογραφία. Το star channel. Το Jumbo, τα ευπώλητα βιβλία, η καθομιλουμένη, τα ήθη του σήμερα. Ο αθλητισμός, η θρησκεία, η πολιτική, τα πάντα όλα.

Αυτό το χαμηλό επίπεδο δεν επιτρέπει την οργάνωση αλλά και τη μετάδοση μηνυμάτων που λένε την αλήθεια και κάνουν σοβαρή κριτική στα όσα διαδραματίζονται τριγύρω μας. Διασπά σε "νησίδες" και "πίσω σελίδες" τα ουσιώδη ζητήματα και αποπροσανατολίζει-παραπλανά και διαστρέφει την εικόνα

Αυτό το χαμηλό επιπεδο αποτρέπει τους Έλληνες από το να διακρίνουν και να σκεφτούν σωστά. Και διαιωνίζεται μέσα από μια παιδεία ολότελα απομακρυσμένη από το βασικό της σκοπό: Τη δημιουργία ολοκληρωμένων πολιτών, με κριτική σκέψη και συμμετοχή σε μια κοινωνία συνεργασίας και διαλόγου.

Η παιδεία μας σήμερα επικεντρώνεται στη δημιουργία ατομοκεντρικών, εγωιστών και ανόητων ανθρώπων που μόνο σκοπό έχουν την κατανάλωση. Πως συντελείται αυτό?

Μα εξαιτίας της ίδιας στοχοθεσίας της δημόσιας παιδείας, που δεν είναι άλλη από την επιτυχία σε κάποιες εξετάσεις ως μοναδικό κριτήριο αποτελεσματικότητας της.

Εξαιτίας της παραπαιδείας που στερεί πολύτιμο χρόνο από τα παιδιά και τα εξουθενώνει σε υπέρτατο βαθμό, στερώντας τους άλλα πιο σημαντικά στοιχεία για την ψυχική τους ανάπτυξη. Όπως το παιχνίδι, τον ελεύθερο χρόνο, τα ταξίδια, τις πολιτιστικές δράσεις, την πολιτικοποίηση και όλη τη συζήτηση γύρω από αυτά, με εκπαιδευτικούς και ειδικούς που θα δώσουν σκέψεις και κατευθύνσεις

Το παιχνίδι λοιπόν παίζεται με επικοινωνιακούς όρους που είναι αδύνατο να κατανοήσει ο μέσος Έλληνας σε όλο τους το εύρος. Όχι γιατί είναι χαζός, αλλά γιατί δεν έχει μάθει να συνθέτει τη γνώση, να εργάζεται συντονισμένα και οργανωμένα με σαφείς, καθορισμένους και χρήσιμους στόχους, ώστε να παράγει κοινωνική υπεραξία. Άρα να βελτιώνει συνεχώς το περιβάλλον γύρω του, τις σχέσεις με τους συνανθρώπους του και κατ' επέκταση να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του με γνώμονα την προσωπική αριστεία.

Αυτό λοιπόν το παιχνίδι στην Ελλάδα δεν είναι τίποτα περισσότερο απ ότι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Ότι και να λένε οι επιτήδειοι-επαναλαμβάνω

Η "αντίσταση" σε κάθε είδους αναγκαία μεταρρύθμιση, έχει δημιουργήσει χώρο και χρόνο, ώστε τα δαχτυλίδι της εξουσίας να περάσει από την παλιά γενιά αλητείας, σε μια καινούργια, πιο σύγχρονη, πιο οργανωμένη και κυρίως νομιμοποιημένη κάτω από τις "μνημονιακές επιταγές"

Με κάλυμμα τον εξευρωπαισμό της Ελλάδας, που γίνεται μόνο για τα μάτια μας και όχι για την ουσία, δημιουργείται η νέα τάξη πραγμάτων που συνίσταται σε νέα πρόσωπα επικεφαλείς διαφόρων μεγάλων κλάδων της οικονομίας στο ρόλο τοποτηρητών της εξουσίας. Και διανομέων της ισχύος με κάθετο τρόπο παρόμοιο του παρελθόντος

Έφυγε η Εθνική από τη μέση, ήρθε η Πειραιώς. Θα φύγει ο Ολυμπιακός από τη μέση (με την ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση του λιμένος) θα έρθει πχ η ΆΕΚ με το Μελισσανίδη (μεγάλο ενεργειακό παίκτη). Θα "κλείσει" η τρικομματική το χρονικό ορίζοντα της μετάβασης και θα έρθει ο Τσίπρας με μια νέα "αλλαγή", στην οποία θα έχει αντιπολίτευση μια επίσης νέα δεξιά συσπειρωμένη.

