Showing posts with label Φορολογικό νομοσχέδιο. Show all posts
Showing posts with label Φορολογικό νομοσχέδιο. Show all posts

Wednesday, January 16, 2013

Η κοροϊδία με εξοργίζει...


Η κοροϊδία με εξοργίζει και γι' αυτό καταριέμαι την Ελλάδα και θέλω σαν τρελός να φύγω.
Όταν λέω καταριέμαι φυσικά δεν εννοώ κυριολεκτικά, αλλά μεταφορικά.
Από αγανάκτηση, από θυμό, από συστηματική άρνηση να αποδεχτώ τα κακώς κείμενα που όλοι λένε πως μεγαλώνοντας "έτσι είναι εδώ τα πράγματα".

Ο λόγος που υποστηρίζω το Μνημόνιο και τα Μνημόνια, δεν είναι τα χαράτσια και οι φόροι.
Είναι οι ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ που πρέπει κάποτε να ξεκινήσουν και να γίνουν σε αυτό τον τόπο.
Γι αυτό εξαρχής συντάχτηκα με το ρεύμα υπέρ της παραμονής στο Ευρώ, υπέρ της αναδιάρθρωσης στο Δημόσιο τομέα με εξορθολογισμό της λειτουργίας και αξιολόγηση του προσωπικού.
Υπέρ του ανοίγματος της οικονομίας κόντρα σε κάθε συνδικαλιστικό και κοντόφθαλμο "στεγανό".
Και ακόμα πιστεύω ότι είναι ευλογία για την Ελλάδα η πίεση της Τροϊκα για αλλαγές, για μετατροπή της βαλτώδους κατάστασης που επικρατεί εδώ και χρόνια στο εσωτερικό μέτωπο, σε μια καινούργια προοπτική. Που καλώς η κακώς θα ακολουθεί μια δοκιμασμένη "πεπατημένη" που έχει λειτουργήσει αρκετά καλά στις χώρες του δυτικού κόσμου.
Στην τελική, αυτά ξέρουν, αυτά έχουν μελετήσει και αυτά μας λένε να πράξουμε. Και δεν τους αδικώ.

Δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν το κοινωνικοπολιτικό απόστημα που έχει καταλάβει το δημόσιο χώρο της πατρίδας μας. Και ελέγχει τα πάντα και τους πάντες μέσω της διαπλοκής και της μαφιόζικης λειτουργίας του. Και εκτοξεύει προς πάσα κατεύθυνση τις τοξικές του δραστηριότητες που δηλητηριάζουν κάθε κοινή λογική και κάθε τίμιο άνθρωπο.
Και γι αυτό το λόγο είμαι εξοργισμένος. Και είμαι και αγανακτισμένος.

Υποκρισία, κοροϊδία, αντιστροφή της πραγματικότητας, παρασκήνιο και δήθενα διαβουλεύσεις για τα μάτια του κόσμου, μόχλευση και αυταπάτες, τσίρκο που μας πετάνε στα μούτρα χωρίς καμία απολύτως ντροπή.
Και άντε, πες, τις εποχές της ευημερίας κανείς δεν ήθελε να ασχοληθεί
Και τα φορομπηχτικά και κόντρα σε κάθε λογική νομοσχέδια όλοι τα αντιπαρερχόμασταν με κάποιο τρόπο
Θα μου πείτε "και τότε τι μπορούσαμε να κάνουμε?". Με το τάχα μου όπλο της ψήφου μια φορά τα 4 χρόνια τι να κάνει ο πολίτης? Με την τοπική αυτοδιοίκηση διεφθαρμένη σαν παράρτημα της Καμόρα σε κάθε δήμο, να δίνει εργολαβίες πλατείες και δεντροφυτεύσεις και κάθε είδους άχρηστο καλωπιστικό έργο (τη στιγμή που άλλα βασικά αγνοούνται συστηματικά) στους υμετέρους?

