Τελικά λεφτά υπάρχουν? Η μαζί τα φάγαμε?

Γύρισε, γύρισε και τελικά ο Γιώργος Παπανδρέου θα δικαιωθεί σε όλα.

Τον κατηγόρησαν, τον λοιδώρησαν, τον εξευτέλισαν χωρίς να το αξίζει και τελικά αφενός πάμε να γίνουμε Δανία του Νότου και αφετέρου λεφτά...υπάρχουν!

Αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνω διαβάζοντας τις εφημερίδες και στήνοντας αυτί στην επικαιρότητα.

Που υπάρχουν τα λεφτά? Θα σας πω αμέσως. Διαβάστε παρακάτω δύο αποσπάσματα από το σημερινό τύπο:

1. Έκρηξη φοροδιαφυγής διαπιστώνει το ΣΔΟΕ. 

«Εγκλήματα» φοροδιαφυγής από γιατρούς, πανεπιστημιακούς, αγρότες, συνταξιούχους, γιατρούς, πρώην αστυνομικούς, αθλητικά σωματεία, δικηγορικούς συλλόγους, επιχειρήσεις, «άφαντους» αγοραστές πολυτελών ακινήτων από off-shore εταιρείες και εμπόρους χρυσού αποκαλύπτουν οι έλεγχοι που πραγματοποίησε το ΣΔΟΕ τον περασμένο Φεβρουάριο. Το «μαύρο χρήμα» που εντόπισαν οι φοροελεγκτές από αδήλωτα εισοδήματα, φοροκλοπή και εικονικά και πλαστά τιμολόγια ανήλθε σε 327,227 εκατ. ευρώ.

2. Το έπος της διαφθοράς συνεχίζεται

Kαταιγιστική μορφή παίρνουν οι αποκαλύψεις για τη διαφθορά στο Δημόσιο. Οι δικαστικές αρχές αναλαμβάνουν τη διαλεύκανση σκανδαλωδών υποθέσεων στο κύκλωμα των φαρμάκων και στην ΕΡΤ, ενώ διαπιστώνεται και ανεξέλεγκτη χορήγηση συντάξεων. Τραγελαφικές συνέπειες έχει η ανυπαρξία πειθαρχικών οργάνων. Επειδή δεν λειτουργεί Δευτεροβάθμιο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, δύο καταδικασθέντες για δολοφονία εξακολουθούν να μισθοδοτούνται.

Μήπως έγινε τώρα αντιληπτό που "υπάρχουν λεφτά" και πως συντελέσθη το μεγάλο εθνικό έγκλημα του "μαζί τα φάγαμε"?

Όσο η πίεση της Τροϊκα παραμένει σταθερή και αμετάβλητη, ολοένα περισσότερα "οχυρά" ασυλίας απέναντι στη διαφθορά και την παρακμή, που διαχέεται σε όλο το δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση, θα καταρρέουν

Ναι θα καταρρέουν

Όπως θα καταρρεύσουν οι Μανιτάκηδες του κράτους και "θα τα μαρτυρήσουν όλα" δίχως ξύλο. 

Όπως ο συνάδελφος του ο Σαλμάς που "έδωσε" το κύκλωμα με τα 700 φαρμακεία και τις 5 φαρμακαποθήκες. Και έπονται και άλλοι και θα διαβάσουμε και άλλα πολλά μην χάνετε την υπομονή σας.

Δεν είναι να απορεί κανείς για ποιό λόγο η εκάστοτε αντιπολίτευση (στην περίπτωση μας η ψευδεπίγραφη αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και η απολιθωμένη σταλινική του ΚΚΕ---στη ΔΗΜΑΡ δεν καταδέχομαι να αναφερθώ για λόγους αξιοπρέπειας πλέον) ποντάρει στην "αντίσταση" του λαού, διοργανώνοντας καταλήψεις, μπλόκα, πορείες, διαμαρτυρίες, ανένδοτους αγώνες.

ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΚΥΡΙΟΙ, αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Τόσο απλά.

