Που 'σαι ρε Παπαδόπουλε

Κάποτε ρώτησα τη μάνα μου: "Ρε μάνα τι κάνατε εσείς όταν ήταν η χούντα στην εξουσία?"

Και μου απάντησε: "Εμείς δεν καταλάβαμε τίποτα, κοιτούσαμε τη δουλειά μας"

Αυτό λοιπόν ας έχουν στο μυαλό τους όλοι όσοι σοκάρονται που στις δημοσκοπήσεις, φανερές και κρυφές οι νοσταλγοί της χούντας θα είναι και 30% στην Ελληνική κοινωνία.

Ιδίως σε επαρχίες τύπου Μανωλάδας, δηλαδή αυτό που στην Αμερική θα έλεγαν....deep south (και τους κατοίκους rednecks--δηλαδή κοκκινολαίμηδες ή σε απλά ελληνικά "βλάχους")

Αυτό που σε άλλες πολιτισμένες χώρες απολαμβάνει ο μέσος πολίτης, ως απόρροια της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ σε οικονομία και κοινωνία, στην Ελλάδα δεν το ξέρουμε

Στην Ελλάδα δεν έχει λειτουργήσει ποτέ η δημοκρατία με όρους αστικής δυτικής πολιτείας, που παράγει χρησιμότητα για τον πολίτη.

Και όταν λέω ποτέ, εννοώ ΠΟΤΕ. Εκτός από λίγες φωτεινές ιστορικές εξαιρέσεις.

Στις οποίες λειτούργησε ένας τύπος δημοκρατίας, πολύ φλού, πολύ προοδευτικός, χωρίς σοβαρές δεικλίδες ασφαλείας, χωρίς σοβαρή στοχοθεσία, χωρίς πραγματική αποτίμηση της παρούσας κατάστασης της χώρας, ώστε να προγραμματιστεί μια πορεία προς το ορθότερο και λειτουργικότερο best practice βάση των αναγκών του Έλληνα.

Από την απαρχή της δημιουργίας του νέου Ελληνικού κράτους (μετά την επανάσταση του 1821) όταν δηλαδή δολοφονήθηκε ο μεταρρυθμιστής Καποδίστριας, στην Ελλάδα ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Πάρτε το χαμπάρι. Η δημοκρατία στην Ελλάδα είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας

Έχουμε αυταρχικές κυβερνήσεις φατριών, οικογενειοκρατία του πλούτου, νεποτισμό από τα τζάκια και ολιγαρχία της εξουσίας που συνήθως ευνοούνται από την αγαστή συνεργασία τους με ξένα κεφάλαια ως προς την εξωτερική πολιτική που υιοθετούν. (Για την εσωτερική πολιτική που ακολουθείται δε χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια, παρά μόνο να διαβάσουμε ιστορία. Και να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας αναφορικά με τις απανωτές χρεοκοπίες μας σε κάθε επίπεδο)

Αυταρχικές κυβερνήσεις οθωμανικού τύπου και λειτουργίας, με κεντρική διαχείριση και "ελέω θεού" αρμοδιότητες από λίγους για λίγους "εκλεκτούς". Με κάθετη ιεραρχία και πολλά, άπειρα ενδιάμεσα στάδια όπου "χάνεται" κατά το δοκούν το μήνυμα της δημοκρατίας και οι μεσάζοντες γίνονται κι αυτοί διαχειριστές μιας "ελέω θεού και σουλτάνου" εξουσίας.

ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ το κατεστημένο της αδράνειας που παρεμβάλεται ανάμεσα στο "σουλτάνο"-πρωθυπουργό και την κυβέρνηση των ολίγων και τον απλό πολίτη-ανίσχυρο αποδέκτη μιας προαποφασισμένης τύχης.