Τα ίδια και τα ίδια και στη μέση η Ελλάδα και οι Έλληνες που έχουν βγεί στο σφυρί. Στη δημοπρασία

Μας κρατάνε σκυφτούς με όπλο το 30% της ανεργίας. Δε διεκδικούμε καλύτερες συνθήκες για τη διαβίωση μας. Το σχέδιο να τιμωρηθεί η "'ύβρις" του σοσιαλισμού που μοίρασε λεφτά στην κοινωνία σε δίκαιους και άδικους, ολοκληρώθηκε. Τα χρήματα πλέον θα είναι αποκλειστικά στις τσέπες των ολίγων. Και θα τα μοιράζονται με το λαό "ευέλικτα" και εκπτωτικά, αν και όπως θέλουν. Πετώντας ξεροκόμματα στα πεινασμένα σκυλιά

Μας κρατάνε σιωπηλούς με όπλο την εγκληματικότητα, το μεταναστευτικό, την απουσία αστυνόμευσης. Φοβόμαστε να βγούμε από τα σπίτια μας, φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε. Μας δείχνουν με το δάχτυλο τους "φταίχτες" για την κατάντια μας, την κοινωνική, οικονομική και ηθική εξαθλίωση κι εμείς τσιμπάμε. Δεν κοιτάμε τις χάρτινες φιγούρες, τις σκιές, κοιτάμε το δάχτυλο. Κοιτάμε όσους μας υποδεικνύουν. Ο νέος φασισμός του πνεύματος, η λογοκρισία της λογικής, ο κατακερματισμός της ορθής επιχειρηματολογίας έχει ολότελα εγκατασταθεί στις ζωές μας. Και τα θύματα κάθε φορά είναι διαφορετικά. Κάπου πρέπει να κατευθύνουν το θυμό μας. Μακριά από αυτούς.

Μας κρατάνε πεινασμένους, με συνεχείς περικοπές, με μειώσεις συντάξεων, με υψηλές τιμές, με αδιέξοδα επαγγελματικής αποκατάστασης, για να μην ελπίζουμε χωρίς αυτούς. Μας μιλάνε για απελευθέρωση της αγοράς και της οικονομίας, με τη διαφορά ότι σχεδιάζουν χωρίς εμάς την εξίσωση. Σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα της καταστροφής που προκάλεσε το ΔΝΤ και η Τροικα, αγκαζέ με τους "επενδυτές" που καρπώνονται αντί πινακίου φακής γεωπολιτική επιρροή και πρόσβαση σε φτηνές ενεργειακές πηγές. Χωρίς τον Έλληνα. Χωρίς τον φτωχό, τον απλό πολίτη. Σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα έτσι ώστε να ελέγξουν απόλυτα τις συνέπειες. Και να εγκαταστήσουν το καινούργιο σύστημα εξουσίας. Με τους ίδιους ρόλους, αλλά διαφορετικά πρόσωπα.

Μας παραπλανούν ότι εργάζονται για το καλό μας, ενώ δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Τίποτα δεν αλλάζει στην Ελλάδα με τη μηχανογράφηση της εφορίας και τη διασύνδεση των τραπεζών με το υπουργείο οικονομικών. Θα πρέπει να έχεις χρήματα για να τα δηλώσεις. Ποιός έχει σήμερα καταθέσεις? Ελάχιστοι μισθωτοί, σχεδόν κανένας συνταξιούχος. Η υφαρπαγή των αποταμιεύσεων μας ολοκληρώθηκε. Η υφαρπαγή των ιδιωτικών μικρών περιουσιών έπεται. Το νέο τραπεζικό σύστημα θα λειτουργήσει αποκλειστικά με γνώμονα τα χρέη των νοικοκυριών, τις υποθήκες, τον αέναο δανεισμό, τη μεταβολή του προσώπου σε ισολογισμό, την απαξίωση της ανθρώπινης υποστασης. Το σύστημα σφίγγεται γύρω μας ώστε να μη μπορούμε να ξεφύγουμε από πουθενά. Να καταργηθεί ολοκληρωτικά η οικονομική ελευθερία, άρα η ατομική αξιοπρέπεια.