Μα δεν υπάρχει κάτι να πράξει ο πολίτης απέναντι στη συστηματική παραβίαση των κανόνων του δικαίου και της σωφροσύνης, από το κράτος.
Δεν μπορείς να αντιδράσεις όταν ο φορέας (το κράτος) που παγκοσμίως είναι συνώνυμο της αξιοπιστίας, της σταθερότητας και της νομιμότητας, έχει αντικατασταθεί από έναν κακοβαλμένο αχυράνθρωπο, απατεώνα, κλέφτη με παλαβές ιδέες και αμφισβητούμενη ηθική.
Που σκοπός του είναι να βασανίζει τους πολίτες, αντί να τους εξυπηρετεί και να τους διευκολύνει.

Το κράτος είναι ένας κόμβος παροχής υπηρεσιών που στήθηκε στο όνομα του λαού, γιατί ο λαός χρειάζεται έναν μεσάζοντα να ενεργεί για λογαριασμό του. Όπως ακριβώς το χρήμα εφευρέθηκε για να υπάρχει ένα κοινά αποδεκτό μέσον συναλλαγών.

Στην Ελλάδα το κράτος μας κοροϊδεύει και υποτιμά τη νοημοσύνη μας.
Ειδικά τώρα, μεσούσης της κρίσης, αυτό γίνεται φανερό -και αβάσταχτο- στον πλέον αδαή
Προσωπικά δεν παραπονιέμαι για την σκληρότητα των (αναγκαίων) μέτρων, κάθε άλλο
Προσωπικά είμαι διατεθειμένος να επωμιστώ το βάρος που μου αναλογεί, εφόσον μου παρουσιαστεί ένα σχέδιο που θα αλλάξει την Ελλάδα ριζικά
Αυτό δεν το έχει κάνει ούτε η κυβέρνηση Παπανδρέου, ούτε και η κυβέρνηση Σαμαρά

Δεν αποτελεί δικαιολογία το ότι ζούμε σε "έκτακτες περιστάσεις".
Ακόμα χειρότερα γι αυτούς, τα σχέδια απαιτούνται ειδικά σε τέτοιες "έκτακτες περιστάσεις"
Όταν όλα πηγαίνουν καλά, ακολουθείς την πεπατημένη, τη σταθερά, κάνεις ελέγχους, κάνεις ρυθμίσεις

Όταν όμως έχει αποτύχει με τέτοιο πάταγο, όταν έχεις ξεφτιλιστεί παγκοσμίως ως η πλέον απαράδεκτη κρατική οντότητα (σε κάθε επίπεδο) δεν έχεις το δικαίωμα να επικαλείσαι "έκτακτες περιστάσεις" και "αναγκαία δυσβάσταχτα μέτρα", για να συνεχίσεις με την ίδια συνταγή που σε οδήγησε στην καταστροφή.

Άρα εφόσον το πράττετε κύριε Σαμαρά και κύριε Στουρνάρα μου, σημαίνει πως απλά μας ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ μέσα στα μούτρα μας κι εσείς.
Και για τον ίδιο λόγο είμαι εξοργισμένος μαζί σας
Και για τον ίδιο λόγο θα ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου, γιατί εσείς -σίγουρα- άνθρωποι και Έλληνες δεν θα γίνεται ποτέ, μα ποτέ....