Σήμερα  -για παράδειγμα- αυτή τη γραφειοκρατία την ονομάζουμε δημόσιο τομέα. Και είναι η προέκταση του ολιγαρχικού προσωπείου της τρικοματικής κυβέρνησης των εντολοδόχων πολιτικών που μας διαφεντεύουν -τάχα μου. Γι' αυτό και δυσκολεύονται τόσο να "διαλύσουν το μαγαζί"

Στην πραγματικότητα ούτε και αυτοί ενδιαφέρονται για τις τύχες μας, ούτε νοιάζονται για τον Έλληνα. Το πρόβλημα τους είναι η διάδοχη κατάσταση. Δηλαδή πως και τι θα σχηματιστεί την επόμενη ημέρα, ώστε να συνεχίσει το ίδιο ολιγοκρατικό σύστημα να κυβερνά την Ελλάδα με άλλο πρόσωπο. Με άλλο τρόπο.

Γιατί η Τροϊκα τους αφάνισε. Τους επιβάλλει να αλλάξουν προς το "δημοκρατικότερο". Να μεταρρυθμιστούν. Να καταργήσουν τις υπερξουσίες του σουλτανάτου που παραμένει "ελέω θεού" η μοναδική εξουσία στη χώρα. Να γκρεμίσουν το "'άπαρτο κάστρο" που διαχρονικά στέκεται στο κεφάλι μας, ενώ εμείς παρηγοριόμαστε ότι μέσω των εκλογών κάτι και κάποιος θα αλλάξει.

Να σας πω ένα μυστικό? ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ εδώ και χρόνια. Η μηχανή εργάζεται και παράγει κανονικά. Κι εμείς κοιμόμαστε. Το μόνο που αλλάζει είναι οι παντιέρες που κυμματίζουν στις επάλξεις. Και οι παντιέρες αυτές δεν είναι Ελληνικές, αλλά φατριακές.

Αυτό θέλουν ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ να εξασφαλίσουν οι τρικομματικοί κομπογιαννίτες για την επόμενη μέρα, μέσα από τις συνεχείς διαπραγματεύσεις (βλέπε διαπραγματεύσεις για προαπαιτούμενα και ελέγχους Τροϊκα) για τις μνημονιακές επιταγές.

Θέλουν να "πάρουν γραμμή" απο την Ευρώπη ώστε να καταλάβουν πως να αλλάξουν τα απολύτως απαραίτητα (βλέπε "εκταμιεύσεις των δόσεων") μέχρις ότου να λυθεί η κρίση με κάποιο τρόπο από κάποιο μαγικό χέρι (βλέπε κρίση στη Ν. Ευρωπη συνολικά, σχέδια Μάρσαλ κλπ)

Έτσι ώστε οι ξένοι "να μας αφήσουν στην ησυχία μας ξανά" και να....επιτρέψει η δημοκρατία και η αυτοδιάθεση στο χώρο που....πρωτογεννήθηκε για να απαλλαγεί ο Έλληνας από τα....Μνημόνια που μας επέβαλαν οι ξένοι

Δηλαδή μας έχουν πείσει ότι εργάζονται για το καλό μας. Ενώ κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Δεν αφήνουν να γίνει κάτι καλό για την Ελλαδα, δεν αφήνουν τις μεταρρυθμίσεις που θα ωφελήσουν το λαό, να γίνουν πραγματικότητα.

Θέλουν να ελέγξουν τις αλλαγές -που δε γίνεται να αποφύγουν-, έτσι ώστε να ελέγξουν τη νομή της εξουσίας την επόμενη μέρα

Και βαφτίζουν τη χούντα δημοκρατία και τη δημοκρατία χούντα

Σου πετάνε και τα τανκς στη μάπα κάθε 21η Απρίλη για να σου θυμίσουν ότι σε γλίτωσαν, ενώ στην πραγματικότητα τίποτα δεν άλλαξαν. Είναι εδώ, οι ίδιοι, αντί για τανκς έχουν Καγιέν και οφ σορ εταιρείες

Αντί για 5-10 μαλάκες συνταγματάρχες που με τις πλάτες της CIA κατέλαβαν την εξουσία "κάνοντας την έκπληξη" ώστε να συντελεσθή το δράμα της Κύπρου μέσα σε απόλυτο έλεγχο

Έχεις στη θέση τους 5-10 λαμόγια "δημοκρατικά εκλεγμένα" με σπόνσορες τους γνωστούς πλούσιους ολιγάρχες της Ελλάδας και της Ευρώπης, ώστε να συντελούνται καθημερινά τα Μνημονιακά δράματα μέσα σε απόλυτο έλεγχο. Σε Ελλάδα και Κύπρο.

ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ

Γιατί σου δώσανε πιστωτική και όραμα να καταναλώσεις, φτηνές βίζιτες να πηδήξεις και σπέσιαλ σοου στην τηλεόραση να πάρεις μάτι, φτηνούς εργάτες για να χτίσεις παλάτια και να παριστάνεις τον προεστό, αμάξι και ρούχα να κάνεις το κομμάτι σου κι ένα σωρό άλλα

ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ

Γιατί όταν δε σου αρκούσαν τα πολλά είχες το συνδικάλα να κλείνει τους δρόμους κι εσύ γούσταρες "δημοκρατία", γιατί στη ζούλα είχες κι εσύ ένα μαγαζί και δεν πλήρωνες ΦΠΑ, γιατί δεν έκοψες ποτέ απόδειξη, γιατί σε άφηναν να κλέψεις λίγο για να "τρως μαζί τους", γιατί βάφτιζες το καλαμπόκι στάρι για την επιδότηση, γιατί έβαφες την παράγκα με σινιέ μπογιές και τη βάφτιζες room to let, γιατί πήρες σύνταξη στα 45, γιατί το σοι σου έπαιρνε επιδόματα χωρίς να ζει, γιατί ήσουν ο πονηρός και δε δήλωνες τίποτα στην εφορία, και τόσα άλλα

ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ

Με φακελάκι, με φροντιστήριο, με σπουδές στο εξωτερικό "γιατι τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι καλά" κι ένα σωρό άλλα....

Κι όταν οι δημοσιογράφοι σε ρωτάνε πως βιώνεις το Μνημόνιο και αν αντέχεις και πως περνάς όντας άνεργος χωρίς ελπίδα και όνειρα για το μέλλον, κλεισμένος στο σπίτι σου μπροστά την τηλεόραση να σε τρομοκρατούν καθημερινά "με όσα γίνονται"....εσύ τι απαντάς

ΠΟΥ ΣΑΙ ΡΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ---απαντάς

Γι αυτό είσαι ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΣΟΥ ΕΛΛΗΝΑ, εκτός και αν....

....το πάρεις αλλιώς και τους πνίξεις με τα ίδια τους τα όπλα

Η νομή της εξουσίας στην μεταπολιτευτική Ελλάδα

Σήμερα το μήνυμα που έχω να στείλω είναι το εξής ένα:

Αντίσταση, αντίδραση, σθένος και πυγμή, ενάντια στην οικονομική και πολιτική τρομοκρατία των ντόπιων και ευρωπαίων ελίτ που επιτίθενται στους φτωχούς, μισθοσυντήρητους Έλληνες

Τα πράγματα είναι απλά

Αυτή τη στιγμή ο λαός που περιθωριοποιείται, οι πραγματικοί μικρομεσαίοι της ανεργίας και της εξαθλίωσης, οφείλουν να πάρουν αποφάσεις, να κατέβουν στους δρόμους, να μπλοκάρουν με όποιο τρόπο είναι εφικτός στα πλαίσια της νομιμότητας, την επέλαση της αδικίας (φοροεπιδρομές, κατασχέσεις, ποινικές διώξεις κλπ)

Που με πρόσχημα την εκ Τροϊκας και εξ Ευρώπης "συμμόρφωση", αυτή η αδικία διαλύει την Ελληνική κοινωνία, μόνο και μόνο για να διατηρήσουν μερικοί τα ανόσια και ανίερα κεκτημένα, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς και "φιλολαϊκούς" τοποτηρητές τους.

Δίχως να υπολογίζουν το κόστος και τα θύματα του ιδιότυπου οικονομικού εμφυλίου που έχουν εξαπολύσει με μίσος και μανία, απέναντι στα πλέον περιθωριοποιημένα στρώματα του λαού μας.

Διότι περί οικονομικού εμφυλίου πρόκειται, περί εθνικής καταστροφής και περί υποθήκευσης της δημοκρατίας και της νομιμότητας!