• Αντί η Αριστερά να πρωτοστατεί στην κάθαρση από κάθε απόστημα διαφθοράς και ανομίας
• Αντί η Αριστερά να προστατεύει τα δικαιώματα των φτωχών και μη προνομιούχων, των περιθωριοποιημένων του μεταπολιτευτικού "πλιάτσικου" (όποιος δε συμμετείχε στην παρανομία, την κλεψιά, την εκμετάλλευση και τη διαπλοκή του κομματικού σωλήνα, έμπαινε στο περιθώριο)
• Αντί η Αριστερά να συσπειρώνει τους Έλληνες υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης
• Αντί η Αριστερά να εμπνέει τη νεολαία με υγιή πρότυπα ζωής, άθλησης, τέχνης, δράσης και ακτιβισμού
• Αντί η Αριστερά να οραματίζεται μια Ευρωπαϊκή Ελλάδα, εντός μιας Ευρώπης των λαών και όχι των αγορών. Μιας Ευρώπης που θα νομοθετεί με βάση τις ανάγκες της βάσης και όχι της κορυφής της πυραμίδας

Αντί για όλα αυτά η Αριστερά εξέπεσε και εξευτελίστηκε με τον χυδαιότερο τρόπο, από τις ορέξεις και τα απωθημένα των στελεχών της. Και έγινε όλα αυτά που κάποτε -υποτίθεται- πολεμούσε.

Και σήμερα η Αριστερά αυτή, η ψευδεπίγραφη, η αλλοτριωμένη, η δήθεν σοσιαλιστική και υπεύθυνη αριστερά------έχει γίνει προστάτης του "άβατου" του παρασιτικού κρατισμού, της διαφθοράς και της αλητείας που για να κοροϊδεύουν τους αφελείς έχουν μασκαρευτεί "πασιονάριες" της επανάστασης και της "αλλαγής".

Αν σήμερα λειτουργούσε σωστά το κράτος και το δημόσιο έκανε τη δουλειά που έπρεπε, βασιζόμενο στα ικανά και ηθικά στελέχη του (που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι "υποχρεωμένα" να ζουν σε καθεστώς "γκρίζας ζώνης" και ανοχής, έναντι των συνδικαλιστικών και κομματικών συμμοριών εντός των οργανογραμμάτων τους) ούτε στα Μνημόνια θα είχαμε κυλήσει, ούτε θα χρεοκοπούσαμε, ούτε θα είχαμε φτάσει στα όρια της κοινωνικής εξαθλίωσης με πληγέντες τους αδύναμους και τους ευάλωτους.

Να που η επικαιρότητα δικαιώνει όσους ήξεραν "τι παίζεται" πίσω από τους πηχαίους τίτλους και τις "αποκαλύψεις" των κρατικά επιχορηγούμενων ΜΜΕ.

Να που "μαζί τα φάγαμε" και να που "λεφτά υπάρχουν".

Το θέμα δεν ήταν να αποδειχτεί η αλήθεια όμως, αλλά κάποτε να αποκατασταθεί και η λογική σε αυτό τον τόπο.

Ευκαιρία είναι σήμερα, στο ρευστό αυτό περιβάλλον ανακατατάξεων, ο λαός να πιέσει και να διεκδικήσει το μεγαλύτερο κομμάτι συμμετοχής και να παλέψει για τα δίκαια αιτήματα του:

Εργασία, δημόσια υγεία, παιδεία και μέλλον εντός της Ευρώπης και του κόσμου, με όχημα την Ελληνική μας ιδιαιτερότητα, μια διαχρονικά λαμπερή και φωτεινή σηματωρό πολιτισμού και ΗΘΟΥΣ.



 

Δεν υπάρχει πολιτική βούληση για τη φοροδιαφυγή

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν ζούμε στην ίδια χώρα.

Ο κύριος Μανιτάκης, εκπρόσωπος της ΔΗΜ.ΑΡ δηλαδή του 4,5% του Ελληνικού λαού, έχει χαράξει κόκκινες γραμμές στο ζήτημα των απολύσεων από το δημόσιο τομέα. Και ανθίσταται σθεναρά σε κάθε συζήτηση περί του θέματος. Συνεχίζοντας έτσι, την ένδοξη παράδοση άλλων πολιτικών, ζώντων και μη, ενεργών και ανενεργών, που έχτισαν την Ελλάδα μας, πάνω σε δύο πυλώνες.

• Τον "επίσημο" πυλώνα των διορισμών μέσω του δημοσίου, με διάφορα έωλα και φαιδρά κριτήρια (που σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για την κατακρίμνηση της ηθικής αξιοπιστίας του κράτους). 
• Και τον ανεπίσημο πυλώνα της μαύρης οικονομίας, και των περί του κράτους παροικούντων "επιχειρηματιών παροχής υπηρεσιών" (που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την απώλεια κάθε ίχνους ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας).

Με λίγα λόγια, η Ελλάδα, το πολιτικό και οικονομικό μας σύστημα, έχει βάσεις αυτούς τους δύο πυλώνες και όσους τους εκπροσωπούν. Σε διοίκηση, κοινωνία και έθνος συνολικά.