Monday, January 14, 2013

Το φορολογικό νομοσχέδιο


Το φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε δεν το διάβασα
Άκουσα και διάβασα μόνο μερικά αποσπάσματα, αυτά δηλαδή που ενδιαφέρουν το μισθωτό. Εμένα
Και κατάλαβα πως για μια ακόμη φορά μας δουλεύουν ψιλό γαζί
Η διαδικασία κατάθεσης του φορολογικού νομοσχεδίου είναι η εξής απλή
Κάθονται στο υπουργείο οι αρμόδιοι "μπακάληδες" και λένε: Πόσα μας λείπουν? Τόσα
Ωραία. Πως θα τα πάρουμε, χωρίς να ξεσηκωθούν όλοι απέναντι μας? Έτσι κι έτσι κι έτσι.
Δηλαδή λίγο από δω, λίγο από εκεί, δυο-τρια "αεριτζίδικα" κόλπα με περίπλοκη διατύπωση (αλλά ξεκάθαρη στόχευση), δυο-τρια "τερτίπια" για να τα πάρουμε χωρίς να το καταλάβουν και τελειώσαμε
Βαφτίζουμε το "έργο μας" με διάφορες λέξεις-τίτλους-φράσεις-μεγαλόσχημες δηλώσεις ώστε να τονίσουμε το δραματικό του ύφους και τσάκ-μπάμ. Φάτε τη, μαλάκες
Ωστόσο, η ουσία του φορολογικού νομοσχεδίου είναι ξεκάθαρα η συνταγματική επιταγή περί ισότιμης συνεισφοράς στα δημόσια βάρη, χωρίς διακρίσεις και "σκανταλιές".
Η τήρηση της νομιμότητας και η βέλτιστη διαχείριση των εσόδων προς όφελος της κοινωνίας (όπως περιγράφεται με τον προϋπολογισμό που κατατίθεται).
Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και του οικονομικού εγκλήματος.
Και ξέρετε ποιός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του φορολογικού νομοσχεδίου?
Η εμπέδωση της εμπιστοσύνης του πολίτη, ότι το κράτος φροντίζει γι αυτόν με τρόπο δίκαιο και κοινωνικά σωστό.
Μετά τα όσα είπα, εσείς πιστεύετε ότι εκεί στο Υπουργείο Οικονομικών ξέρουν τι τους γίνεται?
Ποιά Τροϊκα και τρίχες--ποιό μνημόνιο και τρίχες κατσαρές?
Στο ίδιο έργο θεατές βρισκόμαστε για μια ακόμη χρονιά. Τα ίδια και τα ίδια 30 χρόνια τώρα.
Με την Ελλάδα όμηρο της ίδιας -ανίκανης για καλό- κλίκας, που βυθίζει το μαχαίρι στο ψαχνό του μισθωτού και του συνταξιούχου κάθε φορά βαθύτερα, επειδή δε μπορεί να πράξει το αυτονόητο.
Κι εδώ που τα λέμε, ξέρετε κάποιον παχύσαρκο που να ακολουθεί ηθελημένα μια αυστηρή "γερμανική" δίαιτα?
Που θα πάει από μόνος του εθελοντικά στο γυμναστήριο και θα πει πως θέλει να χάσει 30 κιλά και να βρεί το μυικό του τόνο?
Εγώ πάντως δεν ξέρω κανέναν. Και νομίζω ούτε κι εσείς.
Αυτές οι δουλειές γίνονται μόνο με πίεση που δημιουργείται από δύο παράγοντες: Τον εξωτερικό (δηλαδή τη δημόσια συζήτηση σε κοινοβούλιο, κοινωνία και φορείς) και τον εσωτερικό (την κυβέρνηση, τα υπουργεία και τη δημόσια διοίκηση).
Βλέπετε εσείς καμία τέτοια πίεση?
Ψαρώνετε από τις δηλώσεις -τάχα μου- αγανάκτησης της -τάχα μου- αντιπολίτευσης? (στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ σοβαρή αντιπολίτευση).
Ψαρώνετε από τις πορείες μιας χούφτας συμπολιτών μας, με του κόσμου τα παράταιρα αιτήματα?
Όχι κύριοι. Μην έχουμε αυταπάτες.
Όσο η εκάστοτε κυβέρνηση, είτε λέγεται Σαμαράς είτε Τσίπρας, είτε κουκουρίκου, δεν ξεκινά την εγκαθίδρυση του πνεύματος της δημοκρατίας και της διαφάνειας των θεσμών, από ένα απλό, κατανοητό, σταθερό και ευρέως αποδεκτός φορολογικό νομοσχέδιο, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.
Και καμία απολύτως μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να λάβει χώρα στην πατρίδα μας.
Παρά μόνο για τα μάτια.
Η αλλιώς, για να ξαναρίξουν τα κουκιά με το άλλο χέρι, στο ίδιο πάντως τηγάνι της αδικίας και της διαφθοράς.
Το φορολογικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε φέτος είναι το ίδιο κακό με τα προηγούμενα, διότι αποτυγχάνει εκεί που πρέπει εξαρχής να στοχεύει.
Στην εμπέδωση κοινωνικής δικαιοσύνης της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας του κράτους απέναντι στον πολίτης
Και στην ωφέλεια των πολλών αδύναμων και μη προνομιούχων πολιτών αυτής της χώρας, που πλήττονται βάναυσα από την δημοσιονομική κρίση.