Μας εξαπατούν πως φταίξαμε κι εμείς για όλο αυτό το χάλι. Για να συμμετέχουμε οικειοθελώς στην "ανοικοδόμηση" της νέας Ελλάδας, από τύψεις και "πατριωτικό καθήκον". Χωρίς να ζητάμε τίποτα, χωρίς να λέμε πολλά, χωρίς να παρεκλίνουμε της γραμμής που μας επιβαλλεται τριγύρω ως ορθή. Όπως με τα δημόσια έργα της Χούντας. Πίσω από τα κάγκελα βασανίζονταν απάνθρωπα οι αντιφρονούντες, αλλά εμείς είχαμε δρόμους. Τι έχει αλλάξει σήμερα αλήθεια? Η Δημουλά είπε το αυτονόητο και έπεσαν να τη φάνε γιατί είναι τάχα μου ρατσίστρια. Αυτό δεν είναι ρατσισμός? Ποιά είσαι εσύ κυρία Δημουλά που θα μας πεις ότι έχουμε πρόβλημα. Ότι η Κυψέλη δεν είναι Ελληνική γειτονιά αλλά Γκανέζικη. Ποιά είσαι εσύ και τί μας έχεις προσφέρει? Αφού δεν σε καλεί ο Φώτης και η Μαρία τα μεσημέρια, δεν υπάρχεις--ο μεγάλος αδερφός τελικά είναι εδώ, πολλά χρόνια τώρα.

Πρέπει να καταλάβουμε το παιχνίδι. Πρέπει να αντισταθούμε

Με κάθε τρόπο. Μιλώντας ανοιχτά, επικοινωνόντας. Αναπαράγοντας το μήνυμα. Ξεγυμνώνοντας την αλήθεια.

Μας λένε πως τα πράγματα είναι καλά, πως θα πάνε καλύτερα. Είναι ψέμα

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ομηρία, οικονομική, κοινωνική, ηθική και οι κυβερνήτες μας συνδιαλέγονται με τους κατακτητές για μια καλύτερη -δική τους θέση- στην επόμενη ημέρα. Αξιοποιώντας στο έπακρο την εξάντληση και την απόγνωση μας. Δε μας έχουν συμπεριλάβει στα σχέδια τους

Η επόμενη μέρα για το λαό θα είναι χειρότερη. Λιγότερα χρήματα-λιγότερες ελευθερίες ατομικές και κοινωικές, λιγότερη ή καθόλου δημοκρατία. Έλεγχος στα πάντα, στους πάντες. Ολοκληρωτισμός

Ίσως τελικά αυτό να αξίζουμε αφού δεν αντιδράμε. Αφού δεν ξέρουμε πως να σκεφτούμε. Αφού δε μας ενδιαφέρει που ξεπουλάμε τα σημαντικά για τα πρόσκαιρα ευχάριστα, αλλά ασήμαντα....

Όσο μεγαλώνει η απελπισία

Αγαπητοί μου φίλοι, είναι τόσο φανερό και τόσο προφανές που καταντά αστείο.

Όποιος λίγο έχει διαβάσει ιστορία, βλέπει μπροστά του το ίδιο σενάριο με διαφορετικούς ηθοποιούς, να επαναλαμβάνεται στη χιλιοστή του βερσιόν.

Όσο μεγαλώνει η απελπισία του λαού, του φτωχού, του άνεργου, του πατριώτη, του φιλότιμου Έλληνα (εσύ Σαμαρά σε ποιά κατηγορία ανήκεις αλήθεια?), τόσο τρίβει τα χέρια του το κατεστημένο.

Τόσο η εξάρτηση του λαού από την ελεημοσύνη των ισχυρών, γίνεται εντονότερη.

Τόσο το λαβωμένο φρόνημα, απευθύνεται ξανά-μανά στους ίδιους αλήτες, στελέχη της πολιτικής και των θεσμικών εκπροσώπων των ισχυρών κλάδων της οικονομίας, για να εύρει σωτηρία από τα δεινά και την κακοτυχία.