Με λίγα λόγια, αυτοί οι δύο κεντρικοί άξονες λειτουργίας του κράτους μας, είναι οι υπαίτιοι που η Ελλαδα σήμερα βιώνει μια πρωτοφανή κρίση, σε κάθε επίπεδο.

Αναρωτιούνται λοιπόν οι δημοσιογράφοι "γιατί δεν ευρίσκεται το πολιτικό σθένος για να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή". Και επίσης ρωτούν, γιατί δε γίνονται μεταρρυθμίσεις, γιατί δεν απολύεται κανένας στο δημόσιο, ενώ στον ιδιωτικό τομέα η ανεργία καλπάζει στο 30%

Και απαντώ: Αν σε ένα τραπέζι έχουν μείνει 2 μονάχα πόδια, από τα 4, θα τα κόβατε, με κίνδυνο να πέσει το τραπέζι, και όσα βρίσκονται πάνω του?

Μα είναι προφανής, πρόδηλη η απάντηση, στο ερώτημα της φοροδιαφυγής ειδικά!

Η Ελληνική οικονομία είναι τουλάχιστον στο 50% της "μαύρη"!! Η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή, η συνδιαλλαγή με διεφθαρμένες Εφορίες, τα λεφτά στην Ελβετία και όλα όσα γνωρίζουμε, είναι ο δεύτερος πυλώνας ανάπτυξης και επέκτασης της οικονομίας μας!!

Και η αδικία του να φορολογούνται μονάχα όσοι είναι νομοταγείς ή απλώς δεν μπορούν να "κρύψουν" τα εισοδήματα τους, λόγω μισθωτής εξάρτησης, είναι τεράστια. Είναι απαράδεκτη σε κάθε επίπεδο.

Στο σημείο που βρισκόμαστε όμως, το τελευταίο κάστρο που θα πέσει είναι να επιτευχθεί περιορισμός της φοροδιαφυγής. Ακόμα και ο διορισμός στο δημόσιο θα γίνει θηλιά, λόγω των συνεχών μειώσεων στους μισθούς και τις συντάξεις. Ακόμα και διαθεσιμότητες και περιορισμένες απολύσεις θα δούμε. Θυμηθείτε το

Η φοροδιαφυγή όμως είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να καταπολεμηθεί. Για λόγους προτεραιοτήτων και οργάνωσης του συστήματος, αλλά και γιατί ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ και δε μπορούν να δημιουργήσουν εκ βάθρων μια οικονομία που θα στηρίζεται σε υγιείς βάσεις εντός ενός σωστού θεσμικού πλαισίου.

Είναι δυνατόν, εσύ σαν διοίκηση, να κρατάς τα κλειδιά της εξουσίας μέσω του μοιράσματος των επιδοτήσεων (έναντι αμοιβής ψήφων, αλλά και μίζας---σήμερα για να εισπράξει ιδιώτης οφειλές από το κράτος πρέπει να έχει μέσον) και εις το όνομα μιας θολής "μεταρρύθμισης", πόσο μάλλον όταν αυτή "επιβάλλεται" απο τις.....Τροϊκες, να την απεμπολήσεις? Να παραδεχτείς δηλαδή ότι είσαι...θνητός και ελέγχεσαι από νόμους και ανθρώπους...και πως δεν είσαι ο "γαμάω και δέρνω" της κάθε 4ετίας????

Δυστυχώς, στην Ελλάδα, έτσι έχουμε μάθει. Και δεν θα αλλάξουμε σύντομα, όσο μπορούμε να το αποφύγουμε. Σίγουρα σε μακροπρόθεσμη προοπτική, κάποια πράγματα θα γίνουν. Κυρίως γιατί τα μνημόνια δε βγαίνουν και ο λαός που εξαθλιώνεται συνεχώς πιέζει για νέες λύσεις, για νέες προτάσεις και ανακούφιση από τα βάρη.

Δεν είναι ανάγκη να γίνει πόλεμος, ώστε να ξεσκεπαστούν ορισμένες αλήθειες καθώς επίσης και οι πολιτικοί τους προστάτες. Όμως δεν είναι θέμα προσώπων, αλλά θέμα του τρόπου λειτουργίας της δημοκρατίας στην Ελλάδα, ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

Ας ξεκινήσουμε από την αναθεώρηση του Συντάγματος, υιοθετώντας τα πρότυπα που πρέπει, και μετά ένα ένα τα πράγματα θα ξεκινήσουν να μπαίνουν σε μια άλλη θέση....