Εξηγούμαι αναλυτικά:

Η νομή της εξουσίας στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, έγινε ως εξής:

Με πρόσχημα τη δημοκρατία και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του Ελληνικού λαού, εκχωρήθηκαν σε πολλούς Έλληνες δικαιώματα που ευθέως παραβιάζουν κάθε Συνταγματική αρχή περί ισονομίας στην ζωή, την εργασία, την καθημερινότητα. Τα δικαιώματα αυτά ήταν η μονιμότητα στο δημόσιο και τα φτηνά δάνεια στους δημοσίους υπαλλήλους σε πρώτη φάση.

Ο λόγος που το καινούργιο (τότε) κατεστημένο αποφάσισε τον "εκδημοκρατισμό" της κοινωνίας (με πάτημα την αποκατάσταση των θυμάτων της χούντας και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου--που ορθώς έπρεπε να γίνουν) ήταν γιατί ήθελαν τη δημιουργία μιας νέας μεσαίας τάξης άμεσα εξαρτώμενης από την κομματική--κρατική (στα πρότυπα σοσιαλιστικών χωρών βλ. ΕΣΣΔ) μηχανή, ώστε να εξασφαλίζουν εσαεί την εκλογή τους από ψήφους και να εξασφαλίζουν επαρκή έλεγχο των "κοινωνικών αντανακλαστικών"

Αυτό το σύστημα στην πορεία έγινε ακόμα πιο ευέλικτο.

Από τη μία η μεγέθυνση του κόμματος--κράτους μέσω προσλήψεων (άνοιγμα στο λαό--κοινωνία), από την άλλη η κατάργηση κάθε ιδιωτικής πρωτοβουλίας στον επιχειρηματικό τομέα, που ΔΕΝ είχε προσβάσεις ή "διαπλοκή" με την κεντρική εξουσία.

Ο έλεγχος έγινε ακόμα πιο πλήρης με την "ανοχή" και πολλές φορές τη διευκόλυνση, της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής, της μαύρης μισθωτής εργασίας, της υπεξαίρεσης, της απόκρυψης εισοδημάτων κλπ κλπ.

Έτσι, για τα μεν κομμάτια της κοινωνίας που ήταν υπό τον έλεγχο του δημοσίου τομέα, υπήρχε η εξασφάλιση (το αντάλλαγμα) της μονιμότητας, οι ασφαλιστικές παροχές, η εξασφαλισμένη σύνταξη. Ενώ για τα κομμάτια της κοινωνίας που δεν ήταν υπό τον έλεγχο του δημοσίου τομέα (ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρές επιχειρήσεις, ιδιώτες κλπ) το αντάλλαγμα ήταν "τα στραβά μάτια" της εφορίας.

Το κατεστημένο "έχτισε" το σύστημα εξουσίας μέσα από μια ψευδεπίγραφη μορφή δημοκρατίας που ήταν τέτοια (πραγματική δημοκρατία δηλαδή) μονάχα την ώρα των εκλογών.

Το κατεστημένο δημιούργησε μια βαθμηδόν κοινωνική διαστρωμάτωση προνομιούχων, που παρεμβάλλονταν ανάμεσα στους πραγματικά και αληθινά πλούσιους της Ελλάδας (που ωφελήθηκαν από την Κατοχή, από την πετρελαϊκή κρίση, από τη Χούντα κλπ) και στους πραγματικά φτωχούς και περιθωριακούς της χώρας (μικροί αγρότες, εσωτερικοί μετανάστες από επαρχία, άνεργοι, γυναίκες κλπ).

Αυτή η βαθμηδόν κοινωνική διαστρωμάτωση αποτελείτο από τους νέους δημόσιους υπαλλήλους (που τους ήλεγχαν οι κλαδικές και ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός), τους νέους εμπόρους και μεταπράτες (που ελεγχόντουσταν από τα δάνεια των τραπεζών), τους νέους μικροεπιχειρηματίες (που ελεγχόντουσταν από τις διευκολύνσεις και τις παροχές του Υπουργείου Οικονομικών και των χαμηλότοκων επιχειρηματικών δανείων), τους αγρότες (που έγιναν δέσμιοι των κρατικών-κοινοτικών επιδοτήσεων) τους ιδιοκτήτες μικρής ακίνητης περιουσίας (που ελεγχόντουσταν από τα "στραβά μάτια" στην αυθαίρετη δόμηση, από τις πολεοδομίες), τους στρατιωτικούς και τα σώματα ασφαλείας (που η καινούργια κομματική νομενκλατούρα μπορούσε να χειραγωγήσει μέσω διορισμών και προαγωγών-κρίσεων) και ούτω καθεξής.