Τόσο οι ελίτ εκμεταλλεύονται τις ευνοϊκές συγκυρίες ώστε να διαιωνίζουν την παρουσία τους, με τους δικούς τους όρους, στη χώρα μας. Δίχως κανείς να τους αγγίζει, να τους ενοχλεί. Δίχως να θίγονται τα κυριαρχικά τους δικαιώματα. Επί πνεύματος και σάρκας της Ελλάδας.

Και ο Σαμαράς και η τρικομματική καρπαζές τρώνε. Προσπαθούν με τα ψίχουλα και τις "καυτές πατάτες"που τους άφησαν να διαχειρίζονται , να ισορροπήσουν σε δυο βάρκες. Αυτοί, οι Σαμαράδες, πληρώνουν το πάθος, το αλκοολίκι τους για "θέσεις", για τηλεοπτική αποθέωση. Για "σοβαρότητα".

Τρίχες. Βλάκες και νούμερα είναι όλοι ανεξαιρέτως!

Από τη μία τα πραγματικά αφεντικά τους, οι εγχώριοι μεγαλο-μπαταχτσήδες, τα πραγματικά ανεξέλεγκτα λαμόγια, οι αχόρταγοι της εξουσίας και του πλούτου.

Από την άλλη οι άχρηστοι αγροτο-δημοσιο-κομματο συνδικαλιστές μαζί με τους προβατοποιημένους ακόλουθους τους, να απειλούν με καταβαράθρωση των "ποσοστών" σε τοπικές και εθνικές εκλογές.

Και νά σου και οι δημοσκοπήσεις. Και να σου και οι αμφίσημες εξαγγελίες - κατά το λαϊκότερο "κωλοτούμπες".

Και στη μέση όλοι εμείς που συρόμεθα σε μια σφαγή ανηλεή, έτσι όπως ο Τράγκας λέει, "χωρίς αναισθητικό".

Όσο μεγαλώνει η απελπισία και τα αδιέξοδα, τόσο θα ψάχνουμε τον επόμενο ηγέτη, τον καβαλάρη στο λευκό άλογο.

Και τόσο περισσότερα θα αναγκαστούμε να δεχτούμε -όχι της Τροϊκας τα αναγκαία για να γίνουμε άνθρωποι- αλλά των μεσαζόντων, των νταβατζήδων μας. Που μέτρο δεν έχουν οπισθοχωρήσει από τα χαρακώματα τους.

Που για να παριστάνουν τις λευκές περιστέρες μπροστά στους "ευρωπαίους δασκάλους" τους, βάφουν τις ματωμένες ποδιές του χασάπη που φορούν με ασβέστη, και αρωματίζουν τους ιδρωμένους σβέρκους τους, με λεβάντα. Και παίρνουν τη "συγχώρεση".

Και από την άλλη έχεις τον Τσίπρα, τον Καμμένο, τη Χρυσή Αυγή. Έχεις τα κατακάθια και το περιθώριο. Τους απόκληρους της γής.

Μιας γής καημένης και σκλαβωμένης, που την έχουν συλλήσει πειρατές και τραμπούκοι. Που την έχουν μαγαρίσει τα χειρότερα σκυλιά και οι μεγαλύτεροι ψεύτες.

Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν πως ο λαός μπορεί να ξεσηκωθεί και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Οι εγχώριες ελίτ και το σύστημα, ξέρουν πολύ καλά να χειρίζονται τα πλήθη, ώστε από τη μία να στρέφουν τις αντιδράσεις προς την Τροϊκα, και από την άλλη να κρατούν καλά δεμένους στο άρμα των "προνομίων" τους παράγοντες "κλειδιά" της κοινωνίας, ώστε να προωθούν τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα.

Δυστυχώς και οι απεργίες δεν έχουν κανένα νόημα. Παρά είναι βούτυρο στο ψωμί του καθεστώτος. Και αποδεικνύουν την ανάγκη για πολιτική επιρροή και χειραγώγηση των συνδικαλιστών.

Διότι οι απεργίες, έτσι όπως έχουν καταντήσει, από εκεί που προέρχονται, είναι κι αυτές κομμάτι μιας διαπραγμάτευσεις μεταξύ των "προνομιούχων" του δημοσίου, και των πολιτικών εντολοδόχων της αληθινής ηγετικής τάξης της Ελλάδας.

Όσες περισσότερες απεργίες γίνονται, από τους "συνεταίρους", τόσο οι πολιτικοί θα χρειάζεται να "σταθεροποιούν" την κατάσταση, εξαθλιώνοντας όσους δεν έχουν πρόσβαση στο πελατειακό σύστημα. Όπως γίνεται εδώ και χρόνια, σταδιακά.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η μεσαία τάξη αποσαθρώνεται και οδεύουμε ολοταχώς για μια νέα κοινωνία πραγματικών έμμισθων σκλάβων, υπηρετών και τζουτζέδων που με την πείνα να καρτερά θα είναι πρόθυμοι για το κάθε τι.

Και τότε ορισμένοι της "αριστεράς" θα παρακαλάνε να είχαν την τύχη των μεταναστών που με τόσο πάθος υπερασπίζονται.

Γιατί και αυτοί οι ίδιοι θα έχουν μπεί μαζί με όλους εμάς, στο περιθώριο της ζωής, που άσπροι, μαύροι, γάλλοι, πορτογάλλοι, θα περιμένουμε τον "τοποτηρητή" είτε να δοκιμάσει το βούρδουλα στην πλάτη μας, είτε να μας επιβραβεύσει με "ζαχαρωτά" σαν τα άλογα που πεθαίνουν στον τροχό, βγάζοντας νερό.

Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Έλένη......

Ο κύβος ερρίφθη (ξανά και ξανά)

Όλες οι εξελίξεις και τα γεγονότα συντείνουν στην "κατάρρευση" της τρικομματικής κυβέρνησης προσεχώς.

Αν παρατηρήσετε προσεκτικά την επικαιρότητα, με εξαίρεση τη ΔΗΜ.ΑΡ, τα άλλοτε κυρίαρχα κόμματα της συγκυβέρνησης, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ροκανίζονται συνεχώς και από πάσα κατεύθυνση.

 Όσον αφορά τη Νέα Δημοκρατία:

• Το θέμα της αντίδρασης των αναρχικών στην ενεργοποίηση της αστυνομίας για την πάταξη της αριστερής ανομίας. Με τα μπαράζ εμπρηστικών επιθέσεων και τρομοκρατικών ενεργειών. Δηλαδή η απειλή της δημόσιας ασφάλειας και της έννομης τάξης σε κοινωνικό επίπεδο.
• Οι συνεχείς "γκάφες" στα θέματα δημοσίων δαπανών και μεταρρυθμίσεων, τα παράλογα νομοσχέδια, η παραπληροφόρηση του λαού, η έμφαση σε επιτυχίες που η πραγματικότητα αποκαθηλώνει (βλέπε φορολογικό νομοσχέδιο)
• Ο πόλεμος στον Στουρνάρα (που δεν είναι νεοδημοκράτης, κατά δήλωση του) 

 Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ:

• Η επιλογή της παραπομπής Παπακωνσταντίνου ως εξιλαστήριο θύμα αντί του Βενιζέλου και γενικά όλο το θέμα της λίστας Λαγκάρντ
• Η πολυδιάσπαση του κόμματος από ξέμπαρκα στελέχη και έναν γυρολόγο πρωην πρωθυπουργό που είναι παρόν σε όλα τα "πανηγύρια" της υφηλίου
• Η στήριξη του Μνημονίου από ένα κόμμα λαϊκής φυσιογνωμίας κόντρα στην ιστορία του

Αυτά είναι απειροελάχιστα παραδείγματα που συντείνουν στο συμπέρασμα ότι γίνεται της κουτσής Μαρίας.

Κυρίως όμως υπάρχει η αίσθηση ότι ο Σαμαράς και το επιτελείο του, μπροστά στα αδιέξοδα των επιβληθησών πολιτικών, αναζητούν "ασφαλή τρόπο διαφυγής"

Προσπαθούν δηλαδή να περάσουν το μήνυμα ότι "παλέψαμε με το τέρας αλλά δεν τα καταφέραμε" ούτως ώστε να μην εξαφανιστούν πολιτικά, αλλά να κρατήσουν λόγο υπεύθυνης αντιπολίτευσης με ακροατήριο, που δεν θα διαρρεύσει εύκολα προς άλλους σχηματισμούς.