Έτσι ανάμεσα στους πραγματικά πλούσιους, και τους πραγματικά φτωχούς, κατασκευάστηκε μια μεσαία τάξη, για να απαλύνονται οι συγκρούσεις. Όμως αυτό έγινε με τρόπο παράνομο, διότι το κράτος οφείλει να προστατεύει τους αδύναμους. Και ο νόμος οφείλει να εξασφαλίζει την πρόσβαση όλων στα κοινωνικά αγαθά. Συνέβη αυτό?

Όχι δε συνέβη. Και δε συνέβη διότι δεν ελήφθησαν υπόψη οι ανάγκες των φτωχών, αλλά οι ανάγκες των πλουσίων που εκχώρησαν προνόμια στη μεσαία τάξη, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό, το ΠΑΣΟΚ του Αντρέας και τη ΝΔ μετέπειτα.

Αυτό έγινε ώστε οι πλούσιοι να εξασφαλίσουν ότι ο εμφύλιος πόλεμος αρχικά, οι εξεγέρσεις ενάντια στην άρχουσα τάξη μετέπειτα, η αντίσταση κατά της χούντας και το Πολυτεχνείο, δεν θα γινόντουσταν ποτέ ξανά οχήματα των φτωχών, για να διεκδικήσουν τον πλούτο και την εξουσία των λίγων δυνατών της χώρας.

Σήμερα βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας μεγάλης κοινωνικής μεταστροφής. Μιας αλλαγής που επέφερε η κατάρρευση της κεντρικής εξουσίας, από τον κρατικό---κομματικό μηχανισμό, λόγω χρεοκοπίας του κράτους.

Μαζί με το κράτος, διαλύθηκε και το σύστημα εξουσίας των πλουσίων, με μεσάζοντα την φαύλη πολιτική τάξη των κομματικών τοποτηρητών της, που είτε λέγονται Βενιζέλος, είτε Σαμαράς, είτε Αλέξης Τσίπρας, είτε με οποιοδήποτε όνομα, εξυπηρετουν τα ίδια αφεντικά.

Αυτό το σύστημα εξουσίας χρησιμοποίησε:

1. Τους πολιτικούς ώστε να "συντηρούν" τη δημοκρατική ψευδαίσθηση για το λαό μέσω ανταλλαγμάτων (ρουσφέτια), παροχών, επιδοτήσεων, διευκολύνσεων, εκχωρήσεων και διαπραγματεύσεων σε Ελλάδα, Ευρώπη και Διεθνές περιβάλλον
2. Τους δημοσιογράφους και τα κρατικά επιχορηγούμενα ΜΜΕ για να υπνωτίζει τις μάζες και να δημιουργεί καταναλωτικές φούσκες και υλιστικό τρόπο ζωής
3. Τις ποδοσφαιρικές ομάδες και τις κομματικές νεολαίες ώστε να ελέγχει και να χειραγωγεί τους νέους και να τους χρησιμοποιεί ως αποτελεσματικές ομάδες πίεσης, στρατούς με σημαίες και "ιδεολογία"
4. Το συνδικαλισμό, ώστε να διαπραγματεύεται μέσω συλλογικών συμβάσεων και άλλων προνομίων το σκανδαλώδη διαχωρισμό (κατάφωρη παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων και έμπρακτη άσκηση κρατικού ρατσισμού) μεταξύ εργασίας δημόσιου χαρακτήρα και εργασίας ιδιωτικού χαρακτήρα με εντελώς διαφορετικά νομοθετικά πλαίσια και ποιοτικά στοιχεία
5. Τη δικαστική εξουσία μέσα από την αρνησιδικία και τις ατελείωτες καθυστερήσεις και αναβολές για τις σοβαρές και "επικίνδυνες" για τα συμφέροντα των ελίτ, υποθέσεις, ενώ ταυτόχρονα την εξάντληση του λαού από τη συνεχή επίθεση και τις εξοντωτικές ποινές για μικρά αδικήματα
6. Την δημόσια "δωρεάν παιδεία" σε όλα τα επίπεδα από το δημοτικό σχολείο μέχρι τα Πανεπιστήμια. Με στόχο την θεμελίωση της "ιδεολογίας του καθεστώτος". Την ιδεολογία του μαστιγίου και καρότου (καλός και κακός μπάτσος) με "στοχευμένες παρεμβάσεις" όταν χρειάζεται να "ρυθμιστουν" καταστάσεις βλαπτικές για το σύστημα. Την ίδια στιγμή που ταυτόχρονα εδραιώνεται -με κάθε μέσον- η ανομία και η ανυπακοή στους νόμους που το ίδιο το κράτος -ερήμην του λαού- ψηφίζει (κοπάνα-κατάληψη-υποβάθμιση μαθήματος-φαιδρά βιβλία-ανεπαρκείς καθηγητές-έωλο διδιακτικό πρόγραμμα). Στα ελληνικά σχολεία συντελείται η πλύση εγκεφάλου των παιδιών με σχήμα το δίπολο "εθνοκεντρισμός κόντρα στο διεθνισμό" και το ανάποδο. Παγιδεύοντας τους νέους σε ανύπαρκτες και ιστορικά ανυπόστατες διπολικές παραδοχές (ποιό είναι καλό και κακό, ποιό το σωστό και λάθος) που "κλείνουν" τα μυαλά και διογκώνουν τις παρερμηνείες. Στο τελικό στάδιο, στα ελληνικά Πανεπιστήμια γίνεται και η στρατολόγηση των υπηρετών του συστήματος. Οι μέν "αναρχοαριστερών" φρονημάτων χειραγωγούνται από τις "καταλήψεις και τα αυτόνομα στέκια", οι δε "δεξιών συστημικών" φρονημάτων χειραγωγούνται από τη διαπλοκή με το καθηγηταριό που "περνάει τα θέματα" παρέχοντας διευκολύνσεις και συσσώρευση πτυχίων δίχως αντίκρυσμα. Στόχος δεν είναι η έρευνα, ούτε η πρόοδος, αλλά το μοίρασμα των επιδοτήσεων στα κρατικά πανεπιστήμια, τα βιογραφικά των "ερευνητών", η αναπαραγωγή "ομοιότυπων" φαφλατάδων, που "γνωρίζουν" με ποιό τρόπο θα ελιχθούν στην κοινωνία. Παράλληλα η παιδεία έχει δημιουργήσει και την παραπαιδεία βολεύοντας τους άνεργους καθηγητές που ανακυκλώνουν το δίπολο "σύστημα-αντισύστημα", "ασπρο-μαύρο", "μαζί μας-με τους άλλους", ενώ στην πράξη ο επίσημος εκπαιδευτικός χώρος είναι συγκοινωνούν δοχείο με τον ανεπίσημο για ίδιο όφελος.
7. Την εφορία, ώστε να δημιουργήσει μια παράλληλη "μαύρη" οικονομία, διαμέσω της οποίας μπορούσε να ξεπλένει χρήμα και να διακινεί τεράστια ποσά, που στο μεγαλύτερο μέρος τους ήταν προϊόντα διαπλοκής και συναλλαγής μεταξύ του τριγώνου πλούσιοι-κράτος-επιχειρηματίες διαπλεκόμενοι. ------Σημείωση: Δεν είναι τυχαίο που σήμερα με την κατάρρευση των δημόσιων οικονομικών, ξαφνικά θυμήθηκαν (λόγια του αντιεισαγγελέα Νικολούδη και έκθεση της Τροϊκα) ότι ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ πρακτικά ο φοροελεγκτικός μηχανισμός (διότι είναι θεσμικά ανενεργός και έτσι τροποποιημένος ώστε να διευκολύνει τις ρεμούλες και τις συναλλαγές για τις μεγάλες απάτες----αντίθετα για τη μικρή φοροδιαφυγή και τη μισθωτή αδυναμία καταβολής φόρων προβλέπονται δρακόντειες ποινές βλ. δηλωσεις Θεοχάρη).