Όμως η πολιτική μεταστροφή Τσίπρα από την ακροαριστερά προς το κέντρο, είναι μονόδρομος μπροστά στην επιλογή να κυβερνήσει. Το ίδιο και η "επικοινωνιακά υπεύθυνη" στάση του στις επισκέψεις στον Σοϊμπλε και τους λοιπούς ηγέτες της Ευρώπης που δείχνει ότι ετοιμάζεται να καθήσει στην καρέκλα.

Το κλειδί των εξελίξεων είναι το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα δεν έχει καμμία απολύτως πιθανότητα να ξεπεράσει το 30% της ανεργίας και την ύφεση που έχει προκληθεί από τις άδικες οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και -κυρίως- σε συντάξεις.

Ότι και να λένε, όσα και να κάνουν η έκθεση του ΔΝΤ ήταν αποκαλυπτική. Τίποτα ουσιώδες δεν έχει αλλάξει στη χώρα, παρότι λέγονται και "προσπαθούνται" πολλά πράγματα.

Έτσι το ζήτημα δεν είναι το άν θα σκάσει η φούσκα ή το πότε θα σκάσει, αλλά το πως "θα την κοπανήσουν" με όσο γίνεται μικρότερες απώλειες και πως θα περάσει το δαχτυλίδι της εξουσίας  "στον επόμενο", με απώτερο στόχο την αδράνεια και τη μακροημέρευση του "συστήματος" που συντηρείται από την αφαίμαξη της μέσης τάξης (φόροι, χαράτσια, οριζόντιες περικοπές....)

Η καυτή πατάτα θα περάσει στα χέρια του Τσίπρα, κάτι που είναι η εύκολη πολιτικά λύση (αφού και ο ίδιος είναι τόσο αφελής να πιστεύει ότι θα στηριχτεί απο το κόμμα του, όταν γίνει κυβέρνηση) και μετά το καλοκαίρι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσει να διαλύεται από την εσωστρέφεια του.

Το πρόβλημα των πολιτικών είναι ότι δεν θέλουν να αναλάβουν την ευθύνη να λύσουν τα προβλήματα. Και συνεπώς να στηρίξουν την επιβίωση των Ελλήνω πολιτών. Και να κυβερνήσουν πραγματικά τη χώρα με όραμα και προοπτική.

Παριστάνουν τους κωφούς και τους τυφλούς, ασχολούμενοι με τα δικά τους τερτίπια και την ατομική τους πολιτική υπόσταση, φορτώνοντας τα αληθινά προβλήματα σε ένα άγνωστο "αύριο".

Ένα "επόμενο σωτήριο καθεστώς" που θα προέλθει από έναν (κάθε φορά διαφορετικό) "φιλέλληνα" ήρωα που είτε θα λέγεται Ευρώπη, είτε Αμερική, είτε...Κίνα, είτε...."νεοφιλελεύθερη οικονομία", είτε όπως θέλετε εσείς να το πείτε...

Το σύστημα (όπως γράφει στο εξαιρετικό του άρθρο ο κ. Κραλόγλου: http://www.capital.gr/jArticle.asp?id=1712315) έχει φτιάξει μια "παλέτα" πολιτικών επιλογών/κομματικών σχηματισμών  για το κάθε βαλάντιο και το κάθε γούστο, έτσι ώστε να καλύπτει την "αγανάκτηση" των Ελλήνων ψηφοφόρων. Κλειδί για την κατανόηση όλων αυτών των πραγμάτων, είναι η αγαστή χρηματοδότηση ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ που εκλέγονται (βλ. υπερπολυτελή γραφεία της Χρυσής Αυγής)

Έτσι οι Έλληνες θα μείνουν στο μαντρί, ασχέτως του τι ψήφισαν, αφού έτσι κι αλλιώς το ζητούμενο είναι να διατηρηθεί το ίδιο καθεστώς.

Όμως τα αληθινά ζητήματα, τα σοβαρά προβλήματα δε γίνεται να αγνοηθούν αυτή τη φορά με τέτοια τεχνάσματα. Χρειάζονται λύσεις και το κυριότερο, χρειάζεται ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ από αληθινούς ΗΓΕΤΕΣ