Σήμερα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι η ευκαιρία του λαού να ξεσηκωθεί και να διεκδικήσει περισσότερα δικαιώματα, περισσότερη νομιμότητα, αληθινή δημοκρατία. Να πιέσει προς την κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων έστω και με σημαδεμένη τράπουλα. Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα

Σήμερα, το παλιό σύστημα καταρρέει και αναζητώνται οι νέοι παίκτες, οι νέες συνθήκες που θα δημιουργήσει η πίεση του λαού αλλά και η ανάγκη να συνεχίζουν να κερδίζουν οι πλούσιοι, κρατώντας την κοινωνία υπό έλεγχο και σιδηρά χείρα.

Η τρομοκρατία και ο αποπροσανατολισμός δεν πρέπει να περάσουν. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μας φοβίσουν με τις εξαγγελίες τους για δημεύσεις και ποινικές διώξεις. Ο νόμος λειτουργεί και αμφίδρομα.

Εδώ και τώρα ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ και στο ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ τα πόθεν έσχες και η περιουσία:

• όλων των πολιτικώς εκτεθειμένων προσώπων
• των καταθετών εξωτερικού με τα εμβάσματα εκατομμυρίων
• των μεγαλο-συνδικαλιστών
• των ιδιοκτητών ΜΜΕ
• των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών
• των προέδρων ΠΑΕ
• των αρχηγών κομμάτων 

 και όλων των συνεργατών της εξουσίας και του συστήματος ελέγχου της κοινωνίας

Ώστε να γίνει κάθαρση και να απονεμηθούν ποινές με οριζόντιο και κάθετο χαρακτήρα.

Αυτό σημαίνει το να "επανακαταλάβουμε το κράτος", το να "επανακαταλάβουμε την χώρα" και όχι οι αρλούμπες του εκάστοτε αχυράνθρωπου Σαμαρά

Αντίσταση, αντίδραση, σθένος και πυγμή, ενάντια στην οικονομική και πολιτική τρομοκρατία των ντόπιων και ευρωπαίων ελίτ που επιτίθενται στους φτωχούς, μισθοσυντήρητους Έλληνες

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΟΣΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΟΥΝ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Δεν υπάρχει πολιτική βούληση για τη φοροδιαφυγή

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν ζούμε στην ίδια χώρα.

Ο κύριος Μανιτάκης, εκπρόσωπος της ΔΗΜ.ΑΡ δηλαδή του 4,5% του Ελληνικού λαού, έχει χαράξει κόκκινες γραμμές στο ζήτημα των απολύσεων από το δημόσιο τομέα. Και ανθίσταται σθεναρά σε κάθε συζήτηση περί του θέματος. Συνεχίζοντας έτσι, την ένδοξη παράδοση άλλων πολιτικών, ζώντων και μη, ενεργών και ανενεργών, που έχτισαν την Ελλάδα μας, πάνω σε δύο πυλώνες.

• Τον "επίσημο" πυλώνα των διορισμών μέσω του δημοσίου, με διάφορα έωλα και φαιδρά κριτήρια (που σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για την κατακρίμνηση της ηθικής αξιοπιστίας του κράτους). 
• Και τον ανεπίσημο πυλώνα της μαύρης οικονομίας, και των περί του κράτους παροικούντων "επιχειρηματιών παροχής υπηρεσιών" (που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την απώλεια κάθε ίχνους ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας).

Με λίγα λόγια, η Ελλάδα, το πολιτικό και οικονομικό μας σύστημα, έχει βάσεις αυτούς τους δύο πυλώνες και όσους τους εκπροσωπούν. Σε διοίκηση, κοινωνία και έθνος συνολικά.

Με λίγα λόγια, αυτοί οι δύο κεντρικοί άξονες λειτουργίας του κράτους μας, είναι οι υπαίτιοι που η Ελλαδα σήμερα βιώνει μια πρωτοφανή κρίση, σε κάθε επίπεδο.

Αναρωτιούνται λοιπόν οι δημοσιογράφοι "γιατί δεν ευρίσκεται το πολιτικό σθένος για να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή". Και επίσης ρωτούν, γιατί δε γίνονται μεταρρυθμίσεις, γιατί δεν απολύεται κανένας στο δημόσιο, ενώ στον ιδιωτικό τομέα η ανεργία καλπάζει στο 30%

Και απαντώ: Αν σε ένα τραπέζι έχουν μείνει 2 μονάχα πόδια, από τα 4, θα τα κόβατε, με κίνδυνο να πέσει το τραπέζι, και όσα βρίσκονται πάνω του?

Μα είναι προφανής, πρόδηλη η απάντηση, στο ερώτημα της φοροδιαφυγής ειδικά!

Η Ελληνική οικονομία είναι τουλάχιστον στο 50% της "μαύρη"!! Η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή, η συνδιαλλαγή με διεφθαρμένες Εφορίες, τα λεφτά στην Ελβετία και όλα όσα γνωρίζουμε, είναι ο δεύτερος πυλώνας ανάπτυξης και επέκτασης της οικονομίας μας!!

Και η αδικία του να φορολογούνται μονάχα όσοι είναι νομοταγείς ή απλώς δεν μπορούν να "κρύψουν" τα εισοδήματα τους, λόγω μισθωτής εξάρτησης, είναι τεράστια. Είναι απαράδεκτη σε κάθε επίπεδο.

Στο σημείο που βρισκόμαστε όμως, το τελευταίο κάστρο που θα πέσει είναι να επιτευχθεί περιορισμός της φοροδιαφυγής. Ακόμα και ο διορισμός στο δημόσιο θα γίνει θηλιά, λόγω των συνεχών μειώσεων στους μισθούς και τις συντάξεις. Ακόμα και διαθεσιμότητες και περιορισμένες απολύσεις θα δούμε. Θυμηθείτε το

Η φοροδιαφυγή όμως είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να καταπολεμηθεί. Για λόγους προτεραιοτήτων και οργάνωσης του συστήματος, αλλά και γιατί ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ και δε μπορούν να δημιουργήσουν εκ βάθρων μια οικονομία που θα στηρίζεται σε υγιείς βάσεις εντός ενός σωστού θεσμικού πλαισίου.

Είναι δυνατόν, εσύ σαν διοίκηση, να κρατάς τα κλειδιά της εξουσίας μέσω του μοιράσματος των επιδοτήσεων (έναντι αμοιβής ψήφων, αλλά και μίζας---σήμερα για να εισπράξει ιδιώτης οφειλές από το κράτος πρέπει να έχει μέσον) και εις το όνομα μιας θολής "μεταρρύθμισης", πόσο μάλλον όταν αυτή "επιβάλλεται" απο τις.....Τροϊκες, να την απεμπολήσεις? Να παραδεχτείς δηλαδή ότι είσαι...θνητός και ελέγχεσαι από νόμους και ανθρώπους...και πως δεν είσαι ο "γαμάω και δέρνω" της κάθε 4ετίας????

Δυστυχώς, στην Ελλάδα, έτσι έχουμε μάθει. Και δεν θα αλλάξουμε σύντομα, όσο μπορούμε να το αποφύγουμε. Σίγουρα σε μακροπρόθεσμη προοπτική, κάποια πράγματα θα γίνουν. Κυρίως γιατί τα μνημόνια δε βγαίνουν και ο λαός που εξαθλιώνεται συνεχώς πιέζει για νέες λύσεις, για νέες προτάσεις και ανακούφιση από τα βάρη.

Δεν είναι ανάγκη να γίνει πόλεμος, ώστε να ξεσκεπαστούν ορισμένες αλήθειες καθώς επίσης και οι πολιτικοί τους προστάτες. Όμως δεν είναι θέμα προσώπων, αλλά θέμα του τρόπου λειτουργίας της δημοκρατίας στην Ελλάδα, ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

Ας ξεκινήσουμε από την αναθεώρηση του Συντάγματος, υιοθετώντας τα πρότυπα που πρέπει, και μετά ένα ένα τα πράγματα θα ξεκινήσουν να μπαίνουν σε μια άλλη θέση....